ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

last updateLast Updated : 2025-01-21
By:  รินธาราCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
136Chapters
6.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"ถ้าคุณอยากจะนอนกับฉัน...คืนล่ะล้านคุณจ่ายได้ไหมล่ะคะ..." "แค่ล้านเดียวทำไมผมจะจ่ายไม่ได้...แต่ก่อนผมจะเสียเงินเป็นล้าน ผมขอสำรวจของก่อนได้ไหม ว่ามันจะคุ้มค่ากับเงินที่ผมจะเสียไปหรือเปล่า..." "ถ้าคุณจะสำรวจก็ต้องเสียเงินค่ะ....เพราะร่างกายฉันไม่ได้มีไว้ให้คุณสำรวจฟรีๆหรอกนะคะ....."

View More

Chapter 1

1. บทนำ

الساعة الحادية عشرة ليلًا.

كنتُ أركض ليلًا في حديقة المبنى حيث يسكن أخي.

فجأةً سمعتُ من بين الشجيرات صوت رجلٍ وامرأة يتحدّثان همسًا.

"رائد، كنتَ تقول إنك في البيت بلا مزاج؛ جئتُ معك إلى هنا، فلماذا ما زلتَ على الحال نفسها؟"

ما إن سمعتُ حتى أدركتُ أن الصوت لزوجة أخي هناء.

ألم يخرج أخي وهناء لتناول العشاء؟ كيف ظهرا في الحديقة، بل بين الشجيرات؟

مع أنني لم أواعد فتاةً من قبل، فقد شاهدتُ كثيرًا من المقاطع التعليمية، وفهمتُ فورًا أنهما يبحثان عن إثارة.

لم أتوقع أن يكون أخي وهناء بهذه الجرأة! في الحديقة… يا لها من مجازفة.

لم أتمالك نفسي وأردتُ أن أتسمّع.

هناء جميلة وقوامُها رائع، وسماعُ صرخاتها حلمٌ طالما راودني.

زحفتُ على أطراف أصابعي إلى جانب الشجيرات ومددتُ رأسي خلسة.

فرأيتُ هناء جالسةً فوق أخي، وإن كانت تدير ظهرَها لي، إلا أن انسياب ظهرها كان آسرًا.

على الفور جفّ حلقي واشتعل جسدي وشعرتُ بالإثارة.

أمام امرأةٍ بهذه الإغراءات تعثّر أخي قليلًا: "هناء، أنا… الأمر غير ممكن."

ثارت هناء عليه قائلةً: "لا أمل فيك! في الخامسة والثلاثين وهكذا؟ ما نفعك إذن؟ حتى لو كان الأمر غير ممكن، ألا تُخرج شيئًا نافعًا؟ ولا حتى ذلك! فكيف أنجب؟ إن بقيتَ هكذا فسأبحث عن غيرك! إن كنتَ لا تريد أن تصير أبًا فأنا ما زلتُ أريد أن أصير أمًّا."

سحبت هناء بنطالها غاضبةً وخرجت.

ارتعبتُ ولذتُ بالفرار.

لم تمضِ برهة حتى سمعتُ أن هناء قد عادت.

أغلقت الباب بقوة فدوّى صوته، فقفز قلبي من الفزع.

ربَّتُّ على صدري في خلوّتي وأنا أفكر: يا لهول ما رأيت؛ لم أظن أن حياة أخي وهناء الزوجية بهذا السوء.

يُقال إن المرأة في الثلاثين تشتدُّ رغبتها؛ وهناء تبدو فعلًا غير مُشبَعة، وأخي بذلك الجسد النحيل كيف لها أن تكتفي به؟

أما أنا فربما… تفوّ!

ما الذي أفكر فيه؟ هناء زوجةُ أخي، كيف أطمع فيها؟

أنا ورائد وإن لم نكن شقيقين من الدم، إلا أننا أوثق من ذلك.

ولولا رائد لما كنتُ أنا الجامعي اليوم.

إذًا، يستحيل أن أطمع في هناء.

وبينما أنا غارقٌ في شرودي سمعتُ من الغرفة المجاورة أنينًا خافتًا.

