Mag-log inAlam ni James na kaya niyang umiwas, ngunit hindi siya umiwas. Hinayaan niyang tumama ang tasa sa kanyang balikat. Bagama’t hindi ito nabasag, tumalsik ang mainit na tsaa sa kanyang leeg at agad itong namula. Kumapit ang tsaa sa kanyang damit at patuloy na tumutulo. Nakaluhod lamang siya roon at hindi man lang gumalaw.Nanginginig ang malaking katawan ni Jander, na para bang labis siyang natatakot kay Vivian.Bumagsak ang tingin ni Vivian sa kanyang mukha bago malamig na nagsalita, “Lumayas ka rito.”Mas lalo pang nanginig si Jander, ngunit matigas pa rin siyang tumayo sa harapan ko.“M-Mama, a-ako... gusto ko siya. Huwag mo siyang saktan.”“Gusto mo siya?”Mapanlait na ngumisi si Vivian. Hindi na siya nagpapanggap ngayon. Lubos siyang naiiba sa Vivian na nakita ko sa bahay ng pamilya Sarmiento.Tamad siyang sumandal sa sofa, nakasandal ang isang pisngi sa kanyang kamay, at puno ng paghamak ang kanyang mga mata.“Kung nalaman ng patay mong ama na napakagaling ng mga anak niya at pareh
Kung dati ay iniisip kong nanghihipo o nambabastos lang si Jander, halos nasanay na rin ako sa kanya matapos kaming magkasama nang matagal.Ang “pagmamahal” na sinasabi niya ay hindi romantikong pag-ibig.Tumango ako para sa plano ko.“Ria, napakabait mo talaga.”Sa sandaling iyon, kumikislap ang kanyang mga mata, parang batang nakakita ng magagandang paputok sa madilim na gabi sa unang pagkakataon.Pagkaraan ng ilang sandali, nag-type ako sa cellphone.'Inaantok na ako. Gusto ko nang magpahinga.'Saka lamang niya ako binitawan, at manhid na pala ang mga binti ko. Muntik na akong matumba pagbangon ko. Agad niya akong inalalayan.“Ria, mag-ingat ka.” Pagkatapos mag-isip sandali, lumuhod siya sa harapan ko. “Ria, sakay ka na. Bubuhatin kita.”Umiling ako. Pero matigas ang ulo niya at ayaw umalis. Dahil natatakot akong magalit siya, napilitan akong sumakay sa kanyang likod.Maingat niya akong binuhat. “Ria, kumapit ka sa akin para hindi ka mahulog.”Kahit wala naman siyang ganoong intens
Pakiramdam ko ay iba na ang pagtrato ni James kay Melissa. Noong una ko siyang makita, napakakontrolado niya kay Melissa. Nagdadala pa siya ng babaeng kasama sa mga salu-salo para saktan ito.Ngayon naman, sinasadya niyang pasayahin si Melissa at pinaplano pa siyang pakasalan.Sa lalim ng alitan ng pamilyang Aurelio at De Leon, ang pagpili niyang pakasalan si Melissa ay nangangahulugang binitiwan na niya ang kanyang galit sa pamilyang De Leon.Gusto niyang bumuo ng pamilya kasama siya at mahalin siya bilang asawa.Ano kaya ang nangyari sa pagitan nila para magbago nang ganito si James?Pagkarinig sa sinabi ni Melissa, hindi siya natuwa. Sa halip, itinulak niya ito palayo.“Pamilya mo lang ang nasa puso mo. Sa dami ng taon na kasama mo ako, hindi mo man lang ako nagustuhan kahit kaunti.”Pakiramdam ko, gusto na siyang murahin ni Melissa sa sandaling iyon. Ang kanyang katahimikan ang pinakamalinaw na sagot. Marahil alam na ni Melissa na wala nang saysay ang pagsisinungaling.Humuni ang
Nang isuot ni Jander ang koronang bulaklak sa ulo ko, tahimik na naglakad si Melissa papunta kay James na nasa di kalayuan. Naninigarilyo si James, at kusang yumakap si Melissa mula sa likuran.Agad kong naunawaan.Gusto ni Melissa na pasayahin si James upang makuha ang antidote para sa akin.Ang tanga niyang iyon.Ayokong gawin niya ang ganitong bagay para sa akin.Agad itinapon ni James ang sigarilyo sa kanyang kamay at niyakap siya pabalik. Halatang-halata ang kasiyahan sa kanyang mukha.Natakpan ang paningin ko. Humarang si Jander sa harapan ko.May bahid ng pagkasira ng isip at pagiging obsesibo ang ekspresyon niya. “Ria, puwede bang huwag ka nang tumingin sa iba? Sa akin ka lang tumingin.”Bagama't parang pakiusap ang tono niya, pakiramdam ko'y kapag tumanggi ako, kaya niya akong patayin sa susunod na segundo.Wala akong pagpipilian kundi tingnan siya. Ibinuka niya ang kanyang palad. Mayroon doong tipaklong na yari sa damo.“Maganda ba, Ria?”Tumango ako. Napakahusay ng mga kama
