เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่3
วันที่เผยแพร่:
2026-08-19 11:21:39ชายหนุ่มอุ้มร่างสั่นสะท้านของหญิงสาวขึ้นมาถึงห้องพักของตัวเอง แสงไฟสลัวจากด้านนอกสาดส่องเข้ามาภายในทำให้มองเห็นภาพเลือนรางของทั้งคู่
ครืด ครืด "อยากจะรับโทรศัพท์ก่อนไหม"ชายหนุ่มก้มหน้าถามหญิงสาวที่กำลังกระสับกระส่ายอยู่ในอ้อมกอดของเขา "ไม่ ตอนนี้ฉันอยากได้นาย" "แน่นอน เธอจะได้รับสิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้"ทันทีเมื่อเขาตอบเสร็จ เธอจัดการเขวี้ยงกระเป๋าใบสวยราคาแพงของตัวเองออกไปอย่างไม่สนใจว่ามันจะหล่นไปกองอยู่ตรงส่วนไหน ตอนนี้เธอไม่มีความสนใจต่อสิ่งอื่นใดมากกว่าผู้ชายคนนี้ เพราะมีแต่เขาเท่านั้นที่จะปลดปล่อยให้เธอหลุดพ้นจากความทรมานในครั้งนี้ได้ "ช่วยฉันที"อิงฟ้าร้องขออย่างลืมอายทันทีเมื่อชายหนุ่มวางร่างสวยของเธอเอาไว้บนโซฟา ส่วนร่างกำยำของเขายืนเด่นสง่ายืนก้มหน้ามองเธออยู่ "นายชื่ออะไร" "รันเวย์" "ฉันอิงฟ้า นายช่วยฉันทีนะ ขอร้อง" "ถ้าอยาก ก็ทำเอง"ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมองเธอผ่านแสงสลัวทันทีเมื่อเขาเห็นว่าเธอลุกขึ้นนั่งยื่นมือมาปลดกระดุมรูดซิปกางเกงยีนราคาแพงที่ตัวเองสวมใส่ ความเป็นชายที่เริ่มขยายใหญ่เต็มตัวสร้างความตื่นตาให้กับอิงฟ้าทันทีเมื่อเธอดึงกางเกงยีนราคาแพงของผู้ชายตรงหน้าลงมากองอยู่ตรงที่หัวเข่า "อยากไม่ใช่หรือไง อยากได้ก็ทำเอง อึก"ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อเธอยื่นฝ่ามือมาสัมผัสแก่นกายของเขา ออกแรงขยับฝ่ามือขึ้นลงตามจังหวะแต่ดูท่าทีแล้วแอบมีความรู้สึกเกร็ง "ต้องทำให้มันขยายใหญ่ก่อนใช่ไหม" "อืม"ชายหนุ่มส่งเสียงครางในลำคอเมื่อเธอใช้ริมฝีปากครอบครองความเป็นชาย ตั้งแต่ส่วนหัวไปถึงสุดปลายโคน "อ๊าส์"ใบหน้าของรันเวย์แดงก่ำ ชายหนุ่มยื่นฝ่ามือรวบเส้นผมของหญิงสาวเป็นกำใหญ่ อุณหภูมิร้อนผ่าวจากร่างกายของเธอกำลังส่งผ่านปลายลิ้นแทบจะทำให้เขาหลอมละลาย ชายหนุ่มไม่สามารถต้านทานต่อความต้องการได้อีกต่อไป เขาจับร่างสวยให้อยู่ในท่าคลานเข่าบนโซฟาหันหน้าเข้าหาฝาผนังหันหลังโก่งบั้นท้ายมาให้เขา แควก "กรี๊ด"เสียงกรีดร้องของความเจ็บปวดดังขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในห้องพักสุดหรูของชายหนุ่มทันทีเมื่อร่างสูงใหญ่กดแทรกความเป็นชายเข้ามาในโพรงอ่อนนุ่มของหญิงสาวจนสุดความยาวของแก่นกายใหญ่ในครั้งเดียวกัน "ฮึก ฉันเจ็บ" "ฉันก็เจ็บ ไม่ต่างจากเธอ"แม้เขาจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือกที่คละคลุ้งแต่ทว่าตอนนี้เขาก็ไม่คิดที่จะสนใจ "เดี๋ยวก่อน อึก"ร่างสูงใหญ่ขยับแก่นกายเข้าออกโดยไม่คิดจะฟังเสียงร้องห้ามของหญิงสาวใต้ร่างอย่างอิงฟ้า ฝ่ามือใหญ่จับล็อกเอวบางของคนที่อยู่ตรงหน้าเพื่อที่จะง่ายต่อการตอกอัดความเป็นชายเข้าสู่โพรงสีหวานของเธอได้อย่างหนักหน่วง "ระ...แรงไปแล้ว"สองฝ่ามือของอิงฟ้านั้นค้ำยันกับฝ่าผนังเอาไว้ ความปวดร้าวตรงกลางกายก็ยังไม่ทันหายชายหนุ่มก็ได้มอบความหน่วงให้จนเธอรู้สึกจุกจนตัวงอ "อึก นาย" "ทน"ริมฝีปากสวยของอิงฟ้าเม้มเข้าหา คำพูดในก่อนหน้านี้ถูกกลืนลงคอทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียบของคนด้านหลังเอ่ยออกมา 'เธอจุกจะตายอยู่แล้ว' "ไง ใหญ่สะใจเธอดีไหม"คล้ายกับคนด้านหลังต้องการเย้ยหยัน ส่วนอิงฟ้าในตอนนี้นั้นจุกจนพูดไม่ออก แม้จะรู้สึกเสียว แต่ก็ยังมีความจุกหน่วงผสม เซ็ก ที่ใคร ๆ ต่างมองว่ามันเป็นเรื่องสนุก แต่ทำไมเธอไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย "หันหน้า แล้วนอนลงไป" "อ๊ะ"เขาจับร่างของเธอให้นอนราบลงไปกับโซฟา ใช้เพียงแค่ฝ่ามือเดียวรวบเรียวขาของเธอเอาไว้ให้ชี้เด่นขึ้นฟ้า ท่านี้ทำให้อิงฟ้าสามารถมองเห็นแก่นกายขนาดใหญ่กำลังค่อย ๆ สอดเข้ามาในโพรงสีหวานของเธอได้ สวบ "อึก"คนใต้ร่างเผลอร้องออกมาเมื่อร่างสูงใหญ่เล่นทีเผลอกระแทกเข้าไม่ให้เธอได้ตั้งตัวรับ "เป็นไง เสียวใช่ไหม" "เบา ๆ หน่อย ฉันจุก" "แล้วมันจะไปสนุกอะไร"เรียวขาสวยทั้งสองข้างของเธอถูกเปลี่ยนให้มาเกี่ยวเอวสอบของเขาเอาไว้ ก่อนชายหนุ่มจะโน้มตัวลงไปจนใบหน้าของทั้งสองใกล้ชิดกัน แสงสว่างจากด้านนอกที่ลอดผ่านกระจกใสเข้ามาทำให้อิงฟ้าสามารถเพ่งสายตามองหน้าชายหนุ่มได้อย่างชัดเจน "ระ...โรม" "ไม่ใช่"ชายหนุ่มแสะยิ้มให้ทันทีหลังจากเอ่ยปากปฏิเสธเธอ "ฉันบอกแล้วไงว่าฉันชื่อ รันเวย์" "มะ...ไม่ นายคือโรม อึก โรม" "หยุดเรียกชื่อนั้น" "ไม่ นายคือ โร..."ชายหนุ่มจัดการปิดริมฝีปากของเธอด้วยริมฝีปากของเขาก่อนจะกลืนกินเธออย่างบ้าคลั่ง เอวสอบด้านล่างทำหน้าที่เร่งกระแทกอย่างหนักหน่วงราวกับว่าต้องการลงโทษที่เธอไม่คิดจะเชื่อฟังคำสั่งของเขาเลยสักนิด ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊าส์ อย่าเรียกชื่อนั้นอีก ถ้าเธอไม่อยากโดนหนักกว่านี้" "มะ...