Kabanata 3

Aalis na sana siya; akala niya hindi siya mapapansin ng mga ito. Ngunit agad siyang tinawag ng babaeng kausap ni Timothy.

“Hey, you,” ang tawag ng babaeng nasa kanya.

Timothy creased his forehead while seeing Celine there, nakatayo.

Maayos na ba ang pakiramdam nito?

Iyon sana ang gusto niyang itanong, pero pinigilan niya ang sarili, lalo na at nandito si Chesca, na kaibigan niya mula noon. At kilala niya si Chesca; aawayin lang niya ang babae kung kakausapin siya ni Timothy.

Lahat kasi ng babaeng mapapalapit kay Timothy ay bigla-bigla na lang niyang sisinghalan o di kaya’y pagbubuhutan ng kamay, kaya nanahimik na lamang siya.

“Ako po, ma’am?” Inosenteng tanong ni Celine, sabay turo sa sarili.

Napairap si chesca, iniisip niyang kung may mas bobo pa ba sa babaeng kausap niya.

Bumaling siya kay Timothy na sumisimsim lang ng kape.

“Who’s that girl?” Tanong niya sa lalaki.

Sinulyapan ni Timothy si Celine bago binalik ang tingin kay Chesca,

“Just a maid,” dinig na dinig iyon ni Celine.

At hindi niya alam kung bakit parang nabiyak ang puso niya.

Gusto niyang ngumiti, pero hindi niya magawa.

Ano bang…iniisip niyang sasabihin ng lalaki?

Iyon naman talaga siya.

Chesca stood up; Celine lowered her gaze so Timothy won’t notice the disappointment in her eyes.

Huminto si Chesca sa harap ni Celine. “Maghanda ka ng pananghalian namin. Gusto ko iyong masarap.”

Gustong umapela ni Celine, bagama't maayos na ang pakiramdam niya. Mahina pa rin ang kanyang katawan, pero tumango lang siya.

Tinalikuran na niya ang mga ito, pero saglit na nahagip ng kanyang paningin ang mukha ni Timothy at hindi niya maintindihan kung bakit…nakikita niya sa kanyang mga mata na may gusto siyang sabihin pero hindi niya masabi.

HABANG nagluluto si Celine, si Timothy naman ay hindi na naririnig ang mga sinasabi ni Chesca dahil iniisip niya kung ayos lang ba si Celine.

“Tim, you’re not concentrating!” Sita ni Chesca, nakapout na dahil nagtatampo na sa lalaki.

Timothy shook his head, laughing. “No, I’m listening to you.”

Inirapan siya ng babae. Inabot ni Timothy ang siko ni Chesca—nagpapabebe pa ang babae, ngunit bumigay rin naman dahil hindi alam ni Timothy na matagal na siyang gusto ng babae.

But Timothy saw her only as his little sister.

Iyon lang.

“Come on, Chesca, we’re friends.”

Sanay na si Chesca sa ganoong linya; sa tagal nga ay tinanggap na lang niya na iyon lang talaga sila. Na hanggang kaibigan lang silang dalawa, pero habang tumatagal, hindi siya susuko.

She wants more than that.

Rinig na rinig ni Celine ang landian ng dalawa habang nagluluto siya. Hindi niya maintindihan kung bakit bumabaliktad ang kanyang sikmura habang pinakikinggan sila.

Siguro dahil may sakit siya kaya ganito ang pakiramdam niya.

Isa pa, ayaw niyang isipin na may iba pang dahilan dahil alam niya na sa huli…wala ring mangyayari.

Nagpatuloy na lang siya sa pagluluto kahit masakit pa ang katawan niya.

Mabuti na lamang, dumating ang mayordoma at nakita si Celine na nagluluto.

“Maayos na ba ang kalagayan mo?” Agad niyang itinanong at inilagay ang likod ng kanyang kamay sa noo ni Celine upang ikumpara.

“Ayos lang po ako, Nay,” nakangiting sagot niya, pero seryoso ang mukha ng mayordoma.

“May lagnat ka pa,” puna niya. “Umalis ka na diyan. Magpahinga ka na sa kuwarto mo, at tatawag ako sa cook.” Sambit niya, akala ko tapos na siyang magsalita, pero tiningnan niya ako nang may pagdududa.

“Sino ang nag-utos sa iyo nito?” Tanong ng mayordoma.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. Ayaw na sana niyang sabihin dahil ayos lang naman sa kanya. Pero hindi siya tinantanan ng tingin ng mga nanay niya.

Napalunok siya bago sumagot, “Iyon pong babaeng kasama ni Sir Valderama.” Halos hindi na marinig ang sagot niya.

“Si Chesca Dela Cruz?”

Tumango si Celine kahit hindi naman siya sigurado. Napailing ang mayordoma.

Hindi ito nagsalita, kaya naglakas ng loob si Celine na magtanong tungkol sa babae.

“Sino po ba siya, Nay?”

Nilingon siya nang tuluyan ng matanda at pinagmasdan nang mabuti.

Umaasa sana na mali ang iniisip niya, dahil ayaw niyang matulad ito sa kanya.

May tinawag siyang cook para magpatuloy sa pagluluto ni Celine.

“Halika, sumama ka sa akin.” Anyaya ng mayordoma kay Celine; sumama naman ang babae.

“Si Chesca ay kaibigan na ni Sir Timothy simula pa sa pagkabata nila.” Panimula ng mayordoma, parang may tumusok na karayom sa puso ni Celine habang pinapakinggan iyon.

Posible ba talaga na makaramdam siya ng ganito kahit wala namang kung anong namamagitan sa kanila ni Timothy?

Bago sa kanya ang lahat dahil ito ang unang beses niyang nakaramdam ng ganito, kaya hindi siya sigurado kung ano nga ba ito.

“Noong bata pa sila, si Chesca ang laging kasama ni Sir Timothy. Inaasahan na rin ng lahat na sila ang magkakatuluyan.” Nakinig lang si Celine, iniinda ang anumang nararamdaman niya. “Gusto rin siya nina Madam at Sir para kay Timothy.“

“Kaya ikaw,” sinulyapan siya ng mayordoma, hinawakan nang mahigpit ang kamay nito, at ngumiti. “Huwag na huwag kang mahuhulog kay Sir Timothy dahil sa huli, masasaktan ka lang,” bulong nito.

Tumango si Celine, “Opo, Nay,” pero sa sandaling iyon...

Nalilito na rin si Celine kung ano ba talagang nararamdaman niya, ngunit pilit niyang itinatanggi sa kanyang sarili ang katotohanan dahil alam niya…na sa simula pa lang ay mali na.