LOGINShare
ตอนที่ 12 My Bodyguard
publish date:
2026-09-17 16:59:24ฝนยืนนิ่ง มือเรียวที่ถือกระเป๋าคลัตช์เผลอบีบแน่นจนเล็บจิกหนังกระเป๋า ความร้อนวูบวาบแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อย ไม่ใช่เพราะอากาศร้อน แต่เพราะความฮอตของผู้ชายตรงหน้า
เหงื่อหยดหนึ่งไหลจากขมับของราม ลากผ่านสันกรามคมกริบลากผ่านลงมาที่คอ สู่ไหปลาร้าและหายวับเข้าไปในร่องอก
‘อยากเป็นเหงื่อเม็ดนั้นชะมัด’
ฝนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รู้สึกคอแห้งผากเหมือนคนขาดน้ำมาสามวัน
“พี่ฝน” รดาสะกิดแขนเบา ๆ “น้ำลาย เช็ดหน่อย เดี๋ยวหยดลงพื้น”
ฝนสะดุ้งเล็กน้อย รีบยกนิ้วแตะมุมปากเช็กความเรียบร้อย ก่อนจะหันมาค้อนน้องสาวตัวแสบที่กำลังกลั้นขำจนหน้าแดง
“เวอร์นะเรา พี่แค่ร้อน” ฝนกระซิบแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ พลางพัดมือไปมา “แดดเมืองไทยมันแรงจริง ๆ”
“จ้า แดดแรงหรือคนแรงจ๊ะ” รดาแซว “ดูสิพี่ฝน ซิกแพ็กนั่น แน่นเปรี๊ยะเลย หนูเห็นพี่รามซ้อมทุกวันยังไม่ชินเลย พี่ฝนดูสิ ๆ”
รามหยุดพักยก เขาเดินไปหยิบขวดน้ำมาเทราดหัวตัวเองเพื่อคลายร้อน น้ำใส ๆ ไหลอาบลงมาตามใบหน้าและลำตัว ยิ่งเขาสะบัดผมสีน้ำตาลทองที่เปียกชุ่มไปมา เขาก็ยิ่งเหมือนนายแบบโฆษณาน้ำหอมดาเมจระดับล้างผลาญ
สัญชาตญาณนักล่าของฝนทำงานทันทีโดยไม่ต้องผ่านสมอง มือบางล้วงสมาร์ตโฟนรุ่นล่าสุดออกมาจากกระเป๋าอย่างเงียบเชียบและรวดเร็วราวกับมือปืนชักปืน นิ้วเรียวสไลด์หน้าจอเข้าโหมดกล้องถ่ายรูปด้วยความชำนาญที่ฝึกปรือมาอย่างดี
เธอค่อย ๆ ยกโทรศัพท์ขึ้น เล็งมุมที่แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบมัดกล้ามและเม็ดเหงื่อพอดี องค์ประกอบภาพสมบูรณ์แบบ แสงได้ อารมณ์ได้ นายแบบโคตรได้
‘ช็อตนี้ต้องได้ ขอชัด ๆ ระดับ 4K นะลูกแม่’
ว่าแล้วนิ้วโป้งก็ขยับไปที่ปุ่มชัตเตอร์
แชะ!
เสียงชัตเตอร์จำลองอาจจะเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่สิ่งที่ตามมาคือหายนะ
พรึ่บ
แสงสีขาววาบสว่างจ้าไปทั่วโรงยิมอึมครึม ราวกับมีฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ ‘ฉิบหาย แฟลช ลืมปิดแฟลช’
ฝนเบิกตากว้าง หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม รดายกมือทาบอก ร้อง “อุ๊ย” แบบไม่มีเสียง
ที่กลางเวที รามที่กำลังใช้ผ้าขนหนูเช็ดหน้าชะงักกึก เขาสะบัดหน้าหันขวับมาทางต้นตอของแสงทันทีด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ สัญชาตญาณระวังภัยทำงานเต็มระบบ
“ใคร” รามตะโกนเสียงเข้มดุดัน สายตาคมกริบวาวโรจน์จ้องฝ่าความมืดมาที่หลังเสา ร่างกายเกร็งเขม็งพร้อมพุ่งเข้าจู่โจมผู้บุรุก
ความเงียบเข้าปกคลุมโรงยิม มีเพียงเสียงหอบหายใจของนักมวย และเสียงหัวใจของฝนที่เต้นโครมคราม ตึกตัก ตึกตัก
ฝนยืนตัวแข็งทื่อ สมองประมวลผลหาทางรอดในเสี้ยววินาที ‘เอาวะ ด้านได้อายอด มาถึงขั้นนี้แล้ว ต้องเล่นให้เนียน’
