เข้าสู่ระบบ"ปากดีนักนะ"ชายหนุ่มจ้องหน้า ช่วงล่างเริ่มขยับหนักตามจังหวะทำเอาอิงฟ้าแสดงออกถึงสีหน้าแห่งความเจ็บปวด ฟันซี่บนกัดลงบนริมฝีปากล่างจนเกิดเป็นรอยแดงจนรู้สึกเจ็บ
"ฉะ...ฉัน จุก" "ก็ใครใช้ให้เธอ อ๊าส์ ปากดี" "เลว อย่าแรง" อิงฟ้าขยับร่างกายให้อยู่ในท่าที่ผ่อนคลาย เรียวข้าอ้าขยายในขณะที่แก่นกายของรันเวย์ยังคงกระแทกเข้าออกในช่องทางรักของเธอไม่ยอมหยุดอย่างหนักหน่วง ทุกกระแสพลังที่เขาส่งมามีความเสียวซ่านแอบแฝงอยู่ในนั้นเรียกน้ำหวานของหญิงสาวให้ไหลออกมาหยดลงบนโซฟาตัวหน้าจนเกิดเป็นรอย "อ๊าส์" "ซี๊ด" จากเสียงกรีดร้องเมื่อครู่กลายเป็นเสียงครางกระสัน บั้นท้ายยกลอยเหนือโซฟาเป็นบางจังหวะในขณะที่แก่นกายกระแทกเข้ามาจนเกิดเสียง ปึก! ปึก! ปึก! "ละ...ลึกไปแล้ว" "แม่ง มึงเอวดีว่ะอิงฟ้า" "อย่า...เร็ว มันจุก" ฝ่ามือสั่นเทาแตะลงบนหน้าท้องเป็นลอนเรียงตัวสวยของเขาผ่านเสื้อนักศึกษาตัวบางในขณะที่ร่างสูงใหญ่ยังคงขยับเข้าออกโยกย้ายอยู่เหนือร่างกายของเธอ หยาดเหงื่อตรงบริเวณหน้าผากของชายหนุ่มรินไหลหยดลงใบหน้าของอิงฟ้าหยดแล้วหยดเล่า ดูเหมือนการออกกำลังของเขาจะช่วยเรียกเหงื่ออยู่ได้ไม่น้อย "แม่ง เอามันฉิบหาย" "หยาบคาย อ๊าส์"หญิงสาวเงยขึ้นมาช้อนดวงตามองหน้าชายหนุ่ม ความหล่อเหลาแบบร้ายกาจของรันเวย์ทำให้สายตาของคนมองอย่างอิงฟ้าวูบไหวไม่ชั่วขณะด้วยโครงหน้าที่คล้ายกับอดีตคนรักทิ้งเธอไปเมื่อหลายปีก่อน ไม่รู้อะไรที่ทำให้อิงฟ้ายื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาเผยให้เห็นร่างกายที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามและซิกแพคที่เรียงตัวสวยงาม รอยสักรูปงูตัวใหญ่ที่พันท่อนแขนของเขาเอาไว้ยิ่งทำให้ชายหนุ่มดูน่าเกรงขามเข้าไปใหญ่ในแบบผู้ชายหล่อร้าย เธอยื่นมือไปสัมผัสท่อนแขนใหญ่ตรงรอยสักทำให้ชายหนุ่มต้องหันหน้ามองตามมือของเธอ "เป็นอะไร" "เปล่า มันสวยดี"อิงฟ้าพูดออกมาก่อนร่างของเธอจะถูกรันเวย์จับพลิกให้มานั่งคร่อมทับโดยทั้งคู่หันหน้าเข้าหา "ถ้าอยากมอง ก็มองให้เต็มที่"ชายหนุ่มจัดการถอดเสื้อนักศึกษาเขวี้ยงทิ้งโชว์รอยสักตรงบริเวณท่อนแขนให้อิงฟ้าได้เห็นเต็มตา "อย่าเท่าแต่มอง ขย่มด้วย" "อือ"อิงฟ้าขานรับก่อนจะเริ่มขยับร่างกายขึ้นลงตามจังหวะ ฝ่ามือใหญ่ของชายหนุ่มยื่นมาบีบขยำหน้าอกทั้งสองข้าง ก่อนจะสอดมือไปทางด้านหลังสะกิดปลดตะขอเสื้อชุดชั้นใน พรึ่บ เต้าอวบทั้งสองข้างถูกปลดพันธนาการโชว์เด่นสง่าอยู่ตรงหน้า รันเวย์ไม่รอช้าโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ใช้ริมฝีปากครอบครองยอดถันทั้งสองข้างอย่างหนักหน่วง แผล็บ แผล็บ แผล็บ "อ๊าส์ รันเวย์" "อืม อิงฟ้า" "ซี๊ด อย่ากัด"แม้ปากจะห้ามแต่ด้วยความสะท้านยามเมื่อถูกปลายลิ้นตวัดเลียทำให้อิงฟ้าใช้ฝ่ามือกดศีรษะทำเอาใบหน้าของชายหนุ่มแทบจะจมหายเข้าไป แรงกดทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องขึ้นมา