Kabanata 4

Tumawag kaagad ng ambulansiya si Ava para mas madaling mapuntahan ang matalik na kaibigan. Sobra ang pag-aalala niya at hindi siya mapakali nang maabutan na ipinapasok sa emergency room ang kaibigan na halos wala ng malay. Mas lalo siya nagimbal nang makita may mga dugong kumalat sa suot nitong pantalon. 

Pabalik-balik siyang naglalakad. Hindi mapakali. At naroon ang pagsisisi. Nagsisisi siya kung bakit ipinakilala niya pa si Renzell dito. Oo, siya ang dahilan kung bakit nagkakilala ang dalawa. Hindi naman niya akalain na mahuhulog ng lubusan ang kaibigan sa anak ng business partner ng kanilang pamilya. 

Umabot din ng isang oras bago bumukas ang emergency room at lumabas ang doctor. Mabilis na lumapit si Ava rito.

“Kumusta po siya? Bakit may mga dugo sa kanyang pantalon?” Mabilis niyang tanong.

Inalis ng doctor ang suot na  mask saka malungkot ang mga matang tumingin kay Ava.

“Ikaw lang ba ang kasama niya? Nasaan ang asawa niya?” tanong ng doctor. Kailangan niya ipaalam mismo sa asawa ang masamang balita. 

Nagulat man sa tanong ng doctor dahil wala naman nakakaalam na kasal ang matalik na kaibigan. Ang nangyari dito ay siguradong may kaugnayan sa tanong ng doctor.

“Nasa trabaho po. Ano po ba ang nangyari? Kapatid niya po ako.” Itinuro pa ni Ava ang sarili.

“I'm sorry to say it but she lost the baby. I'm sorry. Ililipat na siya sa room para makapagpahinga. Mauna na ako.” 

Nang makaalis ang doktora ay nanghihinang napaupo si Ava. Nakunan ang kaibigan niya? How? How did it happen? At kahit nanghihina ay hindi niya naiwasan na kumuyom ang mga kamao. She already knows who did it. At sisiguraduhin niya na magbabayad ang taong ‘yon.

Nang maimulat ni Cassandra ang mga mata ay ang maputing kisame ang sumalubong sa kanya. She already knew that she was in the hospital. 

“You are awake, Cassy. How are you feeling? Do you need anything? Water? Are you hungry? What do you want?” Sunod-sunod na tanong ni Ava nang makitang nagmulat na ito ng mga mata. 

Hinawakan ni Cassandra ang kamay ng kaibigan. Nagpapasalamat talaga siya na dumating ito sa buhay niya.

“Ayos lang ako. Kalma ka lang. A-ano ba nangyari?” tanong ni Cassandra matapos umayos ni Ava at kinuha ang upuan saka itinabi sa gilid ng kanyang hinihigaan.

Ipinaloob ni Ava ang kanang kamay ni Cassy sa kanyang dalawang palad. Ayaw na niya sana malaman pa nito ang totoo nangyari pero kailangan.

“Do you know that you are 3 weeks pregnant,” unang tanong ni Ava.

Kumunot ang noo ni Cassandra sa tanong ni Ava. Iniisip niya kung bakit nito tinatanong ang mga pribadong bagay na ‘yon hanggang sa natigilan siya at naalala ang nangyari sa kanya kung bakit siya isinugod sa hospital. 

Nanlalaki ang mga mata niyang sinalubong ang tingin ng kaibigan. “I-I am pregnant?” Balik-tanong niya rito. Nakaramdam siya ng saya. Mukhang may alas pa siya upang hindi matuloy ang kanilang divorce. 

Humigpit ang pagkakahawak ni Ava sa kamay ng matalik na kaibigan. Alam niyang sabik ito magkaanak at sa loob ng tatlong taon ay pinangarap nito magkaanak. Pero hindi nangyayari. 

“Cassy, listen to me. It's not your fault, okay. Tandaan mo na wala kang kasalanan sa nangyari. You didn't know about it and—”

“Sa-sandali lang, bff. I don't have a problem being pregnant. You know how long I waited for it,” bakas ang kasiyahan sa mukha ni Cassandra. 

Magsasalita pa sana si Ava nang may kumatok at pumasok ang isang doktora. Gusto niya man pigilan ito sa sasabihin pero huli na siya. Ngunit ang sunod nito sinabi ang hindi niya inaasahan. 

“Miss Coleman, do you know that you are pregnant? And still, you take birth control pills. That's the reason why you had miscarriage,” anunsiyon ng doktora na nagpagimbal sa buong pagkatao ni Cassandra. 

Natahimik ang buong silid. Walang gustong magsalita, maging ang doktora ay tila na-realize na hindi pa alam ng pasyente ang nangyari dito. Napabuntung-hininga na lamang siya saka nagpaalam na lalabas na.

Nang makalabas ang doktora ay ang pag-uunahan sa pagtulo ng mga luha ni Cassandra. Her baby was gone. Ni hindi man lang niya nalaman na buntis siya. Ni hindi man lang ito tumagal sa kanyang sinapupunan. 

Mabilis na tumayo si Ava saka niyakap ang matalik na kaibigan. Maging siya ay hindi napigilan ang umiyak. Ramdam na ramdam niya ang sakit na dulot ng pagkawala ng sanggol. Hindi man kanya pero ramdam niya ‘yon.

“I'm sorry, Cassy. I'm sorry. “ Hindi alam ni Ava kung bakit siya humihingi ng sorry rito. Siguro dahil nga sinisisi niya ang sarili sa kung ano man ang nangyayari sa matalik na kaibigan. 

Nagpatuloy lang ang pag-iyak ni Cassandra. Hindi pa rin siya makapaniwala na wala na ang sanggol na matagal na niyang hinahangad. 

“My baby. My baby,” mahinang sambit ni Cassandra sabay hawak sa kanyang sinapupunan. “I'm sorry, baby. I'm re-really sorry. Mommy is so ca-careless. If I just know…” Hindi na niya napigilan na humagulhol ng iyak dahilan para mas higpitan pa ni Ava ang pagkakayakap sa kanya.