ألصقتُ أذني بالجدار أتجسّس.

إنه أنينٌ حقًا!

هناء كانت…

اشتعل جسدي ولم أعد أحتمل، فبدأتُ إشباعًا ذاتيًا بصمت.

وفي الختام توحّدت الأصواتُ على جانبي الجدار.

هذا التوافقُ الغريب جعلني أشرُد من جديد.

وفكّرت: لو كنتُ مع هناء لكان بيننا انسجامٌ كبير.

لكن هذا مستحيل؛ فبيننا دائمًا أخي.

لا يمكن أن أخون أخي.

بدّلتُ سروالي الداخلي المبلّل ووضعته في حمّام الخارج عازمًا على غسله صباحًا.

ثم نمت.

ونمتُ حتى بعد التاسعة صباحًا؛ وحين نهضتُ كان أخي قد غادر إلى العمل، ولم يبقَ في البيت إلا أنا وهناء.

كانت تُعدّ الفطور.

ارتدت هناء منامةً حريريةً بحمّالات، فبان قوامُها الممتلئ أمامي بلا حجاب، ولا سيما امتلاءُ صدرِها؛ فعاد إليّ جفافُ الحلق.

"سهيل، استيقظت؟ أسرع واغتسل لتتناول الفطور." حيّتني هناء.

لم أمكث هنا إلا أيامًا قليلة، وما زلتُ غيرَ معتاد، فكنتُ متحفّظًا، فاكتفيتُ بـ"أوه" خفيفة ومضيتُ إلى الحمّام.

وبينما أغسل وجهي تذكرتُ أن سروالي الذي بدّلتُه البارحة موضوعٌ هنا.

وهناء تستيقظ قبلي؛ أيمكن أنها رأته؟

نظرتُ بسرعةٍ إلى الرف، وفوجئتُ: سروالي غير موجود!

وبينما أبحث هنا وهناك سمعتُ صوت هناء من خلفي: "لا تبحث، أنا غسلته لك."

احمرّ وجهي حياءً. ذلك السروال كان ملطّخًا، فحين غسلتْه ألا تكون قد رأت…؟ يا للحرج!

وكانت هناء تضم ذراعيها على صدرها، وتبتسم كأن لا شيء: "سهيل، أما سمعتَ شيئًا البارحة؟"

أخذتُ أهز رأسي إنكارًا؛ لا يمكن أن أعترف بأنني سمعتُها وحدها تعمل ذلك.

"ل… لا، لم أسمع شيئًا."

"حقًا؟ ألم تسمع أصواتًا غريبةً من غرفتي؟" كانت تُجرّبني.

"نمتُ بعد العاشرة بقليل؛ حقًا لم أسمع شيئًا."

ثم انسحبتُ هاربًا.

ولا أدري لماذا كنتُ أمام أسئلتها شديدَ الارتباك، وكانت عيناي تسقطان على صدرها بغير إرادةٍ مني، كأن سحرًا يجذبني.

جلستُ إلى المائدة آكل بصمت، ولم أكن حاضر الذهن، إذ جاءت وجلست إلى جانبي.

فكّرتُ: ما الذي تنويه؟ كنا نجلس متقابلين عادةً، فلماذا اليوم إلى جواري؟

وبينما أفكر لمستْ بسبابتها ذراعي لمسةً خفيفة، فشعرتُ بوخزٍ لذيذٍ يسري في جسدي كالكهرباء.

وتعجّبتُ في نفسي: إذًا هذا شعورُ لمس المرأة؟ يا له من أمرٍ عجيب.

"سهيل، كأنك تخافني، أليس كذلك؟"

"لا، غير أنني لستُ معتادًا بعد، فأتقبّض قليلًا."

"والناس يتعارفون من عدم، ولهذا يلزم أن نُكثر الحديث لنقترب أسرع وبشكلٍ أنفع. سهيل، أتعرف أسرع وأنجع طريقةٍ ليصير الرجل والمرأة مألوفَين لبعضهما؟"

لا أدري أهو وَهم، لكني أحسستُ أنها تُلمّح إلى شيء، فاضطربتُ ولم أعد أهنأ بالطعام، وكان الفضول يأكلني: ماذا تقصد؟

فتجرّأتُ وسألت: "ما هي يا هناء؟"

"الإنجاب!" حدّقت فيّ بعينيها البراقتين وقالتها مباشرةً.

