หน้าหลัก / มาเฟีย / Rain Over Me ติดฝน / ตอนที่ 11 อาหารตา

แชร์

ตอนที่ 11 อาหารตา

ผู้เขียน: Melyssa
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-17 16:58:57

แสงแดดยามบ่ายวันเสาร์ที่ลอดผ่านร่มไม้ใหญ่ลงมากระทบหลังคาบ้านสไตล์ทรอปิคอลหลังงาม สร้างบรรยากาศที่ดูสงบและร่มรื่น แตกต่างจากความวุ่นวายของย่านธุรกิจใจกลางเมืองราวกับคนละโลก ที่นี่คือที่พักอาศัยของลุคและครอบครัว รวมทั้ง ‘คุณตาชนาธิป’ ผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด

เสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำของรถสปอร์ต Porsche Panamera สีขาวมุกดังกระหึ่มเข้ามาทำลายความเงียบสงบ ก่อนจะจอดเทียบท่าอย่างนิ่มนวลที่ลานจอดรถ

และเมื่อประตูรถเปิดออก รองเท้าส้นเตารีดแบรนด์ Chanel ก็ก้าวลงมาสัมผัสพื้น ตามด้วยร่างระหงของฝน

วันนี้เธอสลัดคราบ CEO สาวสุดเฉี่ยวทิ้งไปเหลือเพียงลุคหลานสาวกตัญญูที่ดูแพงระยับ ในชุดเดรสผ้าลินินสีครีมเข้ารูปเผยไหล่เนียนข้างหนึ่งพอให้ดูมีลูกเล่น ผมยาวสลวยถูกรวบครึ่งศีรษะติดกิ๊บมุก ดูเรียบร้อยน่ารักแต่ก็ยังซ่อนความเปรี้ยวไว้ในดีเทล ในมือถือตะกร้าหวายที่บรรจุองุ่นไชน์มัสกัตเกรดพรีเมียมลูกโตพร้อมกับข้ออ้างคือ มาเยี่ยมคุณตาชนา

แต่เป้าหมายที่แท้จริง ก็รู้ ๆ กันอยู่

“พี่ฝน” เสียงใสแจ๋วระดับแปดหลอดดังขึ้นก่อนตัวจะมาถึง รดา สาวน้อยแก้มป่องในสภาพเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นวิ่งดุ๊กดิ๊กลงมาจากบันไดด้วยความเร็วแสง ดวงตากลมโตเป็นประกายทันทีที่เห็นแขกคนโปรด

“รดา” ฝนส่งยิ้มหวาน พลางถอดแว่นกันแดดออกเหน็บไว้ที่คอเสื้อ “อยู่กันครบไหมวันนี้”

“ครบยิ่งกว่าครบอีกค่ะ” รดารีบวิ่งเข้ามารับตะกร้าผลไม้ไปถือไว้อย่างรู้งาน “ป๊าออกไปตีกอล์ฟกับเพื่อน แม่ไปจ่ายตลาด ส่วนคุณตาตื่นแล้วค่ะ กำลังนั่งรับลมอยู่ที่ระเบียงริมน้ำ”

จบประโยครดายื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วกระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ส่วนคนนั้นอยู่ที่เดิมค่ะ”

ฝนเลิกคิ้วเล็กน้อย แสร้งทำเป็นใสซื่อบริสุทธิ์ “คนนั้นใครเหรอ”

“แหม พี่ฝนก็” รดาหัวเราะคิกคัก “ก็พี่ชายสุดหล่อของหนูไงคะ วันนี้วันหยุด ไม่ยอมออกไปไหน สิงสถิตอยู่ที่โรงยิมตั้งแต่เช้าแล้ว ซ้อมเอาเป็นเอาตายอย่างกับจะไปแข่งโอลิมปิก”

ฝนพยักหน้าเบา ๆ มุมปากกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ “งั้นพี่ขอไปกราบคุณตาก่อนนะ เดี๋ยวค่อยว่ากัน”

ณ ระเบียงไม้ริมน้ำ

ชายชราผมสีดอกเลานั่งสงบนิ่งอยู่บนรถเข็นวีลแชร์ สายตาทอดมองผิวน้ำในคลองที่ไหลเอื่อย ๆ แม้ร่างกายท่อนล่างจะขยับไม่ได้จากอาการอัมพาตที่เป็นมาหลายปี แต่แววตาของชนาธิปยังคงแจ่มใสและเปี่ยมไปด้วยความเมตตา

