All Chapters of PAGHIHIGANTI NG ASAWANG ITINURING NA PANGIT: Chapter 1 - Chapter 10

POV ni FredricPitong buwan ang nakalipas — Pebrero 27, 2017Bata, gwapo, at mayaman. Sino ba naman ang ayaw mapunta sa ganitong posisyon?Ako si Fredric Liam Smith. Isang 26-anyos na lalaki. Tama, inilalarawan ng mga salitang iyon ang buhay ko.Napapalibutan ba ako ng mga babae? Siyempre!Hindi ako isang tanga o walang kwentang lalaki. Hindi ako yung tipong magpapakulong lang sa bahay. Kailan ko pa mae-enjoy ang kayamanan ng lola ko na parang walang katapusan? Bukod pa doon, isa rin akong direktor sa kumpanya ng diamante ng lola ko.Ngayong araw, makikipagkita ako kay Paula. Sino ba ang hindi nakakakilala sa sikat na modelong iyon? Magandang katawan, magandang mukha. Ah… hindi na ako makapaghintay na maging akin siya.Tok… Tok…Narinig ko ang katok sa pinto. Sumigaw lang ako, “Pasok.”“Ang ganda naman ng araw. Tingnan mo ang apo ko—gwapo na nga, tamad pa rin at nasa kama pa.”“Lola?”Nataranta ako at agad na tumayo mula sa kama. Iginagalang ko ang lola ko—siya na lang ang natitira sa

POV ni MathildaNgayon ang araw na pinakakinamumuhian ko.Ang Marso 1, 2017 ang pinaka-kakila-kilabot at pinakamalungkot na araw.Ang kabaong na nakabaon na sa lupa ay nananatiling bangungot para sa akin. Nawalan ako ng ina. Wala nang babaeng magtatanggol sa akin kapag inaapi ako ng mga kaklase kong mas maganda ang buhay.Saan ko ilalabas ang mga luha at pagod na patuloy na gumugulo sa akin?Wasak ang aking ama. Mula pa kaninang umaga, hindi siya lumalabas ng kwarto. Tumanggi siyang pumunta sa libing ni mama, kahit noong huling beses na binuksan ang kabaong. Hindi niya kinaya na makita iyon.“Mathilda, nakikiramay ako sa pagkawala mo.”Isang mainit na yakap ang ibinigay sa akin ni Ginang Rosa na kakarating lang sa libingan.Tumango lang ako habang pinupunasan ang mga luhang hindi tumigil sa pag-agos sa loob ng labinlimang minuto.“Salamat po, Ginang Rosa.”Iyon lang ang nasabi ko. Muli kong tiningnan ang puntod ng aking ina. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin matanggap… wala na siya.“N

POV ni MathildaParang hindi ako makahinga habang nakulong sa loob ng sasakyan kasama si Fredric at ang kanyang mapang-uyam na tingin na nakatitig sa akin. Hindi pa nakakatulong na punong-puno ang isip ko ng imahe ng aking maysakit na ama. Bakit kailangang maging ganito kapait ang pagsapit ko sa edad na bente?"Ayos ka lang ba, Mathilda?"Ang tanging nakakapagpatahimik sa akin ay ang pagiging palakaibigan at ang mainit na ngiti ni Gng. Rosa."Hindi ko po alam, Gng. Rosa, iniisip ko pa rin po ang tatay ko...""Iyakin."Gusto ko sanang batukan si Fredric; seryoso, lalo niya lang pinaparamdam na masama ang lagay ko. Hindi ba siya makaramdam ng kahit kaunting empatiya kahit sandali lang?"Fredric, ayusin mo ang ugali mo," muling tumingin sa akin si Gng. Rosa, "Mas mabuting sa mansyon ka muna matulog. Ipaubaya mo muna ang tatay mo sa mga nurse na naka-duty. Hahayaan nating tuluyang gumaling ang iyong ama."Hindi ko na napigilan ang pagtulo ng mga luha sa aking pisngi. Dalawang buwan pa lan

POV ni Fredric"Dulzura, palamigin mo ang ulo mo. Hindi mo ba naiisip na napakagandang ideya nito?"Hindi ko na alam kung ilang beses nang sinabi ni Paula ang parehong bagay dahil narinig niya akong sumisigaw sa telepono."Sige, tatanungin kita kung anong klaseng 'magandang ideya' 'yan. Naiinis ako sa ugali mo, Paula. Isang oras ko nang ikinukwento ang lahat sa iyo, pero paulit-ulit pa rin ang tanong mo. Ibig kong sabihin, kung may maganda kang ideya, sabihin mo na!""Hoy, ang sungit mo naman, Young Master Fredric, pinagalitan mo ako. Pero papatawarin kita ngayon. Sa totoo lang, mahirap itong sabihin dito. Kaya, pwede ka bang pumunta rito sa akin?"Alas-siyete na ng gabi sa orasan sa dingding; masyado pang maaga kung lalabas ako ng bahay habang tensyonado ang paligid."Pupunta ako sa penthouse mo ng alas-onse; gising pa si Lola ngayon. Ayos ba?""Sige, mahal. Huwag kang magmadali; kumalma ka muna. Magbababad muna ako sa bathtub."Palaging nagagawang mapangiti ni Paula ang aking mukha

POV ni Mathilda"Napakasaya ko, Mathilda! Dapat nating sabihin ang magandang balitang ito sa tatay mo mamaya. Siguradong matutuwa siya na ang kanyang minamahal na anak ay nakatagpo na ng makakasama sa buhay. Marami tayong dapat pag-usapan. Diyos ko, Mathilda! Hindi ko ito inaasahan! Sa totoo lang, nagkaroon kami ng maliit na pagtatalo ni Fredric kagabi tungkol sa inyong kasal."Niyakap ako nang mahigpit ni Gng. Rosa. Hindi tumitigil ang pag-agos ng kanyang mga luha simula pa kanina."Opo, masaya ako na mapapasaakin si Mathilda. Napakahusay niyo po, Lola. At hihingi rin ako ng paumanhin sa nangyari kagabi. Hindi ko lang po napigilan ang sarili ko."Mukhang hindi pa kuntento si Fredric; tila dinaragdagan pa niya ng romantikong elemento ang dramang ginagawa niya; muli niya akong inakbayan at bumulong nang malambot sa kanyang lola. Hindi ako naglakas-loob na tumingin kay Fredric; alam kong bibigyan niya ako ng tinging kasing-talim ng sa isang gutom na leon.Biglang tumunog ang cellphone n