Chapter 5

"DARN! I was having a bet to myself kung mamamatay ka na ba o mabubuhay pa."

Ang mga masasakit na salita na iyon ang agad na bumungad sa pagmulat ni Fate.

"I lose again."

"Ponce..."

"Hey, be respectful. I'm fifteen years older than you."

Umiwas ng tingin si Fate. Itinuon nito ang mga mata sa labas ng bintana na nasa tabi lang ng higaan nito.

"Kaibigan ako ng Tito Matthew mo, so keep calling me Tito Ponce tulad noong bata ka."

Hindi pinansin ni Fate ang utos ng binata. "Anong ginagawa mo rito?"

"Just checking if I'm about to wear my funeral suit."

Bumalik ang tingin ni Fate sa binata. "Do you really hate me that much?"

"Hindi mo na kailangang itanong pa iyan dahil alam mo naman na kinasusuklaman kita mula ulo hanggang paa."

"Ginawa ko lang 'yon dahil mahal kita!" sigaw ni Fate.

Marahas na tumayo si Ponce sa kinauupuan. "Wala kang alam sa pagmamahal! Don't ever mention that, especially in front of me!"

"She's a slut!"

Itinaas ni Ponce ang kamay na akto sanang isasampal kay Fate. Pero napigil pa rin niya ang sarili. "One more word from your filthy mouth at kakalimutan ko na may pinagsamahan tayo."

"Right. May mahaba nga tayong pinagsamahan, pero bakit siya ang pinili mo at hindi na lang ako?"

Ponce is about to marry Trixie, his long-time girlfriend. Pero sa araw ng engagement nila ay um-eksena si Fate. She told everyone na buntis ito. At siya ang ama.

Everyone at the party thought that he's a paedophile dahil nga napakabata pa ni Fate kumpara sa kanya na thirty-three na.

He had lost his face that very night because of embarrassment. At higit sa lahat ay nawala rin ang babaing kanyang minamahal.

Ang masakit pa sa nangyari ay hindi man lamang muna inalam ni Trixie kung totoo ang dalang pregnancy test na ipinakita ni Fate bago siya nito hinusgahan, even those people na matagal na niyang kilala at kaibigan.

"At bakit kita pipiliin?"

"Because I'm much better than her!"

"You must be kidding me."

"Ponce, she left you already. I can replace her. Hindi kita iiwan kahit anong mangyari. Just give me a chance."

Umugong sa buong silid ang mapait na tawa ng binata. "Replace her? No way. No one can ever replace her, especially not you."

"Then, I will ruin you again and again! Akin ka lang habangbuhay!"

Nakangising tinungo ni Ponce ang paanan ng kinahihigaan ni Fate at kinuha ang blue folder na nakasabit doon. It indicates there the report of her health status. "That's sad. According to this file, lumalala na ang heart disease mo."

Natigilan ang dalaga.

She's been admitted for more than a week. Matagal na ring pabalik-balik ito sa ospital. Her illness is congenital. She'd had it since birth.

"Your heart doesn't function well. Kaya siguro wala iyang ibang nararamdaman kundi inggit, kasamaan at lungkot. Love is beyond its use. Hindi niyan alam kung paano ang magmahal nang walang nasasaktan."

"Enough!"

Naiiling na natuon ang tingin ni Ponce sa dalaga. "Are you going to lose your temper? As far as I know, it would trigger your current state. Maganda 'yan para naman narito ako kung sakaling mamatay ka."

Hindi na nito napigilan ang mapaluha. "Please, leave."

Ibinalik niya ang folder sa pinagsasabitan niyon. He has a heart as hard as rock. Sa dami ng hindi magandang ginawa ni Fate sa buhay niya, kahit kaunting awa ay wala na siyang maramdaman para rito. "I came rushing here dahil ang akala ko, maganda ang balitang masasagap ko. But seeing you breathing is bad news to me."

Napahagulhol si Fate na binalewala naman ni Ponce. He really can't forgive her after the last wicked deed she has done to him.

Close naman sila nito noong bata ito. But he never thought na mahuhulog ang loob nito sa kanya. And it's not just a simple admiration, but an obsession.

Fate grew up with a golden spoon. Nag-iisa itong anak ng isang kilalang negosyante sa bansa. She is not just a spoiled brat but also a heartless person.

"Anyway, nakalabas na nga pala sa ospital si Manang Fe. Be thankful. Kung mayroon lang masamang nangyari sa kanya, I won't ever hesitate na ipakulong ka kahit pamangkin ka pa ng matalik kong kaibigan."

Ang binanggit niyang tao ay mayordoma ng pamilya niya na nag-alaga at nagpalaki sa kanya mula nang siya ay isilang.

Tuwing araw ng Biyernes ay pumupunta si Manang Fe sa condo niya upang ipagluto siya. Alam kasi nito na madalas siyang kumain sa labas o magpa-deliver sa mga kalapit na restaurant dahil abala siya sa trabaho.

Nang araw rin na iyon ay pumunta si Fate. Inakala nitong nagsisinungaling ang matanda na wala siya sa bahay.

Eksaktong pagdating niya sa condo nang masaksihan niya ang bigla na lamang pagtulak ng iritadong dalaga sa kanyang yaya. Nabuwal ito at tumama ang ulo sa kanto ng mesa.

Sinabi ni Fate na hindi nito sinasadya ang nangyari. It was an accident. Pero kahit na aksidente iyon, he can't forgive her. Isa na naman sanang malapit sa kanyang puso ang muntikang mawala nang dahil sa kasamaan ng ugali nito. Nadadagdagan lang lalo ang galit niya rito.

"She's just a maid!"

"Pero ang minamaliit mo na katulong na 'yon ay malaki ang halaga sa akin. Worthy than a heiress."

"Get out!"

Natawa si Ponce. "Watch out! Baka mangisay ka riyan!"

"GET OUT!"

Itinaas niya ang dalawang kamay nang nakaguhit pa rin ang nakakalokong ngisi. "Fine. Ayoko rin naman na magtagal dito na ikaw ang kasama. Anyway, dinalhan nga pala kita ng bulaklak."

Mas lalong bumigat ang sakit na nararamdaman ni Fate sa pagkakasilay nito sa tinukoy ni Ponce na nakatayo sa tabi ng sofa.

"I made an effort para lang maipasok 'yan. Those guards didn't allow me. Bakit kaya? Hindi ba puwedeng advance lang talaga ang isip ko?"

"Please, umalis ka na."

Nakangisi nang tumalikod si Ponce. At bago siya lumabas ng silid ay inayos muna niya ang pagkakatayo ng dinala niyang bulaklak ng patay na may ribbon pa at pangalan ni Fate.