LOGIN"Uy, ate, ha? Ngumingiti ka mag-isa."Napatingin ako kay Sallie nang magsalita ito. Ngayon ko lang napansin na nandito silang apat kong mga kapatid upang tulungan ako."H-Huh? H-Hindi, ah! Nagpe-prepare ako ng almusal natin," pagtanggi ko."Ano ba ang lulutuin natin?""Oo nga? Sabihin niyo kung anong ambag namin, ah?"Natawa ako at nailing sa kanila. Isa-isa kong sinabi sa kanila ang mga lulutuin at gagawin nila upang mapabilis ang pagpe-prepare namin ng almusal.Habang abala kami sa paghihiwa, paghuhugas, paghahalo at pagpiprito ay hindi namin mapigilan ang magkuwentuhan at magtawanan."U-Uhmm... ate, gusto ko sanang samantalahin ang pagkakataong 'to p-para humingi ng tawad sa 'yo—at sa lahat ng mga nagawa ko," sambit ni Sallie."Ako rin, ate. Sorry sa mga nagawa ko.""Sorry, ate.""Sana mapatawad mo kami.""Mahal na mahal ka namin, ate. Salamat din sa lahat ng sakripisyo mo para sa pamilya natin."Napahinto ako sa ginagawa ko habang tinitignan sila isa-isa. Dama ko ang pag-iipon ng
"Wala na kami ni Julian."Natahimik sila sa aking sinabi at tila hindi makapaniwala na hindi na kami magkasama ni Julian.Gusto pa nilang magtanong, ngunit nagtungo na si Andrade sa direksyon namin, dala ang mga gamit naming dalawa."Good evening," bati niya. Ibinaba niya ang hawak ng isa niyang kamay upang magmano sa mga magulang ko."Tuloy kayo. Tuloy," sabi ni Papa kaya't pumasok na kami sa loob. Tinulungan ng mga lalaki kong kapatid si Andrade sa dala nito upang ilagay sa kwarto. Samantala ay pumwesto naman kami sa dining area."Kumusta ang byahe?" tanong ni Papa."It went well po. By the way, I'm Andrade Vanzant, her boyfriend," magalan pa niyang pagpapakilala. Nagpakilala naman isa-isa ang family ko sa kaniya."Halika na't kumain na tayo. Mukhang pagod na pagod kayo. Anak, tulungan mo nga akong..."Marahan kong sinusulyapan si Andrade at napapansing nakangiti siya habang pinagmamasdan niya ang family ko.SINIGURADO ko munang nakatulog na si Andrade sa kwarto bago ako lumabas upa
Pabalik na kami sa kotse after magpaalam ni Cornelia sa 'ming dalawa ng Daddy niya."Gutom na ako. Where can we eat?" tanong ko. Maaga kaming nagising kanina kaya nakaramdam na talaga ako ng gutom."I know somewhere. Tara doon."Pinagana at pinaandar na ni Andrade ang kotse para makapunta sa alam niyang masarap kainan na restaurant.Ilang minuto lamang ang tinahak namin nang makarating na kami sa Ravish Restaurant."Masarap ba rito?" tanong ko."Sobra. That's why I suggested na magtayo ka rin ng restaurant dahil masasarap din ang mga luto mo," sagot ni Andrade.Pumasok kami sa loob at pumwesto. Nilapitan kami ng server upang i-take ang orders namin."Thank you," sabi namin ni Andrade bago umalis ang server."Oh, look. There's Mrs. Mathia Luzevia," sabi bigla ni Andrade kaya't napalingon ako sa tinitignan niya. "She's the owner of this restaurant."Lumapit sa 'min si Mrs. Luzevia at binati kami ni Andrade."Hello, Mr. Vanzant. Thank you for visiting our restaurant," bati nito sa 'min.
