Chapter 5 - First Encounter

Sa mundong kinagisnan ni Aless, ang mga arranged marriage ay isang karaniwang tradisyon. Nabuhay siya para sa iisang layunin, ang patatagin ang kanyang katayuan at protektahan ang yaman at dangal ng pamilya Valderama sa pamamagitan ng isang estratehikong kasalan.

Inalis ni Aless ang tingin sa libro at tinitigan ang isang lumang barya, ang likod nito ay nakaharap sa itaas, may tatak na taong 2000. 

Ito ang baryang iniwan sa kanya ng babaeng nakasiping niya isang taon na ang nakalipas. Hindi siya sanay gumamit ng bookmark, pero ang baryang ito ang nagsisilbing pananda sa bawat binabasa niya, saanman siya pumunta, palagi niya itong dala.

Kinuha niya ang barya at naramdaman ang gasgas nito sa kanyang balat. Isang taon na ang lumipas, pero tila kahapon lang nang huling mahawakan ng kanyang mga kamay ang balat ng babaeng iyon. 

Napakamakinis at napakalambot nito, parang mga ulap na tila mainit na seda sa kanyang pandama.

Sobra itong sensitibo. Sa bawat haplos niya, nanginginig ang babae sa sarap. Sa ilalim ng kanyang matipunong katawan, ang babae ay tila isang talulot ng bulaklak na hinahampas ng bagyo, marupok, walang laban, at kaawa-awa. 

Ang bawat ungol nito ay musika sa kanyang tainga, na lalong nagpapaningas sa kanyang pagiging mapusok sa bawat pagbaon. Ang buong katawan nito ay nabahiran ng kanyang mga marka.

Noong gabing iyon, hindi sila natulog. Inabot sila ng alas-otso ng umaga, pagod na pagod, ngunit lubos na nasiyahan. 

Naalala pa niya nang tumagos ang sinag ng araw sa kurtina at tumama sa balakang ng babae. Bago tuluyang pumikit ang mga mata ni Aless para matulog, may isang markang umukit na sa kanyang alaala, isang maliit at bilog na itim na nunal sa kanang bahagi ng puwitan nito.

Dahil sa sobrang kaputian ng balat ng babae, ang itim na nunal ay kitang-kita at nagbibigay dito ng isang mapanuksong alindog. 

Ito na lamang ang tanging palatandaang naiwan sa kanya. Kung ang nunal na iyon ay nasa mukha, madali niya sana itong makikilala ito. Pero dahil nasa tago itong bahagi, alam ni Aless na may isang paraan lang para makasiguro, kailangan niyang paghubarin ang babae, hindi lang ng pantalon, kundi pati na rin ng panloob.

Magagawa ba ng isang babae na maghubad na lang basta-basta? Lalo na at ang posisyon ng nunal na iyon ay talagang nakakaasiwa.

Malamang ay hinding-hindi na niya matatagpuan ang babaeng iyon sa buong buhay niya.

Habang malayo ang isip ni Aless, biglang nayanig ang kanyang mesa. Nagkaroon ng maliliit na alon sa loob ng kanyang tasa ng kape ng isang babaeng naka-puting damit na biglang natapilok at bumagsak sa harap niya.

Tumama ang ulo ng babae sa number plate sa ibabaw ng mesa nang may malakas na kalabog. Dahil maluwag ang pagkaka-tornilyo nito, umikot ang plaka at ang numerong 6 ay naging 9.

Nag-angat ng tingin ang babae at nang masilayan ang mukha ni Aless, tila kuminang ang kanyang mga mata nito. Agad siyang nagpa-cute at ang boses niya ay naging malambing at mapanukso.. 

"Pasensya na po, Sir. Baka pwedeng makuha ang social media account ninyo? Siguradong hihingi ako ng paumanhin nang maayos sa inyo mamaya..."

Nanatiling nakayuko si Aless, nakatutok sa kanyang binabasa. Ang boses niya ay malamig at walang bahid ng kahit anong init.

"Ang mga bagay na kayang ipaliwanag ngayon ay hindi na kailangang ipagpaliban pa."

Dahil sa matinding pagkapahiya, agad na tumayo ang babae. Napansin niyang nag-iba ang numero sa mesa mula 6 patungong 9, pero dahil sa sama ng loob sa pagkakabasted sa kanya ni Aless, tumalikod siya at umalis nang hindi man lang ito ipinaalam sa lalaki.

………

Bumukas ang pinto ng coffee shop at pumasok si Elara. Kasabay nito ang pagpasok ng hanging tag-init na humaplos sa buong silid, dahilan para magliparan ang mga pahina ng libro sa mesa, isang malakas at malinaw na kaluskos sa gitna ng katahimikan. 

Ang mainit na simoy ay tumama sa mukha ni Aless, dumaan sa kanyang puting polo, at tila humalik sa kanyang makinis na balat.

Dahan-dahan siyang lumingon sa pintuan. Sa sandaling iyon, nagtagpo ang kanilang mga mata.

Napatigil sa paghinga si Elara. 

Noon lang niya napatunayan na may mga lalaki palang nagtataglay ng kagandahang kayang tumalo sa isang babae. 

Tila naging slow-motion ang lahat, naglaho ang paligid, tumigil ang oras, at ang tanging malinaw na nakikita nila ay ang isa't isa. 

Para kay Elara, ang lalaki ang liwanag na nagbigay-buhay sa isang rosas sa dilim. 

Para kay Aless, si Elara ang nag-iisang nagniningning na bulaklak sa gitna ng makapal na hamog.

Sinundan ni Elara ang tingin ni Aless patungo sa number plate sa mesa.. 

Table 9.

Siya na nga. Siya ang kanyang blind date?. Malayo ang itsura nito sa pangit na paglalarawang narinig niya kay Olivia.  

Napatigil siya sandali. Isang mabilis na tanong ang dumaan sa isip ni Elara, pero agad din siyang nagdesisyon. 

"Itim man o puting pusa, basta nakakahuli ng daga, mabuting pusa ito."

 Hinding-hindi siya magtitiyaga sa isang lalaking walang kwenta, pero mas lalong hindi niya hahayaang makawala ang isang lalaking ganito kataas ang kalidad.

 Ang mga oportunidad ay parang upuan sa tren, kung hindi mo uunahan, tiyak na iba ang uupo.