บทที่8

ฝ่ามือสวยของอิงฟ้ากำหมัดแน่น เธอพยายามกดข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ ได้แต่ยืนมองผู้ชายใจร้ายตรงหน้าพลางคิดว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ใจร้ายกับเธอ ทั้งที่เธอไม่เคยไปทำอะไรให้ และเธอก็มั่นใจเลยว่าเธอไม่เคยพบเจอหน้าผู้ชายคนนี้

"ช้าอยู่ทำไมล่ะ หรือว่าเปลี่ยนใจแล้ว ก็ได้นะ"

"..."

"อิงเดือนน้องสาวเธอ น่าจะว่าง่ายไม่เรื่องมากชักช้าเหมือนเธอ"ร่างสูงใหญ่ของรันเวย์ดันตัวลุกขึ้นยืน ในดวงตาของเขาฉายแววเย็นยะเยือกทำเอาคนมองอย่างเธอหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจ

"อย่าทำอะไรน้องสาวฉัน"ฝ่ามือเล็กเอื้อมไปคว้าท่อนแขนใหญ่ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะก้าวขาเดินผ่านร่างของเธอออกไป

"อย่าทำอะไรอิงเดือน"อิงฟ้าไม่คิดเลยว่าตนเองจะตกอยู่ในสภาวะที่น่าสมเพชถึงขนาดนี้ ดวงตาที่มักจะมองผู้อื่นด้วยความเย็นชา ตอนนี้มันกับแดงก่ำอย่างคนที่กำลังจะร้องไห้เมื่อหันไปมองหน้าของผู้ชายใจร้าย

"ได้สิ ฉันจะไม่ทำอะไรน้องสาวเธอ แต่เธอรู้ใช่ไหม ถ้าไม่อยากให้ฉันทำอะไรน้องสาวของเธอ เธอจะต้องทำตัวยังไง"

"อืม"คนที่ไม่มีทางออกทำได้แค่เพียงพยักหน้าเบา ๆ ครางรับในลำคอด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเศร้า ก่อนหญิงสาวจะวางกระเป๋าสะพายลงบนโซฟาด้วยท่าทีเหนื่อยล้า อิงฟ้ายกมือขึ้นมาปลดกระดุมชุดนักศึกษาอย่างเชื่องช้าเธอพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาแห่งความอ่อนแอไหลออกมา

เจ้าของสนามแข่งรถเดินกลับมานั่งลงบนโซฟาจ้องมองหญิงสาวที่ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษา ผิวขาวเนียนละเอียดค่อย ๆ โผล่ออกมา บราสีดำที่เธอสวมใส่อยู่มันช่างตัดกับผิวขาวเนียนละเอียด

พรึ่บ

"ไม่ต้องถอดให้หมด แค่ปลดกระดุม แล้วขึ้นมา"

"แล้วถุงยางล่ะ"

"ไม่มี"น้ำเสียงยียวนตอบออกมาทำให้อิงฟ้าเม้มริมฝีปากเข้าหา การมีอะไรกันโดยที่ไม่มีสิ่งป้องกันมันอันตรายสำหรับเธอมาก เธอไม่อยากท้องแล้วอีกอย่างเธอจะแน่ใจได้ยังไงว่าร่างกายของชายหนุ่มจะปลอดภัยไม่มีโรคร้าย

"ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ไม่ต้องทำหน้าจะเป็นจะตายแบบนั้นด้วย ร่างกายของฉันสะอาดปลอดภัย"

"ฉันจะแน่ใจได้ยังไง แล้วอีกอย่างฉันไม่อยากท้องลูกของนายหรอกนะ"

"ยาคุมมีล้นตลาด ไปซื้อมากินสิถ้าเธอไม่อยากท้องลูกของฉัน"

"อย่ามาผลักภาระให้ฉันรันเวย์ ถ้าไม่มีถุงยางฉันไม่ให้ทำ"

"แน่ใจเหรอว่าจะไม่ทำ"สายตาเยียบเย็นจ้องหน้าอิงฟ้า

"แน่ใจเหรอ ว่าคนอย่างเธอจะมีทางเลือก"

"ฉันไม่เคยเจอใครที่เลวได้เท่านายมาก่อนเลยจริง ๆ รันเวย์"อิงฟ้าถอดชั้นในส่วนล่างออก ก่อนจะเดินเข้ามาหาชายหนุ่มยื่นมือไปปลดกระดุมรูดซิปกางเกงลงอย่างเร่งรีบ

"จะเสียบทั้ง ๆ ที่ยังแห้งอยู่แบบนี้?? ไม่กลัวเจ็บหรือไง"รันเวย์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าอิงฟ้ากำลังจะกดสะโพกนั่งทับลงบนแก่นกาย แต่ก็ถูกฝ่ามือเขาจับท่อนแขนเอาไว้ทำให้เธอไม่สามารถขยับร่างเพื่อนั่งกดทับลงบนแก่นกายของเขาได้

"กลัวทำไม มีอะไรต้องกลัว"

"หึ ถ้าไม่กลัวก็เอาตามที่เธอว่า"รันเวย์เอนตัวพิงผนังโซฟา มองดูหญิงสาวพยายามนั่งทับลงบนแก่นกายของเขาด้วยความยากลำบาก

"อึก ซี๊ด"

"เจ็บก็บอก จะอวดดีไปทำไม"

พรึ่บ

ชายหนุ่มพลิกร่างให้หญิงสาวนอนลงไปบนโซฟา ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายลุกขึ้นถอดกางเกงให้หลุดพ้นออกจากร่างกาย รันเวย์จับขาทั้งสองข้างของอิงฟ้าพาดลงบนไหล่ของตัวเองเอาไว้ พลางโน้มใบหน้าลงไปใช้ปลายลิ้นปาดเลียกลีบสวยของเธอ