แฮก "เธอจะฆ่าฉันหรือไง"ชายหนุ่มพูดออกมา เขามองสีหน้าที่แสนจะทรมานของอีกฝ่ายในตอนนี้ คิ้วสวยที่ขมวดเข้าหา ริมฝีปากเรียวสวยเผยอ้าระบายลมหายใจหนักหน่วงออกมามันช่างดูเซ็กซี่ในสายตาของรันเวย์ "อ๊ะ ๆ อ๊าส์" "เสียวเป็นบ้า" "ฉันจะเสร็จ" "อืม" พร้อมกันฝ่ามือใหญ่ประคองบั้นท้าย ขยับเอวกระแทกสวนในจังหวะที่หญิงสาวกดสะโพกทิ้งตัวลงมา ม่านดวงตาของอิงฟ้าเบิกโพลงขยายใหญ่ เธอสัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติ มันเต็นถี่จนไม่สามารถจับจังหวะได้ ตับ! ตับ! ตับ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นรัวเร็วพอ ๆ กับเสียวอัตราการเต้นของหัวใจ จนเธอต้องยื่นฝ่ามือไปวางบนท่อนแขนใหญ่จิกปลายเล็บลงบนผิวหนังจนเกิดรอยถลอกขึ้นมา "อ๊าส์ รันเวย์" "ซี๊ด อิงฟ้า" ทั้งสองเปล่งเสียงเรียกชื่อของต่างฝ่ายออกมาก่อนทั้งคู่จะพากันเดินทางมาถึงในช่วงจังหวะสุดท้าย "กรี๊ด" "อ๊าส์" ร่างเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อของทั้งสองเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำหวานออกมา ใบหน้าที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อของอิงฟ้าซบลงบนแผ่นอกใหญ่ของรันเวย์ซึ่งชายหนุ่มเองก็ไม่คิดที่จะเอ่ยปากห้ามอะไรออกไป "แค่รอบเดียวก็พอแล้วใช่ไหม"ชายหนุ่มเลื่อยสายตาไปมองใบหน้าของหญิงสาวด้วยความรู้สึกที่เธอไม่สามารถคาดเดาอะไรได้ "คิดว่ายังไงล่ะ"รันเวย์เอื้อมมือไปคว้าบุหรี่ที่วางอยู่ไม่ไกลขึ้นมาจุดสูบอย่างคนใจเย็น "ไอ้นั่นของฉันมันยังแข็งคาร่องของเธอขนาดนี้ เธอคิดว่าไงล่ะ"ควันสีขาวลอยคละคลุ้งออกมาผ่านทางริมฝีปากและจมูกโด่งของเขาทำเอาอิงฟ้าต้องเบ้หน้ากับกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ของมัน "แต่ฉันไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอกนะ ฉันต้องรีบกลับไปรับอิงเดือนที่มหาลัย" "แล้วไง" "รันเวย์ นายช่วยมีเหตุผลหน่อย" "น้องเธอโตเท่าควายแล้วนะ หมาเลียก้นไม่ถึงแล้วด้วย ปล่อยให้น้องสาวของเธอได้ใช้ชีวิตที่มีอิสระบ้างเถอะ"รันเวย์อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมากับความเป็นห่วงน้องสาวเกินหน้าเกินตา และการเลี้ยงลูกที่อยู่ในกรอบระเบียบจนเกินไปของบ้านเธอ "นายจะไปรู้อะไร" "ใช่ ฉันไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้ดีที่สุดคือตอนนี้ฉันยังไม่อิ่ม และเธอก็ต้องเป็นคนช่วยทำให้ฉันอิ่มเข้าใจไหม" "รันเวย์ ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ ฉันต้องไป..." "เลือกเอา ทำให้ฉันมีความสุขอีกแค่รอบเดียว หรือจะให้ฉันโทรไปบอกน้องสาวของเธอว่าเราสองคนกำลัง...