KABANATA 3

Pagdating sa bahay ay diretso siyang pumasok sa loob at agad isinara ang pinto. Nang makapasok siya ay parang biglang nawala ang natitira niyang lakas. Napasandal siya sa pinto bago dahan-dahang napaupo sa sahig habang yakap ang sarili. Doon niya tuluyang pinakawalan ang luhang kanina pa gustong rumagasa. Tahimik siyang umiyak habang nanginginig ang balikat niya. Hindi niya lubos maisip kung paano siya niloko ng mga taong pinakamamahal niya. Si Bryan na limang taon niyang minahal. Si Nika na itinuring niyang tunay na kapatid kahit half-sister lamang sila.

Pareho siyang pinagtaksilan. Pareho siyang ginawang tanga.

"Paano niyo nagawa sa akin ito?"

Napakagat-labi siya habang pinupunasan ang luha niya. Hindi. Hindi puwedeng ganito lang. Hindi puwedeng iiyak lang siya habang ang dalawang iyon ay baka masaya pa sa ginawa nila.

Unti-unti siyang tumayo at nagtungo sa banyo. Doon niya hinubad ang suot niyang damit at tumayo sa ilalim ng shower. Habang umaagos ang malamig na tubig sa katawan niya ay para bang sinusubukan niyang hugasan ang lahat ng nangyari kagabi.

Pero hindi niya mahugasan ang sakit. Hindi niya mahugasan ang pagtataksil ng dalawang taong pinagkatiwalaan niya. At lalong hindi niya mahugasan ang alaala ng gabing nangyari sa kanila ni Azrael.

Pagkatapos niyang maligo ay nagbihis siya ng simpleng damit at naupo sa sala habang hawak ang cellphone niya. Nakatingin lang siya sa screen habang mariing kumakabog ang dibdib niya.

Dati, kapag nasasaktan siya, si Bryan ang una niyang tinatawagan.. Pero ngayon… si Bryan ang dahilan kung bakit siya nasasaktan ng sobra.. Mabagal niyang pinindot ang pangalan nito. Ilang ring pa lang ay agad na sinagot iyon ng binata.

“Baby? Nasaan ka? Kagabi pa kita hinahanap! Bakit hindi ka um-attend ng engagement party natin kagabi? Saan ka ba nagpunta?" wika ni Bryan sa kabilang linya.

Napapikit si Vianna nang marinig ang boses nitong puno ng pagpapanggap. Napagtanto niyang napakahusay pala talagang magpanggap ng kanyang fiancê.

'Hinahanap niya pala ako? Hindi ko, alam ha? Ano iyon? Bago siya pupunta sa engagement party namin, nakipag-séx muna siya kay Nika? Ang kapal ng pagmumukha!' sigaw niya sa isipan.

Malamig ang ekspresyon niyang tumitig sa kawalan bago siya nagsalita.

“Talaga? Nag-aalala ka? Hinahanap mo talaga ako kagabi? Bakit parang hindi naman?"

Sandaling natahimik si Bryan sa kabilang linya.

“Of course! Ano bang tanong iyan? Vianna, are you okay? Bakit parang kakaiba ka ngayon?"

Sarkastikong natawa si Vianna. Sa mga oras na iyon, parang gusto niyang lamutakin ang pagmumukha ni Bryan. Parang gusto niyang sampalin ito ng napakaraming beses.

“Kasama mo ba si Nika?”

Muling natahimik ang kanyang fiancê sa kabilang linya

“Ha? Bakit mo hinahanap si Nika?”

Mariing kumuyom ang kamao ni Vianna.

'Sinungaling... nagkukunwari pa talaga siyang hindi niya ito kasama. Kahit na alam kong magkasama talaga siya.'

“Okay fine, tatawagan ko siga. Gusto ko kayong makita.”

“Ha? Bakit? Vianna, what do you mean-"

“Gusto kong makita kayong dalawa. Ngayon mismo."

Naputol ang sasabihin ng lalaki dahil sa lamig ng boses niya. Sandaling katahimikan ang namagitan sa kanila bago ito muling nagsalita.

“Sige… saan?”

Nagbigay si Vianna ng lugar at saka pinatay ang tawag. Hindi pa man siya nakakahinga ng maayos ay agad naman niyang tinawagan si Nika. Mabilis din iyong sumagot.

“Ate? Oh my God! Kagabi pa kita hinahanap! Nasaan ka? Nag-aalala ako sa iyo! Super worried ako sa iyo dahil wala ka kagabi! Saan ka ba galing? Engagement party mo tapos wala ka?"