"ฮึก นะ...นาย"

"ไม่ต้องกลั้น ครางออกมา"ริมฝีปากสวยของอิงฟ้าเม้มเข้าหา เธอพยายามอดทนกลั้นไม่เปล่งเสียงที่น่าอายนั้นออกมา

เธอพยายามหลับตาไม่กล้ามองสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังทำอยู่ในตอนนี้ แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่มีทำให้อิงฟ้าจำต้องเงยหน้าหรี่สายตามอง

แผล็บ แผล็บ แผล็บ

"แม่ง หวาน"คำเอ่ยชมของเขาทำเอาหญิงสาวหน้าแดงซ่าน ร่างกายเริ่มบิดส่ายไปมายามเมื่อปลายลิ้นสากตวัดเลียความหวานด้านใน

"รัน...เวย์"อิงฟ้าหอบหายใจในขณะเปล่งเสียงเรียกชื่อของชายหนุ่ม เธอยื่นมือไปกุมเส้นผมของเขาเอาไว้ในขณะที่เธอสัมผัสได้ว่าปลายลิ้นสายสอดแทรกเข้ามาด้านในตวัดเรียกน้ำหวานให้ไหลออกมา

หญิงสาวส่ายหน้าไปมาจนเส้นผมนุ่มสลวยพันกันยุ่ง เธอหยัดกายใช้ฝ่ามือกดลงบนโซฟาเงยหน้ามองชายหนุ่มที่กำลังใช้ปลายลิ้นสากตวัดเลียตรงส่วนนั้นอย่างเต็มตา ในขณะเดียวกันที่รันเวย์ก็เงยหน้าช้อนดวงตาขึ้นมา มุมปากหยักกระตุกยิ้มร้ายก่อนร่างสูงใหญ่จะลุกขึ้นยืนตรงหน้าของหญิงสาว

"อมให้หน่อยสิ"

"ฉะ...ฉันทำไม่เป็น"

"ของผัวเก่าไม่เคยอมหรือไง ทำเหมือนกับกินไอติมนั่นแหละ"อิงฟ้าตวัดสายตาหันไปมองหน้าด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะยื่นมือสั่นเทาไปสัมผัสแก่นกายยาวเหยียดขนาดเท่ากับข้อมือของเธอ

"รีบอมสิ เดี๋ยวต้องรีบกลับไปรับน้องสาว... อ๊าส์"

ริมฝีปากสวยครอบครองแก่นกายของชายหนุ่มโดยทันทีเรียกเสียงครางให้หลุดออกมาจากริมฝีปากหนา อิงฟ้าไม่ต้องการให้อีกฝ่ายพูดถึงเรื่องน้องสาวยามที่เขาอยู่กับเธอ

ไม่ใช่เพราะอาการหึงหวง แต่เป็นเพราะความเป็นห่วงที่พี่สาวมีให้กับน้องสาว เธอถึงไม่อยากให้อิงเดือนเข้ามาพัวพันกับผู้ชายที่แสนจะอันตรายคนนี้

"ฮึก อ๊าส์"

อ๊อก อ๊อก อ๊อก

"ทำดีมากอิงฟ้า แบบนั้น"เสียงกระสันเอ่ยชมยามเมื่อชายหนุ่มก้มหน้ามองริมฝีปากสีชมพูของหญิงสาวซึ่งกำลังดูดเลียแก่นกายของเขาจนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายจนมันวาว

"พอแล้ว"รันเวย์ผลักหญิงสาวให้นอนหงายลงบนโซฟาทำเอาอิงฟ้าต้องถอนริมฝีปากออกไปโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว รันเวย์ไม่รอช้ารีบปีนขึ้นไปแทรกอยู่กลางกายจับเรียวขาสวยข้างหนึ่งของเธอมาพาดเอาไว้ตรงเอวสอบเอาไว้ ชายหนุ่มจับแก่นกายของตัวเองถูกไถร่องเปียกชื้นไปมาก่อนที่จะ

สวบ

"ฮึก"

"กรี๊ด"

เสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดดังลั่นห้องทำงานของรันเวย์ทันทีหลังจากชายหนุ่มกดกระแทกแก่นกายเข้าไปในช่องทางรักของหญิงสาวจนสุดความยาวใหญ่

"เอาออกไปก่อนได้ไหม ฉันเจ็บ"

"อดทน"น้ำเสียงเย็นชาออกคำสั่ง ชายหนุ่มนิ่งค้างอยู่ในท่าเดิมปล่อยให้คนใต้ร่างได้ปรับตัวกับตัวตนขนาดใหญ่ที่ไซซ์เกินมาตรฐานของชายไทย

"ถ้าฉันตายไปฉันสัญญารันเวย์ ว่าฉันจะลากนายให้ตกนรกไปกับฉันด้วย"

"เหรอ"

"ใช่"

"ถ้าอย่างนั้น วันนี้ฉันจะขอพาเธอขึ้นสวรรค์ก่อนนะ ไว้เธอตายเมื่อไหร่เราสองคนค่อยลงไปตกนรกพร้อมกัน โอเคไหม"ใบหน้าหล่อเหลาช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความดุร้าย ทำเอาอิงฟ้าชะงักไปชั่วขณะก่อนที่เธอจะหวีดร้องออกมาด้วยความจุกหน่วงเมื่อช่วงล่างของเธอนั้นถูกแก่นกายของชายหนุ่มเล่นงาน

ปึก! ปึก! ปึก!

"อ๊าส์ อิงฟ้า เธอแม่ง"

"สารเลว"

"ไม่เอาดิ ไหนลองครางเสียงเพราะ ๆ ซิ รันเวย์ขา"

"อิควาย"