اختنقتُ. قلتُ في نفسي: لمَ تقول لي هذا؟ إنها زوجة أخي، ولا يمكن أن يحدث بيننا شيء. أتراني مقصدَها؟ أخي لا يقدر، فهل علّقت أملها عليّ؟ لا، لا يجوز أن أخون أخي.

سحبتُ الكرسي مبتعدًا قليلًا: "هناء، لا تمزحي؛ لو سمع أحدٌ لأساء الظن."

ضحكت وقالت: "إذًا قل الحقيقة: هل سمعتَ شيئًا البارحة أم لا؟ إن لم تصدّق فسنتعمّق في الحديث."

كدتُ أفقد السيطرة من الخوف، فقلتُ مرتبكًا: "نعم، سمعتُ بعض الأصوات، لكن لم أقصد."

"هل كان أنيني؟ هل كان جميلًا؟" لم أتوقّع منها هذا السؤال.

احمرّ وجهي وكاد قلبي يقفز من صدري، ولم أعرف بمَ أجيب.

وفي تلك اللحظة جاء طرقٌ على الباب، فتمسّكتُ به طوقَ نجاة، وأسرعتُ أفتح.

وما إن فتحتُ الباب حتى رأيتُ امرأةً طويلةً ممشوقة القوام، ملامحُها شديدة الجمال، ونظرتها آسرة.

حدّقت بي بعينيها السوداوين الواسعتين وسألت: "من أنت؟"

