ตอนที่ 12 จดจำไปตลอดชีวิต Nc

“ปล่อยหนูนะ! หนูไม่ทำแล้ว!”

          “เธออยากได้ฉันนักไม่ใช่เหรอ! ลิ้มรสคนที่เธอชอบหน่อยเป็นไร...”

ตบะของอนาวินทร์ขาดสะบั้นไปตั้งแต่รู้ว่าเขาถูกพามาที่นี่  และอนาวินทร์ไม่เคยคิดเลยว่า เธอจะคลั่งรักเขาถึงขนาดทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้

          “หนูขอโทษ...”

          ข้อมือของนาบีถูกกดตรึงกับที่นอนแน่นจนเจ็บแปลบ เธอดิ้นเพื่อสะบัดและบิดหนีสุดแรง พยายามสอดเข่าดันลำตัวเขาออก แต่เขากลับกดทับหนักขึ้นราวกับไม่รู้ตัวถึงแรงที่ใช้

          “สายไปแล้ว”

“ปล่อยหนู…!” เสียงเธอแตกพร่า

แต่เขาแทบไม่ได้ยิน ดวงตาแดงก่ำของชายหนุ่มพร่าไหวระหว่างโทสะกับแรงกระตุ้นที่เผาผลาญประสาทสัมผัสทั้งหมด

ลมหายใจเขาหนักกระแทกลงบนใบหน้าเธอ มือที่กดไว้นั้นอยู่สั่นและกระชากแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับต้องการลงโทษมากกว่าจะควบคุม

แคว่ก! ชุดเดรสแดงสุดเซ็กซี่ถูกกระชากอย่างแรงจนขาดออกจากกัน เผยให้เห็นเนินเนื้อขาวนวลก้อนใหญ่ ที่ถูกห่อหุ้มด้วยบราเซียร์สีสวย

“ไม่นะ!”

นาบีพยายามขดตัวเองเอาไว้ เพื่อปิดบังสายตาอันหื่นกระหายที่จ้องลงมาราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังตะครุบเหยื่อ แต่ทว่า นาบีก็ไม่สามารถที่จะทำได้อย่างที่เธอต้องการ ร่างใหญ่กดทับร่างของเธอไว้จนขยับตัวเองไม่ได้เลย

“อยากมีผัวไม่ใช่เหรอ! วันนี้ฉันจะสนองให้!”

มุมปากของเขายกขึ้น สายตาคมจ้องมองปทุมคู่งามที่เด้งขึ้นลงตามจังหวะการหอบหายใจของเจ้าตัว อารมณ์ความปรารถนาทวีขึ้นจนถึงขีดสุด แท่งใหญ่ผงาดดันจนเป้ากางเกงของเขาแทบแตกออกจากกัน

“หนูขอโทษ หนูจะไม่ทำ...อุ๊บ!”

ปากบางถูกกระแทกลงมาอย่างแรงจนชาไปชั่วขณะ ริมฝีปากร้อนบดขยี้อย่างดุเดือด อารมณ์ ความโกรธ ถูกถาโถมลงทัณฑ์อย่างอุกอาจ ลิ้นสากรุกล้ำเข้ามาในโพรงปากนุ่ม ดูดดุนเกี่ยวพันลิ้นเล็กดุเดือดจนริมฝีปากบางแตกปริลิ้นรับรู้รสชาติของเลือดที่ไหลซึมออกมา

“ฮึก...” ลมหายใจร้อนเป่ารดใบหน้างาม

จังหวะนั้นเอง ฟันคมซี่เล็กก็งับเข้ากับปากหนาทันที!

พรึ่บ! แต่ก็ช้ากว่าร่างใหญ่นัก เขาผละออกอย่างรู้ทัน

“เป็นหมาหรือไง!” ชายหนุ่มแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว

“ปล่อยนะ!”

