LOGINBahagyang ngiti ang sumilip sa mga labi ni Alexial habang nasa ilalim ng malakas na buhos ng shower. Itinuon niya ang mga kamay sa tiles sa harap niya at pinukol ng tingin ang laminated picture ni Julie sa dresser. She agreed to be his pretend girlfriend. That's fair enough. Doon din naman sila nagsimula at kung dati ginawa nito ang lahat para tanggapin niya ang pagmamahal nito, ngayon siya naman ang gagawa ng paraan para matanggap siya nito sa kabila ng kanyang nakaraan.Hinablot niya ang tuwalya at ibinalot sa baywang pababa. Lumabas siya ng banyo. Hindi tumitigil sa kaka-ring ng cellphone niya na nasa kama. Dinampot niya iyon. Unregistered number?"Alex here," sinagot niya ang tawag."Ako ito, Alex," mahina at halatang kabado ang babaeng nagsasalita sa kabilang linya."Julie," anas niya. "Kung tumawag ka para tanggihan ako-""Hindi, Alex. May kailangan akong sabihin sa iyo. Pasensya ka na kung hindi ko kayang sabihin ito ng harapan kaya rito na lang sa phone." Her voice is breaking
Kung ilang beses nang natapilok si Julie habang nakabuntot kay Alexial patungo sa executive elevator. Si Ramses na nagdala ng mga gamit niya ay maagap naman at handa laging sumaklolo ngunit hindi maalis-alis ang ngisi sa mukha. Alam nitong kabado siya. Though she managed to look calm and confident for her own good.She's still breathless while staring at Alexial's broad back. As if the whole place is getting smaller into tiny dimensions and she's looking at a hunky giant in front of her. Masakit ang mga tadyang niya dahil kanina pa sumusuntok sa loob ang kanyang puso."Ladies' room lang muna ako," paalam niya pagsapit nila ng 25th floor."I'll wait for you at the conference." Si Alexial na tuloy-tuloy lamang ang lakad sa maluwang na pasilyo.Habang papalapit siya sa gawi ng banyo ay unti-unting bumibitiw na rin sa kanya ang lakas ng mga tuhod. Nang makapasok siya sa pintuan ay tuluyang bumigay ang mga iyon. Kung hindi siya kumapit sa doorknob tiyak sa sahig ang bagsak niya.The irony
Paulit-ulit na hinampas ni Alexial ang manibela ng sasakyan at wari'y batang may sumpong na sumubsob doon."You are crazy, do you know that?" kastigo ni Oshema na pinagtatawanan siya."I can't shake it off, damn it! Lalo pa siyang gumanda," angal niyang halos i-untog na ang ulo sa steering wheel. "Paano na?""Alex, you should do something about her. Baka sa susunod na makita kita ay nagbibilang ka na ng tupa habang naglalakad ng hubo't hubad sa kalye," naiiling na pahayag ng babae."Isn't it unfair? After all these years, she seemed very much okay as if nothing's happened between us. While here I am stocked in the same road and still crazy as hell about her. Hindi patas di ba? Dapat sa mga tulad niya ay ipako sa kama ko," disperado niyang angil."Bakit hindi mo gawin?""She'll hate me.""Kailan ka pa may pakialam kung galit sa iyo ang isang babae? Lalo na si Julie Martinez?" hamon nito sa kanya."I care, Oshema. Because I love her." Pakiramdam niya may ketong siya dahil sa kanyang nak
Pagkatapos matitigan ni Julie ang mga mata ni Alexial pababa sa nakaawang pa rin nitong labi ay mabilis siyang tumalikod at ang balak ay kumaripas nang takbo. Ngunit nahawakan siya ng binata sa pulso at hinatak. Bumagsak siyang tila supot lang sa kandungan nito kasabay ang tili na nagpalingon sa ibang mga parokyanong naroon sa gawi nila.But who cares about the crowd? Mas nag-aalala siya sa lalaking iginapos sa kanya ang malalakas na mga bisig. His expression is unreadable. Banaag ang galit at isang emosyon na lalong nagpatalbog ng puso niya."A kiss, Ms. Martinez? What honor do I owe you that?" he vented out, jaws are moving hard and tight against his crashing teeth."I-ahh," she can't speak."Stop killing me with your surprises. You wouldn't like it if I'm too surprised. I can eat you alive." Mistulang mabangis na liyon na umakma itong sakmalin siya.God! He's gorgeous...Imbis na i-urong ang sarili ay ginalugad niya ng nangungulilang tingin ang buong mukha nito. Oh, she missed him