وقلتُ متعجبًا: "ومن أنتِ؟"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
136 Chapters
1. บทนำ
ณ บริษัท เฟริส์เฮ้าท์ อินดัชเตอรี่กำจัด เป็นบริษัทที่ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของไทยและเป็นบริษัทที่ผลิตและนำเข้าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยี่ห้อดังหลายชนิดรวมไปถึงธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย ตั้งตระง่าอยู่ใจกลางเมืองกรุงเทพที่มีความสูงถึงห้าสิบชั้น กำลังวุ่นวายกับการจัดงานต้อนรับรองผู้บริหารคนใหม่ โดยเหล่าพนักงานต่างพากันไปยืนเรียงแถวต้อนรับรองผู้บริหารอยู่ตรงทางเข้าจนสุดทางที่ลิฟต์ จากนั้นก็มีรถสปอร์ตคันหรูขับเข้ามาจอด พนักงานคนหนึ่งก็เดินเข้าไปเปิดประตูให้ ก็มีผู้ชายตัวสูงใหญ่ใส่ชุดสูทหรูหราก้าวลงมาจากรถพร้อมกับถอดแว่นตาออกอย่างสมาร์ท จนพนักงานผู้หญิงถึงกับอือฮากันเสียงดังเมื่อเห็นรองผู้บริการคนใหม่ มีหน้าตาหล่อเหลาคมคายราวกับเทพบุตรก็ไม่ปาน“ยินดีต้อนรับนะครับคุณแฟรงก์ ไม่เจอกันหลายปียังหล่อเหมือนเดิมเลยนะครับ” ทีรวัตรทนายประจำตระกูลสุริยสิงห์เอ่ยพูดออกไปด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร พร้อมกับส่งมอบช่อดอกไม้ให้กับทายาทคนรองของของสุริยสิงห์“ครับลุงวัตร ขอบคุณที่มาต้อนรับผมนะครับ บอกให้พนักงานกลับไปทำงานเถอะครับลุง เดี๋ยวผมจะขึ้นไปพบพี่ฟราน” แฟรงก์ตอบกลับไปอย่างขอบคุณ เพราะเขานั้
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
2. หนี้สินครอบครัว
ณ บ้านของโจเซฟเซเบอรัส เจ้าของธุรกิจนวดแผนโบราณที่กำลังจะล้มลายในไม่ช้าก็กำลังนั่งเครียดอยู่กับพิริมาภรรยาคนสวยของเขา เพราะตอนนี้เขาไม่มีเงินไปใช้หนี้ให้กับเสี่ยกำธร ซึ่งเป็นเศรษฐีเจ้าพ่อเงินกู้รายใหญ่“อย่าเครียดไปเลยนะคะคุณ พิมว่ายังไงเราก็ต้องหาทางออกจนได้” พิริมาเอ่ยปลอบใจสามีออกไปอย่างเห็นใจ เพราะเธอก็ไม่รู้จะช่วยสามีเธออย่างไรด้านสาวสวยหน้าหวานอย่างพิชชาภา นามไทสงค์ หลานสาวของพิริมากำลังจะเดินผ่านห้องนั่งเล่นเพื่อออกไปเรียนหนังสือก็ต้องหยุดอยู่ที่ขอบประตูห้องนั่งเล่น เพื่อแอบฟังน้าทั้งสองของเธอคุยกัน เพราะทั้งสองจะต้องมีปัญหาอะไรกันอยู่แน่ น้าสาวของเธอถึงพูดแบบนั้นออกมา“มีเรื่องอะไรนะ” พิชชาภาเอ่ยพูดเบาๆอย่างสงสัย ก่อนจะตั้งใจแอบฟังน้าทั้งสองของเธอพูดคุยกัน“จะไม่ให้ผมเครียดได้ยังไง เงินตั้งสิบล้าน ผมจะไปหามันมาจากไหน ไอ้เสี่ยกำธรมันก็เจ้าเล่ห์มันคิดจะเอาลูกสาวเราไปขัดดอกกับมัน” โจเซฟเอ่ยพูดออกไปด้วยเสียงเข้ม เขาจะไม่ยอมให้ลูกสาวคนเดียวของเขาไปลงนรกแบบนั้นเด็ดขาด“พิมก็ไม่ยอมค่ะ พิมจะไม่ยอมให้ยัยพลอยหรือยัยพิชไปเป็นเมียไอ้เฒ่านั่นเด็ดขาด” พิริมาเอ่ยบอกออกไปอย่างไม่ยอม เพราะเธอ
