Chapter 3 - Ang natatagong ganda

Walang shortcut sa pagbabawas ng timbang. Dalawang bagay lang ang kailangan. Disiplina sa pagkain at ehersisyo. Marami ang nakakaalam nito, pero kakaunti lang ang nakakagawa. 

Ngunit nagawa ito ni Elara.

Kahit gustong-gusto niyang kumain ng fried chicken, barbecue, at potato chips, pero sa loob ng isang buong taon 365 na araw, hindi niya ito tinikman kahit minsan. 

Kapag nagugutom siya, umiinom lang siya ng tubig, kapag natatakam, tinitiis niya.

Palagi siyang nagugutom, bawat oras, bawat araw. Nagigising siya sa gitna ng gabi dahil sa gutom, niyayakap ang kumot at umiiyak, ngunit matigas ang loob na tumatangging kumain kahit isang kagat.

Bukod dito, araw-araw siyang nag-aerobic exercise, strength training, at body shaping. Takbo sa umaga, pag-akyat sa burol nang walang laman ang tiyan, swimming, cycling, squats, rowing, push-ups, planks, at Pilates extensions.

Pagkalipas ng isang buwan, bumaba ang timbang ni Elara sa 155 pounds. Pagkalipas ng dalawang buwan, 143 pounds. Pagkalipas ng tatlong buwan, 133 pounds at pagkalipas ng apat na buwan naging 125 pounds  na lamang siya.

Habang tumatagal, lalong nagiging mahirap ang pagbabawas ng timbang. Ayos lang, ituloy lang! Gagamitin niya ang sukdulang pagsisikap para makuha ang isang napakalaking tagumpay! 

Gusto niyang lahat ng tingin ng paghanga at mga salita ng papuri ay maituon sa kanya! Gusto niyang sabihin sa buong mundo na kaya niyang manalo!

Pagkalipas ng anim na buwan umabot siya ng 114 pounds at pagkalipas lamang ng siyam na buwan umabot siya ng 105 pounds.

Pagkalipas ng Disyembre, tumuntong si Elara sa timbangan at tumimbang na lamang ng 100 pounds!

Sinasabing ang bawat taong mataba ay isang "potential star," at ang pahayag na ito ay saktong-sakto para kay Elara. 

Matapos pumayat, lalong lumaki ang kanyang mga mata, tumangos ang ilong, nawala ang double chin, at naging matalas ang kanyang jawline. Kaygaan ng kanyang pakiramdam habang naglalakad, at kaya na niyang isuot ang anumang damit na magustuhan niya.

Sinasabing ang pagbabawas ng timbang ang pinakamahusay na makeover. 

Paborito ni Elara ang kulay pula at para sa kanya, ang kulay pula ay simbolo ng apoy at sigla, ngunit dati ay itinatago niya lang ito sa loob ng kanyang aparador. Takot siyang mahusgahan ng mapanghusgang lipunan.

Ngayon, hindi na. Ang kalsada ay nagmistulang runway habang suot niya ang isang stunning na pulang damit. 

Taglay ang hubog na katawan, maputing kutis, at mukhang hinalintulad sa isang diyosa, bawat galaw niya ay puno ng confidence. 

Wala nang nangungutya, sa halip, lahat ay napapalingon at napatitig sa taglay niyang ganda."

Sa loob ng isang taon na pagpapayat, hindi nagpakita si Elara kina Olivia at Danica. Ngunit nang araw na iyon, nakatanggap siya ng tawag mula kay Olivia, na ang boses ay tila napakalambing at napakabait.

"Lara, ang Mama mo ito. Mayroon akong business partner na sa tingin ko ay mabuting tao. Limampung taon gulang na siya, dalawampu't limang taon lang ang tanda sa iyo. Hiwalay sa asawa na may dalawang anak at kailangan ng madrasta. Bakit hindi ka makipag-blind date sa kanya? Kung magustuhan ka niya, makakapag-asawa ka sa mayamang pamilya at magiging donya."

"Lara, hindi ka na bata. Itigil mo na ang pangangarap na mapapansin ka ng mga mayayaman at guwapong lalaki. Oras na para harapin ang realidad. Sa timbang mong 180 pounds, baywang na parang bariles, at mga binting parang sa elepante, para kang isang 'landmine.' Isang malaking biyaya na mula sa nakaraan mong buhay na mapansin ka pa ng isang matandang hiwalay sa asawa."

"Lara, napakahalaga ng business partner na iyon kay Mama. Kung mapapakasalan mo siya, makakapagbigay siya ng maraming negosyo kay Mama. Tandaan mong pagbutihin ang pagpapasaya sa kanya sa blind date ninyo. OK?"

"Ang blind date ay gaganapin sa sa isang Coffee shop sa isang five star hotel sa Makati. Ang sabi nito table 9 raw"

Alam ni Elara ang plano nila.

Hindi ito blind date, isa itong pagtatangkang ibenta siya sa isang business partner para maging madrasta. Dahil napakahalaga ng taong ito para kay Olivia at sa kanyang anak, sisiguraduhin ni Elara na sisirain niya ang kanilang negosyo. 

Naniningkit ang matang nakatayo si Elara sa harap ng coffee shop, huminga ng malalim bago  pumasok sa loob

………

Sa loob ng isang itim na Rolls-Royce na nakaparada sa tapat ng Coffee Shop, ang driver at ang assistant sa harap ay napalingon sa likuran. 

Doon, nahihimbing ang isang lalaking may taglay na kakaibang kagwapuhan.

Ang kanyang buhok ay kasing-itim ng hatinggabi, na bumabagay sa kanyang makapal na kilay at maputla ngunit tila malamig na kutis. 

Ang kanyang matangos na ilong ay tila taluktok ng bundok na nababalot ng niyebe, matayog at perpekto, habang ang kanyang mga labi ay likas na mapula, manipis, at mapanukso. 

Siya ay nagtataglay ng kaguwapuhang hindi mapapantayan, isang kagandahang nakakabighani na tila iginuhit ng isang dalubhasa.

Ngunit sa likod ng kanyang tahimik na anyo, muling napanaginipan ni Alessandro “Aless” Valderama ang mapusok at mahalumigmig na gabing iyon. 

Malinaw sa kanyang balintataw ang bawat detalye.

Ang mapuputing hita na nakapulupot, ang mapanuksong ungol na humahaplos sa kanyang pandama, ang mabilis na paghinga, at ang mga hikbi mula sa mapupulang labi na humihingi ng higit pa. 

Sa gabing iyon, silang dalawa ay sabay na nalunod sa agos ng sukdulang sarap. Paulit-ulit. Walang humpay.

Ang gabing iyon ay isang aksidente, isang pagkakamaling hindi inaasahan, ngunit nag-iwan ito kay Aless ng isang karanasang kailanman ay hindi pa niya nadarama. 

Dahil sa kabila ng kanyang kapangyarihan at katayuan, iyon ang kanyang unang beses, isang unang beses na habambuhay nang uukit sa kanyang sistema.

Pagdating sa usaping sekswal, si Aless ay isang konserbatibong tao. Kapag nagkaroon siya ng ugnayan sa isang babae, pananagutan niya ito. Noong gabing iyon, sumasabay ang babae sa bawat galaw niya. 

Magdamag silang magkasama, mapusok at perpektong nagkakaintindihan ang mga katawan.

Plano sana niyang kausapin ito nang maayos tungkol sa kasal kinabukasan, ngunit paggising niya, natuklasan niyang tumakas na ito. Sa ibabaw ng pulang mesa, nakita niya ang limang pisong iniwan nito na nilimbag sa taong 2000.

Limang piso? Limang piso!