로그인MAAYOS naman ang naging daloy ng araw sa trabaho nila. Busy si Ponce kaya hindi siya nito gaanong pinagtuunan ng pansin na kausapin o asarin.Hindi rin sila nag-overtime. At mabuti iyon. May mahalagang lakad kasi siya pagkatapos na maihatid siya nito sa bahay."What are your plans today?"Napatingin siya kay Ponce. Mukhang nababasa nito ang kanyang iniisip. "Wala. Gusto ko na lang umuwi," she lied."Good. We're going somewhere.""Gusto ko nang umuwi para makapagpahinga."Kaya nga nagsinungaling na siya dahil ayaw niyang maging sagabal ito sa kanyang lakad. "You'll have enough rest dahil Sabado naman bukas.""Bakit ba pala-desisyon ka?""We're meeting Daisy."Biglang nagliwanag ang mukha ni Faith. "Talaga?""Excited ka ba?"Plinantsa niya ang ekspresyon sa mukha. "Well, gusto ko rin siyang makita dahil hindi pa ako nakakapagpasalamat sa kanya for saving my life.""You need to comfort her.""Huh? Bakit? May nangyari ba sa kanya?" pag-aalala ni Faith."Sinisisi niya pa rin hanggang ngay
PIKIT-MATANG inabot ni Faith ang nag-iingay na alarm clock sa ibabaw ng kanyang bedside table at pinatay iyon. Natulog ulit siya. Pero pagkatapos lang ng sampung minuto ay tumunog naman ang cellphone niya. It chimes again and again every ten minutes."Inaantok pa ako," reklamo niya.She is usually an early-riser. It's been her habit even on her past life. Inabot lang siya hanggang madaling-araw kagabi sa pag-iisip kung paano siya makakaiwas kay Ponce.But it brings her no result. Dahil magkatrabaho sila. Araw-araw silang magkikita. During week days lang, pero mahaba-haba na ring pagtitiis iyon. Posible na marami ring mangyari sa kanila sa eight hours working time. Hindi pa kasama roon ang overtime kapag may hinahabol na deadline ang binata."Bakit ba ang ingay mo?" Inis siyang bumangon. Ibinato niya sa may paanan ng higaan ang cellphone matapos niya uli iyong patayin. "Nakakatamad."Pero wala siyang pagpipilian. Kaya kahit na namimigat pa ang mga mata niya ay pinilit na niya iyong imi
"ANO pa bang ginagawa niya? Bakit hindi pa siya umalis?"Mahigit sampung minuto nang kausap ni Ponce ang dalawang guwardiya. Nagyo-yosi pa ang mga ito habang nagkukuwentuhan."Ano kaya ang pinag-uusapan nila? Siguradong tungkol lang sa babae. Ganoon ang mga lalaki kapag nagkakatipon-tipon."Lumipat ng puwesto si Faith. Pero kahit ukupahin pa niya ang lahat nang bintana, hindi naman niya maririnig ang tatlo. Malayo ang bahay sa guard house. Natatanaw lang niya ang mga ito."May pasok pa bukas. Paano kung ma-late siya sa pagsundo sa akin? And so? Hindi ko na problema 'yon." Napaisip siya, "No. Sa oras na mahuli ako sa trabaho ay hindi ko na makukuha ang pagiging most punctual."Natigilan si Faith. Bigla kasi siyang napatitig kay Ponce nang tumawa ito habang kausap pa rin ang mga guwardiya. Malayo siya, pero parang nag-automatic zoom in ang kanyang mga mata. 100% magnified.Hindi na nga niya namalayan na napangiti na siya. As if he likes the sight of him."He's hot and handsome..."Nasis
NAPADIGHAY si Faith. Gusto sana niya iyong pigilan, pero nailabas na niya."No need to be ashamed," wika ni Ponce na kinu-kontrol ang pagtawa. "Natural lang iyan kapag busog.""Kasalanan mo!" asik niya. "Bakit nag-order ka nang marami? Masasayang iyon kung hindi mauubos.""Oh, I see. Dapat pala ay magpasalamat pa ako.""You're welcome."Hindi nito pinansin ang sinabi ni Faith. "Almost all restaurants has takeaway boxes. Kung mayroon mang leftovers ang mga kumakain, they can bring it home.""Nakakahiya sa pamilya mo kung mag-uuwi ka sa kanila nang mga tira-tira.""They would love it. Basta galing sa akin. Siguradong matutuwa pa sila.""So, nag-order ka nang marami para may maiuwi ka?""That was my plan. Pero inubos mo lahat.""Sana hindi mo na inihantad sa harapan ko. Bakit kailangan na naka-display pa sa mesa?""Dahil gusto ko munang tikman bago ko i-takeout. Paano kung hindi pala nila magustuhan ang lasa? Mas nakakasayang iyon.""Haist!" Pasimpleng itinago ni Faith ang namumula nang
