Chapter 6

"WHAT are you doing here?"

Napahinto sa paghakbang si Ponce nang makasalubong sa paglabas nito ng silid ang ina ni Fate na may bitbit na termo at pitsel. "Binisita ko lang ang anak niyo."

"That's impossible," wika ng ginang.

"Bakit? Dahil alam niyo ang ginawa sa akin ng anak niyo."

"She's just a kid, for goodness' sake!"

"A kid?" Napangisi ito. "She's not growing up kasi tinatrato niyo pa rin siyang bata. You have no idea how much damage she has done to me."

"Ang kasalanan lang niya ay minahal ka niya."

"Ang kasalanan niyo naman bilang mga magulang ay kinonsinte niyo siya sa mga maling ginagawa niya."

"Ponce, my daughter is ill. Can you please just give her some time na kilalanin siya? She is really a good person."

"Mukhang sa iyo nagmana ang anak mo. Pareho kayong mahilig magbiro. Do you really believe na mabuti siyang tao? No way. Alam kong alam niyo ang ugaling meron siya. Huwag kayong magbulag-bulagan."

Walang paalam nang tumalikod si Ponce habang mabilis naman na pumasok ng silid ng anak si Lanie. Agad na bumungad dito ang korona ng patay na nagpatayo sa lahat ng balahibo nito sa katawan.

"That devil!"

"Ma -"

"I have to call Matthew. Wala na sa tamang pag-iisip ang kaibigan niya."

"Ma, huwag na."

"Gusto mong palagpasin na naman ang ginawa niya?"

"Please, just leave him alone."

"Ganoon ba kalaki ang pagmamahal mo sa kanya? Bata ka pa! Marami ka pang lalaki na makikilala! Forget about him!"

"Pero siya ang gusto ng puso ko."

Napipilan si Lanie.

"Ma, ganito ba ang nararamdaman ko sa kanya kasi may sakit ako sa puso? He told me na wala akong alam sa pagmamahal dahil sa sakit ko."

"Don't listen to him. Hindi niya lang nakikita ang halaga mo."

"Pero malaki ang ginawa ko sa kanyang kasalanan. I admit it. I really wanted to change, but he always pushed me away. Hindi niya ako binibigyan nang kahit katiting na pagkakataon."

"Kaya nga kalimutan mo na siya. And what he did today is too much!" sabay tulak nito sa korona ng patay na nabuwal sa kinatatayuan. "I won't let it off this time!"

"Ma, nakikiusap ako. Huwag mo nang iparating kay Tito Matt ang nangyari ngayong gabi. Ayoko na mag-away sila. Baka lalo lang magalit sa akin si Ponce."

Kumalma si Lanie. "Bakit kasi nagmahal ka ng maling lalaki?"

Umiling si Fate. "Ma, hindi mali na siya ang minahal ko."

"I'll talk to your dad. Hindi ko na gusto ang nangyayari sa 'yo. Mas mabuting lumayo ka na rito para maputol na 'yang kahibangan mo sa kanya."

"Ma, I'm sorry. Hindi ako naging mabuting anak."

Natigil si Lanie sa akto na sanang pagtipa ng numero ng asawa sa cellphone nito.

"Baka sakaling minahal ako ni Ponce kung sa simula pa lang ay naging isa rin akong mabuting tao."

"Stop it. Makakasama lalo sa puso mo ang pag-iisip. Go to rest."

"Can I hug you?"

Lumapit naman si Lanie at yumakap sa anak.

"Mahal na mahal ko kayo ni Daddy."

"Anak..." Nag-aalala ito na humiwalay sa pagkakayakap, "You're not going to leave us. Right?"

Nakangiting umiling si Fate.

"Good. We will do everything para gumaling ka. Sige na, magpahinga ka na. Uuwi lang ako saglit para kumuha ng mga damit mo at iba mo pang kailangan dito. Babalik agad ako."

Inayos muna ni Lanie ang pagkakahiga ng anak bago ito umalis.

Bumangon si Fate matapos maulinigan ang pagsara ng pinto. Nakipagtitigan muna siya sa kawalan bago bumaba sa higaan.

Pinatay ng dalaga ang mga makina upang hindi iyon lumikha ng ingay nang tanggalin niya ang mga kableng nakadikit sa ilang bahagi ng kanyang katawan.

Visiting hours kaya marami ang tao sa hallway. Abala rin ang mga nurses at doktor. Walang nakapansin sa pag-alis niya.

Tinahak ni Fate ang isa sa mga exit door. Gumamit siya ng fire exit staircase pababa sa back area ng ospital.

She has nowhere to go. Ang gusto niya lang ay makalayo. Baka sakali na sa kanyang mapupuntahan, maglaho ang lahat nang sakit na nararamdaman niya.

Wala sa sariling naglakad ang dalaga. Hindi na niya namalayan ang distansiya maging ang oras.

"Sana sa pangalawang buhay ko, mahalin mo na ako. I will be a good person that you want me to be. Just love me back, Ponce. Wala na ako ibang lalaking mamahalin. Ikaw lang ang gusto ko."

Napasapo si Fate sa harap ng dibdib nang makaramdam ng pagguhit nang matinding kirot doon.

Nagpagiwang-giwang siya sa paghakbang. At bigla rin na nanlabo ang kanyang mga mata.

Then something hard hit her. Naramdaman na lamang niya ang pag-angat sa ere ng kanyang katawan.

It was really painful.

Bumagsak sa sementadong kalsada si Fate. The roaring car that hits her fades away. She was left alone.

Naaninag ng dalaga mula sa liwanag ng bilog na buwan sa kalangitan na unti-unti nang nagkukubli sa likod ng makapal na ulap ang umaagas na dugo mula sa ulo.

Mapait na napangiti si Fate. If it really was her end, may isa pa siyang huling hiling.

In her next life, she wants to live as somebody else...