本棚
検索
ホーム / Romance / PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT / 100

共有

100

作者: Wednesday Adaire
last update 公開日: 2026-10-27 19:51:57

POV ni FREDRIC

Palagi na lang mukhang isang sumpa ang ulan sa New York. Bawat patak ng malamig na tubig ay humahampas sa aking mukha, hinuhugasan ang mga natitirang bakas ng cocaine at ang murang pabango ni Valeria na nakadikit pa rin sa aking balat. Ngunit ang ulan na ito ay kailanman hindi makapaghuhugas ng aking mga kasalanan, lalo na ang pinakamalaking kasalanang nagawa ko laban kay Matilda.

Tumayo ako sa harap ng napakalaking bakal na gate ng mansiyon ng pamilyang Smith-Jones. Nasa malunos
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT   111

    POV ni MATILDAAng init ng mga ilaw sa studio ay parang nakaka-suffocate. Hindi lang basta init na pinagpapawisan ka, kundi iyong tipong pakiramdam mo ay iniihaw ang iyong balat sa layong dalawang metro. Nakatayo ako sa gitna ng madilim na puting background, at nagsisimula nang manginig ang aking mga baki—este, mga binti dahil sa labindalawang sentimetrong takong na pinilit akong isuot ni Antonio sa nakalipas na tatlong oras."Ibaba mo ang iyong baba. Magaling. Ngayon, bigyan mo ako ng isang bagay na malamig. Isang bagay na nagsasabing wala kang pakialam sa sinuman sa silid na ito!" utos ni Antonio mula sa likod ng screen.Nilunok ko nang may kahirapan ang aking laway. Walang pakialam. Mas madaling sabihin kaysa gawin. Gayunpaman, sa loob ng aking ulo, si Frederick ay patuloy na umuusad na parang isang sirang teyp. Ang kanyang mga mata. Ang paraan ng pagtitig niya sa akin sa Gala. Ang paraan ng pagbulong niya sa pangalang "Matilda" gamit ang basag na boses na iyon.Mag-focus ka, Helen

  • PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT   110

    POV ni FREDRICHindi ko dapat ginagawa ang isinumpang bagay na ito.Sa lohikal na pag-iisip, ang CEO ng pinakadakilang imperyo ng alahas sa Hilagang Amerika ay hindi dapat tumapak sa isang bastos na lugar na tulad nito para lamang mamahala sa isang mababang uring photo shoot. Trabaho ito ng mga tauhan! Trabaho ito ng malikhaing koponan na binabayaran ko nang napakalaki!Gayunpaman, ¡Dios mío!... ang aking mga paa ay gumagalaw na parang may demonyo mula sa nakaraan ang kumokontrol dito. Humakbang ako papasok sa studio na ito sa Meatpacking District, binabalewala ang nagulat at natatakot na mga tingin ng aking assistant na iniwan ko sa kotse.Ang dahilan ko? Ha! Isang napaka-walang kwentang dahilan. Kampanya ito na nagkakahalaga ng walong milyon dolyar. Kailangan kong tiyakin na ang mukha na kumakatawan sa marangal na pangangalang "Smith-Jones" ay hindi mukhang basura na itinapon sa kalye.Kahit papaano, iyon ang matamis na kasinungalingan na ibinulong ko sa harap ng salamin ngayong uma

  • PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT   109

    POV ni MatildaNaupo ako sa isang marangyang silya na marahil ay sapat ang halaga para bayaran ang upa ng aking apartment sa loob ng isang buong taon. At sa aking harapan, si Frederick Liam Smith—ang lalaking minsan nang naghagis ng singsing sa kasal sa aking mukha, ang lalaking nag-iwan sa akin upang mahulog sa ilalim ng bangin—ay ginagawa ang lahat ng kanyang makakaya para magmukhang propesyonal.Ngunit siya ay palpak na palpak.Patuloy na sumusulyap sa akin ang kanyang mga mata. At sa tuwing lilingon ako, agad niyang ibinabaling ang kanyang tingin sa mood board sa screen, nagpapakitang-tao na abala sa hawak niyang panulat. Nakakatawa. Noong una, hinding-hindi niya ginustong tumingin sa akin, at ngayon ay hindi niya mapigilan ang pagtitig.Pinutol ng boses ni Sarah, ang marketing manager, ang katahimikan: "Kaya Miss Helena, naghanda kami ng tatlong posibleng lokasyon para sa shoot: Switzerland, Iceland, o Canada. Alin sa mga ito ang pinakagusto mo?"Binuka ko ang aking bibig para su

  • PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT   108

    POV ni FREDRIC"Mr. Smith, sigurado ka ba talagang gusto mong ikaw mismo ang mamuno sa malikhaing pulong ngayong umaga?"Pinatigil ng boses ni Marcus ang paggalaw ng aking mga daliri sa gitna ng pag-aayos ng aking cufflinks. Ang apatnapung taong gulang na lalaki ay nakatayo sa hamba ng pinto ng pangunahing silid-pulungan sa Smith-Jones Tower. Ang kanyang mga mata ay hindi naglalabas ng gulat, kundi ng malalim na pagod na kumakain sa mga buto—ang titig ng isang matandang lingkod na pinapanood ang kanyang batang panginoon na unti-unting sumasabog para maging tumpok ng abo.Sumagot ako nang may malamig na tono: "Ako ang CEO ng kumpanyang ito, Marcus. At karapatan ko ang umupo sa alinmang silid na piliin ko." Ang boses ko ay garalgal, nakikipaglaban sa isang masakit na pananakit ng ulo na humahampas sa aking bungo—ang direktang epekto ng mga sintomas ng withdrawal at tatlong araw na walang tulog.Nagpatuloy si Marcus nang may diin, humakbang nang isa palapit habang may dalang folder: "Siy

  • PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT   107

    POV ni MATILDABagsak!Inihagis ang makapal na folder sa bakal na lamesa, at umalingawngaw ang tunog nito na parang putok ng baril na lumagos sa katahimikan ng bodega. Umalingawngaw ang mga naiwang tunog sa hangin, kasing talim ng isang malakas na sampal na halos ikabali ng panga.Hindi man lang ako kumurap. Nanatiling nakapako ang aking mga mata sa guillotine sa itaas na kanang bahagi ng folder. Doon, sa ilalim ng mahina at maalikabok na ilaw ng halogen lamp, nagkrus ang mga letrang 'S' at 'J' tulad ng mga makamandag naahas—na gawa sa artificial diamond na kumikinang nang may malamig at mapang-uyam na ngiti.Smith-Jones.Noong araw, sa tuwing lilitaw ang logo na iyon sa letterhead ng isang liham o kumikinang sa singsing sa kasal na ibinato niya sa aking mukha, ang dibdib ko ay nadudurog na parang salasa—este, salamin. At ngayon? Pakiramdam ko ay nakatingin ako sa mukha ng aking berdugo na nakangiti sa likod ng isang mamahaling display window.Sa kabilang dulo ng silid, hindi man lang

  • PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT   106

    POV ni FREDRICIpinapakita ng orasan sa dingding ang 06:47 ng umaga. Ang pag-ugong nito ay tila isang ticking time bomb na malapit nang sumabog sa loob ng aking ulo.Hindi ako natulog. Hindi ako umuwi.Ang dagdag na dyaket mula sa cabinet ng aking opisina ay bumabalot na sa aking katawan, bagaman ang damit sa ilalim nito ay ang suot ko pa rin kagabi. Ang amoy ng murang tabako, ang mga latak ng mapait na kape, at ang malamig na pawis ay dumidikit sa aking balat tulad ng isang patong ng lason.Nanginginig nang labis ang aking mga daliri. Hindi na ito dahil sa cocaine—hindi ko na nahawakan ang ipinagbabawal na substansiyang iyon mula pa noong sandaling hinayaan ko si Paula na mabulok sa interogation room ng pulisya. Ito ay epekto ng purong withdrawal. Nag-aalsa ang aking katawan, sumisigaw ng dosis ng dopamine na hinding-hindi ko na ibibigay sa kanya.Ang ulo ko ay parang pinupukpok ng isang mabigat na martilyo. At ang aking bituka ay pinipiga sa matinding sakit, na parang may barbed wir

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status