Todos os capítulos de REBORN AS A HEIRESS : Capítulo 1 - Capítulo 10

ISINUOT ni Faith ang bonnet sa halos nakakalbo na niyang buhok dulot nang chemotherapy na dalawang session na nga niyang itinigil sa kabila ng protesta ng kanyang ina. Naggagamot na lang siya at umiinom ng mga herbal."Ate, saan ka pupunta?"Nilagpasan niya ang kapatid matapos maibalabal sa sarili ang nadampot na cardigan sa kabinet."Ate...""Pupuntahan ko lang si Nanay."Napatigil siya sa paghakbang nang humarang sa daraanan niya si Thea."Ate, ako na lang ang pupunta sa kanya. Gusto mo ba siyang pauwiin? Ako na ang magsasabi.""Hanggang kailan niyo ililihim sa akin ni Nanay ang totoo?"Napipilan si Thea."At bakit hinahayaan niyong saktan nila kayo?" sigaw ni Faith na hindi na napigil ang pagtulo ng mga luha.Isang larawan ang ipinadala sa kanya ng isang anonymous sender, magkayakap doon sina Kiel at Laliene."Ate -""Umalis ka riyan. Hayaan mo ako.""Ate, makinig ka sa akin. Huwag ka nang pumunta roon."Hinawi niya ang kapatid na nakaharang sa kanyang harapan at itinuloy niya ang

"ANAK?"Marahan na iminulat ni Faith ang namimigat na mga mata. Tila ayaw na ngang umangat ng kanyang talukap katulad ng katawan niya na tuluyan nang iginupo ng panghihina.Mahigit pitong buwan na rin ang mabilis na lumipas mula nang bigyan siya ng doktor ng taning sa sakit na lung cancer. Stage two pa lamang nang malaman nila iyon. Pero dahil sa hirap ng kanilang buhay ay wala silang ibang nakapitan kundi mga albularyo at ilang herbal.Paminsan-minsan, nakakabili sila ng mga gamot para maibsan nang kaunti ang sakit na kanyang nararamdaman sa katawan.Pero tadhana talaga siguro niya ang mamatay nang maaga. Marami nga lang siyang pinanghihinayangan dahil puno siya ng pangarap sa buhay lalo na sa kanyang pamilya."Nay," mahinang sambit ni Faith.Pilit na pinaarko ng ginang ang ngiti sa labi. Gusto nito na itago ang takot at lungkot na nararamdaman na isa sa mga araw ay tuluyan nang lilisan ang pinakamamahal nitong anak. "Oras na para uminom ka ng gamot."Marahan na umiling ang dalaga. "

"WHAT are you doing here?"Napahinto sa paghakbang si Ponce nang makasalubong sa paglabas nito ng silid ang ina ni Fate na may bitbit na termo at pitsel. "Binisita ko lang ang anak niyo.""That's impossible," wika ng ginang."Bakit? Dahil alam niyo ang ginawa sa akin ng anak niyo.""She's just a kid, for goodness' sake!""A kid?" Napangisi ito. "She's not growing up kasi tinatrato niyo pa rin siyang bata. You have no idea how much damage she has done to me.""Ang kasalanan lang niya ay minahal ka niya.""Ang kasalanan niyo naman bilang mga magulang ay kinonsinte niyo siya sa mga maling ginagawa niya.""Ponce, my daughter is ill. Can you please just give her some time na kilalanin siya? She is really a good person.""Mukhang sa iyo nagmana ang anak mo. Pareho kayong mahilig magbiro. Do you really believe na mabuti siyang tao? No way. Alam kong alam niyo ang ugaling meron siya. Huwag kayong magbulag-bulagan."Walang paalam nang tumalikod si Ponce habang mabilis naman na pumasok ng silid

"ANAK?"Hindi sa kanya pamilyar ang tinig na ilang araw na rin niyang naririnig. Malumanay man iyon, pero iba pa rin ang kalakip na pagmamahal sa boses ng kanyang ina."Anak, please don't leave us. Hindi pa kami handa ng dad mo na mawala ka."She must be dreaming. Wala na siyang ama. Bata pa lang siya nang mamatay ito dahil sa prostate cancer na tulad niya ay pinahirapan muna ng sakit nang ilang buwan bago binawian ng buhay."You're too young. You still have a good future."That woman must be kidding. She is dying already. Binigyan na siya ng doktor nang taning. Kaya wala nang magandang kinabukasan na naghihintay sa kanya."Marami ka pang pangarap, 'di ba?"Tama. Gusto pa niyang maipatayo ng sariling bahay ang ina't mga kapatid. Naririnig niya noon na magtataas na ang renta sa kanilang maliit na apartment.Gusto niya rin na makapag-aral hanggang sa kolehiyo sina Theo at Thea. Ayaw niyang maranasan ng mga ito ang hirap ng buhay na walang edukasyon tulad nina Nanay at Tatay na laging ip

"FATE! Oh, god! My baby!"Hindi malaman ni Faith kung paanong iiwas nang lapitan siya at yakapin ng dumating na babae. Hindi niya ito kilala.But the way this woman hugged and kissed her, para bang close sila nito."Anak! Salamat sa Diyos at nagising ka na! Salamat sa Diyos!"Pero sigurado si Faith na ang babaing ito ang nagmamay-ari ng tinig na madalas kumausap sa kanya noong nasa malalim siyang pagtulog o coma ayon sa medical term."Akala namin ay hindi ka pa magigising. Sobra na kaming nag-aalala sa 'yo ng Daddy mo. Salamat at lumaban ka, anak. We're very proud of you, my precious baby."Mukhang nasa loob siya ng isang hindi magandang panaginip. Dahil ayaw niya nang ganoong twist. She still wished to be with her real family even it's just a dream. Sila ang gusto niyang makita at makasama lalo na sa mga oras na iyon na nalilito siya.Everyone in the room is a stranger to her. Kahit ilang beses na siyang naospital ay hindi rin siya nagpapadala o dinadala sa Chinese Hospital dahil ala