“คุณตาขา” ฝนเดินเข้าไปนั่งคุกเข่าข้างรถเข็นอย่างนอบน้อม เธอวางตะกร้าผลไม้ลงแล้วกราบลงบนตักอุ่น ๆ ของผู้เป็นตา

“หนูมาเยี่ยมค่ะ วันนี้เอาองุ่นหวาน ๆ มาฝากด้วยนะ”

ชนาธิปหันมามองหลานสาวคนสวย ก่อนยิ้มกว้างจนเห็นรอยย่นที่หางตา แล้วพยายามยกมือที่สั่นเทาเล็กน้อยขึ้นมาลูบหัวหลานสาวเบา ๆ

“ฝน” เสียงแหบพร่าเล็ดลอดออกมาจากลำคอ “สวย สวยเหมือนแม่มุกเลยนะ”

ฝนจับมือกร้านโลกของคุณตามาแนบแก้ม เพื่อซึมซับไออุ่นจากความรักที่บริสุทธิ์ “สวยแล้วเก่งเหมือนคุณตาด้วยไหมคะ” เธอถามเสียงอ้อน

คุณตาหัวเราะในลำคอ “เก่ง เก่งมาก แต่ ดื้อ”

“โธ่ คุณตาก็ หนูไม่ได้ดื้อสักหน่อย แค่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงต่างหาก”

ฝนคุยเล่นกับคุณตาอยู่พักใหญ่ เธอปอกองุ่นป้อนและเล่าเรื่องงานที่โรงงานให้ฟัง จนกระทั่งพยาบาลพิเศษเดินเข้ามาแจ้งว่าถึงเวลาที่คุณตาต้องพักผ่อน ฝนก็ลาคุณตาแล้วเดินออกมาพร้อมกับรดาที่ยืนบิดตัวไปมาอยู่หน้าประตู

“เสร็จภารกิจหลานกตัญญูแล้วสินะคะ” รดาผายมือไปทางปีกซ้ายของตัวบ้านที่เชื่อมต่อไปยังสวนหลังบ้าน “เชิญเข้าสู่ภารกิจอาหารตาได้เลยค่ะ ทางสะดวก ปลอดคน ปลอดภัย ไร้กขค.”

ฝนหัวเราะเบา ๆ แล้วหยิบแว่นกันแดดขึ้นมาสวม “นำทางไปสิน้องรัก”

ณ โรงยิม

ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ปีกซ้ายของบ้าน กลิ่นอายของความสงบก็ค่อย ๆ จางหายไป แล้วแทนที่ด้วยกลิ่นอายของความเป็นชายชาตรีที่เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ

เสียงกระสอบทรายถูกกระแทกดัง ตึ้บ ตึ้บ ผสานกับเสียงลมหายใจหอบหนัก ๆ แว่วมาตามลม รดาพาฝนเดินลัดเลาะผ่านพุ่มไม้ดัดมาจนถึงโรงยิมแบบเปิดโล่งที่ปูพื้นด้วยยางกันกระแทกสีดำสนิทพร้อมอุปกรณ์ออกกำลังกายครบครันตั้งเรียงรายอยู่ และที่กลางสังเวียนมวยนั่น ก็คือจุดโฟกัสของเธอ

รามที่กำลังลงนวมกับคู่ซ้อม

ฝนชะงักฝีเท้า แล้วหยุดยืนหลบมุมอยู่หลังเสาต้นใหญ่โดยอัตโนมัติ เพราะภาพตรงหน้ามันทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีใครมากระชากออกซิเจนไปจากปอด

ราม... ไม่ได้ใส่เสื้อ

ท่อนบนเปลือยเปล่าของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาตามร่องกล้ามเนื้อราวกับทาน้ำมัน ผิวสีแทนสวยสะท้อนแสงแดดยามบ่ายเป็นประกายระยับ มัดกล้ามเนื้อไหล่กว้างและกลมมนรับกับแผงอกแกร่งที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ

ผัวะ!