Nasa mansion ako ng mga Vanzant upang sabayan sila sa dinner. Hindi na ako nagluto dahil nandito naman ang mga chef ni Andrade. Sila na ang nagluto at nag-prepare ng foods."Good evening."Napatingin kami ni Cornelia nang marinig namin ang boses ni Andrade. Kauuwi lang nito."Good evening, Dad," bati pabalik ni Cornelia nang lapitan at hagkan niya ang kaniyang ama. Hinalikan naman ito ni Andrade sa noo."How's your day?" tanong ko naman kay Andrade."It went well. Salamat sa pabaon mo. Naubos ko lahat," sagot nito sabay pakita sa 'kin ng kaniyang baunan na walang laman."Come on. Naka-ready na ang foods."Nagtungo kami sa dining area at naupo sa mga bakanteng upuan. Nasa gitna si Andrade habang nasa kaliwa niya si Cornelia, at nasa kanang bahagi naman niya ako."Before we start, I want to tell you, guys, na meron akong business trip sa Japan for three days. Bukas ng umaga po ang alis ko."Parehas kaming nagulat at natuwa ni Andrade."Really?""Wow! Congratulations sa patuloy na pag-su
Nagising ang aking diwa at unti-unti kong naramdaman ang pagkakahiga ko sa tabi ng matipunong katawan ni Andrade. Nang maidilat ko ang aking mga mata ay ang kakisigan niya ang bumungad sa 'kin.Tinignan ko ang mahimbing na natutulog na si Andrade. Magulo ang buhok niya, ngunit bakas pa rin ang kagwapuhan ng kaniyang mukha't ayos.Napangiti ako.Hindi ko inaasahan that I had a best night with the best man. I'm so lucky to have him."Good morning," bati ko sa kaniya nang gumalaw siya upang ayusin ang kaniyang pwesto. Nang marinig niya ako ay tumingin siya sa 'kin at ngumiti kahit na umiinat-inat pa siya."Good morning. Hmm... how are you?""Great. Thank you for a wonderful night we had," sabi ko. Niyakap niya ako bilang tugon."Come on. Get up. I'll cook breakfast for you—""No, my love. I'll cook breakfast for us."Marahan ko pang inatras ang tingin ko sa kaniya dahil sa sinabi niyang 'yon. Ilang saglit lang nang tumayo siya at nagbihis."Fix yourself and come to dining area after twen
Kasalukuyan akong nagpapahinga matapos ng mahaba-habang oras ng paglilinis. Kumain lang din ako ng in-order kong pizza at nagtimpla ng juice. Habang nakaupo ako sa sofa at nag-i-scroll sa social media, ay napatingin ako sa main door nang may mag-doorbell. Tumayo ako at binuksan ito. "Andrade?" tanong ko. Nakatayo ito sa pintuan habang may hawak-hawak na ensaymada cake from King Bakeshop. "Surprise?" "Anong ginagawa mo rito? Bakit hindi ka umuwi sa inyo?" tanong ko pa. "Wala si Cornelia. Nasa girls night out nila," sagot nito. "Uhh... halika. Pasok," sabi ko sa kaniya at saka ko sinara ang p***o. "Kumain ka na ba?" "Oo. Ito nga pala, oh. Nagdala na ako nito kahit," sagot niya na medyo nahihiya pa. "Kumusta ang araw mo?" "Okay naman. Naglinis ako ng bahay buong maghapon dahil panay ang labas ko nitong mga nakaraang araw. Ikaw?" "I had a very busy day. Ni hindi na kita na-message dahil sa haba ng pinag-usapan sa meeting. Now that it is done, may time na ulit ako para sa 'yo." Lu
"Hand me my phone, anak," sabi ko sa anak ko kaya lumapit siya sa 'kin at binigay ang phone ko.Hindi ko familiar ang number na 'to, pero sa way ng pagkakabasa ko sa message, alam kong si Draken 'to.Replied: Is this you, Draken?Sandali kong nilapag ang phone ko bago ko ibigay sa anak ko ang sinan
"I won't listen," taas-noo kong sagot sa kaniya. "Past is past, Mr. Luzevia. I'm here to work and not to talk about that. Open this door and let me bring back to my work," saad ko pa sa kaniya."I need your answer first. Will you accept my offer or you'll be stuck with me here until later?" tanong
Hindi ako makatingin kay Draken habang nasa loob kami ng opisina. Nakatayo lang ako sa harapan ng desk habang siya ay na nakaupo sa swivel chair. Kahit na hindi ko siya tignan, alam kong nakatingin siya sa 'kin. "You caused a big trouble, Ms. Tierro. Pinahihiya mo ang kalidad ng restaurant na 'to,
Kasalukuyan kaming naka-lunch break na tatlong trainee. Nagpunta kami sa malapit na karinderya at doon kumain. Hindi ako nakapagbaon dahil mas inasikaso ko ang anak ko. "Buti, okay yung mga kumain kanina. Alam niyo, ang kinakabahan lang naman ako e yung biglang may magwala na customer. Hindi naman