ไม่ ยังไงนายก็คือ โอ๊ย"หญิงสาวร้องโอดโอยเมื่อชายหนุ่มก้มลงไปใช้ริมฝีปากดูดตรงบริเวณซอกคอขาวจนเกิดเป็นรอยแดง "ฉันชื่อ รันเวย์ จำใส่หัวสมองของเธอเอาไว้ซะอิงฟ้า"ชายหนุ่มเค้นเสียงเหี้ยมออกมาเร่งกระแทกจนร่างกายของเธอโยกย้ายไปตามจังหวะ เขาจับเธอเปลี่ยนท่าครั้งแล้วครั้งเล่า มอบความรัญจวนและความเจ็บปวดให้หญิงสาวในคราเดียวกันจนเธอนั้นปวดร้าวไปทั่วทั้งร่างกาย "ระ...โรม"สายตาคมกริบหันไปมองหญิงสาวที่หลับไม่ได้สติอยู่ข้างกายในสภาพเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงของเขา ตามร่างกายตั้งแต่ซอกคอขาวต่ำลงมาถึงหน้าอกของเธอนั้นเต็มไปด้วยรอยเขี้ยวฟันของเขาเต็มทั้งสองข้าง ไม่เว้นแม้แต่ซอกเรียวขาที่มีน้ำกามของเขาไหลเปรอะเปื้อนออกมา แววตาของชายหนุ่มในตอนนี้มันยากที่จะอ่านหรือจับใจความได้ว่าเขากำลังรู้สึกอย่างไร ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปคว้ากระเป๋าใบหรูของหญิงสาวขึ้นมา เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์โทรเข้ามาไม่ยอมหยุด 'ลูกพีช' อิงฟ้า:ฉันปวดหัว ขอตัวกลับก่อน ไว้จะติดต่อไปใหม่ ชายหนุ่มจัดการตัดสายก่อนจะส่งข้อความไปหาเพื่อนสนิทของหญิงสาว ส่วนตัวเขาก็เดินกลับมาล้มตัวนอนลงบนเตียงข้างกายเธอทันทีเมื่อจัดการกับอะไรบางอย่างเสร็จเป็นที่เรียบร้อย 'นี่มันแค่เริ่มต้น เขาจะทำให้เธอและพ่อของเธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด'
บทล่าสุด
ROMRANคนเลว บทที่71
ใครว่ามีผัวสองคนแล้วมันสบายอิงฟ้าขอเถียงขาดใจ เพราะในตลอดระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมาหลังจากที่เธอได้หมั้นหมายกับชายหนุ่มพร้อมกับประกาศคบหากับอย่างเปิดเผย ชายหนุ่มก็ประกาศศักดาว่าเป็นสามีของเธออย่างชัดเจน ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยตีตราจองจากฝีมือของพวกเข้า ถ้าหากหลับมาถึงห้องเมื่อไหร่น้อยครั้งที่ทั้งคู่จะปล่อยให้เธอได้นอนอย่างสบายใจ"เป็นเมียของฉัน เธอต้องอดทนหน่อยนะเพราะฉัน กิน ดุ มาก"นี่คือคำพูดของรันเวย์ที่จับเธอกดลงบนเตียงในรอบที่สี่ของคืนวันนั้นจนน้องสาวด้านล่างแดงก่ำจนหุบเข้าหากันไม่ได้"ถ้าฟ้าเหนื่อยก็หลับไปได้ก่อนเลยนะ กว่าโรมจะแตกก็คงเช้าพอดี"นี่คือคำพูดของสามีคนที่สองหลังจากที่เขาเสียบอาวุธร้ายที่ขยายใหญ่เข้ามาในช่องทางด้านหลังจนเธอไม่สามารถที่จะขยับตัวหนีไปไหนได้เพราะถูกร่างกายของทั้งสองหลอมละลายด้วยเปลวไฟสวาทกักขังร่างของเธอจนถึงเช้าวันใหม่ก่อนจะปล่อยให้เธอได้หลับพักผ่อนอย่างสบายใจ"เก่งยัง สงสัยยังมีแรงเหลืออยู่"อิงฟ้าสะดุ้งด้วยความตกใจจนแทบจะปล่อยช้อนที่อยู่ในมือเพราะในขณะที่เธอกำลังยืนทำอาหารเช้าสำหรับทั้งสามอยู่ในครัวอยู่ ๆ ก็มีมืออุ่นของเคยสัมผัสเข้าตรงบริเวณที่เอวโอบกอ