รามเหวี่ยงหมัดขวาตรงเข้าเป้าล่ออย่างรุนแรง กล้ามเนื้อต้นแขน ปูดโปนขึ้นเป็นลูก เส้นเลือดที่ท่อนแขนเด่นชัดจนน่ากัดให้จมเขี้ยว

“เข้ามา!” รามตะโกนสั่งคู่ซ้อม

คู่ซ้อมเหวี่ยงหมัดสวนกลับมา รามโยกหัวหลบก่อนจะสวนด้วยการเตะตัดลำตัว ปัง เสียงหน้าแข้งกระทบเป้าล่อดังสนั่นหวั่นไหว แรงส่งจากสะโพกสอบทำให้เห็นกล้ามเนื้อขาที่แข็งแกร่งภายใต้กางเกงมวยขาสั้นสีดำ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Rain Over Me ติดฝน   SPECIAL 11 โบนัสจากเสี่ยเรย์

    เช้าวันหยุดของโรงเรียนนานาชาติ แต่กับมนุษย์เงินเดือนนั้นคือวันธรรมดาวันหนึ่ง ณ อาคารกระจกสูงระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัท กรีนพลัส คลีน เคมิคอล จำกัด (มหาชน)บรรยากาศในโซนออฟฟิศชั้นผู้บริหารวันนี้คึกคักไปด้วยพนักงานระดับหัวกะทิและหัวหน้าแผนกที่ถูกเรียกตัวมาปั่นโปรเจกต์ด่วน ทุกคนต่างสวมชุดทำงานนั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์และกองเอกสารกันอย่างจริงจังและเป็นมืออาชีพ จนกระทั่งสัญญาณแห่งความปั่นป่วนระดับสิบกะโหลกได้เดินทางมาถึงติ๊งเสียงลิฟต์ผู้บริหารเปิดออก ตามมาด้วยเสียงรองเท้าหนังขัดมันวับที่ก้าวเดินอย่างทรงพลัง เขาคือ วรา เฌอสรัล ประธานใหญ่ ปรากฏตัวในชุดสูทสีเทาเข้ม ทรงผมเซ็ตเนี้ยบไม่มีกระดิกเลยสักเส้น แม้จะวางมือจากการบริหารเต็มตัวไปแล้ว แต่มาดและความน่าเกรงขามก็ยังแผ่กระจายจนพนักงานที่เดินผ่านต้องรีบก้มหัวทักทายแทบไม่ทันทว่า วันนี้จุดศูนย์กลางของจักรวาลไม่ได้อยู่ที่วราแต่อย่างใด หากแต่อยู่ที่ก้อนซาลาเปาเดินได้ที่กำลังเดินอยู่ข้างขาของเขาต่างหากมือใหญ่ที่มีรอยเหี่ยวย่นตามวัยกำลังจูงมือเล็กป้อมของเด็กชายวัยสี่ขวบเอาไว้ด้วยความทะนุถนอมขั้นสุดเรย์ ไท

  • Rain Over Me ติดฝน   SPECIAL 10 ศึกแย่งสมบัติ

    บ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ ควรจะเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุข แต่สำหรับครอบครัวที่มีสิ่งมีชีวิตวัยกำลังซนถึงสามคน คำว่าสงบ มักไม่มีอยู่จริงเมื่อแสงแดดอ่อน ๆ ยามบ่ายทาบทับลงบนพรมเปอร์เซียผืนหนากลางห้องนั่งเล่น ฝนในชุดสบาย ๆ กำลังนั่งไขว่ห้างยกแก้วอเมริกาโน่เย็นขึ้นจิบอยู่บนโซฟาตัวยาว ในขณะที่ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองเอกสารสรุปผลประกอบการผ่านหน้าจอแท็บเล็ต‘ถึงจะลูกสามแล้ว แต่ฝีมือของฉันก็ยังไม่ตก สงสัยต้องขอรางวัลจากคุณสามีสักหน่อย’ ฝนคิดในใจอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นตัวเลขกำไรที่พุ่งทะยานเกินเป้าหมายถัดไปเบื้องหน้าของหญิงสาว บนพรมผืนหนานั่นเต็มไปด้วยอาณาจักรของเล่นขนาดย่อม ทั้งกองทัพตุ๊กตาขนสัตว์และบล็อกไม้ที่ลุคซื้อมาให้ ล้วนถูกเทกระจาดเกลื่อนกลาด แต่ของเล่นราคาแพงเหล่านั้นกลับถูกเมินเฉยไปโดยสิ้นเชิง เพราะความสนใจของ ริริน และ รียา แฝดหญิงวัยสองขวบ แก้วตาดวงใจของรามกำลังพุ่งเป้าไปที่สิ่งอื่น... กล่องเครื่องประดับบุกำมะหยี่สีแดงของแม่ที่แง้มไว้และสายตาของสองแฝดก็ดันปะทะเข้ากับเข็มกลัดเพชรแท้ล้อมทับทิมดีไซน์อลังการที่วราเพิ่งไปปาดหน้าชาวบ้านทำการประมูลมาด้วยราคาสูงลิ่ว พร้อมคำสั่งประกาศิตว่า ‘เก

