LOGINHappy New Year Everyone!
Hanggang sa makarating sina Cassandra sa bahay nina Ava ay walang lumabas na sagot sa kanyang bibig sa tanong ng Kuya Sidro niya sa kanya. Madali lang naman sagutin ang tanong na iyon ngunit tila may bumara sa kanyang lalamunan at hindi niya iyon mabigkas. Isipin na ng mga ito ang gustong isipin pero para sa kanya ay tapos na sila. The moment their divorce is out, she already closed that page in her life. Masayang sinalubong ni Ava si Cassandra. Ang matinis nitong boses ay halos sakupin ang buong bahay.“We are glad that you visit us, iha. I miss you so much,” salubong din ni Belen at niyakap ang kanyang isang anak. “It’s been a long time, hija. Don’t you miss your Daddy?” Paglalambing naman ni Eduardo–daddy ni Ava. Natawa na lang si Cassandra saka umalis sa pagkakayakap sa Mommy niya at sinalubong ang yakap ng daddy niya.“I miss you so much, Daddy,” malambing naman na tugon ni Cassandra kaya naman hindi napigilan ni Eduardo na mapangiti dahil sa lambing nito. “Oh my gee!” Tatl
Huminto ang kotseng sinasakyan ni Renzell hindi kalayuan sa bahay ni Mr.Larsen. Alam niya na iyon lang ang pupuntahan ni Cassandra at hindi nga siya nagkamali. Hindi niya hahayaan na hindi ito makausap man lang. Kailangan niya talaga pigilan ito bago pa ito mapahamak. Hindi basta-basta ang kinasasangkutan ng lalaki na iyon. Naranasan niya mapunta sa mga kamay ng isang grupong wala yatang kinikilalang Diyos. Ang pangyayari na iyon ang dahilan kung bakit nawalan siya ng paningin. Thanks to his grandpa who didn't give up on him. Kaya naman hindi niya nagawang hindian ito nang hilingin na pakasalan niya si Cassandra.Kung totoo nga na isang mafia leader si Mr.Larsen, Cassandra life is in danger. “Mr.Lee, susundan po ba natin sila?”Nabalik sa kasalukuyan si Renzell sa tanong ni Kirby at saka niya nakita ang kotse papalabas ng gate.“Yes. Follow the car and don't lose them,” tugon niya saka kinuha ang kanyang cellphone para tawagan si Radel. Naka dalawang ring bago nito sagutin. “Bro.”
Mabilis na lumapit si Fredy kay Miss Coleman nang makita ito. “Why in a hurry? May problema ba?” tanong ni Cassandra. “Yes, madam. Kailangan na po natin bumalik at may masamang balita po ang kumakalat,” paliwanag ni Fredy.Kunot ang noo ni Cassandra na nagtanong, “Anong masamang balita?”Inilabas ni Fredy ang cellphone, hinanap ang nakitang balita kanina at nang makita iyon ay saka naman niya iyon ipinakita kay Miss Coleman. Kinuha ni Cassandra ang cellphone at puno ng kuryosidad na tiningnan ang sinasabi nitong masamang balita. Umawang ang kanyang bibig sa mga nababasa. Isa iyon kalokohan at kung sino man ang nagpalabas no’n ay sigurado na gusto lamang sirain ang reputasyon ni Wesley. Ibinalik niya ang cellphone kay Kuya Fredy.“Let’s go.”Habang nasa biyahe ay hindi maiwasan ni Cassandra na makaramdan ng sakit sa mga natuklasan. Kaya pala ganoon na lang kung pahalagahan ni Renzell si Joyce. Iniisip niya na ito talaga ang mahal ng lalaki mula pa noon at ginulo niya lang ang mga it
“Go on. Baka matuluyan ang tagapagligtas mo, hindi ka patulugin ng konsensiya mo.” Matapos bitawan ni Cassandra ang mga salita na iyon ay tumalikod na siya at malalaki ang hakbang ng mga paa na naglakad palayo rito. Alam naman niya na si Joyce pa rin ang pupuntahan nito kaya bakit hahayaan niya na mauna itong talikuran siya. Kahit man lang sana sa huli ay mapanghawakan niya ang kanyang dignidad.“Mr.Lee,” untag ni Kirby nang tila napatulala ito habang nakatingin kay Miss Coleman na palayo. Napakurap-kurap si Renzell. At nang makabalik sa kasalukuyan ay hindi niya inalis ang tingin kay Cassandra hanggang sa tuluyan ito mawala sa kanyang paningin. Gusto niya itong habulin ngunit alam niya na mayroon pa siyang mas mahalagang dapat na asikasuhin. Subalit ang sinabi nito ay talagang nagpatigil sa kanya. Paano nito nalaman ang tungkol sa pagligtas ni Joyce sa kanya? “Mr.Lee baka ano na po ginawa ni Miss Stewart sa kanyang sarili,” muling wika ni Kirby nang maalala kung bakit siya naroon
