MasukHappy New Year Everyone!
“No. Let Mr.Lee see how I manage to take her from him.” Hindi nga nagpaawat si Wesley na dumaan mismo sa front area. He even hold her hand at nawala na rin sa isip ni Cassandra dahil sa biglang paglapit ng mga reporter. Sunod-sunod na kislap ng camera na napatakip na lang ng mga mata si Cassandra gamit ang malayang kamay dahil sa liwanag mula sa mga camera.Buong ingat naman na pinoprotektahan ni Wesley si Cassandra hanggang sa hinila niya na ito at yakapin dahil sa pagdagsa ng mga reporters. “Miss Stewart, is it true that you are married to Mr.Lee?”“Miss Stewart, Are you having an affair to Mr.Larsen?” Iilan lamang sa mga katanungan. Bakas sa mga reporters na gusto nila makakuha ng sagot mula sa mga tanong kanilang binato ngunit katulad kanina ay wala sila nakuha hanggang sa pwersahan na sila ilayo sa mga ito. Mabilis na inutusan ni Fredy ang mga bagong dating na mga tauhan na kaagad naman nagsikilos. Hinarangan nila ang dalawang bulto hanggang sa makarating sa nakaparadang kula
“The Foster Family.” Umigti ang panga ni Wesley nang marinig ang sagot nito. Talagang hindi titigil ang mga ito hanggang hindi nila nakukuha ang gusto. At ngayon na mukhang may ideya na talaga ang mga ito kung sino talaga si Great Gaia ay hindi na ligtas si Cassandra na manatili pa sa bansa ito. Subalit alam niya na hindi rin ganoon kadali na pilitin ito na umalis. Marami pa itong gusto gawin at hindi niya naman iyon gusto pigilan. Ang tanging magagawa niya na lamang ay ang maglagay ng magbabantay rito. “It’s okay. I will handle those mobs. I will ask someone to take over the investigation for your safety. Now, let’s go to Dra.Salazar.” Inilahad ni Wesley ang kanang kamay kay Cassandra. Napatitig si Cassandra sa kamay na nakalahad sa kanyang harapan. Gusto niyang hawakan ‘yon dahil pakiramdam niya ay ligtas siya ngunit sa dami ng mga reporter sa ibaba ay siguradong uulanin na naman sila ng panibagong isyu. At ayaw niyang mangyari iyon. Ayaw niya na madamay pa si Wesley sa personal
WALANG reaksyon na makikita sa mukha ni Cassandra matapos masaksihan ang nangyari. She expected it. Hindi niya napigilan mabasa ang mga komento na sunod-sunod na nagpaulan sa comment section. “Oh My Gee! I think Miss Stewart is the one President loves.” “Saving Miss Stewart… What is the meaning?” “Ang swerte naman ni Miss Stewart.”“Palagay ko siya talaga ang tunay na mahal.”Naagaw ang atensiyon ni Cassandra nang marinig ang nag-iingay niyang cellphone. Doon lang siya bumalik sa sarili. Hindi dapat siya maapektuhan sa mga komento ngunit siguro dahil matagal niya rin minahal si Renzell ay kahit paano ay nakaramdam pa rin siya ng sakit.“Get your phone and leave!” mariin niyang utos sa General Manager matapos nito kunin ang cellphone. “Close the door,” habol pa niya. Nang tuluyan makalabas ito saka maisara ang pinto ay tinungo na niya ang kanyang silid para hanapin ang kanyang cellphone. Iniwan niya kanina ‘yon nang dumating si Renzell. Sa totoo lang ay hindi niya malaman kung baki
“I warn you, if my wife gets hurt I swear that I will end your life. Understood.” Napalunok ang General Manager at butil na butil na pawis ay namuo sa kanyang noo ngunit pinilit niyang sumagot dahil alam niya na ito ang nararapat. “Noted, Mr.President.” Iyon lang ang kailangan na sagot ni Renzell saka tumuloy sa labas na hindi man lang sinulyapan si Cassandra. Mabilis naman sumunod si Kirby ngunit isang sulyap na humihingi ng pasensiya ang ibinigay niya kay Mrs.Lee. Mapait na natawa si Cassandra. So, it was her again. Hindi na ba siya nasanay. She will always be a second choice. Muntik na sila mamatay pareho kani-kanina lang tapos may mga reporters pa sa ibaba na hindi niya alam kung ano ba ang gusto sa kanya. Napadako ang tingin niya sa General Manager. “Leave,” madiin niyang utos dito. Tumango naman agad ito saka tumalikod, kinuha ang kanyang cellphone dahil kanina niya pa nararamdaman ang sunod-sunod na pag-vibrate nito. Kumunot ang noo niya nang makita na parang pare-pareho
“I’ll do it.” Mabilis na inilabas ni Renzell ang cellphone saka pinicturan ang remote control. Napakunot na lang ang noo ni Cassandra habang pinagmamasdan ang mabilis na paggalaw ng mga daliri nito sa hawak na cellphone. Palipat-lipat ang tingin niya sa remote at sa lalaki na seryoso ang mukha at hindi man lang mababakasan ng kahit na ano’ng panganib.And it’s freaking a remote control only. How can he disable it? It’s impossible.“30 seconds,” mahinang sambit ni Cassandra at nanatili na lang ang kanyang mga mata sa numero na unti-unti bumababa. Handa na naman siya kung sakali kunin na siya ni Lord. Wala na siya magagawa pa sa kanyang kapalaran.“15, 14, 13…” Patuloy ang paggalaw ng oras. At nawawalan na talaga ng pag-asa si Cassandra. Hindi na masama dahil hanggang kay kamatayan ay ito ang kasama niya. Ipinikit niya ang kanyang mga mata at handa nang tanggapin ang kanyang kapalaran. Sa huling pindot ni Renzell sa kanyang cellphone ay ang paghinto ng oras. A sigh of relief is palpabl
“Who really are you? Why do you want to marry me in the first place?” A lopsided grin formed into Cassandra’s lips. “You don’t need to know, Mr.Lee. We are over so… just forget it too. You have three years to unfold it but you choose to keep it that way. Kung wala ka nang ibang sasabihin ay pwede ka na umalis.” Nilabanan niya ang talim ng tingin nito. Siguro kung katulad pa siya ng dati ay ni salubungin ang tingin nito ay hindi niya magagawa. Mas lalong umigti ang panga ni Renzell. Hindi niya akalain na ang dating mahinhin na asawa ay bigla na lang naging matalas ang dila at marunong na sumagot. Is this her true colors? Bakit ba hindi niya ‘yon nakita noon? He composed himself. “Cassandra, I know you are aware of what's going on now in all social platforms,” pag-iiba niya ng usapan. Muntik na rin niya makalimutan ang tungkol doon. Gusto niya makita ang magiging reaksyon nito. Ngunit habang tumatagal siyang nakatitig sa mukha nito ay walang pagbabago na nangyari. Does she care?







