Chapter 6

PAGKARAAN ng siyam na buwan, halos naibuhos ko ang buong lakas ko para maipanganak ang nasa sinapupunan ko. Hindi ako pumayag na ipalaglag ang anak ko. Nawala si Draken sa 'kin, pero hindi na ang anak ko.

Pinalayas ako ni papa sa bahay kaya nagsimula na akong mabuhay na mag-isa. Sinamahan ako nina mama at Mathew no'ng manganak ako. Dinadalaw-dalaw nila akong madalas sa tinutuluyan kong apartment para makita ang baby boy ko. Si Madrid Tierro. Isinunod ko siya sa apelyido ko at hindi sa ama niya.

Naghahatid-hatid sila mama at Mathew ng mga pangangailangan namin sa pang-araw-araw at inaalagaan din nila ang anak ko.

"Kailangan ko nang umalis, mama. Ikaw na po munang bahala kay Madrid," pagpapaalam ko kay mama.

"Ako na ang bahala sa apo ko. Mag-iingat ka," sabi naman ni mama. Hinalikan ko muna siya sa noo bago ako umalis.

Nagtatrabaho ako sa mall as a saleslady. Simula kasi nung magbukod na kami ng anak ko, kailangan ko na ring maghanap ng mapagkakakitaan para sa pangangailangan naming mag-ina. Twenty three years-old na ako. Kaya ko na ang mga ganitong bagay.

HALOS panay ang iyak ni Madrid tuwing madaling araw kaya napupuyat din ako. Hindi naman pwedeng dito sina mama at Mathew lagi dahil may mga kani-kaniya rin silang ginagawa. Kaunting tiis at tyaga pa para sa 'kin. Para mapalaki ko nang maayos ang anak ko.

Sa tuwing pagsapit ng day off ko, sideline ko ang pag-o-online selling. Mga damit, perfume, at kung ano-ano pang bagay ang ibinebenta ko para kumita. Mahirap, oo. Pero kailangan.

Naging ganito ang buhay naming mag-ina. At ako bilang isang ina, kailangan kong dumoble ng kayod para sa pangangailangan ng anak ko. Bagaman binibigyan ako nina Mathew at mama ng mga pangangailangan, hindi ko naman pwedeng iasa sa kanila lahat.

At isa pa, sasapit din ang anak ko sa taong mag-aaral na siya. Kailangan kong pag-ipunan ang bagay na 'yon. Kailangan kong maghanda para doon.

Hindi na ako umasa at aasa pa na tutulungan ako ni Draken. Simula nang ipagbuntis ko si Madrid at hanggang sa maipanganak ko, wala na akong balita sa kaniya. At hindi ko na kailangan pang makibalita para sa kaniya. Sapat na ang nasaksihan ng buhay ko, hindi siya karapat-dapat sa 'kin o kahit na sa anak ko.

Isa siyang irresponsableng lalaki.

ABALA ako sa pagsasaayos ng mga in-order nang bigla, sumulpot sa unahan ko si Charlie. Ang suki ko sa pag-o-online selling ko. Palagi siyang bumibili ng mga T-shirt at short sa 'kin. Magaganda naman kasi ang quality e.

"Ano? Kukuha ka ba ulit ng T-shirt?" tanong ko sa kaniya pero inilingan niya ako.

"Ano? Porque ba nandito ako e o-order lang ako?" tanong niya sa 'kin.

"E ano nga bang ginagawa mo rito?" tanong ko naman sa kaniya.

"Jusko naman! Ang tagal ko nang bumibili sa 'yo tapos hindi mo man lang napapansin? Tsk! Syempre binibisita ka," sabi niya sa 'kin.

"E bakit mo naman ako binibisita? May sakit ba 'ko? Wala naman, ah? Tsaka, wala ka bang ginagawa?" sunod-sunod kong tanong.

"Ito naman. Tss. Yayain sana kitang mag-lunch. Kung pwede?"

"Ay? For the first time, ah? Treat mo?"

"Malamang! Itong babaeng 'to. Tanghali na oh. Tara na."

"Tsk! Teka, ito na."

Simula nung nag-online selling ako, si Charlie na ang palagi kong nakikitang umo-order sa 'kin. Naging suki ko siya. At nung makausap ko siya, napagtanto kong palabiro pala siyang tao. Kwela. Nakakawala ng stress kapag gumugulat siya sa 'kin.

Inaamin ko, magaan ang loob ko sa kaniya.

At simula nitong niyaya niya akong mag-lunch, napapadalas na rin ang paglabas-labas namin. Kung hindi lunch, minsan dinner o kaya kahit sa breakfast. Sinasama-sama rin namin si Madrid na palagi niyang binubuhat-buhat.

ILANG BUWAN na ni Madrid at ilang buwan na ring nanliligaw si Charlie sa 'kin. Hindi ko pa rin siya sinasagot dahil natatakot ako. Natatakot akong magmahal ulit.

Kahit nung makilala ni Mathew si Charlie, ang tanong niya sa 'kin, "Ate, talaga bang papasok ka ulit sa isang relasyon?"

"Bakit? May masama ba?" tanong ko naman pabalik.

"Wala naman. Pero bilang kapatid mo, nag-aalala lang ako sa 'yo. Ayokong mangyari ulit ang nangyari sa buhay mo noon nang dahil sa lalaki. Unti-unti ka nang bumabangon ngayon at sana, wala na uling lalaking magpapabagsak ng lahat ng pinaghirapan mo."

Naiintindihan ko si Mathew. Concern siya sa 'kin. At 'yon din naman ang iniisip ko e kaya nag-aalangan akong sagutin si Charlie. Pero hindi ko naman sa sinasabing masamang tao si Charlie. Siguro, hindi pa ako handang bumalik sa pakikipagrelasyon.

At nang sabihin ko naman ang bagay na 'to kay Charlie, naiintindihan naman daw niya ako. Hinding-hindi siya titigil at ipo-prove niya sa lahat ng tao, sa pamilya ko at sa 'kin na karapat-dapat siya sa 'kin.

Para sa 'min ni Madrid.