ログインLysander’s POV“Congratulations, kuyaaa!” Tuwang-tuwa na bati sa akin ni Lucian ay niyakap ako pagpasok ko pa lang sa venue pagkatapos ng kasal, pinagpagan pa niya ang wedding suits ko at tinignan ako mula ulo hanggang paa. “Naks, pogi ah! Ibang-iba ang ngiti, porket kasal na sa harap ng altar.”“Maraming camera sa paligid, hindi ka man lang mahiya e kilalang-kilala ka sa entertaining world,” sambit ko sa kaniya at ginulo ang buhok niya.Natawa naman si Felicity at napailing na lang sa amin.“Pareho kayong mahiya, maraming camera ang nakatutok sa atin. Lalo ka na, Lysander. Naghihintay na sa’yo si Raya sa harapan, samahan mo na siya doon,” sambit niya at ngumuso sa harapan kung nasaan si Raya na kinakausap nila mama.Mabilis akong tumango at nagpaalam sa kanila, nanatili ang tingin ko kay Raya habang marahan na humahakbang palapit sa kanila. Wala akong ibang nakikita kundi siya lang, may mga bumabati ngunit tanging tango lang ang naibibigay ko sa kagustuhan na makatayo agad sa tabi ni
Raya’s POV“Mr. Reyes?” Bigkas ko.Anong ginagawa niya rito? H’wag niyang sabihin na kaya siya nakipagkita sa akin sa restaurant ay para magkaroon ng pagkakataon ni Jay na ma-kidnap ako.Nanikip ang dibdib ko, isipin ko palang na muntik na akong maniwala sa mga sinasabi niya kanina ay parang ang tanga-tanga ko. Una pa lang ay wala naman siyang k’wenta na ama, ngunit hindi ko akalain na darating sa punto na makikipagsabwatan siya sa kalaban ni Lysander.“Anak…”“H’wag mo akong tawaging anak! Anong ginagawa mo rito? Talagang nagawa mo pang tulungan ang kalaban ng asawa ko para lang makidnap ako?!” Asik ko na agad niyang ikinailing.“Anak, mali ka ng iniisip! Hindi ako nandito dahil kasabwat nila ako, andito ako para iligtas ka,” sambit niya at tumingin kay Jay. “Mr. Jay, hindi ko alam kung ano ang away ninyo ni Mr. Venile! Pero mali na idamay mo ang anak ko sa gulo ninyo!”“Oh, Mr. Reyes… totoo pala talaga ang balita na siya ay anak mo rin, hindi ko akalain na susundan mo kami para ilig
Raya’s POV“You bitch!” Muling dumapo ang palad niya sa pisngi ko, walang pagpipigil ng lakas ang sampal niya na halos mamanhid ang buo kong mukha dahil doon. Ilang segundo rin nawala ang pandinig ko, na parang maging ang eardrum ko ay naapektuhan sa ginawa niya.“R-Raya!” Rinig kong sigaw ni Lysander sa kabilang linya, puno ng panic at pag-aalala ang boses niya. Kahit hindi ko siya nakikita sa mga oras na ‘to ay alam ko ang itsura niya, gusto ko man na sagutin siya mabilis ng pinatay ni Roy ang tawag.“Tsk! Tama na ang pag-uusap, kung gusto ka talaga niyang iligtas ay sundin niya ang gusto kong mangyari! Pumunta siya rito na mag-isa,” sambit niya at muling binulsa ang cellphone.“Anong kailangan mo sa amin, bakit mo ginagawa ‘to?! Walang masamang ginagawa si Lysander para gawin mo ‘to, h’wag mong sabihin na pera ang dahilan dahil sa tingin ko ay may pera ka rin naman!” Asik kong tanong sa kaniya.Imposibleng pera ang dahilan niya, kung titignan ko si Roy ay alam kong kasama siya sa p
Lysander’s POVIlang ulit ko ng tinignan ang cellphone ko kung nag reply na ba si Raya sa mensahe ko, ngunit wala akong natanggap. Hindi ko alam kung masyado na akong nagiging paranoid dahil sa mga nangyayari pero may kakaiba akong nararamdaman, masyado akong kabado sa araw na ‘to.Sa huli ay hindi na ako nakatiis, agad kong kinuha ang cellphone ko at tinawagan ang numero niya. Isa, dalawa, higit sa tatlong beses na tawag ngunit wala kahit isa ang sinagot niya.“Raya, anong ginagawa mo. Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko?” Wala sa sarili kong sambit at naisuklay na ang daliri ko sa aking buhok, kulang na lang ay sabunutan ko ang sarili ko sa frustration.Ayaw kong maging asawa na kino-control ang mga asawa nila, na tipong lahat ng galaw ay aalamin, lahat ng tawag at message dapat masagot, gusto ko rin na may laya siya sa relasyon naming dalawa.Pero just this one; just for today.Hindi ko mapigilan ang sarili ko na makaramdam nang kakaiba inis, hindi para kay Raya kundi sa sitwasyo