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
3. แรกพบสบตา
ด้านฟรานติโน่ก็เดินทางมาถึงมหาวิทยาลัยที่ภรรยาของของเพื่อนสนิทเขาสอนอยู่ก็ถอนหายใจดังเฮือก ก่อนจะก้าวลงรถไปเมื่อลูกน้องมาเปิดประตูรถให้ ก่อนจะเดินตามเข้าไปในตึกพร้อมกับเมทีที่ตามมาด้วย“สาวๆมองใหญ่เลยนะครับ ไม่สนสักคนเหรอครับคุณฟรานเดี๋ยวผมจะไปติดต่อให้” เมทีเอ่ยถามออกไป เพราะตั้งแต่เขาเดินเข้ามาสาวๆนักศึกษาพากันมองเจ้านายของเขาแล้วกร๊ดกร๊าดกันอย่างดี้ด้า แถมบางคนยังยิ้มอ่อยมาอย่างเปิดเผยเลยด้วยซ้ำ“หุบปากแล้วรีบเดินเมที ฉันเบื่อสายตาพวกนี้เต็มที” ฟรานติโน่เอ่ยพูดบอกไป เพราะใครๆก็อยากเข้าหาเขากันทั้งนั้น ถ้าไม่เพราะเขาหล่อก็เพราะอยากจะได้เงินจากเขา จนเขาคิดว่าชาตินี้เขาคงหาผู้หญิงที่จะมาเป็นแม่ของลูกเขาไม่ได้แล้ว ขนาดปาลมีที่เป็นคู่หมั้นของเขา เขายังไม่เคยสนใจเธอเลยด้วยซ้ำและไม่เคยคิดว่าผู้หญิงแบบนั้น จะมาเป็นแม่ของลูกเขาเลยสักนิด“อ่าวคุณฟราน มาแล้วเหรอคะ เดี๋ยวไปนั่งรอที่ห้องรับแขกก่อนนะคะ ยังไม่ถึงเวลาเลยค่ะ” พระพายเดินมารับฟรานติโน ก่อนจะเอ่ยเชิญเขาให้ตามเธอไปที่ห้องรับรองของคณะ“แล้วพายจะให้ผมแนะนำอะไรกับเด็กๆ” ฟรานติโน่เอ่ยถามออกไปอย่างสนิทสนม เพราะพระพายเป็นภรรยาของเพื่อนสนิทขอ
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
4. อยากอ่อยเสือ
“บอกไม่ชอบเด็กๆ แต่มองตาเป็นมันเลยนะครับคุณฟราน” เมทีเอ่ยแซวออกไปอย่างรู้ทัน เพราะเห็นสายตาของฟรานติโน่แล้ว เขารู้เลยว่าเด็กสาวคนเมื่อกี้ คงจะโดนใจฟรานติโน่ใช่น้อย“ฉันก็แค่มอง ไม่ได้จะเอาสักหน่อย นายหุบปากแล้วก็รีบตามมาเถอะน่า อย่ามัวแต่พูดมาก” ฟรานติโน่บอกไปก็เดินตามพระพายไปจนถึงห้องรับแขก ก่อนจะนั่งพูดคุยเรื่องรายละเอียดต่างๆเพื่อจะขึ้นไปแนะแนวให้กับนักศึกษา จากนั้นก็ออกไปนั่งรอในห้องอบรมทันทีด้านพิชชาภาพอมาถึงห้องอบรมก็มองหาเพื่อนของเธอทั้งสองคน ปกติพวกเธอจะนั่งด้านหลังทุกครั้งที่เข้าเรียนหรืออบรม แต่ทำไมครั้งนี้พอมองไปด้านหลังเธอไม่เห็นเพื่อนของเธอนะ“ยัยพิช ทางนี้” ปัทมาเห็นเพื่อนสาวยืนมองหาพวกเธออยู่ก็รีบเอ่ยเรียก เพราะวันนี้นภัทรไม่ยอมนั่งข้างหลัง เพราะอยากจะมานั่งด้านหน้าเพื่อที่จะได้เห็นฟรานติโน่ใกล้ๆ“พวกแกคิดยังไงถึงมานั่งตรงนี้เนี่ย ฉันก็มองหาตั้งนาน” พิชชาภาเดินเข้าไปหาเพื่อนทั้งสองก็มีหนุ่มๆมองเธอตาเป็นมันส์แต่เธอก็ไม่ได้สนใจใคร พอถึงที่นั่งแล้วเธอก็เอ่ยถามเพื่อนออกไปทันทีว่าทำไมถึงมานั่งตรงนี้“ก็แฟนแกมันอยากจะมานั่งข้างหน้าน่ะสิ กลัวจะไม่ได้เห็นผัว เอ้ย กลัวจะไม่ได้ค
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
5. เด็กมั่นยั่ว
