Kabanata 2

LUCY'S POV 

“Let's talk,” wika ko pagkahinto pa lang ng kotse sa harap ng mansion. Kailangan kong makausap si Feron tungkol sa nangyari.

“Magpahinga ka muna Ms. Russ. Mukhang pagod na pagod ang mukha mo. Mamaya ay darating na ang ama mo kasama ang asawa n'ya para kumustahin ka. Alam nating dalawa ang mangyayari kung makikita niya ang hitsura mo ngayon,” seryosong turan ni Feron.

Alam kong pababalikin ako ni papa sa main house kung saan siya nakatira kasama ang bago niyang asawa at ang half-sister ko at hindi ko gugustuhing sundin iyon. Kahit siguro nanghihina ako o may sakit ay mas pipiliin ko pang mag-isa kaysa makasama ang mga taong naging dahilan ng pagkasira ng ulo ni mama at…

Mabilis akong umiwas ng tingin. “Pero ang tungkol sa kasal…kailangan nating pag-usapan ‘yon.”

Bumuntong-hininga siya. “Sisiguraduhin kong hindi kakalat ang nangyari—”

“Hindi iyon ang problema ko! Andrew was there. He knew about it! Paano ko i-e-explain sa pamilya namin ang ginawa mo? Hindi mo dapat pinirmahan ‘yon eh!” Tumaas na ang tono ng boses ko. Sumasakit na talaga ang ulo ko sa nangyari.

“Ms. Lucy, ginawa ko ‘yon dahil utos mo—”

“Kung uutusan ba kitang tumalon sa bangin ay gagawin mo?”

Umigting ang panga niya saka niya ako tiningnan. “Hindi ako tànga—”

“Exactly! Hindi mo rin sana sinunod ang utos ko na pirmahan ang form. Now we're married in paper, what's now?!” Halos masabunutan ko ang sarili ko sa frustration.

Alam ko naman na may kasalanan din ako, pero kasi…

“Then, I will be your husband. That's simple!” may diin din niyang sigaw. Halos sabay na nanlaki ang mga mata naming dalawa.

“Tinaasan mo ako ng boses? Wow!” napipikon na sabi ko. Mabilis kong hinubad ang seatbelt at tuluyan na akong lumabas ng kotse. How dare him!

Narinig ko rin ang mabilis na pagbukas ng pinto sa tabi niya. Tulad ko ay lumabas na rin siya mula sa driver's seat at umikot papunta sa gawi ko.

“Hindi ko sinasadya na itaas ang boses ko pero hindi ko naman kasalanan na sumunod ako sa utos mo. Ikaw na rin ang nagsabi, amo kita at bodyguard mo ako… Wala akong karapatan na tanggihan ka, ‘di ba?” 

Ramdam ko ang pagpipigil sa boses niya pati na rin ang init ng titig niya na parang iniinpeksyon ang bawat emosyong dadaan o guguhit sa aking mukha.

Pumihit ako paharap sa kaniya habang magka-cross ang dalawa kong braso sa aking dibdib. Agad ko siyang tinaasan ng kilay at umismid. 

“Isa pa, alam mo ang dahilan kung bakit hindi pumirma ang lalaki na ‘yon kanina pero bakit gusto mo pa rin siyang pakasalan at magbulag-bulagan?” kunot noo niyang tanong.

“Hindi trabaho ng bodyguard ang kwestyunin ang desisyon ko. Alam ko na alam mong wala akong ibang gustong pakasalang lalaki kung hindi si Andrew lang.”

“Kahit ilang taon mo siyang hinabol-habol?” sarkastiko niyang tanong. Mukhang nakakalimutan niya ng bodyguard ko lamang siya. “At ngayon na ikakasal na kayo, hindi ka pa rin niya kayang unahin—”

Halos mamanhid ang palad ko sa lakas ng pagsampal ko sa pisngi niya. Medyo tumagilid din ang ulo niya sa kanan. 