''SAAN ka pupunta?''Napatigil naman si Faith sa paghakbang matapos nitong bitbitin ang bag at aquarium.''Hindi pa ako tapos dito.''''Tapos na ako. At wala akong balak mag-overtime.''''Bakit dala mo iyan?''Napasulyap naman muna si Faith sa tangan nitong aquarium. ''Dahil naisip ko na bakit ako magtitiyaga na makipag-carpool sa iyo kung puwede ko naman pala na iuwi ng bahay sina Ping at Pong?''''You can't.''''Why?''Tiniklop ni Ponce ang kaharap niyang laptop. ''Mukhang mahilig ka lang sa mga hayop, pero walang kang alam sa nature nila.''''At ano naman ang ibig mong sabihin?''''Ang mga tortoise, once inalis mo sila sa original habitat nila, they will be attach to the next place na paglilipatan sa kanila. If you'll relocated them again...'' Sinabayan na ni Ponce ang pagsasalita ng pagliligpit ng mga gamit at kalat sa mesa na dapat sana trabaho na iyon ng kanyang assistant, ''they'll feel weak and eventually will die.''''Hindi ko naman sila aalisin sa aquarium nila.''''You real
NAPAANGAT ang mukha ni Ponce mula sa ginagawa at saka natuon ang tingin niya sa nagbukas na pinto."Good morning, sir."Para bang hindi sila nagkita at nagkasagutan kanina. Her greetings is formal and professional."You're late."Napasulyap si Faith sa suot na relo maging sa nakasabit na wall clock. Dalawang minuto lang naman itong nahuli. "Alam mo ang dahilan, sir.""Hindi ko alam. Feed me."Napatirik ng mga mata si Faith na lihim namang nagpangiti kay Ponce. When he first saw it at the MRT station ay lalong pinabilis niyon ang tibok ng kanyang puso. Fate sometimes roll her eyes. Pero iba ang paraan at istilo nito."Minalas ako all the way from home, sir. Dahil iyon sa lalaking may balát yata sa puwët.""Oh. And who is it?"Nagmaang-maangan man si Ponce, pero alam niya na siya ang tinutukoy ng dalaga. And he finds it amusing to see her annoyed at him."Isang sarkastiko at preskong lalaki na ang taas ng tingin sa sarili.""Baka naman may maipagmamalaki at maipagyayabang talaga.""Mala
"MANONG, just stay there."Napatigil naman sa akto na sanang paglabas sa sasakyan ang driver na naghatid kay Fate sa kompanya ng Boston. "H-Ho?""I can manage. May mga kamay naman ako.""Uhm, sige po."Nagtatakang sinundan ng tingin ng driver ang paglabas ni Fate nang hindi na pinagbuksan ng pinto
NASA harap na ng pinto ng opisina ni Ponce si Fate nang bumalik ito sa mga kasama. Abala na ang lahat sa kanilang mga trabaho."Hhmmm!" tikhim nito."Miss Fate, may kailangan ka pa?""Well, you know, after a heavy meal, mas maganda siguro if we can have a tea. What do you think?""Miss Fate, workin
"YES!"Napapitlag at napamura si Ponce nang bigla na lang tumayo si Fate. "What? Why?" pagtataka nito."Five na. Tapos na ang trabaho ko."Napabuga ito ng hangin sa bibig. "Ginulat mo ako sa pagtayo mo dahil lang oras na nang uwi mo?""Oo.""Late ka na ngang laging pumasok, pero kahit isang segundo
"I WAS at the middle of the meeting kaya hindi ko masagot ang tawag mo. May problema ba? Ang dami mong miss call sa akin.""Hindi ko maalala, pero alam kong pamilyar sila sa akin...""Sino?" usisa ni Matthew sa kabilang linya habang kausap si Ponce."Laliene and Kiel. Kilala mo ba sila?""Yes."Nag



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



