Chapter 2

ISINUOT ni Faith ang bonnet sa halos nakakalbo na niyang buhok dulot nang chemotherapy na dalawang session na nga niyang itinigil sa kabila ng protesta ng kanyang ina. Naggagamot na lang siya at umiinom ng mga herbal.

"Ate, saan ka pupunta?"

Nilagpasan niya ang kapatid matapos maibalabal sa sarili ang nadampot na cardigan sa kabinet.

"Ate..."

"Pupuntahan ko lang si Nanay."

Napatigil siya sa paghakbang nang humarang sa daraanan niya si Thea.

"Ate, ako na lang ang pupunta sa kanya. Gusto mo ba siyang pauwiin? Ako na ang magsasabi."

"Hanggang kailan niyo ililihim sa akin ni Nanay ang totoo?"

Napipilan si Thea.

"At bakit hinahayaan niyong saktan nila kayo?" sigaw ni Faith na hindi na napigil ang pagtulo ng mga luha.

Isang larawan ang ipinadala sa kanya ng isang anonymous sender, magkayakap doon sina Kiel at Laliene.

"Ate -"

"Umalis ka riyan. Hayaan mo ako."

"Ate, makinig ka sa akin. Huwag ka nang pumunta roon."

Hinawi niya ang kapatid na nakaharang sa kanyang harapan at itinuloy niya ang paghakbang.

"Kasal na sina Kuya Kiel at Ate Laliene."

Biglang napapreno ang kanyang mga paa. Napakapit din siya sa tagaliran ng pinto nang maramdaman niyang umikot ang kanyang paningin.

"Halos kalahating taon na silang kasal."

Dahan-dahan siyang napalingon sa kapatid na tuluyan nang humagulhol. "Anong ibig mong sabihin?"

"Noong araw na lumabas ang resulta ng biopsy mo, saka lang ipinagtapat ni Kuya Kiel kay Nanay ang tungkol sa relasyon nila ni Ate Laliene. Gusto ka na niyang hiwalayan, pero nakiusap si Nanay."

Napapikit siya. Hindi niya uli napigil ang pagpatak ng mga luha.

"Ate, wala rin akong alam. Sinabi lang sa akin ni Nanay ang totoo nang sinabi ko sa kanya na nakita ko sina Kuya Kiel at Ate Laliene na naghahalikan."

Parang nang mga oras na iyon ay gusto niyang maglaho na lang sa kinatatayuan at isipin na isa lang panaginip ang mga narinig niya.

"Ate, huwag ka sanang magalit sa amin ni Nanay. Ayaw lang namin na dagdagan pa ang sakit na nararamdaman mo."

Napatutop si Faith sa dibdib nang bumilis ang paghinga at tibok ng puso niya.

"Ate..."

"Kasal na siya habang bumibisita siya sa akin mula nang magkasakit ako. Tama ba ang pagkakaintindi ko, Althea?"

"O-Oo, Ate. Pero wala kang kasalanan. Hindi mo alam ang totoo."

"Narinig ko nang sinabi mo kay Kiel na nakita mo silang naghahalikan ni Laliene. Hindi lang ako naniwala. Dahil malakas ang paniniwala ko na hindi nila magagawa na saktan ako o lokohin."

"Pero nagawa nila. Ginawa nila."

"Saan sila nakatira?"

Hindi sumagot si Thea. Pero nakikita niya sa luhaang mga mata nito ang pagsusumamo na tila nagsasabi na makakabuting huwag na lang niyang alamin ang tungkol doon.

"Sa bahay ba ni Laliene?"

"Ate -"

"Sa bahay ba nila?" sigaw niya.

"Oo, Ate."

Napakuyom siya ng kamao. "At nandoon pa rin nagtatrabaho si Nanay?"

"Ate, tinitiis ni Nanay ang sakit dahil kailangan niya ng pera na pampagamot mo."

"Hindi lang ako ang sinaktan nila kundi pati ang pamilya ko!"

"Ate, kumalma ka. Baka kung ano ang mangyari sa iyo."

Huminahon naman si Faith. "Gusto ko silang makita."

"Pero, Ate..."

"Gusto kong makita mismo ng mga mata ko ang katotohanan."

"Ate -"

"Kung ayaw mong sumama, maiwan ka rito."

Sumunod din naman agad si Thea nang kunin nito ang bag sa pagkakasabit sa dingding. Nag-taxi sila.

"Ate, okay lang ba sa iyo ang gagawin mo?"

"Hindi ako gagawa ng iskandalo. Kung mamamatay ako, gusto kong sila ang huling makita ko."

"Ano bang sinasabi mo?"

"Iuukit ko sa isip ko at dadalhin ko hanggang hukay ang ginawa nilang panloloko sa akin!"

Hindi na umimik pa si Thea maging si Faith hanggang makarating sila sa mansiyon ng mga Santibañiez.

Kilala na sila ng guwardiya kaya pinapasok na sila. Pero hindi sila dumaan sa main door. Sa likod sila pumunta dahil malapit iyon sa laundry area. Labandera roon ang kanilang ina.

"Nanay Berna!"

Hinatak ni Faith patago si Thea nang marinig niya ang pasigaw na pagtawag ni Laliene.

"Señorita?"

"Anong nangyari rito sa damit ko? Bakit ganito na ito?"

"Pasensiya na po. Sinubukan ko kasing alisin ang mantsa. Kaya lang sa sobra ko yatang pagkuskos, nag-iba ang kulay."

"Alam niyo ba kung magkano 'to, ha? Katumbas lang naman ito ng buong taon na gamutan ng anak mo!"

"Pasensiya na po, Señorita."

"Babe, ano ba 'yan?"

Bumaba ang tingin niya sa kamay ni Thea na pumigil sa akto sana niyang paglabas sa kanilang pinagtataguan nang marinig niya ang boses ni Kiel. Parang tumaas kasi ang presyon ng dugo niya sa katawagan nito kay Laliene.

"Ito kasing nanay ng ex mo, sinira ang paborito kong damit."

"Hayaan mo na. Bibili na lang tayo ng bago."

"Paborito ko nga ito!"

"Sinong paborito mo? Ako o ang damit na iyan?"

Napapikit si Faith habang kuyom niya ang mga kamao habang naririnig ang harutan ng dalawa. Hindi lang siya ang nasasaktan sa mga oras na iyon. Alam niyang higit na nasasaktan ang nanay niya na nakikita ang hantarang panloloko ng lalaking pinakamamahal ng anak nito.

"Halika na," pagyaya ko kay Thea. "Umuwi na tayo."

"Sige, ate."

Mula sa kinatatayuan ni Berna sa gilid ng malapad na binata ng laundry area ay nakita nito ang papalayong mga anak. At nag-alala ito sa puwedeng mangyayari ngayong nalaman na ni Faith ang totoo.