Itinulak ko siya palayo, ngunit lalo lamang lumawak ang ngiti sa kanyang mga labi. “Ria, alam kong babalik ka talaga.”Gumawa ako ng senyas.'Nagsinungaling ka.'Saglit na dumaan sa mukha niya ang kaawa-awang ekspresyon, parang nasaktan. “Ria, pasensya na. Kung hindi ko sinabi iyon, hindi ka susunod nang maayos. Kung hindi kita nilason, iiwan mo ako.”“Nakita ko kung paano ikinadena ang hipag ko noon. Wala nang liwanag ang mga mata niya. Sobrang nagsisi ang kuya ko, pero huli na ang lahat para itama iyon. Ayokong mangyari rin iyon sa’yo, ayaw kong ikadena ka.”Iniunat ko ang kamay ko sa kanya para hingin ang antidote.“Ria, maghintay ka pa ng dalawang araw.” Pagkatapos ay inakay niya ako. “Napakaganda sa loob. Sigurado akong magugustuhan mo.”Inalis ko ang kamay niya at itinuro ang mukha ko.“Walang problema. Matagal nang alam ng kuya ko kung sino ka. Basta wala rito ang taong iyon, ligtas ka. Tara na.”Tumanggi ako sa paghawak niya, ngunit hindi siya nagalit. Para bang sapat na sa ka
Nang marinig ko ang mga salita niya, isang matinding lamig ang bumalot sa buong katawan ko, para bang itinapon ako sa North Pole. Nanlamig ang puso ko mula sa kaibuturan.Mahigpit kong pinisil ang cellphone, na para bang si Jander iyon. Gusto ko itong durugin at marinig siyang sumigaw sa sakit sa aking mga kamay.Ngayon ko naunawaan kung bakit kayang baliwin ng poot ang isang tao at agawin ang kanyang katinuan. Dahil sa sandaling ito, hindi ko rin mapanatili ang katinuan ko.Iisa lang ang laman ng isip ko—patayin siya, patayin ang kapatid niya, patayin ang buong pamilya nila.Mamatay kayong lahat, mga demonyo!“Ria, hindi ba masaya naman tayo noong magkasama tayo? Bumalik ka na, okay? Miss na miss na kita.”Unti-unting lumambot ang tono niya, parang isang inosenteng binatang walang alam sa mundo. Pero alam ko kung anong klaseng halimaw ang nakatago sa likod ng maliwanag niyang ngiti.Miss na rin kita. Gusto kong baliin ang leeg mo.Tahimik si Vicento. Marahil ay nag-iisip siya ng para
Sinuri ni Edmund ang sahig na basang-basa ng dugo, sobrang dilim ng kanyang mukha. Bagama’t hindi rin niya gusto ang pamilya Vargaz, matapos ang lahat, matagal na rin silang nasa ilalim ng kanyang pangangalaga—pero tinrato nila ito na parang walang silbing bagay.Kahit may pagkamuhi, pamilya pa rin
Ibinigay ko si Mingming sa driver at inutusan siyang ihatid ito sa bahay ng pamilya Victorillo upang maalagaan.Pagbalik ko sa sala, kapansin-pansing mabait si Mama Sandy sa akin ngayon— paulit-ulit siyang nagpapakumbaba at sinusubukang ayusin ang loob ko habang kumakain kami.“Mrs. Victorillo, nag
Namula lalo ang mukha ko, pero wala na akong takas.Pagbagsak ng coat ko sa sahig, para akong bangkay na gumuho at ibinaon ang mukha ko sa malambot na silk na kutson.Hindi ko alam kung guni-guni ko lang, pero parang may narinig akong mahinang tawa ng isang lalaki—ngunit wala akong lakas ng loob p
Sa kalituhan ko, para bang naramdaman ko ang isang mainit na titig na nakatutok sa akin. Parang isang mabangis na hayop na handang manila, pinatindig nito ang mga balahibo ko sa likod.Sinubukan kong imulat ang aking mga mata, pero para akong na-paralyze— hindi ko magalaw kahit isang daliri.Naroon

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





