LOGINInalalayan ng assistant ang matandang Lee na maupo habang si Renzell ay napatingin sa may pinto. Hinihintay pumasok ang asawa na hindi niya alam kung bakit naroon.
Hindi na siya natutuwa sa laging pagpabor ng kanyang grandpa sa asawa. It's been three years. And this is the time to end this nonsense marriage. Ngayon nga lang niya inilabas ang bagay na ‘yon makalipas ang tatlong taon. Nagbabakasali, na ito na mismo ang tatapos sa kanilang kasal. Pagkapasok ni Cassandra ay tumuon agad ang tingin niya sa matandang Lee na nakaupo habang hawak ang kaliwang dibdib nito kaya naman mabilis siyang lumapit dito at lumuhod. “Are you alright, Grandpa? Please, don't get mad, you know it's not good for your health,” masuyo niyang tanong na nagpangiti sa matanda. “You are such a kind woman. Grandpa is alright. I'm just teaching your husband some lessons. Are you here to visit me?” Lumambot ang ekspresyon ng mukha ng matanda nang masilayan ang asawa ng apo. Kahit may pagtataka siya naramdaman kung bakit ito narito. Hindi talaga nagkamali ang yumaong asawa sa pagpili sa babaeng nasa harapan. “Of course, Grandpa. And I'm here to join you for dinner. You need to rest and stop worrying about my husband. We are fine, Grandpa. Can I talk to him alone?” Matamis ang ngiti ni Cassandra sa matandang Lee dahil kahit kailan ay hindi siya pinakitaan ng masama nito. Ito lang at si Grandma ang tumanggap sa kanya ng buong-buo. “Alright. Let us leave them alone.” Nang tuluyan sumara ang pinto at maiwan silang mag-asawa ay dahan-dahan siyang humarap sa asawa. And there it is. The cold and emotionless look he always gives to her since they got married. Nagpakawala si Cassandra ng malalim na buntong-hininga saka binuksan ang dalang bag at kinuha ang Divorce paper na noong nakaraan pa niya hinanda. Yes, she's ready for it and what she heard from her husband was enough to end this loveless marriage. “Let's get divorce. I'm giving what you want,” matapang na wika ni Cassandra at sinalubong ang tingin ng asawa na bakas ang pagkagulat. Did he not expect it? After three years, what do he expect? Patuloy siyang magpapakatanga. Not until he showed up with his woman in public. Siya nga na asawa never hinayaan nito na makita silang magkasama man lang. Oo nga pala, isang malaking sikreto ang kanilang kasal. Nang makabawi si Renzell sa pagkabigla ay mariin niyang tinitigan ang asawa. Oo, nagulat siya sa lumabas sa bibig nito. He wants it but not expected for her to say it now. Akala niya ay makikipagtalo pa ito sa kanya o kaya ay kakausapin ang kanyang Grandpa para suportahan ito. Dumako ang tingin niya sa hawak nitong papel. Nagtagis ang bagang niya. So, she's prepared. Ibinalik niya ang tingin sa asawa. “What compensation do you want?” He asked. Ipinagdikit ni Cassandra ang mga labi at bahagyang kumibit-kibot na para bang nag-iisip. At hindi maiwasan na hindi mapatingin ni Renzell doon. “Nothing. Let's just do it in a peaceful way. Check the divorce agreement and then we'll talk,” wika ni Cassandra saka inilapag ang papel sa ibabaw ng lamesa. “Alright. Kakausapin ko ang attorney ko. I will do my own agreement and we will discuss it tomorrow. Is that clear?” Sa huling pagkakataon ay hindi pwede na ito lang ang magdesisyon sa kanilang paghihiwalay. Marahan tumango si Cassandra pero sa kaloob-looban niya ay naroon ang ideya na ang asawa pa rin ang masusunod. Wala na naman siya pakialam, ang mahalaga ay makawala na siya. Handa na siyang bumitaw. At gusto niya sa tahimik na paraan, kahit doon man lang ay manatili ang dignidad na paulit-ulit nitong inaapakan.