กัน" "นายมัน" "เร็วสิ"อิงฟ้ามองหน้าชายหนุ่มอย่างคาดโทษ เธอโกรธตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้ "ก็ได้ แต่แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ" "นั่นมันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเธอ ว่าจะทำให้ฉันพอใจได้ไหม"ชายหนุ่มพูดทิ้งท้ายจัดการดูดบุหรี่ที่เหลือจนหมดมวล ก่อนที่เขาจะเริ่มจัดการกับร่างกายของเธออีกครั้งอย่างหนักหน่วงตามอำเภอใจ ไม่สนว่าคนใต้ร่างจะรู้สึกยังไง เธอจะเจ็บปวดหรือไม่ ขอเพียงแค่เขาได้ระบายความอัดอั้นที่อยู่ภายใน ได้ระบายความแค้นที่อยู่ในใจไปกับร่างกายของเธอคนนี้ให้สมกับที่ครอบครัวของเธอได้ทำกับครอบครัวของเขา 'ใครที่ทำให้มึงเจ็บ กูจะทำให้มันเจ็บกว่ามึงร้อยเท่าพันเท่า กูสัญญา'ใครว่ามีผัวสองคนแล้วมันสบายอิงฟ้าขอเถียงขาดใจ เพราะในตลอดระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมาหลังจากที่เธอได้หมั้นหมายกับชายหนุ่มพร้อมกับประกาศคบหากับอย่างเปิดเผย ชายหนุ่มก็ประกาศศักดาว่าเป็นสามีของเธออย่างชัดเจน ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยตีตราจองจากฝีมือของพวกเข้า ถ้าหากหลับมาถึงห้องเมื่อไหร่น้อยครั้งที่ทั้งคู่จะปล่อยให้เธอได้นอนอย่างสบายใจ"เป็นเมียของฉัน เธอต้องอดทนหน่อยนะเพราะฉัน กิน ดุ มาก"นี่คือคำพูดของรันเวย์ที่จับเธอกดลงบนเตียงในรอบที่สี่ของคืนวันนั้นจนน้องสาวด้านล่างแดงก่ำจนหุบเข้าหากันไม่ได้"ถ้าฟ้าเหนื่อยก็หลับไปได้ก่อนเลยนะ กว่าโรมจะแตกก็คงเช้าพอดี"นี่คือคำพูดของสามีคนที่สองหลังจากที่เขาเสียบอาวุธร้ายที่ขยายใหญ่เข้ามาในช่องทางด้านหลังจนเธอไม่สามารถที่จะขยับตัวหนีไปไหนได้เพราะถูกร่างกายของทั้งสองหลอมละลายด้วยเปลวไฟสวาทกักขังร่างของเธอจนถึงเช้าวันใหม่ก่อนจะปล่อยให้เธอได้หลับพักผ่อนอย่างสบายใจ"เก่งยัง สงสัยยังมีแรงเหลืออยู่"อิงฟ้าสะดุ้งด้วยความตกใจจนแทบจะปล่อยช้อนที่อยู่ในมือเพราะในขณะที่เธอกำลังยืนทำอาหารเช้าสำหรับทั้งสามอยู่ในครัวอยู่ ๆ ก็มีมืออุ่นของเคยสัมผัสเข้าตรงบริเวณที่เอวโอบกอ
ช่วงเช้าของวันต่อมา รถตู้คันหรูหลายครับก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ของอิงฟ้า คุณณรงค์ซึ่งอยู่ในชุดสูทดูภูมิฐานก้าวขาลงมาตามด้วยผู้เป็นภรรยาที่อยู่ในชุดผ้าไหมไทยสั่งตัดจากห้องเสื้อชื่อดัง ครืดประตูรถตู้ทางด้านหลังถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของรันเวย์และโรมที่ก้าวขาลงมา อิงฟ้าที่อยู่ในชุดเดรสสีขาวกระโปรงฟูยาวเพียงแค่เข้าส่งยิ้มหวานให้กับทั้งสองชายที่ยืนมือส่งมาให้ เธอไม่มีความคิดลังเลที่จะจับมือของใครคนใดคนหนึ่ง ฝ่ามือเล็กของอิงฟ้าทั้งสองข้างวางลงบนฝ่ามือใหญ่ของชาที่อยู่ในชุดสูททั้งสอง"พร้อมกันแล้วใช่ไหมเด็ก ๆ ""ครับ""ค่ะ"คุณณรงค์กวาดสายตามองหน้าบรรดาเด็กทั้งสามคน ดวงตาของผู้เป็นพ่อไร้ความวิตกกังวล เขารู้สึกดีใจที่อย่างน้อยความรักของลูกทั้งสามสามารถเดินร่วมไปในทางเดียวกันได้ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับผู้เป็นภรรยาอย่างคุณกัญญาเมื่อได้รับรู้ข่าวจากปากของลูกชายทั้งสองว่าทางพ่อแม่ของอิงฟ้าอนุญาตให้ทั้งสามได้คบหา แต่มีข้อแม้ว่าทางฝ่ายชายต้องทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง"รีบเข้าไปด้านในกันเถอะค่ะคุณ""อืม ไปกันเถอะ"คุณกัญญาเดินคล้องแขนผู้เป็นสามีเดินนำหน้าบรรดาลูก ๆ เข้าไปในบ้านหลังใ