“Sino ka para magsalita ng ganiyan sa akin?! Nakakalimutan mo yata na hamak na bodyguard lang kita…”

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng maramdaman ko ang mainit niyang palad na mariin akong hinawakan sa pala-pulsuhan at hinila ako pasandal sa kotse. “Oo, tama ka. Bodyguard mo ako pero mukhang may nakakalimutan ka rin yata.”

Ang matalim niyang tingin sakin ay parang binubuhay ang kakaibang init sa sistema ko. Sa sobrang lapit namin sa isa’t-isa ay halos makita ko ang reflection ko sa kulay brown niyang mga mata.

“Hindi mo nalang ako bodyguard ngayon kundi asawa mo na rin, Ms. Russ…” Mas nilapit pa niya ang mukha niya sa akin. “O baka naman gusto mo pang tawagin kita bilang Mrs. Sandoval para maalala mo?” nanunuya niyang bulong sa aking tainga. Halos manigas ako sa kinatatayuan ko. 

Naninindig ang balahibo ko sa init ng hininga niyang humahalik sa tainga ko. Idagdag pa ang parang nang-aakit niyang malalim na boses.

Binuka ko ang bibig ko ngunit walang boses o salita na gustong lumabas mula roon, para akong naba-blangko sa sobrang lapit namin sa isa’t-isa.

“O-Of course not!” Inis na nilagay ko ang dalawang palad sa dibdib niya at sinubukan siyang itulak palayo. “Tanging surname lang ni Andrew ang gusto ko at gagawa ako ng paraan para lang ma-void ang certificate ng kasal natin.”

Naramdaman ko na natigilan siya saglit dahil sa sinabi ko, pero wala akong pakialam kung ano ang dahilan. Kung mananatili pa kami sa ganitong posisyon ng mas matagal ay baka hindi na ako makahinga, pero sa halip na matinag siya ay mas inilapit pa niya ang katawan niya sa akin.

Isang maling galaw na lang at parang magdidikit na ang mga labi namin.

Parang may sariling buhay ang mga mata ko na bumaba ang tingin papunta sa labi niya. Sakto namang pinasadahan ng dila niya ang ibabang bahagi noon para basain.

Paulit-ulit akong napalunok. Ngayon ko lang napansin na may kissable lips pala siya—

“Sure, Ms. Russ ituloy mo ang kasal n'yo kung ‘yon ang gusto mo.” Siya na ang mismong humiwalay sa akin at tinalikuran ako. Tuloy-tuloy na siyang naglakad papasok sa mansion at hindi na ako hinintay pa.

Akmang hahakbang na rin ako papasok, nang pumasok sa gate ang limang itim na kotse. Saktong huminto ang gitnang kotse sa tapat ko.

Mariin kong naikuyom ang mga palad ko ng bumukas ang pinto sa harap ko, mukha agad ni papa ang bumungad sa akin.

“Lucy,” tawag niya ng may awtoridad. Muling nagbalik ang mga ala-ala ng kami pa nila mama ang magkakasama. At kahit noon pa, mayroon na siyang aura na pag may sinabi siya ay kailangan mo na agad gawin.

Instinctively, I moved two steps backward.

“Papa.” Yumuko ako bilang paggalang sa kaniya at sa pag-angat ng ulo ko ay isang malakas na sampal ang sumalubong sa pisngi ko.

Rinig ko ang tunog sa magkabila kong tainga. Dahil sa impact ng palad ni papa, para akong mabibingi.

Umangat ang kamay ko para sapuhin ang pisngi na parang napaso sa kakukulong tubig sa sobrang init at hapdi, kahit hindi ko gusto ay biglang nagluha ang mga mata ko.

Papa is enraged. Just by looking at him now, I know that I am doomed. Why did that fúcking Feron sign the marriage certificate? Now, I have to face the consequences of his bold action.