- “Alright. I'm going to see Grandpa.” Cassandra emotionlessly looks at her husband for the last time. For almost three years, she gave her all to him. Subalit hindi nito ‘yon nakita. Siguro nga ito talaga ang kapalaran na nakatakda para sa kanya. Tumalikod na siya saka tuloy-tuloy na lumabas. Matapos ang hapunan ay agad din umalis si Cassandra upang umuwi. Kahit anong pilit ni Grandpa ay hindi talaga siya napilit na sumabay sa asawa. Sinabi na lang niya na dadaan sa bahay ng mga Alvarez—ang pamilya ni Ava na bff niya. Kilala ng mga ‘to ang pamilya ng bff niya at ang mga ito nga ang dahilan kung bakit nakilala niya ang asawa. Habang nagmamaneho siya pauwi ay bigla na lang niya naramdaman na para bang may likidong lumabas sa kanyang pagkabábae. Hindi pa naman araw ng kanyang buwanang dalaw. Mas binilisan na lang niya ang pagmamaneho para makauwi kaagad at makapagpalit. Ngunit hindi pa man siya tuluyan nakakalayo ay ang bigla pagsakit ng kanyang ibabang bahagi dahilan na muntik na siya mabangga kaya agad niyang itinabi ang kotse sa gilid ng daan at hinanap ang kanyang cellphone. Tinawagan niya agad si Ava at laking pasasalamat niya na agad nito sinagot. “Where are yo—” “A-ava, I-I need h-help.” Hindi naitago ni Cassandra ang sakit na nararamdaman. “What happened, Cassy? Where are you?” Puno ng pag-aalala tanong ni Ava nang marinig ang mahinang at parang hirap na hirap na boses ng matalik na kaibigan. “Ma-malapit sa o-old mansion. Ugh! Hu-hurry, please,” pagmamakaawa ni Cassandra habang hawak-hawak ang tiyan na hindi niya alam kung bakit ganoon grabeng sakit ang kanyang nararamdaman. Nanlaki ang kanyang mga mata nang makita ang pag-agos ng dugo. At ayaw man niya isipin pero may ideya pumapasok sa kanyang isip. “No!”“No. Let Mr.Lee see how I manage to take her from him.” Hindi nga nagpaawat si Wesley na dumaan mismo sa front area. He even hold her hand at nawala na rin sa isip ni Cassandra dahil sa biglang paglapit ng mga reporter. Sunod-sunod na kislap ng camera na napatakip na lang ng mga mata si Cassandra gamit ang malayang kamay dahil sa liwanag mula sa mga camera.Buong ingat naman na pinoprotektahan ni Wesley si Cassandra hanggang sa hinila niya na ito at yakapin dahil sa pagdagsa ng mga reporters. “Miss Stewart, is it true that you are married to Mr.Lee?”“Miss Stewart, Are you having an affair to Mr.Larsen?” Iilan lamang sa mga katanungan. Bakas sa mga reporters na gusto nila makakuha ng sagot mula sa mga tanong kanilang binato ngunit katulad kanina ay wala sila nakuha hanggang sa pwersahan na sila ilayo sa mga ito. Mabilis na inutusan ni Fredy ang mga bagong dating na mga tauhan na kaagad naman nagsikilos. Hinarangan nila ang dalawang bulto hanggang sa makarating sa nakaparadang kula
“The Foster Family.” Umigti ang panga ni Wesley nang marinig ang sagot nito. Talagang hindi titigil ang mga ito hanggang hindi nila nakukuha ang gusto. At ngayon na mukhang may ideya na talaga ang mga ito kung sino talaga si Great Gaia ay hindi na ligtas si Cassandra na manatili pa sa bansa ito. Subalit alam niya na hindi rin ganoon kadali na pilitin ito na umalis. Marami pa itong gusto gawin at hindi niya naman iyon gusto pigilan. Ang tanging magagawa niya na lamang ay ang maglagay ng magbabantay rito. “It’s okay. I will handle those mobs. I will ask someone to take over the investigation for your safety. Now, let’s go to Dra.Salazar.” Inilahad ni Wesley ang kanang kamay kay Cassandra. Napatitig si Cassandra sa kamay na nakalahad sa kanyang harapan. Gusto niyang hawakan ‘yon dahil pakiramdam niya ay ligtas siya ngunit sa dami ng mga reporter sa ibaba ay siguradong uulanin na naman sila ng panibagong isyu. At ayaw niyang mangyari iyon. Ayaw niya na madamay pa si Wesley sa personal