ด้านฟรานติโน่ก็มานั่งรอที่โซฟารับแขกเพื่อรอขึ้นไปบนเวที เพื่อแนะแนวความคิดให้กับนักศึกษา ก็นั่งนิ่งเงียบเพราะตอนนี้สาวๆนักศึกษาต่างพากันมองมาที่เขา จนเขาเริ่มรู้สึกอึดอัด“เชิญขึ้นเวทีได้เลยค่ะคุณฟราน” พระพายเอ่ยบอกไป เมื่อถึงเวลาที่ฟรานติโน่จะต้องขึ้นไปแนะนำตัวกับทุกๆคนฟรานติโน่พยักหน้าก่อนจะกำชับเสื้อสูตรด้วยใบหน้าขรึมๆ ก่อนจะก้าวเดินขึ้นเวทีไป แล้วก็มีเสียงกรี๊ดกร๊าดให้เขาทันทีที่เขาก้าวเหยียบบันไดขึ้นไป“สวัสดีน้องๆทุกๆคนนะครับ วันนี้ผม ฟรานติโน่ สุริยะสิงห์ จะมาแนะแนวความรู้เกี่ยวกับการออกแบบให้กับน้องๆทุกๆคนที่นี่นะครับ ใครมีคำถามสงสัยอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่ผมจะพูดต่อไปนี้ ก็สามารถยกมือขึ้นถามผมได้เลยนะครับ” ฟรานติโน่พูดออกไปอย่างสุภาพ ก่อนจะกวาดสายตามองเด็กนักศึกษาที่เข้าอบรม จนเขาไปสะดุดกับเด็กสาวที่ชนเขาเมื่อกี้เข้า เพราะเธอนั่งแถวหน้าสุดแถมยังนั่งตรงกลางเวทีนี้ซะด้วย มันจึงทำให้เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอ“โอ้ยแก ยิ่งดูใกล้ๆยิ่งหล่ออ่ะ” ปัทมาพูดออกไปก็ตบมือให้พร้อมกับเพื่อนๆในห้อง รวมไปถึงพิชชาภาด้วยที่มองไปที่ฟรานติโน่แล้วตบมือให้กับเขา ก่อนจะส่งยิ้มไปให้เขา จนนภัทรที่เห็นเพื่อนสา
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
6. อยากได้เด็กคนนี้
“ฉันก็ไม่ได้ไปแรดบนหัวของเธอนิเมย์ ถ้าว่างมากก็ไปแปรงฟันล้างหมาออกจากปากบ้างนะ จะได้ไม่ต้องไปเพ่นพ่านว่าคนอื่นเขา ไปกันเถอะแป้ง ต้น”พิชชาภาพูดตอกกลับใส่เมษาซึ่งเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเธอตั้งแต่ปีหนึ่งอย่างไม่กลัว ก่อนจะเดินเชิดออกไปอย่างไม่สนใจ จนทำให้เมษายืนกรี๊ดด่าพวกเธอเสียงดังแต่พวกเธอก็ไม่ได้สนใจ​ เธอกับเมษามีปัญหากันเพราะเมษาประกวดดาวคณะแพ้เธอ จึงทำให้เมษาชอบจิกกัดเธอมาตั้งแต่ตอนนั้น“ยัยเมษานี่ก็จริงๆเลย หาเรื่องได้ทุกวี่ทุกวัน” ปัทมาเดินตามเพื่อนสาวมาก่อนตะพูดออกไป เพราะเธอก็เบื่อเมษาเหมือนกันที่วันๆเอาแต่คอยจิกกัดเพื่อนสาวของเธอ“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนไหม ยัยพิชแกเล่าเรื่องที่แกไปชนกับคุณฟรานให้พวกฉันฟังเดี๋ยวนี้เลยนะ” พออกจากห้องอบรมมาแล้วอยู่กันแค่สามคน นภัทรจึงแสดงตัวตนของตัวเองออกมาอย่างไม่ปิดบัง“เออ ก็เรื่องมันเป็นอย่างนี้” พิชชาภาเอ่ยพูดไปก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับเพื่อนทั้งสองคนฟังอย่างละเอียด ส่วนฟรานติโนที่กำลังนั่งรถกลับไปทำงานต่อที่บริษัทก็มองออกไปนอกหน้าต่างอย่างใช้ความคิด ก่อนจะเอ่ยพูดกับเมทีออกไปเมื่อเขาตัดสินใจบางอย่างได้แล้ว“เมที ฉันอยากได้เด็กที่เดินมาชนฉ
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