นาบีดิ้นสุดแรง เธอไม่สนใจที่จะต่อกรกับเขา นอกจากเอาตัวรอดเท่านั้นในวินาทีนี้ เธอบิดตัวด้านข้าง พยายามไถลหลุดไปใต้แขนอันแข็งแกร่ง ไหล่เธอเสียดสีกับอกเขาแรงๆ ขณะขยับหนี แต่ทว่า แรงอันน้อยนิด ก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรเขาได้เลย ยิ่งต่อต้านก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์มากขึ้น มือเขาคว้าต้นแขนเธอไว้แน่น ดึงกลับเข้าหาอย่างหยาบ

“ปล่อยอะไร! กลัวขึ้นมาแล้วเหรอ!”

เสียงเขาคำรามต่ำแตกพร่า

“ฮึก!”

เธอไม่ตอบ คำพูดนั้นพุ่งใส่เธอเหมือนมีด เด็กสาวกัดฟัน ความกลัวแล่นวาบขึ้นถึงอก เธอรวบแรงทั้งหมดที่มี ดันไหล่เขาเต็มแรงพร้อมบิดสะโพกหนีอีกครั้ง จิกเล็บเข้ากับผิวแขนเขาอย่างแรง!

“ฮึ่ม!”

ร่างใหญ่สะดุ้งทันที ความเจ็บนั้นเหมือนเข้าไปกระตุกสติที่กำลังแตกสลาย เขาคำรามฮึดฮัด มืออีกข้างกดไหล่เธอลงกับเตียงแรงขึ้น ร่างสูงทาบแน่นจนเธอแทบขยับไม่ได้

แต่จังหวะที่เขาเผลอถ่ายน้ำหนัก...

เด็กสาวฉวยโอกาสนั้นทันที!

“ฮึก!”

นาบียกเข่ากระแทกขึ้นใส่สะโพกเขาแรงสุดกำลัง แล้วพลิกตัวลอดออกจากใต้แขนที่กดอยู่ ร่างเธอกลิ้งหลุดไปด้านข้างของเตียงอย่างหวุดหวิด

พลั่ก! ร่างใหญ่เสียสมดุลทันที เขาโงนเงนตามแรงต้านของฤทธิ์ยาและอารมณ์ที่ปั่นป่วน เขาพยายามคว้าเธออีกครั้ง แต่ช้ากว่าครึ่งวินาที ร่างบางหลุดแล้ว

พรึ่บ! เธอไถลลงจากเตียง เท้าแตะพื้นแทบไม่มั่นคงแต่ฝืนยืน ลมหายใจสั่นระริก มองเขาด้วยสายตาตื่นตระหนกปนระวังสุดขีด

“เธอ! จะหนีงั้นเหรอ!”

บนเตียง ร่างกำยำหอบหนัก หน้าอกกระเพื่อมแรง มือกำผ้าปูแน่น ดวงตายังจ้องเธอเหมือนสัตว์บาดเจ็บที่พร้อมพุ่งใส่

ส่วนเธอ...

ถอยหลังช้าๆ ไปทางประตู เตรียมพร้อมหนีทันทีถ้าเขาขยับเข้ามาอีก แผนแบล็คเมล์ คลิป หลักฐาน ทุกอย่างหายไปจากหัว ตอนนี้เหลือแค่สัญชาตญาณเดียวคือ เอาตัวรอด....

แต่ทันใดนั้น! ร่างกำยำก็พุ่งเข้าหาอีกครั้งเร็วและหนักหน่วงกว่าที่เด็กสาวจะคาด

พลั่ก! ก่อนที่ร่างบางจะทันถอยถึงประตู ร่างใหญ่ก็กระชากแขนเธอเต็มแรง ออกแรงเหวี่ยงร่างนั้น ลอยวืดไปกระแทกกับเตียงใหญ่จนล้มลงไปอีกครั้ง และในเสี้ยววินาทีถัดมา น้ำหนักมหาศาลก็ทาบกดลงมาทับทั้งตัว

“หนีไม่พ้นหรอก…”

เสียงเขาหอบต่ำกระแทกอยู่ข้างหู แขนแข็งแรงสองข้างกดไหล่เธอลงกับที่นอน ร่างเขาคร่อมแน่นจนเธอแทบหายใจไม่ออก กลิ่นกายร้อนผ่าวผสมกลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งจัด ดวงตาของเขามีเพียงไฟโกรธและแรงปรารถนาเท่านั้น

          “ฮึก! ไม่นะ!”