Mabilis na lumipas ang dalawang taon...Umalis sa pagkakasubsob sa manibela ng sasakyan si Alexial at binuksan ang salamin ng bintana. Dumungaw ang pandak, mataba at mabalbas na lalaking nasa labas at sumenyas. Tumango siya. Dinampot ang baril at nilagay sa kanyang likod. Isinuot ang leather jacket.Bumaba siya ng sasakyan at sumunod sa lalaki patungo sa makipot na eskinita. Sa dulo niyon ay may abandonadong warehouse ng dating pagawaan ng papel. Ang natanggap niyang tip, doon nilalagak ng sindikato ang mga kargamento bago ibibinta."Rayven, do you have a shot?" tanong niyang hinawakan ang suot na earphones."I have. Ready to fire at your signal," sagot ng hunter na ka-partner niya sa misyong iyon."Standby." Binunot niya ang baril at tahimik na pumasok sa kinakalawang na pinto ng gate."Baba ang baril!" Isang tinig buhat sa likuran niya. Mula sa aninong kanyang nakita ay nakatutok ang baril nito sa kanyang batok."No. Stay put. I can handle this," he instructed the hunter.Binitawan
September 2007A week before Rebecca Monzanto died. Bumungad kay Alexial sa ibaba ng hagdanan si Yamraiha na nakahilata sa sahig at duguan. Hindi siya nakakilos kahit nang dumating ang ambulansiya na tinawag ng katulong at itinakbo ang kapatid sa pagamutan.The world crushed on him when the doctor said his brother is in the state of coma. Sa sobrang galit ay umuwi siya ng bahay at sinugod si Rebecca."Nagsumbong siya sa police!" bulyaw ng babae."Kaya hinulog mo sa hagdan?" Nagsukatan sila sa loob ng kwarto nito."Anong gusto mong gawin ko? Kung hindi dahil sa iyo matagal ko nang itinapon ang batang iyan. Pasalamat ka na lang at pumayag akong tumira iyan dito.""Tapos na tayo, Rebecca. Wala ka nang aasahan pa mula sa akin." He turned around to leave."You can't leave me, Alexial. You know that I can call my friend doctor and tell him to remove the oxygen from your brother's nose."Once again, he was defeated. Wala siyang nagawa kundi magmukmok sa isang sulok. Mag-isang nagdurusa at is
Pakiramdam ni Glen ay mapipigtas ang mga buto niya dahil sa marahas na pag-arko ng kanyang katawan. Kunti pa at hindi na niya matatagalan ang hiwagang bumabalot sa kanya, mula pa sa kanyang panaginip hanggang ngayon sa kanyang paggising. Hirap siyang supilin ang ungol dahil sa kiliti ng kuryenteng
ANG GWAPONG mukha ni Vladimir ang nagisnan ni Glen pagmulat niya ng mga mata. She took a short breath and stiffened, knowing why she's here. Ang anak niya. Nakapa niya ang tiyan."Ang baby natin?" tanong niya sa asawa. Wala nang masakit sa kanya pero pagod na pagod siya na para bang nagbuhat siya n
Bumalya ang pinto ng kwarto at pumasok si Vladimir na humahangos. Abruptly, he was taken aback at the sight of his wife crouching in the couch, crying, and in so much pain."Glen!" He cut across the space into her with his long strides and scooped her carefully into his arms. They went out of the r
GLEN sighed in relief when Vladimir's huge frame filled the doorway. Natuon dito lahat ng paningin ng mga nasa sala. May sinasabi ito kay Lito na nakabuntot dito habang bitbit ang ilan sa mga mahalaga nitong gamit. Hinubad nito ang jacket at binuksan ang unang tatlong butones ng suot na itim na lon