ร่างระหงในชุดเดรสสวยสง่าค่อย ๆ ก้าวออกมาจากหลังเสาอย่างมั่นคง แม้ขาจะสั่นพั่บ ๆ อยู่ข้างใน มือยังคงถือโทรศัพท์ค้างไว้ในท่าเดิม ใบหน้าสวยเฉี่ยวเชิดขึ้นเล็กน้อย ปรับสีหน้าจากยัยหื่นแอบถ่ายเป็นอาร์ตติสท์ผู้หลงใหลแสงเงาในพริบตา
“แสงตรงนี้สวยดีนะ” ฝนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับกำลังวิจารณ์งานศิลปะในแกลเลอรีระดับโลก “พี่แค่เช็กระบบโฟกัสกล้องน่ะ พอดีมันรวน ๆ สงสัยต้องซื้อใหม่ซะแล้ว”
ส่วนรามยืนนิ่งอยู่กลางเวที ในสภาพเหงื่อท่วมตัว ท่อนบนเปลือยเปล่า เมื่อสายตาปรับโฟกัสได้และเห็นว่าเป็นใคร ดวงตาที่ดุดันเมื่อครู่ก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึง
“คุณ คุณฝน” ใบหน้าคมเข้มและลำคอแกร่งของบอดี้การ์ดหนุ่มขึ้นสีแดงจัด ลามไปถึงใบหู รามรีบคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กที่ถืออยู่มาปิดหน้าอกตัวเองโดยอัตโนมัติ (ทั้งที่ปิดไปก็ไม่ทันแล้ว แถมผ้าก็ผืนเท่าฝ่ามือ ปิดหัวนมยังแทบไม่มิด)
ท่าทางเงอะงะ มือไม้ดูเกะกะไปหมด ไม่เหลือมาดนักฆ่าเมื่อกี้เลยแม้แต่นิดเดียว
“มะ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” เสียงของเขาตะกุกตะกัก สายตาลอกแลกมองซ้ายมองขวาหาทางหนีทีไล่
ฝนยิ้มมุมปากเมื่อเห็นปฏิกิริยานั้น ก่อนเดินนวยนาดเข้าไปใกล้ขอบเวที สายตายังคงจับจ้องไปที่มัดกล้ามหน้าท้องที่ยังคงเกร็งสวย
“นานพอที่จะเห็น” เธอลากเสียงยาว จงใจกวาดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้ววนกลับมาหยุดที่ผ้าขนหนูผืนน้อยในมือชายหนุ่ม
“ว่าแน่นเปรี๊ยะขนาดไหน”
รามถอยหลังกรูดไปจนติดเชือกกั้นเวทีอีกฝั่ง “ผะ ผม” ชายหนุ่มถึงกับลิ้นพันกันไปหมด “ผมขอตัวไปใส่เสื้อก่อนครับ”
สิ้นเสียง รามก็รีบกระโดดลงจากเวทีอีกฝั่ง แล้วเดินจ้ำอ้าวหนีเข้าห้องพักนักกีฬาไปอย่างรวดเร็ว ไม่สิ เรียกว่าวิ่ง 4x100 เหมือนหนุ่มน้อยวัยใสที่เพิ่งโดนรุ่นพี่สาวแซวครั้งแรกมากกว่า
ปัง
ฝนมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นไปจนลับสายตา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อย ๆ กว้างขึ้นจนแก้มปริ
“หึ” เธอหัวเราะในลำคอ ก่อนก้มลงกดดูรูปในมือถือ
ภาพรามถอดเสื้อยืนหันข้าง แสงเงาตกกระทบกล้ามเนื้อคมชัด องค์ประกอบเป๊ะ ชัดระดับ HD ซูมเห็นยันหยดเหงื่อ
“แจ่ม” ฝนกดเซฟรูปลงในโฟลเดอร์ลับที่มีรหัสล็อกสองชั้นชื่อ ‘My Bodyguard’
รดาที่เดินตามออกมาหัวเราะคิกคักจนตัวงอ “โอ๊ยพี่ฝน สุดยอด หนูไม่เคยเห็นพี่รามเสียทรงขนาดนี้มาก่อนเลย ปกตินิ่งเป็นหิน พี่ฝนทำพี่ชายหนูหนีหางจุกตูดไปเลย”
“เสียอาการหรือเปล่าไม่รู้” ฝนยักไหล่แบบสวย ๆ พลางเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า
“แต่ที่รู้ ๆ คือ เย็นนี้เจริญอาหารแน่นอนจ้ะ”
สองสาวเดินควงแขนกันกลับไปที่ตัวบ้าน ทิ้งให้บอดี้การ์ดหนุ่มนั่งกุมขมับ สงบสติอารมณ์อยู่ในห้องล็อกเกอร์เพียงลำพังพร้อมหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมานอกอก
Latest chapter
Rain Over Me ติดฝน SPECIAL 11 โบนัสจากเสี่ยเรย์
เช้าวันหยุดของโรงเรียนนานาชาติ แต่กับมนุษย์เงินเดือนนั้นคือวันธรรมดาวันหนึ่ง ณ อาคารกระจกสูงระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจ ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัท กรีนพลัส คลีน เคมิคอล จำกัด (มหาชน)บรรยากาศในโซนออฟฟิศชั้นผู้บริหารวันนี้คึกคักไปด้วยพนักงานระดับหัวกะทิและหัวหน้าแผนกที่ถูกเรียกตัวมาปั่นโปรเจกต์ด่วน ทุกคนต่างสวมชุดทำงานนั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์และกองเอกสารกันอย่างจริงจังและเป็นมืออาชีพ จนกระทั่งสัญญาณแห่งความปั่นป่วนระดับสิบกะโหลกได้เดินทางมาถึงติ๊งเสียงลิฟต์ผู้บริหารเปิดออก ตามมาด้วยเสียงรองเท้าหนังขัดมันวับที่ก้าวเดินอย่างทรงพลัง เขาคือ วรา เฌอสรัล ประธานใหญ่ ปรากฏตัวในชุดสูทสีเทาเข้ม ทรงผมเซ็ตเนี้ยบไม่มีกระดิกเลยสักเส้น แม้จะวางมือจากการบริหารเต็มตัวไปแล้ว แต่มาดและความน่าเกรงขามก็ยังแผ่กระจายจนพนักงานที่เดินผ่านต้องรีบก้มหัวทักทายแทบไม่ทันทว่า วันนี้จุดศูนย์กลางของจักรวาลไม่ได้อยู่ที่วราแต่อย่างใด หากแต่อยู่ที่ก้อนซาลาเปาเดินได้ที่กำลังเดินอยู่ข้างขาของเขาต่างหากมือใหญ่ที่มีรอยเหี่ยวย่นตามวัยกำลังจูงมือเล็กป้อมของเด็กชายวัยสี่ขวบเอาไว้ด้วยความทะนุถนอมขั้นสุดเรย์ ไท
Rain Over Me ติดฝน SPECIAL 10 ศึกแย่งสมบัติ
บ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ ควรจะเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุข แต่สำหรับครอบครัวที่มีสิ่งมีชีวิตวัยกำลังซนถึงสามคน คำว่าสงบ มักไม่มีอยู่จริงเมื่อแสงแดดอ่อน ๆ ยามบ่ายทาบทับลงบนพรมเปอร์เซียผืนหนากลางห้องนั่งเล่น ฝนในชุดสบาย ๆ กำลังนั่งไขว่ห้างยกแก้วอเมริกาโน่เย็นขึ้นจิบอยู่บนโซฟาตัวยาว ในขณะที่ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองเอกสารสรุปผลประกอบการผ่านหน้าจอแท็บเล็ต‘ถึงจะลูกสามแล้ว แต่ฝีมือของฉันก็ยังไม่ตก สงสัยต้องขอรางวัลจากคุณสามีสักหน่อย’ ฝนคิดในใจอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นตัวเลขกำไรที่พุ่งทะยานเกินเป้าหมายถัดไปเบื้องหน้าของหญิงสาว บนพรมผืนหนานั่นเต็มไปด้วยอาณาจักรของเล่นขนาดย่อม ทั้งกองทัพตุ๊กตาขนสัตว์และบล็อกไม้ที่ลุคซื้อมาให้ ล้วนถูกเทกระจาดเกลื่อนกลาด แต่ของเล่นราคาแพงเหล่านั้นกลับถูกเมินเฉยไปโดยสิ้นเชิง เพราะความสนใจของ ริริน และ รียา แฝดหญิงวัยสองขวบ แก้วตาดวงใจของรามกำลังพุ่งเป้าไปที่สิ่งอื่น... กล่องเครื่องประดับบุกำมะหยี่สีแดงของแม่ที่แง้มไว้และสายตาของสองแฝดก็ดันปะทะเข้ากับเข็มกลัดเพชรแท้ล้อมทับทิมดีไซน์อลังการที่วราเพิ่งไปปาดหน้าชาวบ้านทำการประมูลมาด้วยราคาสูงลิ่ว พร้อมคำสั่งประกาศิตว่า ‘เก
Rain Over Me ติดฝน SPECIAL 9 มาเฟียฟันน้ำนม