  • Rain Over Me ติดฝน   SPECIAL 9 มาเฟียฟันน้ำนม

    เสียงเจื้อยแจ้ว เสียงหัวเราะ และเสียงกรีดร้องวิ่งไล่จับกันดังระงมไปทั่วสนามหญ้าเทียมของโรงเรียนอนุบาลนานาชาติ กลับมีมุมหนึ่งของสนามเด็กเล่นที่แผ่ซ่านไปด้วยรังสีความสงบเยือกเย็นณ โซนบ่อทรายขนาดใหญ่ใต้ร่มไม้ใหญ่ ที่นั่นเด็กชายเรย์ ไทธัส หรือ เสี่ยเรย์ ในวัยสี่ขวบ กำลังยืนด้วยท่วงท่าที่ดูขัดกับวัยอย่างสิ้นเชิง ร่างอวบอ้วนในชุดนักเรียนปลดกระดุมคอออกสามเม็ด เผยให้เห็นสร้อยทองเก๊เกรดเอพรีเมียมเส้นเขื่องสะท้อนแสงแดดวิบวับ สองมือป้อม ๆ ไพล่ประสานกันอยู่ด้านหลัง แผ่นหลังตั้งตรง ยืดอกเชิดหน้า นัยน์ตาสีฟ้าครามที่ถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อกวาดมองไปรอบบริเวณอย่างระแวดระวังเบื้องหน้าของเสี่ยเรย์คือ ปอนด์ เด็กชายร่างจ้ำม่ำที่กำลังคุกเข่าใช้พลั่วพลาสติกสีเหลืองตักทรายอย่างขะมักเขม้น โดยมีเพื่อนร่วมชั้นอนุบาล 1/2 อีกสามสี่คนคอยทำหน้าที่เป็นกรรมกรก่อสร้าง ช่วยกันลำเลียงทรายและน้ำมาปั้นเป็นรูปทรงปราสาทขนาดใหญ่ ซึ่งทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นระบบระเบียบภายใต้การคุมงานของลูกพี่เรย์‘อืม วันนี้ลูกน้องทำงานกันได้ดีมาก แบบนี้ต้องตบรางวัลซะหน่อย’ เสี่ยเรย์คิดในใจอย่างมาดมั่น มุมปากเล็ก ๆ ยกยิ้มอย่างพึงพอใจทว่าควา

  • Rain Over Me ติดฝน   SPECIAL 8 วันดี

    หยาดฝนเม็ดเล็ก ๆ โปรยปรายลงมากระทบกระจกหน้าต่างรถยนต์คันหรูที่กำลังแล่นฝ่าการจราจรติดขัดของกรุงเทพมหานครในยามค่ำคืน แสงไฟนีออนจากตึกระฟ้าและไฟท้ายรถยนต์สะท้อนเป็นเส้นสายพร่ามัว ทว่าสำหรับราม ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเบาะผู้โดยสารตอนหลัง ภาพเหล่านั้นไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเขาเลยแม้แต่น้อยอดีตบอดี้การ์ดผู้ก้าวขึ้นมาเป็นประธานบริษัทรักษาความปลอดภัยระดับโลก เอนศีรษะพิงพนักเบาะด้วยความเหนื่อยล้า ลำคอแกร่งถูกปลดเนกไทออกจนหลวมหลุดลุ่ย กระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทถูกปลดออกสองเม็ดเพื่อคลายความอึดอัด มือหนาหยาบกร้านยกขึ้นนวดหัวคิ้วที่ขมวดมุ่นเป็นปมวันนี้เขาต้องรับมือกับการเจรจาธุรกิจที่ยืดเยื้อยาวนานถึงสิบสองชั่วโมงเต็ม สมองที่ถูกใช้งานอย่างหนักทำให้เขารู้สึกเหมือนพลังงานในร่างกายถูกสูบออกไปจนหมดเกลี้ยง‘เหนื่อยชะมัด อยากกลับไปกอดฝนกับลูกจะแย่แล้ว’ นัยน์ตาสีฟ้าครามที่เคยวางเฉยและเยือกเย็นเวลาอยู่ต่อหน้าลูกน้อง บัดนี้ทอประกายอ่อนล้าผสมกับความโหยหาอย่างลึกซึ้ง รามยกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูขึ้นมาดูเวลา เข็มสั้นชี้ที่เลขสองทุ่มตรง ซึ่งเป็นเวลาที่แก๊งฟันน้ำนมที่บ้านควรจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนแล้ว“เจย์ เหยียบ