7. ยอมเป็นเมียน้อยเสี่ย
ด้านพิชชาภาก็เข้ามาหาน้องสาวในห้องทำงาน ก่อนจะยืนมองน้องสาวที่กำลังใจจดใจจ่อกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ จนไม่รุ้ว่าตอนนี้เธอยืนอยู่ในห้องด้วย“ยัยพลอย อ่านอะไรอยู่น่ะ ไม่สนใจพี่เลยนะเรา” พิชชาภาพูดออกไปก็เดินเข้าไปหาน้องสาวก็นั่งที่ขอบวางแขนที่เก้าอี้ของน้องสาวกำลังนั่งอยู่ ก่อนจะมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์“อ่านใบตอบรับค่ะพี่พิช ตอนนี้พลอยได้ทุนไปเรียนต่อที่อังกฤษแล้วนะคะ พี่พิชดีใจกับพลอยไหม” พลอยลดาสาวน้อยลูกครึ่งตากลมโตเอ่ยบอกพี่สาวด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข เพราะเธอกำลังจะได้ไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศอังกฤษ“จริงเหรอ ไหนพี่ดูหน่อยสิ” พิชชาภาตอบไปอย่างดีใจ เพราะเธอเห็นพลอยลดาสมัครขอทุนของมหาวิทยาลัยนี้ไว้ตั้งนานแล้ว ในที่สุดน้องสาวของเธอก็จะได้ไปเรียนแพทย์ที่นั่น“น้องสาวของพี่เก่งที่สุดเลย แล้วบอกน้าพิมกับน้าโจหรือยัง ท่านคงจะดีใจแย่เลยที่พลอยสอบติดหมอที่นั่น” พิชชาภาเอ่ยถามออกไป เพราะตอนนี้สถานะทางการเงินไม่ดี เธอไม่รู้ว่าน้าทั้งสองจะพอมีเงินส่งเสียพลอยลดาหรือไม่“ค่ะ พลอยบอกพ่อกับแม่แล้ว ท่านก็ดีใจเหมือนพี่นี่แหละ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าพลอยจะไปจ่ายเงินแรกเข้าแล้ว พ่อกับแม่ก็บอกว่าใ
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
8. คู่หมั้น
ด้านฟรานติโน่ก็ไม่เป็นอันทำงานทำการ เมื่อในหัวของเขามีแต่ภาพขาขาวๆของเด็กนั่นลอยเข้ามาในหัวตลอดเวลา จนเขาทำงานไม่รู้เรื่อง จนต้องเรียกเมทีให้เข้ามาหาเขาเป็นการด่วน เพื่อถามถึงเรื่องของเด็กสาวที่เขาให้ไปติดต่อมา“เมทีเมื่อไหร่นายจะติดต่อเด็กนั่นมาให้ฉันห้ะ ฉันให้นายไปจัดการตั้งแต่เมื่อวานแล้วไม่ใช่เหรอไง” ฟรานติโน่เอ่ยถามออกไปด้วยเสียงไม่พอใจ เพราะเขาไม่ต้องการจะรอแล้ว ตอนนี้ในใจของเขามันอยากจะปลดปล่อยเต็มทนแล้ว“อะไรกันครับคุณฟราน ใจเยสๆ อ่อพูดผิดไป ใจเย็นๆหน่อยสิครับ น้องเขาไม่ได้ขายตัวเป็นอาชีพหลักนะครับ จะให้ผมไปถามซื้อเป็นผักเป็นปลาได้ยังไงล่ะ” เมทีเอ่ยบอกไปก็ยิ้มขำๆอย่างอดไม่ได้ นี่น่ะเหรอคนที่บอกว่าจะไม่สนใจเด็กสาวเอาะๆ นี่ขนาดผ่านมาแค่วันเดียวก็รีบถามหาซะแล้ว แบบนี้เขาต้องรีบไปจัดการให้เจ้านายของเขาแล้วจริงๆสินะ นึกว่าจะพูดเล่นๆซะอีก“นายก็ไปถามสิ มัวแต่ยิ้มอยู่ตรงนี้แล้วฉันจะได้กินเด็กนั่นเมื่อไหร่ห้ะ” ฟรานติโน่ตอบไปด้วยเสียงที่เริ่มจะโมโห เมื่อเจอเมทียืนทำหน้ากวนประสาทของเขาอยู่“ผมเชคตารางเรียนของน้องเขามาแล้วครับ วันนี้น้องเขามีเรียนตอนบ่าย เพราะฉะนั้นผมจะลองไปถามน้องเขาให้