เสียงเจื้อยแจ้ว เสียงหัวเราะ และเสียงกรีดร้องวิ่งไล่จับกันดังระงมไปทั่วสนามหญ้าเทียมของโรงเรียนอนุบาลนานาชาติ กลับมีมุมหนึ่งของสนามเด็กเล่นที่แผ่ซ่านไปด้วยรังสีความสงบเยือกเย็นณ โซนบ่อทรายขนาดใหญ่ใต้ร่มไม้ใหญ่ ที่นั่นเด็กชายเรย์ ไทธัส หรือ เสี่ยเรย์ ในวัยสี่ขวบ กำลังยืนด้วยท่วงท่าที่ดูขัดกับวัยอย่างสิ้นเชิง ร่างอวบอ้วนในชุดนักเรียนปลดกระดุมคอออกสามเม็ด เผยให้เห็นสร้อยทองเก๊เกรดเอพรีเมียมเส้นเขื่องสะท้อนแสงแดดวิบวับ สองมือป้อม ๆ ไพล่ประสานกันอยู่ด้านหลัง แผ่นหลังตั้งตรง ยืดอกเชิดหน้า นัยน์ตาสีฟ้าครามที่ถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อกวาดมองไปรอบบริเวณอย่างระแวดระวังเบื้องหน้าของเสี่ยเรย์คือ ปอนด์ เด็กชายร่างจ้ำม่ำที่กำลังคุกเข่าใช้พลั่วพลาสติกสีเหลืองตักทรายอย่างขะมักเขม้น โดยมีเพื่อนร่วมชั้นอนุบาล 1/2 อีกสามสี่คนคอยทำหน้าที่เป็นกรรมกรก่อสร้าง ช่วยกันลำเลียงทรายและน้ำมาปั้นเป็นรูปทรงปราสาทขนาดใหญ่ ซึ่งทุกอย่างดำเนินไปอย่างเป็นระบบระเบียบภายใต้การคุมงานของลูกพี่เรย์‘อืม วันนี้ลูกน้องทำงานกันได้ดีมาก แบบนี้ต้องตบรางวัลซะหน่อย’ เสี่ยเรย์คิดในใจอย่างมาดมั่น มุมปากเล็ก ๆ ยกยิ้มอย่างพึงพอใจทว่าควา
Rain Over Me ติดฝน SPECIAL 8 วันดี
หยาดฝนเม็ดเล็ก ๆ โปรยปรายลงมากระทบกระจกหน้าต่างรถยนต์คันหรูที่กำลังแล่นฝ่าการจราจรติดขัดของกรุงเทพมหานครในยามค่ำคืน แสงไฟนีออนจากตึกระฟ้าและไฟท้ายรถยนต์สะท้อนเป็นเส้นสายพร่ามัว ทว่าสำหรับราม ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเบาะผู้โดยสารตอนหลัง ภาพเหล่านั้นไม่ได้ดึงดูดความสนใจของเขาเลยแม้แต่น้อยอดีตบอดี้การ์ดผู้ก้าวขึ้นมาเป็นประธานบริษัทรักษาความปลอดภัยระดับโลก เอนศีรษะพิงพนักเบาะด้วยความเหนื่อยล้า ลำคอแกร่งถูกปลดเนกไทออกจนหลวมหลุดลุ่ย กระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทถูกปลดออกสองเม็ดเพื่อคลายความอึดอัด มือหนาหยาบกร้านยกขึ้นนวดหัวคิ้วที่ขมวดมุ่นเป็นปมวันนี้เขาต้องรับมือกับการเจรจาธุรกิจที่ยืดเยื้อยาวนานถึงสิบสองชั่วโมงเต็ม สมองที่ถูกใช้งานอย่างหนักทำให้เขารู้สึกเหมือนพลังงานในร่างกายถูกสูบออกไปจนหมดเกลี้ยง‘เหนื่อยชะมัด อยากกลับไปกอดฝนกับลูกจะแย่แล้ว’ นัยน์ตาสีฟ้าครามที่เคยวางเฉยและเยือกเย็นเวลาอยู่ต่อหน้าลูกน้อง บัดนี้ทอประกายอ่อนล้าผสมกับความโหยหาอย่างลึกซึ้ง รามยกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูขึ้นมาดูเวลา เข็มสั้นชี้ที่เลขสองทุ่มตรง ซึ่งเป็นเวลาที่แก๊งฟันน้ำนมที่บ้านควรจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนแล้ว“เจย์ เหยียบ
Rain Over Me ติดฝน SPECIAL 7 สายเลือดนักล่า