“What did you do, Cassandra?” Mabilis na lumapit si Renzell at pumagitna sa dalawang babae. Nang makatanggap siya ng tawag mula sa hospital at sinabi na naroon si Cassandra ay mabilis siyang nagtungo roon.Kailangan niya talaga makausap ito at nang makita na mukhang hindi nito kasama si Mr.Larsen ay mas ikinatuwa niya. Ibig lang noon sabihin ay wala itong magagawa kundi kausapin siya. Actually, si Mr. Larsen lang naman ang pumipigil para magkausap sila. Alam niya iyon. Cassandra simply gritted her teeth. She understood now the reason why Joyce did that. What a lame move. Mabilis naman tumabi si Joyce kay Renzell at pinulupot ang braso niya sa braso nito at sa mababa at mahinhin na tinig ay nagwika siya, “Renz, don’t get mad. It’s my fault I didn’t mean to anger her. I am only asking her forgiveness dahil kung hindi dahil sa akin ay baka hindi niyo na kailangan na maghiwalay.” Pasimple niya rin tiningnan si Cassandra na hindi naman nakaligtas dito. Isang tingin ng tagumpay.Ang sunod
“Because he thought that you were that girl from the orphanage." Napatayo si Joyce sa mga salitang lumabas sa bibig ni Cassandra. Ang kanyang mga mata ay halos malaglag na sa kinalalagyan nito. Paano? Impossible. “Surprised?” Mapaklang natawa si Cassandra sa nakikitang reaksyon ni Joyce. Kitang-kita sa mukha nito ang pilit na itinatagong takot. “Wala naman yatang sikreto na hindi nabubunyag.” “I don’t know what you are talking about,” pagtanggi ni Joyce. Hindi siya maaari umamin dahil baka hinuhuli lang siya nito. Hanggang sa huling hininga niya ay dadalhin niya ang bagay na iyon. Siya at tanging siya lang ang nag-iisang tunay na Mrs.Lee.Si Cassandra naman ngayon ang nagkrus ng kanyang mga braso sa harap ng kanyang dibdib at hindi niya napigilan na gumuhit ang isang nakakalokong ngiti sa kanyang mga labi. Sometimes watching people denying the truth is so funny. Lalo na kung alam mo na ang totoo.“I wonder how you end up being selfish,” wika ni Cassandra makalipas ang ilang minuto
“Welcome to the Play Zone Shooting Arena.” Umawang ang bibig ni Cassandra nang marinig ang sinabi ng security guard. Gusto niya pa sana linawin ang narinig ngunit nahila na siya ni Ava papasok sa loob. Halos malaglag na ang panga ni Cassandra nang tuluyan makapasok. Napakalawak sa loob. “Close y
“TANGINÁ! Pawala na ang taste.”Nagulat si Cassandra sa biglang pagmumûra ni Ava. She looks at her with questionable eyes. Pabagsak na inilapag ni Ava ang kanyang cellphone saka itinuloy ang pag-inom sa kanyang mango juice. Nang napatingin siya sa matalik na kaibigan ay napakagat labi na lang siya
“Renzell.” Namilog ang mga mata ni Cassandra nang makita kung sino ang humila sa kanya. Madilim ang mukha nito na hindi na niya ipagtataka. Kailan ba umaliwalas ang mukha nito sa tuwing nakikita siya.“Surprise to see me here?” Nakatiim-bagang wika ni Renzell. Pinasadahan niya ng tingin ang babae
“I understand your feelings, Mr.Marquez. However, until the day Great Gaia decided to show up. I will not say anything about her whereabouts. That's the rule.”Dastine gulped seeing how cold Mr.Larsen was looking at him. Nakakakilabot na tumayo yata mga balahibo niya. Gusto niya pa sana makiusap pe