ROMRANคนเลว บทที่70
ช่วงเช้าของวันต่อมา รถตู้คันหรูหลายครับก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ของอิงฟ้า คุณณรงค์ซึ่งอยู่ในชุดสูทดูภูมิฐานก้าวขาลงมาตามด้วยผู้เป็นภรรยาที่อยู่ในชุดผ้าไหมไทยสั่งตัดจากห้องเสื้อชื่อดัง ครืดประตูรถตู้ทางด้านหลังถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของรันเวย์และโรมที่ก้าวขาลงมา อิงฟ้าที่อยู่ในชุดเดรสสีขาวกระโปรงฟูยาวเพียงแค่เข้าส่งยิ้มหวานให้กับทั้งสองชายที่ยืนมือส่งมาให้ เธอไม่มีความคิดลังเลที่จะจับมือของใครคนใดคนหนึ่ง ฝ่ามือเล็กของอิงฟ้าทั้งสองข้างวางลงบนฝ่ามือใหญ่ของชาที่อยู่ในชุดสูททั้งสอง"พร้อมกันแล้วใช่ไหมเด็ก ๆ ""ครับ""ค่ะ"คุณณรงค์กวาดสายตามองหน้าบรรดาเด็กทั้งสามคน ดวงตาของผู้เป็นพ่อไร้ความวิตกกังวล เขารู้สึกดีใจที่อย่างน้อยความรักของลูกทั้งสามสามารถเดินร่วมไปในทางเดียวกันได้ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับผู้เป็นภรรยาอย่างคุณกัญญาเมื่อได้รับรู้ข่าวจากปากของลูกชายทั้งสองว่าทางพ่อแม่ของอิงฟ้าอนุญาตให้ทั้งสามได้คบหา แต่มีข้อแม้ว่าทางฝ่ายชายต้องทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง"รีบเข้าไปด้านในกันเถอะค่ะคุณ""อืม ไปกันเถอะ"คุณกัญญาเดินคล้องแขนผู้เป็นสามีเดินนำหน้าบรรดาลูก ๆ เข้าไปในบ้านหลังใ
ROMRANคนเลว บทที่69
"เดือน"อิงฟ้าเดินเข้ามาหาผู้เป็นน้องสาว ในขณะที่อิงเดือนยืนตกตะลึงกับชายร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างหลังของผู้เป็นพี่และกำลังจ้องมองมาที่เธอด้วยสายตาที่ไม่ค่อยจะเป็นมิตรสักเท่าไหร่แน่นอนสิ จะให้พวกเขาเป็นมิตรกับเธอได้อย่างไร ในเมื่อเธอทำกับพวกเขาไว้มากมาย สองพี่น้องคู่นี้ไม่ฆ่าเธอทิ้งก็บุญเท่าไหร่แล้ว"เดือน นี่เดือนกำลังจะไปไหน"อิงฟ้าก้มต่ำมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่อยู่ใกล้มือของน้องสาว ฝ่ามือสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าที่ตอนนี้กำลังเริ่มปูดบวมเป็นรอยฝ่ามืออย่างเด่นชัด"คนที่เอาแต่คอยก่อเรื่องสร้างความวุ่นวายไม่สมควรที่จะต้องอยู่ที่นี่""แล้วเดือนจะไปอยู่ที่ไหน พี่ไม่ให้เดือนไป""เดือนก็ไม่รู้"อิงเดือนน้ำตาไหล เมื่อสัมผัสได้ถึงความเป็นห่วงใยและสายตาที่เต็มไปด้วยความรักจากผู้เป็นพี่สาว ความรู้สึกผิดถึงเรื่องที่เคยทำเอาไว้ในอดีตแทรกลึกเข้ามาทำให้อิงเดือนน้ำตาไหลอย่างห้ามไม่อยู่"เดือนไม่ต้องไปที่ไหน อยู่กับพี่กับพ่อแม่ที่นี่นะ นะคะคนเก่ง"น้ำเสียงอ่อนโยนที่ยังคงเป็นอย่างดังเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรทำให้อิงเดือนทรุดกายนั่งยกมือกราบลงปลายเท้าของผู้เป็นพี่สาว จนอิงฟ้าต้องยกมือขึ