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
9. ฉันมีแฟนแล้ว
พอพิชชาภาเลิกเรียนในช่วงบ่ายก็มีนัดกับหงส์ฟ้าเจ้าของร้านพรีเวดดิ้งชื่อดังที่เธอมักจะไปช่วยจัดงานและออกแบบสถานที่จัดงานต่างๆ เพราะอารันพี่ชายข้างบ้านที่เธอรู้จักมาตั้งแต่เด็กๆ แนะนำให้เธอรู้จักกับหงส์ฟ้ามาตั้งแต่เธอเรียนอยู่ปีสองแล้ว และอารันเองก็เป็นช่างภาพประจำร้านของของหงส์ฟ้า เธอจึงอยากจะฝึกงานที่นี่“แกจะไปหาพี่หงส์แล้วใช่ป่ะ งั้นฉันกับไอ้ต้นกลับก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน” ปัทมาเอ่ยพูดออกไปเมื่อเลิกเรียนแล้ว เพราะวันนี้เธอกับนภัทรต้องไปทำเรื่องหาที่ฝึกงานมาส่งอาจารย์“อืม พรุ่งนี้เจอกัน” พิชชาภาเอ่ยบอกไปก็ยิ้มให้เพื่อนทั้งสอง เพราะวันนี้เธอจะต้องไปขอหงส์ฟ้าฝึกงานที่ร้าน และให้หงส์ฟ้าเซ็นต์ยืนยันว่าจะให้เธอฝึกงานที่นั่นและวันนี้เธอจะลองไปยืมเงินหงส์ฟ้าดูก่อน เพราะหงส์ฟ้าก็เป็นไฮโซน่าจะพอช่วยเหลือเธอได้บ้าง“ดูแลตัวเองดีๆนะที่รัก ถึงบ้านแล้วโทรหาเขาด้วยนะ” นภัทรแกล้งพูดออกไปเพราะตอนนี้ยังมีคนเดินไปมารอบๆ เขาจึงต้องแสดงบทรักกับพิชชาภาออกไป ก่อนจะยิ้มมุมปากให้กันอย่างรู้ทัน“ได้เลยค่ะตะเอง เขาถึงบ้านแล้วจะโทรหาตะเองนะ” พิชชาภาพูดออกไปก็ยิ้มให้นภัทรแล้วเอามือหยิกแก้มของนภัทรอย่างแกล้ง จนนภั
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
10. ระบายอารมณ์ 18+
ด้านฟรานติโน่พอมาถึงคอนโดที่เขาใช้เริงสวาทกับบรรดาสาวๆของเขา เขาก็เจอจูลี่และติน่านั่งรออยู่ในห้องพร้อมกับใส่เพียงชุดคลุมสีขาวคลุมร่างกายของพวกเธออยู่อย่างยั่วยวนเขา“คุณฟรานติโน่ขา” จูลี่ที่นั่งดื่มไวน์อยู่กับติน่าเอ่ยพูดออกไปอย่างยั่วยวน เมื่อเห็นฟรานติโน่เดินเข้ามาในห้อง เธอจึงเริ่มงานของเธออย่างรู้ทางว่าต้องทำอย่างไร“ไม่ต้องพูดมาก ถอดเสื้อคลุมออกไปซะมันรกตา” ฟรานติโน่เอ่ยบอกสองสาวออกไป แล้วเขาก็มองสองสาวที่กำลังเดินมาหาเขา“แบบนี้รึเปล่าคะที่คุณฟรานติโน่ต้องการ” ติน่าพูดไปพร้อมกับลุกขึ้นยืน แล้วเธอก็ถอดชุดคลุมออกไปจนร่างกายของเธอเปลือยเปล่า ก่อนจะหันไปหาจูลี่นางแบบสาวที่ฟรานติโน่มักจะเรียกใช้เธอสองคนมาพร้อมๆกัน ก่อนจะเห็นว่าจูลี่ก็ถอดเสื้อคลุมออกไปแล้วเช่นกัน จากนั้นทั้งสองก็พยักหน้าใส่กันแล้วเดินไปหาฟรานติโน่ทันที“อืม เพี๊ยะ เธอสองคนนี่มันร่านดีจริง เพี๊ยะ” ฟรานติโน่พูดไปก็กัดฟันอย่างมั่นเขี้ยวก่อนจะตบที่ก้นของสองสาวพร้อมๆกัน แล้วขย้ำอย่างเมามันส์“คุณก็ร้อนแรงเหมือนเดิมเลยค่ะ” จูลี่พูดออกไปก็จัดการถอดเสื้อของฟรานติโน่ออก ส่วนติน่าก็จัดการถอดกางเกงของเขาอย่างชำนาญ จนกระทั่งฟราน
last updateLast Updated : 2025-01-07
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status