นาบีดิ้นโดยไม่สนสิ่งใด แม้ว่าความหวังที่จะรอดนั้นริบหรี่ลงทุกวินาที แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้แต่อย่างใด

          “เธอสวยนะ...แต่ทำตัวสกปรกไปหน่อย!”

ปากหนาแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว ท่อนขาแข็งแรกกดทับร่างบางเอาไว้ พร้อมกับคว้าชายเสื้อเชิ้ตของตัวเอง กระชากปลดกระดุมที่เหลือออกอย่างหงุดหงิด ก่อนจะดึงเสื้อออกพ้นตัวโยนทิ้งข้างเตียง ตามมาด้วยเข็มขัดและรูดซิปกางเกงออก

มือหนาควักเจ้าแท่งใหญ่ออกมาอย่างไร้ความอาย ตอนนี้อนาวินทร์ไร้สติอย่างสิ้นเชิง มีเพียงความปรารถนาที่มันกำลังอัดแน่นอยู่ในแท่งกระบอกร้อนของเขาเท่านั้น!

          หมับ! ข้อมือบางถูกพันธนาการด้วยสายเข็มขัดของเขาทันที

          “ไม่!”

นาบีดิ้นสุดแรงจนข้อมือของเธอแทบหัก อีกทั้งเรียวขาของเธอทั้งสองข้างก็ถูกร่างใหญ่กดทับเอาไว้แน่นหนา

          “สกปรก...ก็ปล่อยหนูไป...อุ้ย!”

ร่างบางสะดุ้งทันที เมื่อมือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนมาลูบที่เรียวขาเล็กของเธออย่างหยาบคาย พร้อมกับจ้องมองเธอด้วยสายตาหื่นกระหาย โดยไม่สนใจคำพูดและท่าทีต่อต้านจากเธอเลยสักนิด

“อย่านะ!”

หญิงสาวรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาทันที เมื่อมือสากของเขาเลื่อนขึ้นมาสูงขึ้น มือของเขาสอดเข้าไปที่ใต้ชุดเดรสสั้นของเธอ ปลายนิ้วแกร่งสัมผัสเข้ากับเนินเนื้ออวบอูมที่มีเพนตี้กั้นอยู่ นิ้วเรียวแกร่งเกี่ยวกระชากออกอย่างแรงจนขาดออกจากกัน!

“สวยจริง!”

“ฮึก! ปล่อยหนู! ดะ-ได้โปรด...”

มือของเธอที่ถูกพันธนาการด้วยเข็มขัดยกขึ้นดันแผงอกกว้างให้ออกห่าง แต่แรงอันน้อยนิดก็ไม่สามารถทำได้สำเร็จ เมื่อเทียบกับพลังกำลังที่แกร่งกว่า

จากนั้นชายหนุ่มก็ผุดลุกขึ้น แล้วกระชากกางเกงของตัวเองออกโดยที่มือของเขาข้างหนึ่งยังคงกดร่างเล็กนั้นเอาไว้ไม่ให้ร่างนั้นหลีกหนี ไม่นานร่างกำยำนั้นก็กลับมาคร่อมบนร่างบาง แต่ครั้งนี้ปราศจากอาภรณ์ขวางกั้นใดๆ แท่งใหญ่ตั้งตระหง่านตรงหน้าเด็กสาว ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นกลัว!

“ไม่นะ! ปล่อย!”

ร่างเล็กเริ่มดิ้นทุรนทุราย เวลาของเธอกำลังจะหมดลง นาบีไม่คิดเลยว่า แผนทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้เสียแล้ว

“ได้! แต่ต้องหลังจากนี้แล้วกัน!”

ชายหนุ่มแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว สิ้นคำของชายหนุ่ม เขาก็ใช้มือของตัวเองกระชากเรียวขาเล็กแยกออกจากกัน จ่อแท่งร้อนเข้ากับร่องรักของเธอทันที!

…………………..