  • Rain Over Me ติดฝน   SPECIAL 7 สายเลือดนักล่า

    เช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ แสงแดดสาดส่องเข้าสู่วอล์กอินโคลเซต ทว่าอุณหภูมิภายในกลับคุกรุ่นด้วยรังสีความกดอากาศต่ำจากร่างสูงใหญ่ของผู้นำครอบครัวราม อดีตบอดี้การ์ดผู้ควบตำแหน่งประธานบริษัทรักษาความปลอดภัยระดับโลก กำลังยืนกลัดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งและเย็นชาประหนึ่งรูปสลัก นัยน์ตาสีฟ้าครามที่ถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดวันนี้เขามีวาระการประชุมด่วนกับลูกค้าระดับวีไอพีจากต่างประเทศ ซึ่งเป็นงานสำคัญที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงหรือเลื่อนออกไปได้แต่สิ่งที่ทำให้สันกรามคมคายต้องขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ไม่ใช่เรื่องความเครียดจากงาน แต่เป็น ‘ภาพสะท้อน’ ในกระจกบานใหญ่ตรงหน้าต่างหาก“ฝน เปลี่ยนกระโปรงได้ไหมครับ” รามเอ่ยเสียงทุ้ม แฝงความเว้าวอนและคำสั่งในเวลาเดียวกัน“เปลี่ยนทำไม ทะมัดทะแมงดีออก จะได้เดินตามจับแฝดได้ถนัดไง” ฝนเลิกคิ้วพลางหมุนตัวเช็กความเรียบร้อยอยู่หน้ากระจกเงาบานเต็มตัววันนี้หญิงสาวมาในลุคที่ทำให้คนเป็นสามีถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีครีมพอดีตัวที่ขับเน้นความอวบอิ่มของทรวดทรงอย่างชัดเจน จับคู่กับกระโปรงหน

  • Rain Over Me ติดฝน   SPECIAL 6 ซาลอนฟันน้ำนม

    บ่ายวันอาทิตย์อันแสนสงบสุข ช่างเป็นช่วงเวลาที่ล้ำค่าและหาได้ยากยิ่ง หลังจากต้องเผชิญกับความวุ่นวายตลอดทั้งสัปดาห์ ไม่ว่าจะเป็นงานที่บริษัทรปภ. หรือการรับมือกับป๊าวราที่ชอบสรรหาเรื่องปวดหัวมาให้ไม่เว้นวันณ ห้องนั่งเล่นกว้างขวางของคฤหาสน์หรู เครื่องปรับอากาศคอนโทรลอุณหภูมิไว้อย่างเย็นฉ่ำ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดผ้าม่านโปร่งเข้ามาตกกระทบบนพรมเปอร์เซียสีขาวสะอาดตาราม ไรวินท์ ตอนนี้อยู่ในสภาพที่ผ่อนคลายที่สุด ชายหนุ่มสวมเพียงเสื้อยืดคอวีสีขาวที่ขับเน้นมัดกล้ามเนื้อ จับคู่กับกางเกงวอร์มสีเทาสบาย ๆ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวนอนหงายเหยียดยาวอยู่บนพรมหนานุ่ม ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างลึกซึ้ง เส้นผมสีน้ำตาลทองที่มักจะเซตเนี้ยบกริบตกลงมาปรกหน้าผากอย่างไม่เป็นทรง ฝน ฝนธิดา ซีอีโอสาวจอมแสบขอตัวขึ้นไปแช่น้ำอุ่นบนห้องนอน ส่วน เสี่ยเรย์ ลูกชายคนโตก็กำลังง่วนอยู่กับการต่อเลโก้ปราสาทในห้องเด็กเล่น คฤหาสน์ทั้งหลังจึงดูเงียบสงบราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ทว่าความสงบสุขมักเป็นเพียงภาพลวงตาก่อนพายุลูกใหญ่จะพัดมาเสมอแกร๊กบานประตูห้องนั่งเล่นถูกผลักให้แง้มออกเพียงช่องเ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status