ROMRANคนเลว บทที่68
"เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น"รันเวย์ที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้เอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นน้องชายของตัวเองกำลังนั่งอ่านอะไรบางอย่างบนหน้าจอโทรศัพท์พลางขมวดคิ้วเข้าหา"แม่ส่งข้อความมาบอกว่า อิงเดือนถูกไล่ออกจากบ้าน""จริงเหรอ""อืม"โรมยื่นโทรศัพท์ไปให้ผู้เป็นพี่ชายได้อ่าน รันเวย์รีบก้มมองร่างสวยที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของเขาด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากที่ได้อ่านข้อความเหล่านั้นจบ"ก็สมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้ ยัยนั่นรนหาที่เอง""ก็จริงอย่างที่มึงว่า"รันเวย์ส่งมือถือคืนให้น้องชาย ปลายนิ้วเกี่ยวเส้นผมนุ่มสลวยที่หล่นลงมาปรกใบหน้าหญิงสาวขึ้นมาทัดใบหูขาว"แต่จะว่าไปอิงเดือนนี่ก็ร้ายใช่ย่อย คิดจะงาบทั้งกูแล้วก็มึง ใส่ร้ายบอกอิงฟ้าว่าโดนกูข่มขืน""จริงเหรอ แล้วมึงทำยังไงถึงพลาดท่าให้กับผู้หญิงคนนั้นได้""หึ เล่นไม่ซื่อวางยานอนหลับในแก้วไวน์น่ะสิ กูคงจะลุกขึ้นมาข่มขืนได้อยู่หรอก ยานอนหลับนะไม่ใช่ยาปลุกเซ็ก ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องสาวของอิงฟ้ากูสั่งคนอุ้มฆ่าไปนานละ ไม่ปล่อยให้อยู่ลอยหน้าลอยตาแบบนี้หรอก"รันเวย์ยังคงจำภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นได้ และเขาก็มั่นใจเต็มร้อยว่าตัวเขาเองไม่มีทางที่จะมีแรงลุกขึ้นมาท
ROMRANคนเลว บทที่67
'เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ต้นเหตุมันมาจากเพราะความคันของหนูจริงหรือเปล่าคะหนูอิงเดือน'ทุกสายตาภายในห้องรับแขกหันไปมองหน้าของอิงเดือนเป็นสายตาเดียวทันทีหลังจากที่คุณกัญญาพูดจบ หญิงสาวที่ถูกกล่าวหาได้แต่นั่งเม้มปากเข้าหา ก่อนที่เธอจะเงยหน้ามองหญิงวัยกลางคนด้วยดวงตาที่แดงก่ำ"ทะ...