"เดือน"อิงฟ้าเดินเข้ามาหาผู้เป็นน้องสาว ในขณะที่อิงเดือนยืนตกตะลึงกับชายร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างหลังของผู้เป็นพี่และกำลังจ้องมองมาที่เธอด้วยสายตาที่ไม่ค่อยจะเป็นมิตรสักเท่าไหร่แน่นอนสิ จะให้พวกเขาเป็นมิตรกับเธอได้อย่างไร ในเมื่อเธอทำกับพวกเขาไว้มากมาย สองพี่น้องคู่นี้ไม่ฆ่าเธอทิ้งก็บุญเท่าไหร่แล้ว"เดือน นี่เดือนกำลังจะไปไหน"อิงฟ้าก้มต่ำมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่อยู่ใกล้มือของน้องสาว ฝ่ามือสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าที่ตอนนี้กำลังเริ่มปูดบวมเป็นรอยฝ่ามืออย่างเด่นชัด"คนที่เอาแต่คอยก่อเรื่องสร้างความวุ่นวายไม่สมควรที่จะต้องอยู่ที่นี่""แล้วเดือนจะไปอยู่ที่ไหน พี่ไม่ให้เดือนไป""เดือนก็ไม่รู้"อิงเดือนน้ำตาไหล เมื่อสัมผัสได้ถึงความเป็นห่วงใยและสายตาที่เต็มไปด้วยความรักจากผู้เป็นพี่สาว ความรู้สึกผิดถึงเรื่องที่เคยทำเอาไว้ในอดีตแทรกลึกเข้ามาทำให้อิงเดือนน้ำตาไหลอย่างห้ามไม่อยู่"เดือนไม่ต้องไปที่ไหน อยู่กับพี่กับพ่อแม่ที่นี่นะ นะคะคนเก่ง"น้ำเสียงอ่อนโยนที่ยังคงเป็นอย่างดังเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรทำให้อิงเดือนทรุดกายนั่งยกมือกราบลงปลายเท้าของผู้เป็นพี่สาว จนอิงฟ้าต้องยกมือขึ
"เป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น"รันเวย์ที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้เอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นน้องชายของตัวเองกำลังนั่งอ่านอะไรบางอย่างบนหน้าจอโทรศัพท์พลางขมวดคิ้วเข้าหา"แม่ส่งข้อความมาบอกว่า อิงเดือนถูกไล่ออกจากบ้าน""จริงเหรอ""อืม"โรมยื่นโทรศัพท์ไปให้ผู้เป็นพี่ชายได้อ่าน รันเวย์รีบก้มมองร่างสวยที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของเขาด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากที่ได้อ่านข้อความเหล่านั้นจบ"ก็สมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้ ยัยนั่นรนหาที่เอง""ก็จริงอย่างที่มึงว่า"รันเวย์ส่งมือถือคืนให้น้องชาย ปลายนิ้วเกี่ยวเส้นผมนุ่มสลวยที่หล่นลงมาปรกใบหน้าหญิงสาวขึ้นมาทัดใบหูขาว"แต่จะว่าไปอิงเดือนนี่ก็ร้ายใช่ย่อย คิดจะงาบทั้งกูแล้วก็มึง ใส่ร้ายบอกอิงฟ้าว่าโดนกูข่มขืน""จริงเหรอ แล้วมึงทำยังไงถึงพลาดท่าให้กับผู้หญิงคนนั้นได้""หึ เล่นไม่ซื่อวางยานอนหลับในแก้วไวน์น่ะสิ กูคงจะลุกขึ้นมาข่มขืนได้อยู่หรอก ยานอนหลับนะไม่ใช่ยาปลุกเซ็ก ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องสาวของอิงฟ้ากูสั่งคนอุ้มฆ่าไปนานละ ไม่ปล่อยให้อยู่ลอยหน้าลอยตาแบบนี้หรอก"รันเวย์ยังคงจำภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นได้ และเขาก็มั่นใจเต็มร้อยว่าตัวเขาเองไม่มีทางที่จะมีแรงลุกขึ้นมาท
'เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ต้นเหตุมันมาจากเพราะความคันของหนูจริงหรือเปล่าคะหนูอิงเดือน'ทุกสายตาภายในห้องรับแขกหันไปมองหน้าของอิงเดือนเป็นสายตาเดียวทันทีหลังจากที่คุณกัญญาพูดจบ หญิงสาวที่ถูกกล่าวหาได้แต่นั่งเม้มปากเข้าหา ก่อนที่เธอจะเงยหน้ามองหญิงวัยกลางคนด้วยดวงตาที่แดงก่ำ"ทะ...ทำไมคุณป้าพูดกับเดือนแบบนี้ล่ะคะ คุณป้าพูดอะไรเดือนไม่เข้าใจ"ดวงตาคู่สวยแดงก่ำลามมาจนถึงปลายจมูก ริมฝีปากสั่นระริกของหญิงสาวเม้มเข้าหาเบา ๆ ท่าทีดูเศร้าของหญิงสาวผู้น่าสงสารนั้นมันคงจะหลอกได้แค่เพียงคนในครอบครัวของเธอเท่านั้น"คุณมีสิทธิ์อะไรมากล่าวหาลูกสาวของฉันแบบนี้ ฉันตั้งทนายฟ้องคุณข้อหาหมิ่นประมาททำให้ครอบครัวของเราได้รับความเสียหายได้นะ""เอาเลยค่ะคุณปลายดาว ตั้งทนายเลยค่ะจะฟ้องฉันกี่ข้อหาก็ได้ ทางฉันเองก็จะตั้งเหมือนกัน จะฟ้องทุกข้อกล่าวหาไม่เว้นแม้แต่การที่คนของคุณส่งคนไปทำร้ายฉันกับลูกเหมือนกัน"คุณกัญญาโต้กลับทำให้อีกฝ่ายชะงักเงียบไป คุณปลายดาวรีบหันไปมองหน้าผู้เป็นสามีที่นั่งหน้าเครียดคิดไม่ตกอยู่ในตอนนี้"จะเอายังไงดีคะ จะตั้งทนายฟ้องไหม ฉันก็จะให้คนของฉันจัดการเรียกทนายทางฝั่งเรามาเหมือนกัน""ลูกส
อิงฟ้าพยายามปรับลมหายใจเข้าออก ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างวางลงบนไหล่ของรันเวย์ในขณะที่ฝ่ามือของทั้งสองขายจับประคองเอวของเธอเอาไว้ ความจุกและเจ็บทำให้เธอไม่กล้าแม้ที่จะหายใจแรง ๆ ปึก ปึก สวบ สวบแรงกดลึกทั้งหน้าและหลังทำให้ร่างบอบบางของเธอแทบจะต้านทานพละกำลังจากทั้งสองคนไม่ไหว ความเร่าร้อนที่ทั้งสองคนมอบให้ทำให้ร่างกายของเธอร้อนรุ่มจนมีหยาดเหงื่อไหลปะทุออกมา เนื้อตัวแดงก่ำราวกับคนที่กำลังโดนไฟเผาไหม้ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ได้เป็นคนขยับร่างกายหรือออกแรงทำอะไร"รัน ฉัน ฮึก""เป็นอะไร ไหนฟ้าบอกรันสิ"ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มชั่วร้าย เขาบดคลึงแก่นกายทำให้ร่างสวยของอิงฟ้าสะดุ้งเฮือก"ฮึก ฉันจุก จุกไปหมด""เหรอ"อิงฟ้าพยักหน้าเม้มริมฝีปากเข้าหา เธอปรือสายตามองหน้าชายหนุ่ม ก่อนจะบอกความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ที่เกิดขึ้นให้ชายหนุ่มทั้งสองคนได้ฟังด้วยน้ำเสียงแหบพร่า"ร้อน ร้อนไปหมด""เดี๋ยวรันจะช่วยทำให้ฟ้าหายร้อนเองนะ ""ยังไง"เธอขมวดคิ้วถามชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ แต่รันเวย์เขาไม่ตอบแต่เลือกที่จะดันร่างของเธอให้เอนไปพิงร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นน้องชายแทน"รันก็จะทำกันแบบนี้ไง"ริมฝีปากหยักแสยะยิ้มให้ ก่อนที่รันเวย์จะใ