Napapikit si Vianna ng mariin. Parang sasabog siya sa galit sa mga oras na iyon dahil sa husay nitong umarte Parehong magaling magpanggap na parang walang ginawang masama sa kanya.

“Magkita tayo ngayon."

“Ha? Bakit? May problema ba?”

“Pumunta ka na lang. Ime-message ko sa iyo ang lugar na pupuntahan natin."

Pagkatapos noon ay pinatay na niya ang tawag. Mabilis siyang nagtipa sa lugar na pagkikitaan nila. Pagkatapos, naupo sa sofa habang nakatitig sa kawalan. Hindi na siya umiiyak ngayon. Wala na ang nanginginig na babaeng durog na durog kagabi. Sa isip niya, hindi kawalan ang limang taong pagsasama nila dahil niloko siya nito. At hindi niya kailangang manghinayang sa wala namang kwentang lalaki. .

Lumipas ang ilang oras bago siya tuluyang umalis ng bahay at nagtungo sa lugar na napagkasunduan nila. Isang private café iyon na madalas nilang puntahan noon. Noong panahong akala niya ay masaya ang relasyon nila.

Pagdating niya roon ay agad siyang naupo sa isang mesa sa sulok. Kalmado lang siya habang hinihintay ang dalawa. Ilang minuto pa ang lumipas bago niya nakita sina Bryan at Nika na magkasabay na pumasok sa café. Bakas sa mukha ng dalawa na tila ba balisa.

Huminto ang dalawa nang makita siya. Mabilis na lumapit si Bryan sa kanya bago siya niyakap ng mahigpit.

“Baby, thank God! Kanina pa kita hinahanap! Ano bang nangyari sa iyo? Bakit wala ka man lang pasabi? Hindi mo alam kung gaano ako nag-alala sa iyo. Kung sino-sino na ang tinawagan ko para hanapin ka. Dalawa kami ni Nika na nagtulungang hanapin ka," nagkukunwaring concern na sabi ni Bryan.

Kasunod nito si Nika na kunwaring nag-aalala rin.

“Ate, bakit ka umalis? Kinabahan kami sa’yo!”

"Oo nga ate! Saan ka ba nagpunta? Hindi ka rin namin ma-contact kagabi!"

Asar siyang natawa.

"Talaga? Hinahanap niyo ako? At talagang nagtulungan pa kayo?"

Makahulugang nagkatitigan ang dalawa bago tumango.

"Yes, baby. Bakit ka ba nagkakaganiyan? Ano ba ang nangyayari sa iyo? Simula tinawagan mo ako kanina, parang may iba talaga sa iyo ngayon."

Walang emosyon niyang tiningnan si Bryan bago ngumisi.

"Ikaw ba? Wala ka bang kakaibang ginagawa?"

Napakurap si Bryan kasabay ng pagkununot ng noo nito.

"Ha? A-Ano bang klaseng tanong iyan?"

Mahinang natawa si Vianna bago salitang tiningnan ang dalawa. At pagkatapos naging matalim ang kanyang tingin sa mga ito.

"Naging mabait ako sa inyong dalawa pero anong ginawa niyo? Niloko niyo ako! Mga baboy! Hinanap kita kagabi dahil ang tagal mo! Nagpaalam ka na nagpatulong si Nika pero iba pala ang ginawa niyo! Nagpatulong saan? Na kamutin ang kakatihan niya?"

Kapwa nagulat ang dalawa sa sinabi niya. Binaling niya ang tingin niya kay Nika bago ito malakas na sinampal.

"At ikaw?! Naging mabuting kapatid ako sa iyo tapos ito lang ang isusukli mo?! Ano? Masarap ba ang fiancé ko? Masarap ba? Napakalandi mong babae ka! Wala kang kasing kati!"

Wala ng pakialam pa si Vianna kung pagtinganan sila ng mga tao doon. Nagsimula ng umiyak si Nika habang si Bryan naman ay hindi na alam ang gagawin. Matalim niyang tiningnan ang lalaki pero pinilit niyang maging kalmado.

"At ikaw...minahal kita sa loob ng limang taon tapos ganoon lang ang isusukli mo? Fine. Magsama kayong dalawa Simula sa araw na ito, tapos na tayo Bryan."

Bago tuluyang umalis si Vianna, isang malakas na suntok muna ang ginawad niya sa mukha ni Bryan sabay lakad ng mabilis palayo.