ทำไมคุณป้าพูดกับเดือนแบบนี้ล่ะคะ คุณป้าพูดอะไรเดือนไม่เข้าใจ"ดวงตาคู่สวยแดงก่ำลามมาจนถึงปลายจมูก ริมฝีปากสั่นระริกของหญิงสาวเม้มเข้าหาเบา ๆ ท่าทีดูเศร้าของหญิงสาวผู้น่าสงสารนั้นมันคงจะหลอกได้แค่เพียงคนในครอบครัวของเธอเท่านั้น"คุณมีสิทธิ์อะไรมากล่าวหาลูกสาวของฉันแบบนี้ ฉันตั้งทนายฟ้องคุณข้อหาหมิ่นประมาททำให้ครอบครัวของเราได้รับความเสียหายได้นะ""เอาเลยค่ะคุณปลายดาว ตั้งทนายเลยค่ะจะฟ้องฉันกี่ข้อหาก็ได้ ทางฉันเองก็จะตั้งเหมือนกัน จะฟ้องทุกข้อกล่าวหาไม่เว้นแม้แต่การที่คนของคุณส่งคนไปทำร้ายฉันกับลูกเหมือนกัน"คุณกัญญาโต้กลับทำให้อีกฝ่ายชะงักเงียบไป คุณปลายดาวรีบหันไปมองหน้าผู้เป็นสามีที่นั่งหน้าเครียดคิดไม่ตกอยู่ในตอนนี้"จะเอายังไงดีคะ จะตั้งทนายฟ้องไหม ฉันก็จะให้คนของฉันจัดการเรียกทนายทางฝั่งเรามาเหมือนกัน""ลูกส
ROMRANคนเลว บทที่66
อิงฟ้าพยายามปรับลมหายใจเข้าออก ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างวางลงบนไหล่ของรันเวย์ในขณะที่ฝ่ามือของทั้งสองขายจับประคองเอวของเธอเอาไว้ ความจุกและเจ็บทำให้เธอไม่กล้าแม้ที่จะหายใจแรง ๆ ปึก ปึก สวบ สวบแรงกดลึกทั้งหน้าและหลังทำให้ร่างบอบบางของเธอแทบจะต้านทานพละกำลังจากทั้งสองคนไม่ไหว ความเร่าร้อนที่ทั้งสองคนมอบให้ทำให้ร่างกายของเธอร้อนรุ่มจนมีหยาดเหงื่อไหลปะทุออกมา เนื้อตัวแดงก่ำราวกับคนที่กำลังโดนไฟเผาไหม้ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ได้เป็นคนขยับร่างกายหรือออกแรงทำอะไร"รัน ฉัน ฮึก""เป็นอะไร ไหนฟ้าบอกรันสิ"ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มชั่วร้าย เขาบดคลึงแก่นกายทำให้ร่างสวยของอิงฟ้าสะดุ้งเฮือก"ฮึก ฉันจุก จุกไปหมด""เหรอ"อิงฟ้าพยักหน้าเม้มริมฝีปากเข้าหา เธอปรือสายตามองหน้าชายหนุ่ม ก่อนจะบอกความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ที่เกิดขึ้นให้ชายหนุ่มทั้งสองคนได้ฟังด้วยน้ำเสียงแหบพร่า"ร้อน ร้อนไปหมด""เดี๋ยวรันจะช่วยทำให้ฟ้าหายร้อนเองนะ ""ยังไง"เธอขมวดคิ้วถามชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ แต่รันเวย์เขาไม่ตอบแต่เลือกที่จะดันร่างของเธอให้เอนไปพิงร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นน้องชายแทน"รันก็จะทำกันแบบนี้ไง"ริมฝีปากหยักแสยะยิ้มให้ ก่อนที่รันเวย์จะใ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กฝึกงานของแม็กเครย์
รีล์ม17.0K viewsสยบรักเสือร้าย
มดตัวจี๊ด7.9K viewsDANGEROUS มาเฟียกุมรัก
Claris10.9K viewsสุดท้ายไม่เคยรัก
Naya Solene8.4K viewsซีรีส์ ดิบเถื่อนขยี้รัก Nc35+
ณิการ์533 viewsทะลุมิติไปเป็นนางบำเรอของตัวร้ายโรคจิต
ดอกไม้หนาม673 viewsรัก(ลับ)ของมาเฟีย
มุกมายา95 viewsในปกครองบรวิชทร์
เพียงเจ้าขา144 views
