LOGIN“Buntis ako… Magkakaanak na tayo,” ulit ko. Sa pagkakataong ‘yon ay may confidence na sa tono ko lalo na ngayong nakikita ko ang nakakatawa niyang reaksyon. “May baby sa loob ng tiyan ko, Feron at anak mo siya.”“P-Pero… kagabi lang natin ginawa.” Para siyang batang naliligaw, nagloloading sa nalaman. “P-P’wede bang mabuo ang baby agad?”Hindi ko mapigilang mapangiti hanggang sa naging hagikgik na ‘yon. Alam kong matalino si Feron pagdating sa business pero parang ang lutang niya ngayon.“Feron, kumalma ka muna.” Pinisil ko ang kamay niya at umayos ng pagkakaupo at agad naman niya akong tinulungan. “I’m sorry kung nilihim ko ang tungkol sa pagbubuntis ko. I’m sorry dahil sinubukan kong itago sa’yo ang anak mo.”Naging malikot ang mga mata niya na parang hindi pa rin naiintindihan ang mga sinabi ko. “A-Anong ibig mong sabihin? Y-You’re already pregnant when you left?”Tumango ako at sinapo ang dalawa niyang pisngi para hindi niya magawang itago ang emosyon sa mukha at mga mata niya. “Y
LUCY’S POVAs I heard the sound of the door closing behind Feron, my heart started rumbling inside my chest--- crazily.Hindi ko alam kung paano ko sisimulang sabihin ang tungkol sa pagbubuntis ko sa kaniya. Hindi ganito ang plano kong paraan para i anunsyo sa kaniya ang tungkol sa baby namin.Mas humakbang palapit sa akin si Feron at naupo sa p’westo kung nasaan si Dra. Castro kanina. Kinuha niya ang isang kamay ko at hinaplos ‘yon. “Kumusta ang pakiramdam mo? Totoo ba ang sabi ng doctor na ayos ka lang?” Puno ng pag-aalala ang tono ng boses niya at maging ang mga mata niyang nakatingin ng diretso sa akin.Tumango ako bilang sagot at pinilit na salubungin ang tingin niya. “A-Ayos lang ako. Simpleng pagdurugo lang ang nangyari at nabigla lang ang tiyan ko kaya sobrang sakit…”Hindi siya sumagot. Nanatili siyang nakatitig sa akin na parang inaaral niya kung may tinatago ako. Nang mapagtanto niyang nagsasabi ako ng totoo ay saka lang siya bumuntong-hininga. Ang stiff niyang balikat ay u
LUCY’S POV“S-She’s bleeding, please help!” Nagmamadali si Feron na lumapit sa front desk habang buhat-buhat niya ako.Agad kaming nilapitan ng nurse na nasa gilid. “Ano pong nangyari kay ma’am?” Walang panic sa mukha ng nurse pero halatang nag-aalala na rin ito dahil sa reaksyon ni Feron.“Nagising siya sa sakit ng tiyan, tapos may dugo na,” sagot niya at tiningnan ako. “Ano pa ang nararamdaman mo?”Umiling ako, hindi ko magawang magsalita sa kirot ng tiyan ko. Kahit gusto kong ako na mismo ang magpaliwanag sa nurse ay hindi ko magawa. Mas madali sana kung masabi ko ang sitwasyon ko.Nagtinginan ang dalawang nurse na nasa front desk. “Sir, iupo mo po siya sa wheelchair at pumasok kayo sa room number four.”Pareho kaming napatingin ni Feron sa itinuro nilang room. Examination room iyon. Napakagat ako ng ibabang labi.“O-Okay, thank you,” alangang sagot ni Feron at agad akong inupo sa wheelchair.“P’wede po kayong maiwan saglit dito sir? Paki-fill out po muna ang form tungkol kay ma’am
LUCY’S POVNangingislap ang mga mata ni Feron habang tinitingnan ako. “C-Can you please repeat what you said, Lucy?” tanong niya ng may nanginginig na boses. “I don’t want to repeat myself, Feron. I already said it and I won’t say it again.” Napasinghap ako nang hapitin niya ang bewang ko palapit sa kaniya at binaon ang mukha sa gilid ng aking leeg. “Damn, nanginginig ang katawan ko.” Kahit ang boses niya ay nanginginig din pero hindi ko masabi. Ayaw ko namang asarin siya sa sitwasyon. “Goddàmn, I wanna cry.” Mas siniksik pa niya ang mukha sa akin at may pailan-ilang singhot akong naririnig mula sa kaniya. “F-Feron ano ba… umayos ka nga.” Nagsisimula na ring manginig ang boses ko. Baka ito na rin ang pagkakataong hinihintay ko para sabihin ang totoo sa kaniya. Ngayong alam ko nang gusto niyang bumuo ng pamilya kasama ako. Hindi niya magagawang tanggihan ang bata. Magiging masaya kaming pamilya. “Maayos ako, pero pagdating sa’yo para akong nawawala. No matter how much I compose my
LUCY'S POV“Pauwi na si Race galing Milan,” balita ni Feron habang nakaupo kami sa sofa at nanonood ng balita tungkol kay Tito Alfred. “Tapos na ang imbestigasyon tungkol sa nangyari sa atin. Nahuli na rin ang ilan sa grupo nila.” “May lead na ba tayo kung sino ang nasa likod ng nangyari o ituturo na naman nila tayo sa wala?” Ayaw ko ng masayang ang oras namin sa wala. Kung hanggang ibang bansa ay kaya nilang manipulahin, ano na lang ang gagawin ko?“Don’t worry, sabi ni Race ay may maganda siyang balita. Baka bukas o sa isang araw ang dating niya.” Hinaplos niya ang buhok ko nang dahan-dahan. “Matatapos din ang lahat ng ‘to.” “Sana nga,” mahina kong bulong at sumandal sa balikat niya. Hinayaan ko ang lahat ng bigat ko sa kaniya. “Gusto ko nang matapos ang lahat ng ‘to.” Gusto kong maging tahimik ang buhay namin ni Feron at para masabi ko na rin sa kaniya ang tungkol sa baby namin. Tumikhim ako at tiningala siya. “M-May gusto lang akong itanong,” agaw ko ng atensyon niya. “Hmm? Ask
LUCY’S POV “Anong ginagawa mo rito? May naiwan ka ba?” puno ng pagtataka kong tanong nang makita ko si Feron na nakatayo muli sa harapan ng pintuan. “Wala akong naiwan,” seryosong sagot niya at inayos ang suot na damit. “I’m here to fulfill my other job.” “Other job? What do you mean?” naguguluhan kong tanong. “Oh. Sorry for the late introduction. I’m Feron from FKS Security Agency and I will be your bodyguard from now on,” malawak ang ngiti niyang anunsyo. “What?” Para akong nabibingi. “Anong ibig mong sabihin, paanong ikaw?” He shrugged and put his hand on his pocket like it’s not a big deal. “Maybe it’s destiny?” Ngisi niya at yumuko palapit sa akin. “Wala raw ibang bodyguard ang p’wedeng mag-stay sa tabi mo kung hindi ako,” dagdag pa niya. “Y-You… Paano mo nagawang kunin ang trabaho bilang bodyguard ko? Isa pa, paano ang trabaho mo sa kumpanya?” “I have so many ways when it comes for you, Lucy. Isa pa, suwerte lang talaga akong agency na pag-aari ko ang unang nakak







