MasukTALA'S POV I was hurt, syempre. I may not have seen her or embraced her in this life, pero parang ramdam ko pa rin ang presensya at paggabay niya mula sa itaas. She's a beautiful angel now, like what Mommy Maya always told me."Remember our plan, Dad. Huwag kang gagawa ng bagay na hindi ko alam. That is so annoying of you. This time, we'll make this proposal bigger and memorable," paalala ko habang nakahalukipkip ako sa kaniyang harapan.Inaayos naman ni Lola Liliana ang kaniyang necktie nang may ngiti sa mga labi. Angelo wasn't with us right now, kasama niya ngayon si Mommy Maya habang papunta rito. He’ll handle distracting her since hindi ko pwedeng hindi mapagalitan at madirekta si Daddy.Last time, he casually gave Mommy the ring without even informing me! Nakakainis kaya! It was just a night before na sinabi kong mag-propose siya nang maayos, tapos bigla niyang ibibigay nang ganoon lang!Wala man lang magandang plano! Ang cheap tignan!"Why are you so eager, Tala? We might just
TALA'S POVEvery child longs for the love of a mother. A love that is pure, that is melting, and that is worth living. I have grown up with so much love from the people around me—my grandmas, my gandpa, and my daddy. But never the distinct, comforting love of a mother.Though some women tried to give me that before, putting so much effort into showing kindness, hindi ko lang talaga iyon maramdaman. Because in the first place, they did not love me because they genuine care about me. They only loved me because they wanted to please people, to wear a mask, and to get closer to my daddy.It's not the kind of love I want. I want it pure, unconditional, and endless.Then I saw her.She was so kind and so true. Sa lahat ng nakilala kong babae, she's the ultimate exception. She carried an aura that made me fall in love with her instantly. She’s like a mother, a very loving, protective mother.Hindi ko pinagsisihan ang pagpilit kay Daddy na gawin ko siyang ina ko noon. I made that stubborn cho
Liliana walked forward with heavy steps and gently put the flowers beside my mother's grave.Hinarap niya ako."We're so sorry.... for your loss, Maya," yumuko siya sa harapan ko.Her eyes were sad and regretful, wala kang makikitang bakas ng dating mapagmataas na o kahit kaunting kasiyahan doon. She hated my mother for almost her entire life, but now that my mother's gone, she isn't happy at all.... she looked deeply broken and hurt too.After the tragic death of my mother, nawala na rin na parang bula si Benedict Sandoval, ang kaniyang asawa. He abandoned everything out of guilt, at kahit si Nikolai o si Auntie Jenna, walang nakakaalam kung nasaan siya hanggang ngayon."Nikolai did not let us see you before because he was worried you might suffer from panic attacks and trauma again.... Pero hindi lang talaga namin matiis na hindi pumunta ngayon... it's been two years, Maya. We wanted to see how you are," pahayag ni Liliana."I'm fine now, Ma'am,"Malungkot niya akong tiningnan, tila
It was a horrific sight, seeing the woman who gave you life slowly fading right before your eyes.Nagsimulang pumatak ang aking mga luha, sumisigaw ang puso ko sa takot."Kailangan na siyang isugod sa hospital! Bilis, iabante mo ang sasakyan!"Biglang lumapit si Rustom sa akin, hinawakan nang mahigpit ang aking balikat upang pigilan ako sa pagpasok."Stay here, Maya. Nikolai will be here in a minute, mas ligtas ka—""H-hindi! Sasama ako! Bitawan mo ako!" mabilis akong pumasok sa loob ng ambulansiya bago pa man nila maisara ang pinto nito.I immediately went to her side to hold her. She was being attended to by three frantic nurses trying to pump oxygen into her system. Dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang nanghihinang paningin. She looked at me, tears rushing down her bruised face, habang mahigpit ang hawak ko sa kaniyang malamig at nanginginig na kamay."Mama, please, hold on... please... huwag mo kaming iwan..." pagmamakaawa ko."Ma'am! Don't move! Kailangan niyo ang oxygen!" ba
MAYA'S POVLife is always full of surprises, pain, and unexpected love. People will enter your life—some will stay, some will leave. But the most heartbreaking part is that when they leave, it means they'll never come back. They only entered your life to teach you how to love, only to hurt you because eventually, they will just leave you anyway in the most painful way possible.Minsan iniisip ko, talaga bang para ako sa mundong ito? Nararapat bang mabuhay ako? Kasi sa lahat ng nangyari, sa lahat ng gulo, ako pa rin ang nandito, humihinga, buhay. Pero ang mga taong importante sa akin, unti-unting nawawala. They always put their lives on the line just to save a person like me, na para bang ganoon ako kaimportante.Pero hindi...I'm just nothing.Isang hamak na pasanin lang na nagdudulot ng kapahamakan sa lahat ng lumalapit sa akin.Siguro
THIRD PERSON POV"Anong nangyayari?! Where the fvck is the cargo truck?!" pinagsasampal at pinagsisipa ni Cleah ang kaniyang mga tauhan nang makarating sila sa dulo ng kalsada malapit sa taguan ngunit napansin niyang nawawala ang truck sa likod nila.Galit na galit siya, ang mukha ay pulang-pula sa nerbyos at poot nang malamang nakawala ang cargo truck na naglalaman ng kaniyang mga alas. Ngayon, tuluyan na ngang nasira ang kaniyang huling plano."Boss, nakasunod lang naman iyon sa likod natin kanina bago pumasok sa gubatan—"Isang malakas na sampal muli ang ibinigay ni Cleah sa kaniyang tauhan, halos mag-echo ang tunog sa madilim na dalampasigan."Mga inutil! Mga tanga! Paanong nawala ang isang truck nang hindi niyo napapansin?!" she screamed at the top of her lungs, grabbing her own hair in complete madness.Palpak na naman ang plano niya.Hindi pwedeng hindi niya mapátay si Maya ngayong gabi, dahil ang babaeng iyon ay isang salot sa kaniyang buhay, isang malaking harang para sa sari
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co