เช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ แสงแดดสาดส่องเข้าสู่วอล์กอินโคลเซต ทว่าอุณหภูมิภายในกลับคุกรุ่นด้วยรังสีความกดอากาศต่ำจากร่างสูงใหญ่ของผู้นำครอบครัวราม อดีตบอดี้การ์ดผู้ควบตำแหน่งประธานบริษัทรักษาความปลอดภัยระดับโลก กำลังยืนกลัดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งและเย็นชาประหนึ่งรูปสลัก นัยน์ตาสีฟ้าครามที่ถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดวันนี้เขามีวาระการประชุมด่วนกับลูกค้าระดับวีไอพีจากต่างประเทศ ซึ่งเป็นงานสำคัญที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงหรือเลื่อนออกไปได้แต่สิ่งที่ทำให้สันกรามคมคายต้องขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ไม่ใช่เรื่องความเครียดจากงาน แต่เป็น ‘ภาพสะท้อน’ ในกระจกบานใหญ่ตรงหน้าต่างหาก“ฝน เปลี่ยนกระโปรงได้ไหมครับ” รามเอ่ยเสียงทุ้ม แฝงความเว้าวอนและคำสั่งในเวลาเดียวกัน“เปลี่ยนทำไม ทะมัดทะแมงดีออก จะได้เดินตามจับแฝดได้ถนัดไง” ฝนเลิกคิ้วพลางหมุนตัวเช็กความเรียบร้อยอยู่หน้ากระจกเงาบานเต็มตัววันนี้หญิงสาวมาในลุคที่ทำให้คนเป็นสามีถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีครีมพอดีตัวที่ขับเน้นความอวบอิ่มของทรวดทรงอย่างชัดเจน จับคู่กับกระโปรงหน
Rain Over Me ติดฝน SPECIAL 6 ซาลอนฟันน้ำนม
บ่ายวันอาทิตย์อันแสนสงบสุข ช่างเป็นช่วงเวลาที่ล้ำค่าและหาได้ยากยิ่ง หลังจากต้องเผชิญกับความวุ่นวายตลอดทั้งสัปดาห์ ไม่ว่าจะเป็นงานที่บริษัทรปภ. หรือการรับมือกับป๊าวราที่ชอบสรรหาเรื่องปวดหัวมาให้ไม่เว้นวันณ ห้องนั่งเล่นกว้างขวางของคฤหาสน์หรู เครื่องปรับอากาศคอนโทรลอุณหภูมิไว้อย่างเย็นฉ่ำ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดผ้าม่านโปร่งเข้ามาตกกระทบบนพรมเปอร์เซียสีขาวสะอาดตาราม ไรวินท์ ตอนนี้อยู่ในสภาพที่ผ่อนคลายที่สุด ชายหนุ่มสวมเพียงเสื้อยืดคอวีสีขาวที่ขับเน้นมัดกล้ามเนื้อ จับคู่กับกางเกงวอร์มสีเทาสบาย ๆ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวนอนหงายเหยียดยาวอยู่บนพรมหนานุ่ม ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างลึกซึ้ง เส้นผมสีน้ำตาลทองที่มักจะเซตเนี้ยบกริบตกลงมาปรกหน้าผากอย่างไม่เป็นทรง ฝน ฝนธิดา ซีอีโอสาวจอมแสบขอตัวขึ้นไปแช่น้ำอุ่นบนห้องนอน ส่วน เสี่ยเรย์ ลูกชายคนโตก็กำลังง่วนอยู่กับการต่อเลโก้ปราสาทในห้องเด็กเล่น คฤหาสน์ทั้งหลังจึงดูเงียบสงบราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ทว่าความสงบสุขมักเป็นเพียงภาพลวงตาก่อนพายุลูกใหญ่จะพัดมาเสมอแกร๊กบานประตูห้องนั่งเล่นถูกผลักให้แง้มออกเพียงช่องเ
You May Also Like
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย
เลคเชอร์9.6K viewsเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก21.8K viewsนางบำเรอ SM20+
Naya Solene98.2K viewsพันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+
เนตรกวี / Natekavees19.9K viewsดอกไม้นายหัวเถื่อน
เย้ายวน434 viewsรัก(ลับ)ของมาเฟีย
มุกมายา803 viewsMafia's Fate พันธะรักมาเฟีย
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.3 viewsสยบรักท่านดอนมาเฟีย
แจ็ก ออเธอร์165 views
