Chapter 2 - Five Pesos for a good performance

Bakit pa niya hihintayin ang hatol ng lalaki? 

Sa halip na harapin ang posibleng paghamak nito, nagpasya si Elara na dahan-dahang pulutin ang kanyang mga damit, talikuran ang init ng gabing iyon, at tuluyang lumisan.

Iniangat niya ang braso ng lalaki na nakapatong sa kanyang baywang at dahan-dahang inilipat ito sa tabi. Sa sandaling sumayad ang kanyang mga talampakan sa sahig, nanghina ang kanyang mga binti na parang noodles at muntik na siyang matumba.

Naupo muna si Elara sa gilid ng kama nang ilang sandali at hinintay na bumalik ang lakas ng kanyang mga binti. 

Tiningnan niya ang magulong sahig at nakitang ang kagabi’y maganda niyang damit ay punit-punit na. Kahit ang kanyang underwear ay hindi nakaligtas, punit din ito sa gitna.

“ Anong susuotin ko?” litong tanong niya sa sarili hanggang sa…

Pinulot ni Elara ang puting polo ng lalaki at isinuot ito, pagkatapos ay isinuot din ang suit jacket at suit pants nito. 

Tinangay niya ang lahat ng damit ng lalaki.

Pagdating sa pinto, lumingon muli si Elara sa lalaking nasa kama. 

Nakatalikod ito sa kanya, at ang brasong yumakap sa kanya habang natutulog ay nasa labas ng kumot. 

Lantad ang likod ng lalaki, ang malapad na balikat ay matatag at maskulado, ang mga linya ay pababa patungo sa maliit na baywang na natatakpan na ng kumot.

Dahil sa husay ng performance ng lalake kagabi, naisipan ni Elara na mag-iwan ng kahit magkano para rito. 

Hinalughog niya ang kanyang bag. 

“ Wala akong cash” bulong niya habanag patuloy na naghahanap ng pera. Hindi na kasi siya nagdadala ng pera at online payment siya lagi.

Ang tanging nahanap niya ay isang limang pisong barya. Nakuha niya ito noong naglaro siya sa claw machine. 

Inilapag ni Elara ang barya sa mesa. Bilog ito at kulay pilak, agaw-eksena laban sa matingkad na pulang kulay ng lamesa. 

Isang mabilis na sulya ang ginawa ni Elara bago binuksan ang pinto at lumabas. 

Dahil suot niya ang malaking suit ng lalaki na hindi lapat sa kanya, pinili niyang dumaan sa hagdanan sa halip na mag-elevator. Habang bumababa, umalingawngaw ang tunog ng kanyang high heels sa sahig.

Ngunit bigla siya natigilan nang may marinig na pamilyar na boses ng babae. 

"Ma, huwag kang mag-alala, hindi makakatakas ang 'Piggy Hero' na 'yan."

Naglalakad si Danica patungo sa elevator, nakadiit ang telepono sa tainga at kausap ang kanyang ina na si Olivia.

"Ma, eksaktong plano ang nangyari kagabi. Ako mismo ang nagtulak kay Elara sa loob ng kwarto ni President Jalon. Isipin mo, Ma, si President Jalon ay may timbang na 180 pounds, at si Elara ay ganoon din kabigat. Talagang itinadhana silang magtagpo, 'di ba? Isang perpektong pares ng mga baboy." sabay tawa nito.

"At alam mo naman si President Jalon, bukod sa nakakadiri na ang katabaan, panot pa, amoy imburnal ang hininga, at parang laging sasabog ang beer belly. Siguradong kapag nagmulat ng mata ang 'Piggy Hero' na iyon at nakitang ang dangal niya ay nilapastangan ng ganoong klaseng halimaw, madudurog ang mundo niya. Baka sa tindi ng pandidiri sa sarili, maisipan na lang niyang tumalon mula sa tuktok ng gusali para wakasan ang buhay niya."

Salungat sa inaasahan ni Danica, hindi naramdaman ni Elara na inabuso siya, sa halip, pakiramdam niya ay siya pa ang nakalamang. 

Siya mismo ang nakaranas at alam niyang ang lalaking nakasama niya kagabi ay may pangangatawang mas maganda pa sa isang modelo. Mayroon itong eight-pack abs, nahawakan niya iyon. Ang dibdib nito ay napakatigas, nahawakan din niya iyon.

"Kapag nawala si Elara sa mundong ito, lahat ng ari-arian ng pamilya Castillo ay magiging atin na."

Ding—, bumukas ang pinto ng elevator at pumasok si Danica. Habang nakatingin sa kanyang repleksyon sa dingding ng elevator, puno ng kayabangan niyang sinabi.. 

"Milyong beses akong mas maganda kaysa sa matabang Elara na iyon."

"Ang mga matatabang babaeng tulad ni Elara ay nararapat lamang sa mga lalaking panot, mabaho, at may beer belly."

"Hinding-hindi malalaman ni Elara na kaya siya tumaba nang husto ay dahil pinalitan natin ng mga hormone ang mga vitamins na iniinom niya."

Sumara ang pinto ng elevator, kasabay ng paglamon sa malakas na tawa ni Danica.

Noong bata pa si Elara, taglay niya ang isang balingkinitang pangangatawan at timbang na malayo sa itsura niya ngayon. Ngunit simula nang pumasok si Olivia at ang anak nitong si Danica sa kanilang tahanan, unti-unti siyang binalot ng katabaan, isang pagbabagong tila walang paliwanag noon.

Ngunit ngayon, malinaw na ang lahat. Alam na ni Elara ang malupit na katotohanan.

Madaling pagsamantalahan ang isang taong tila malambot na prutas, ngunit walang sinuman ang may lakas ng loob na humawak sa isang matinik na cactus. Lahat tayo ay minsang dadaan sa buhay na ito, kaya bakit niya kailangang hayaang apihin ang sarili para lamang sa kaligayahan ng iba? Hindi na siya magpapaalipin sa kanilang mga laro.

Kung kakagatin siya ng isang aso, hindi lang siya gaganti ng kagat, sisiguraduhin niyang lulubog ang kanyang mga ngipin nang doble sa tindi.

Kasabay ng panunumpa ng paghihiganti, halos lumitaw ang mga ugat sa kanyang mga kamay sa sobrang higpit ng pagkakakuyon nito. 

Ang galit na nag-aapoy sa kanyang dibdib ay sapat na upang sunugin ang lahat ng sakit na idinulot nila sa kanya.

Pagkauwi ni Elara sa kanyang tirahan, agad niyang itinapon ang bote ng pekeng bitamina sa basurahan.

Gusto niyang pumayat! Gusto niyang gumanda!

Isinumpa niya sa sarili, pagbabayarin niya ang mag-inang iyon ng sampung beses sa lahat ng pinsalang ginawa nila sa kanya.