Chapter 3: Ang Bagong Mariel

Tatlong araw matapos ang gabing iyon, wala na si Mariel sa barong-barong.

Nasa loob siya ng isang malaking bahay. Hindi, hindi lang bahay. Mansion. Mansion ni Miguel San Diego sa Ayala Alabang.

Nakatayo si Mariel sa harap ng malaking salamin sa kwarto na ibinigay sa kanya. Hindi siya makapaniwala.

"Ma'am Mariel, ito po ang mga damit na pinabili ni Sir Miguel para sa inyo at kay Ethan," sabi ng kasambahay na si Manang Lita, habang dala ang tatlong paper bag ng Zara at H&M.

"Para sa akin po lahat ito?" tanong ni Mariel, nanginginig ang boses.

"Opo, Ma'am. Sabi ni Sir, kailangan mo raw ng bagong damit para sa opisina bukas. At para kay Ethan din, may mga bagong laruan at gamot."

Tumingin si Mariel sa anak na si Ethan na ngayon ay magaling na, tumatakbo at naglalaro sa malambot na kama na parang ulap. Walang lagnat. Malusog. Masaya.

"Mama, ang ganda po ng kama! Parang sa prinsesa!" sigaw ni Ethan.

Naiyak si Mariel. Pero hindi luha ng sakit. Luha ng pag-asa.

Kinabukasan, unang araw ni Mariel bilang personal assistant ni Miguel.

Pagpasok niya sa SD Construction main office sa Imus, lahat ng mata nakatingin sa kanya. Naka-white long sleeves na bagong plantsa, black pants, at heels na bigay ni Miguel. Naka-ayos ang buhok. May light makeup na tinuro ni Manang Lita.

"Si Mariel ba yan? Yung asawa ni Romano na mason?" bulong ng isang sekretarya.

"Oo, siya nga! Bakit nandito siya? Ang ganda niya na ngayon ah!"

At sa pantry, nandoon ang dalawang taong huli niyang gustong makita.

Si Romano at si Carla.

Naka-uniform ng tagaluto si Carla. Si Romano, naka-uniform ng mason, pawis na pawis.

Natigilan silang dalawa nang makita si Mariel.

"Mariel?" Si Romano, hindi makapaniwala. "Anong ginagawa mo dito? At bakit ganyan suot mo?"

Ngumiti si Mariel. Isang ngiting malamig. Isang ngiting hindi nila kilala.

"Good morning, Mr. Romano Santos and Ms. Carla Reyes," sabi ni Mariel sa malamig at professional na boses. "Ako si Ms. Mariel Santos, ang bagong personal assistant ni Mr. Miguel San Diego. From now on, ako ang maghahandle ng lahat ng request ninyo. At lahat ng sweldo ninyo, dadaan sa akin."

Namutla si Carla. "Anong ibig mong sabihin? Personal assistant? Paano ka—"

"Paano ako napunta dito?" Pinutol ni Mariel si Carla. Lumapit siya nang dahan-dahan, at bumulong para silang dalawa lang ang makarinig. "Dahil sawang-sawa na si Sir Miguel sa mga empleyadong gumagawa ng kababalaghan sa barracks niya sa oras ng trabaho. At dahil may CCTV pala ang lahat ng barracks. Kaya alam na ni Sir Miguel ang lahat ng ginagawa ninyo."

Napaatras si Carla. Si Romano, nanginginig.

"At alam mo ba, Romano," dagdag ni Mariel, malakas na para marinig ng lahat sa pantry, "Simula ngayon, wala ka nang overtime. Wala ka nang bonus. Dahil lahat ng performance review mo, ako ang gagawa. At sa nakikita ko sa record mo, marami kang absent. Marami kang late. Baka hindi ka na umabot sa next month."

"Mariel, hindi mo magagawa sa akin yan! Asawa mo ako!" sigaw ni Romano, nagpapanic.

Tumawa si Mariel. Malakas. MatapTumawa si Mariel. Malakas. Matapang. At lahat ng tao sa pantry ay napatingin sa kanya.

"Asawa? Asawa pa ba ang tawag sa taong niloko ako sa harap mismo ng kumpanya? Asawa pa ba ang tawag sa taong pinagpalit ako sa kabit at barkada ko? Hindi na, Romano. Hindi na kita asawa. Simula ngayon, ako ang boss mo."

Tumalikod si Mariel at naglakad palayo, dala ang folder ng mga papeles. Naiwan si Romano at Carla na parehong namumutla at nanginginig sa takot. Narinig pa nila ang bulungan ng mga empleyado.

Sa opisina ni Miguel, nakangiti si Miguel habang pinapanood sa CCTV ang nangyari sa pantry.

"Good job, Mariel," sabi ni Miguel nang pumasok si Mariel. "Nagustuhan ko yung tapang mo. Yan ang Mariel na gusto ko."

"Thank you, Sir. Pero hindi pa ito ang simula," sabi ni Mariel, at umupo sa harap ni Miguel. "Gusto kong matuto pa. Gusto kong maging mas magaling pa sa kanila. Gusto kong sila ang lumuhod sa akin balang araw."

Tumayo si Miguel at lumapit kay Mariel. Inabot ang isang folder.

"Ano ito?"

"Enrollment form. Sa De La Salle Dasma. Business Management. Gusto kitang pag-aralin. Ako magbabayad ng lahat. Gusto kong maging mas matalino ka pa kay Carla. Mas maganda, mas mayaman, mas makapangyarihan."

Tumingin si Mariel sa folder. Nanginginig ang kamay.

"At ito pa," dagdag ni Miguel, may inabot na isa pang sobre. "Divorce papers. Para kay Romano. Pirmahan mo na. Ako na bahala sa abogado. Libre."

Doon na tuluyang bumuhos ang luha ni Mariel. Pero hindi na luha ng kawawang babae. Luha ng babaeng handa nang lumaban.

Kinuha niya ang ballpen at pinirmahan ang divorce papers nang walang pag-aalinlangan.

"Simula ngayon, hindi na ako si Mariel Santos na asawa ni Romano. Ako na si Mariel Santos, ang babaeng babangon at maghihiganti."

At sa labas ng opisina, naririnig ni Romano at Carla ang boses ni Mariel na tumatawa kasama si Miguel. At doon nila unang naramdaman ang takot.