WALANG reaksyon na makikita sa mukha ni Cassandra matapos masaksihan ang nangyari. She expected it. Hindi niya napigilan mabasa ang mga komento na sunod-sunod na nagpaulan sa comment section. “Oh My Gee! I think Miss Stewart is the one President loves.” “Saving Miss Stewart… What is the meaning?” “Ang swerte naman ni Miss Stewart.”“Palagay ko siya talaga ang tunay na mahal.”Naagaw ang atensiyon ni Cassandra nang marinig ang nag-iingay niyang cellphone. Doon lang siya bumalik sa sarili. Hindi dapat siya maapektuhan sa mga komento ngunit siguro dahil matagal niya rin minahal si Renzell ay kahit paano ay nakaramdam pa rin siya ng sakit.“Get your phone and leave!” mariin niyang utos sa General Manager matapos nito kunin ang cellphone. “Close the door,” habol pa niya. Nang tuluyan makalabas ito saka maisara ang pinto ay tinungo na niya ang kanyang silid para hanapin ang kanyang cellphone. Iniwan niya kanina ‘yon nang dumating si Renzell. Sa totoo lang ay hindi niya malaman kung baki
“I warn you, if my wife gets hurt I swear that I will end your life. Understood.” Napalunok ang General Manager at butil na butil na pawis ay namuo sa kanyang noo ngunit pinilit niyang sumagot dahil alam niya na ito ang nararapat. “Noted, Mr.President.” Iyon lang ang kailangan na sagot ni Renzell saka tumuloy sa labas na hindi man lang sinulyapan si Cassandra. Mabilis naman sumunod si Kirby ngunit isang sulyap na humihingi ng pasensiya ang ibinigay niya kay Mrs.Lee. Mapait na natawa si Cassandra. So, it was her again. Hindi na ba siya nasanay. She will always be a second choice. Muntik na sila mamatay pareho kani-kanina lang tapos may mga reporters pa sa ibaba na hindi niya alam kung ano ba ang gusto sa kanya. Napadako ang tingin niya sa General Manager. “Leave,” madiin niyang utos dito. Tumango naman agad ito saka tumalikod, kinuha ang kanyang cellphone dahil kanina niya pa nararamdaman ang sunod-sunod na pag-vibrate nito. Kumunot ang noo niya nang makita na parang pare-pareho
“I’ll do it.” Mabilis na inilabas ni Renzell ang cellphone saka pinicturan ang remote control. Napakunot na lang ang noo ni Cassandra habang pinagmamasdan ang mabilis na paggalaw ng mga daliri nito sa hawak na cellphone. Palipat-lipat ang tingin niya sa remote at sa lalaki na seryoso ang mukha at hindi man lang mababakasan ng kahit na ano’ng panganib.And it’s freaking a remote control only. How can he disable it? It’s impossible.“30 seconds,” mahinang sambit ni Cassandra at nanatili na lang ang kanyang mga mata sa numero na unti-unti bumababa. Handa na naman siya kung sakali kunin na siya ni Lord. Wala na siya magagawa pa sa kanyang kapalaran.“15, 14, 13…” Patuloy ang paggalaw ng oras. At nawawalan na talaga ng pag-asa si Cassandra. Hindi na masama dahil hanggang kay kamatayan ay ito ang kasama niya. Ipinikit niya ang kanyang mga mata at handa nang tanggapin ang kanyang kapalaran. Sa huling pindot ni Renzell sa kanyang cellphone ay ang paghinto ng oras. A sigh of relief is palpabl
“Who really are you? Why do you want to marry me in the first place?” A lopsided grin formed into Cassandra’s lips. “You don’t need to know, Mr.Lee. We are over so… just forget it too. You have three years to unfold it but you choose to keep it that way. Kung wala ka nang ibang sasabihin ay pwede ka na umalis.” Nilabanan niya ang talim ng tingin nito. Siguro kung katulad pa siya ng dati ay ni salubungin ang tingin nito ay hindi niya magagawa. Mas lalong umigti ang panga ni Renzell. Hindi niya akalain na ang dating mahinhin na asawa ay bigla na lang naging matalas ang dila at marunong na sumagot. Is this her true colors? Bakit ba hindi niya ‘yon nakita noon? He composed himself. “Cassandra, I know you are aware of what's going on now in all social platforms,” pag-iiba niya ng usapan. Muntik na rin niya makalimutan ang tungkol doon. Gusto niya makita ang magiging reaksyon nito. Ngunit habang tumatagal siyang nakatitig sa mukha nito ay walang pagbabago na nangyari. Does she care?
![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