Raya’s POV“A-Ano ba, bitawan ninyo ako!” Pinilit kong kumawala sa kanila ngunit masyado silang malakas kumpara sa akin, sa sobrang laki ng katawan nila ay walang-wala ang maliliit kong braso na isang mali lang yata ng hawak niya ay mababali nila ‘yon.“Manahimik ka, ang ingay mo!” Isang malakas na sampal ang tumama sa kaliwang pisngi ko, agad na nagluha ang mata ko at halos mabingi ang tenga ko sa lakas ng impact no’n. “Tangina, puro kalmot na nga ang braso ko dahil sa’yo bunganga ka pa ng bunganga? Kung gusto mong makarating ng buhay sa pupuntahan natin, ay h’wag kang malikot at maingay! Baka maubos ang pasensya ko at makalimutan ko ang utos ng kliyente namin na dalhin ka ng buhay sa kaniya!”Para akong binuhusan ng nagyeyelong tubig dahil sa narinig nab anta mula sa kaniya, kahit gustong-gusto ko na pumalag sa nangyayari ay natatakot ako. Hindi ko alam kung ano ang kaya nilang gawin sa akin, ngunit isa lang ang sigurado ako… hindi ligtas ang pupuntahan naming lugar.“Kung hindi lan
Raya’s POV Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako nakakabawi sa nangyari, ilang araw na ang lumipas ngunit sobrang gaan ng pakiramdam ko. Wala na ngang epekto ang bulungan sa paligid ko, ang nakatatak na lang sa isip ko ngayon ay ang mga nangyari. Tuwing may mangyayari man na hindi ko gusto o may naririnig akong hindi maganda ay agad kong tinitignan ang singsing na suot ko, simpleng gano’n lang at ayos na ulit ako. Sa ngayon ay inaayos pa ang schedule ng kasal, pero tumutulong na si lola at mama Lucy para mapadali ‘to. Maging si Felicity na madalas sa abroad ay nag bakasyon muna, isa rin na excited sa kasal namin ng kakambal niya. Nakangiti akong naglalakad palabas ng office ng mag vibrate ang cellphone ko, agad na rumihistro ang hindi kilalang numero sa screen na nakapagpakunot ng noo ko. Sa mga nagdaang araw, nawalan na ako ng tiwala sa mga ganito. Alam kong puro kapahamakan lang ang makukuha ko kung sasagutin ko ang mga ganitong tawag, agad ko ‘yon na pinatay ngunit isang mensahe a
Lucy’s POV“Hello,” bati sa akin ni Andrew ng pagbuksan ako ng pinto at lumingon sa may pintuan kung saan nakatayo si Race na kanina pa ako sinusubukan na pinag i-stay pa ako ng kaunti dahil may sasabihin daw siya, pero hindi naman masabi-sabi kung ano ‘yon.“Good Evening, Race!” Bati rin ni Andrew
Lucy’s POV“Sorry,” puno ng guilt na sabi ni Feron habang inaayos ang necktie na suot sa harapan ng full length body mirror sa loob ng k’warto namin. “Sobrang daming kailangang gawin sa office. Ayaw sana ni Daniel na humingi ng tulong pero nagsabay-sabay ang mga loads eh.”Lumakad siya pagkatapos n
Lucy’s POV“Honey, it’s already late. Kailangan mong kumain ng umagahan,” malamig na bulong ni Feron sa akin habang marahan niyang tinatapik ang pisngi ko. Mas lalo tuloy akong nakaramdam ng antok. “Lucy, magugutom ang mga baby.”Wala na akong nagawa kung hindi ang unti-unting imulat ang mga mata k
Lucy’s POV~Months later~“F-Feron,” impit na ungol ko ng siniil niya ako ng halik, marahang humahaplos ang kamay niya sa aking tiyan na kanina lang ay nilalagyan niya ng gel.“Hmm?” Tanong niya sa pagitan ng halik at pagsipsip sa aking leeg, ayaw magpapigil sa ginagawa. “I miss you, masyado akong







