LOGINIsang gabi lang ang nagbago sa lahat. Si Marie isang simpleng babae ay napunta sa maling lugar sa maling oras. At sa isang iglap, nasangkot siya sa mundong hindi niya alam kung paano tatakasan. Isang mundong pagmamay-ari ni Solid isang malamig, makapangyarihan, at walang awa na mafia boss na sanay kontrolin ang lahat… maliban sa kanya. Noong gabing iyon, naging target si Marie. At si Solid ang nag-iisang taong kayang magligtas sa kanya. Ngunit sa halip na palayain siya pinili niya itong angkinin. Sa ilalim ng kanyang proteksyon, natutunan ni Marie ang katotohanan: ang mundo ni Solid ay puno ng dugo, lihim, at kapangyarihan—at kapag pumasok ka rito, wala nang balikan. Habang papalapit ang panganib, mas lalong lumalalim ang koneksyon nilang dalawa. Mula sa responsibilidad… naging obsession. Mula sa proteksyon… naging pag-aari. At sa isang mundong walang ligtas— si Solid lang ang kaya niyang sandalan. Pero ang tanong— ligtas ba talaga siya sa lalaking handang sunugin ang buong mundo… para sa kanya?
View MoreHindi ako gumalaw.Kahit ilang minuto na ang lumipas mula nang umalis si Solid, nandito pa rin ako sa kama, nakatitig sa pintuan.Tahimik ang buong kwarto, pero ang dibdib ko parang may sariling mundo—ang lakas ng tibok, ang bigat ng pakiramdam.Sinabi niyang huwag akong lalabas.Sinabi niyang kahit anong mangyari.Pero hindi mawala sa isip ko ang pangalan na iyon.Valeria.Bumalik siya. At hindi siya nag-iisa.Napapikit ako sandali, pilit kinakalma ang sarili ko.Kaya ko ‘to. Kailangan kong magtiwala kay Solid.Pero habang tumatagal, mas lalo akong kinakain ng kaba.Hanggang sa may marinig akong mahihinang boses mula sa labas.Hindi ko sinasadya.Pero tumayo ako.Dahan-dahan akong naglakad papunta sa pintuan, pilit hindi gumagawa ng ingay.Nakabukas nang bahagya ang pinto.At mula roon, narinig ko sila.“YOU REALLY BROUGHT HER HERE?”Isang lalaki. Hindi ko kilala. Malalim. Mapanganib.“ I didn’t bring her for you,” sagot ni Solid. Malamig. Diretso.Tumigil ako. Mas lalo akong napalap
Nagising ako sa pakiramdam na may nakatingin sa’kin.Dahan-dahan akong dumilat.At siya agad ang bumungad.Si Solid Devereaux.Nakatayo sa gilid ng kama, tahimik, pero nakatingin nang diretso sa’kin—parang chine-check kung okay pa ako.“Creepy mo,” mahina kong sabi.Bahagya siyang ngumiti.“Gising ka na.”“Kanina pa.”Umupo ako, napangiwi ng bahagya sa sakit.Agad siyang lumapit.“Careful.”Hinawakan niya ang braso ko—maingat, pero may halong urgency.“Okay lang ako,” sabi ko.“Hindi ka okay.”Diretso.Walang debate.Tahimik.Pero hindi awkward.Iba.Mas… komportable.“Hindi ka umalis kagabi,” sabi ko.“Hindi.”“Bakit?”Sandali siyang natahimik.Tapos—“Gusto ko.”Napalunok ako.Hindi ko alam kung bakit—pero mas kinabahan ako sa simpleng sagot niya kaysa sa lahat ng nangyari kahapon.“Solid…”“Hmm?”“Hindi ka ba napapagod?”“Sa’yo?”Napatingin ako sa kanya.“At hindi ako napapagod.”Bahagya akong napangiti.Lumapit siya.Mas malapit kaysa dati.Parang natural na lang sa kanya.“At hi
Solid Devereaux POVAmoy dugo.Tahimik ang paligid, pero alam kong hindi pa tapos.Nakatayo ako sa gitna ng warehouse, baril pa rin sa kamay ko. Isa-isa nang bumabagsak ang mga tauhan ni Valeria, pero wala akong pakialam sa kanila.Isa lang ang mahalaga.Siya.Si Marie.Late ako.At iyon ang pinakamalaking pagkakamali ko.Hinayaan kong may makalapit sa kanya. Hinayaan kong may makakuha sa kanya.At ngayon—may dugo siya sa kamay niya.Dahil sa’kin.“Sir—”“Get her to the car.”Hindi ako lumingon.Hindi ko kayang tingnan siya ngayon.Dahil kung makita ko ulit ang dugo sa kanya—mas lalala lang ‘to.Tahimik.Pero naramdaman ko pa rin ang presensya niya.Hindi siya umalis agad.Hindi siya bumitaw.“Solid…”Mahina.Pero sapat para tumigil ako.Napapikit ako sandali.Huminga nang malalim.At pilit kinontrol ang sarili ko.Pero hindi ko kaya.Hindi ngayon.“Go.”Mababa ang boses ko.Mas delikado kaysa dati.“Please…”At doon—napapikit ulit ako.Dahil sa isang salita lang—halos bumigay ako
Tahimik ang buong mansyon.Pero hindi ako mapakali.Simula nung umalis si Valeria, parang may mali na hindi ko maipaliwanag. Kahit anong gawin ko, bumabalik lang sa isip ko yung tingin niya—parang may balak.Parang hindi pa tapos.“Hindi ka pa natutulog?”Napalingon ako.Nakatayo si Solid sa may pintuan.“Hindi ako inaantok,” sagot ko.Lumapit siya, mas seryoso kaysa usual.“Stay inside tomorrow.”Napakunot ang noo ko. “Bakit?”“Just do it.”“Solid—”“Marie.”Isang salita lang.Pero sapat para tumahimik ako.Kinabukasan, pilit kong sinunod ang sinabi niya.Pero hindi nawala yung kaba.Kaya nung may nag-knock sa pinto—hindi ako nagduda agad.“Miss Marie?”Isang babaeng boses.Hindi ko kilala.Pero normal.“May pinapadala si Sir.”Napahinto ako.Hindi sinabi ni Solid na may ipapadala siya.Pero—hindi rin niya sinabi na wala.Maling desisyon.Binuksan ko ang pinto.Mabilis ang lahat.Isang kamay sa bibig ko.Isang braso na humila sa’kin.“Don’t scream.”Hindi ko nagawa.Hindi ako makah
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.