LOGINCHAPTER 151"Ang dami mo talagang alam, Ninong. Kaya nabubuntis ako palagi, eh," umiiling na sabi ko.Nang malapit ng mag 1 pm ay hinatid niya muna ako sa sasakyan."Take care, okay? Let's talk about this when I get home," aniya at dinampian ng halik ang aking labi."Mag- iingat ka rin, Ninong," sagot ko sa kanya."Manong, dahan- dahan lang po sa pagmamaneho. Ihatid niyo po ng maayos ang asawa ko," bilin niya sa driver.Pagkatapos magpaalam ni Ninong ay umuwi na rin ako sa aming bahay.Nagtaka agad ako nang hanapin ko ang long sleeve ay hindi ko na iyon makita sa aming kwarto. Kinuha na ba ni Manang Anne ang mga damit na dapat lalabhan? Hindi ko naman iyon sinali doon, tinago ko 'yon sa loob ng cabinet ko. Ngunit nang tingnan ko ulit kanina ay wala na. Natingnan ko na lahat ng mga cabinet ko ay wala pa rin doon ang long sleeve.Malaki ang tiwala ko sa mga nandito sa bahay. Si Manang Anne at si Ate April ang pinakamatagal kong nakasama. Si Manang Jas din naman ay matagal na ring nandi
CHAPTER 150“Babe,”Dahan- dahan kong minulat ang aking mga mata nang marinig ang boses ni Ninong Dwayne.“I don’t want to wake you up but it’s lunch time already. Nakahanda na ang pagkain sa labas, sabay na tayong kumain,” aniya at hinaplos ang aking noo. Tinanggal niya ang mga nakaharang na buhok doon at pinatakan ng halik ang aking noo. “Anong oras na? Napasarap ata ang tulog ko. Uuwi na rin ako maya- maya dahil iniwan ko si Davina doon sa bahay,” wika ko at mabagal akong bumangon. Inalalayan agad ako ni Ninong Dwayne.“Ipapahatid kita sa driver dito sa kumpanya, hindi ka pwedeng bumabyahe ng mag- isa dahil baka kung ano ang mangyari sa ‘yo sa daan. I still have a meeting at 1 pm so I can’t go home with you,” wika niya. Naiintindihan ko naman iyon. “Ayos lang, Ninong. Hindi mo ako kailangang ihatid, unahin mo muna ang trabaho para may pambili tayo ng gatas ng mga anak mo,” pagbibiro ko sa kanya.Sa pangalawang anak namin ay breastfeed pa rin kaya hindi kami nagkaroon ng problema
CHAPTER 149"Yes, tell them i am gonna be 30 minutes late. May importante lang akong inaasikaso. Thank you," Iyon ang aking narinig bago sinara ni Ninong Dwayne ang pintuan. May meeting pala siya, sinundo na siya ng secretary niya dahil late na ito. "Ninong, hihintayin na lang kita dito. Unahin mo muna ang meeting mo. Mahalaga 'yon," sabi ko sa kanya nang makarating ito sa aking harapan at muling umupo sa aking tabi."Nothing is more important than this, babe," sagot niya. “Pag- uusapan natin ulit ang tungkol dito kapag tapos na ang meeting mo. Sa ngayon, unahin mo muna iyon,” seryosong wika ko.May isang taong gustong sumira sa aming dalawa ni Ninong Dwayne. Hindi ko alam kung sino o paano. Paano napunta ang marka ng lipstick na iyon sa damit ni Ninong Dwayne ng hindi niya nalalaman.“Later, when we got home you should let me see the long sleeve that I wore,”Tumango ako at sumang- ayon sa kanyang sinabi.“Ipapakita ko mamaya sa ‘yo, Ninong,” seryosong sagot ko.“I think someone
CHAPTER 148“What’s on your mind? Tell me...”Kinuha niya ang aking kamay at pinaglaruan niya ang aking daliri gaya ng ginagawa niya sa akin. “I know kagabi ka pa ilap sa akin, hinihintay lang kitang magsalita. Kasi alam mo namang ayaw kitang pinipilit,” malambing na sabi niya. Tumango ako sa kanya.Bumuga ako ng hangin at tumingin sa gilid upang kumuha muna ng bwelo. Kinagat ko ang aking pang- ibabang labi upang pigilan ang mga luha ko. “Let’s talk calmly. Wait, let me get you a glass of water first,” wika niya at mabilis na tumayo.Inilapag niya ang isang baso ng tubig sa center table at muli na namang hinawakan ang aking kamay. “Okay, tell me about it, babe. Tell me what’s bothering you,” sabi niya. “Niloloko mo ba ako, Ninong?” walang prenong tanong ko sa kanya. Nanlaki ang kanyang mga mata nang marinig ang aking katanungan sa kanya. Napaawang pa ang kanyang mga labi.“Babe, of course not! Hindi kita niloloko... hindi kita kayang lokohin. Ano pa ang silbi ng paghihintay ko sa
CHAPTER 147"Aalis ka, Rizza? Saan ang punta mo?" tanong ni Ate April sa akin nang makita niyang nakabihis ako.Isang simpleng bestida na tube ang aking sinuot at cardigan. Half shoes lang din sa aking paa. May malit na sling bag akong dala na ang laman ay cellphone at wallet lang."Oo, Manang. May pupuntahan lang ako saglit. Babalik din kaagad ako, patingnan na lang si Davina at ang shop," bilin ko sa kanila.Bandang alas dies na ng umaga. Balak kong puntahan si Ninong Dwayne sa kumpanya niya. Ayaw kong manatili rito. Kailangang mag- imbestiga rin ako. Mali pala na masyado akong nagtiwala. Hindi pala dapat. Kailanman hindi ko siya pinagdudahan. Pero ano itong ginagawa ko ngayon? Napapansin na ni Ninong Dwayne bago siya umalis kanina na hindi maganda ang timpla ng mukha ko sa kanya. Iwas na iwas ako at tanging mga anak lang namin ang binibigyan ko ng pansin. Nagiging extra malambing nga ito sa akin bago umalis. Taxi lang ang aking sinakyan at hindi na ako nagpahatid sa driver nam
CHAPTER 146"Good evening, babe," bati ni Ninong sa akin nang dumating na ito.Nakasanayan na nitong humalik sa aking labi sa tuwing umuuwi siya. Ngunit sa pagkakataong ito ay iniwas ko ang aking labi kaya tumama ang labi niya sa aking pisngi. Bukod pa doon, hindi ko rin ito hinintay sa sala. Araw- araw, kahit pagod ako ay hinihintay ko siyang dumating sa sala upang sabay kaming kumain ng hapunan. Pero ngayon, nauna akong kumain ng hapunan at hindi ko rin ito hinintay sa baba.Naabutan niya lang akong nakahiga sa kama namin."Are you okay? You did not wait for me downstairs," nag- aalalang tanong nito sa akin. Yumuko ulit ito at inamoy ang aking balikat. Ang isang kamay niya rin ay dumiretso sa aking tiyan at sandaling hinimas iyon."Ayos lang ako," maikling sagot ko sa kanya. Nakatagilid ako at nakaharap sa bintana ng aming kwarto. Nasa likod ko naman ito kaya hindi ko nakikita ang mukha niya."Kumain ka na ba?" Muli na naman nitong inamoy ang aking balikat."Oo, tapos na ako. Sum







