LOGINCara
Bigla akong nawindang sa sinabing iyon ni lolo, pero wala siyang balak na bawiin iyon dahil kaagad na naglakad siya patungo sa dalawang lalaki na nagpupuksan sa tingin.
Biglang sumasakit ang ulo ko sa dalawa. Dumagdag pa ang matandang ito.
Cara Tumayo siya, "Ano, Tristan?" The tension in the air was too thick as we stared at each other. My fist clenched at my side while throwing a piercing look towards him. My breath became heavy as I stared at him with my son. "Mama, I invited Papa to our house, so it's basically my fault po." Nilingon ko ang aking anak. Agad akong nahimasmasan nang makitang nasa tabi niya pala ang anak ko. I licked my lower lip and tried to smile at him genuinely. "It's okay, baby," bulong ko sa kanya. Lumapit siya sa akin, niyakap ko siya nang mahigpit, tapos nilambing. "Ayos lang 'yon, baby, okay? Akala lang ni Mama na pumasok siya nang walang pahintulot
Tristan Cara was avoiding me. I know it because I could feel it. Every time I was in her shop, she tried not to talk to me when she served and when I requested something—pinapautos niya naman sa kanyang mga tauhan. Gusto kong sabihin sa kanya na siya ang gusto kong gumawa, pero hindi ko naman masabi. Am I too clingy? Ayaw niya ba ng ganoon? If you're going to ask if Crystal and I are married, no. Hindi ako pumayag na ikasal kami hangga't hindi ko pa naaalala ang lahat.Kasi ayokong magsisisi sa huli. At isa pa, hindi naman siya gusto ngayon. I just saw her as someone that I care about but not the one I love. I don't know, but maybe everything changed. Or maybe my feelings towards her were just ordinary, so I didn't even like her kahit ilang beses na kaming magkasama. Sumama lang siya dahil gusto niya
Cara "Mama," tawag sa akin ng anak ko. "Yes, baby?" Hinalikan ko siya sa kanyang noo nang magharap kaming dalawa. Pinaupo ko siya sa sofa katabi ko dahil tinutupi ko ang nilaba ko kagabi. "What do you want, Ethan?" "Hindi po ba babalik si Papa?" My eyes widened, tapos ay natawa. "Di ba I told you, baby, that Papa is busy." Bigla na naman siyang napanguso, kaya hinalikan ko ang kanyang mga labi. "Busy si papa, anak. Saka, kapag may time siya, okay?" Tumango siya, pero alam kong malungkot pa rin siya at wala akong magagawa tungkol sa bagay na iyon. "Basta, anak ha, magpakatatag ka dahil alam ko naman na hihintayin mo si Papa kahit anong mangyari, 'di ba?" "Opo," magalang niyang sinabi. Niyakap ko siya nang patagilid. Napangiti ako dahil, kahit papaano, natutuwa ako na mayroon akong anak na handang
Cara Minasahe ko ang aking sentido. Masyadong matigas ang ulo ng isang Tristan Peralta, gaya ng dati. Bakit iyon pa ang hindi nawala sa personalidad niya? I gritted my teeth and wanted to smash his head while he was staring at me, preparing for his coffee. Wala siyang kasama sa araw na ito. Sobrang aga niya. Siya ang first customer namin dahil kakabukas pa lang namin ang shop ay nasa likod na agad siya sa likod namin. Mukhang nag-aabang siya kung kailan kami magbubukas. And of course, Alisha and Yna were giggling and inviting Tristan even without my permission. Napailing na lang ako. Nagkatinginan kami ni Ana, tapos nagkibit-balikat lang ako dahil hindi ko naman iyon gusto, pero kasi… ugh! Ang kulit talaga ng dalawang 'to. I served the coffee he ordered. Pagkarating ko sa kanyang
Cara Nakatatak sa isip ko ang sinabi ng anak ko. "Alam mong masama pero uminom ka pa rin." How can someone like him think about it at such a young age? I couldn't believe it. Nakatitig lang ako sa kanya. Kumunot ang kanyang noo, kaya pinilit kong ngumiti, pero seryoso lang ang kanyang mukha. Tila ba hindi niya nagustuhan ang pag-inom ko. "Kunti lang naman iyon, Ethan," paliwanag ko. "Kunti?" Ngumiwi siya, "I count the bottles, and it's almost up to 20 bottles." "Whoa, di nga?" "Mommy!" I zip my lips and shift at my seat para magharap kami ng maayos. "Mommy's an adult, and she occasionally needs to drink. Unfortunately, napasarap ang usapan namin ni Tita Ana mo kaya napadami ang ininom namin." Mahinahon kong ipinaliwanag dahil ayoko namang isipin niya na isa akong pabayang ina sa kanya. I want the best for him because I love him, and I want to be his role model. Kaya kung gagayahin niya ako, dapat iyong mga positivity lang na ugali, hindi iyong kabalas
Cara "How did you know that I need to drink?" Tanong ko sa. Kanya habang tumutungga ulit ng alak na nasa bote. Medyo tipsy na ako dahil ilang bote na ang naubos namin. Nakatulog na ang anak ko pagkatapos mag-half bath. Tatawagan ko sana sina Alisha at Yna, pero pinigilan ako ni Ana dahil maingay sila kapag nalalasing, kaya kami na lang dalawa. Dahil nasa taas pa ang anak ko. "You have a problem, kaya niyaya na kita." Ana came from a prestigious family somewhere in Cebu, but she left that life for someone she dared the most. In the end, he left her with nothing but a debt. Kaya kaliw







