Kabanata 6

In the president office of Lee Main building, Renzell became impatient while waiting for Casandra to come. It's already nine o’clock in the morning and she’s still not come. 

Nag-isang linya na ang kanyang mga kilay. Kanina niya pa tinatawagan ang cellphone ni Cassandra pero hindi ito matawagan at nakapatay mula pa kanina. 

Napipikon na siya sa inis. How dare she make him wait like this. 

Malinaw naman ang usapan nila na ngayon magkikita para pirmahan ang kanilang divorce paper. Bakit bigla na lang ito nawala? 

Sumabay pa ang pagkabalisa niya mula pa kaninang umaga. Pakiramdam niya ay may mangyayari na hindi maganda.

Hindi kaya may nangyari nang masama sa asawa niya? 

Napailing na lang si Renzell saka ibinagsak ang cellphone sa kanyang lamesa at tumayo. Naglakad siya palapait sa bintana saka pinagmasdan ang abalang kalsada na kitang-kita niya mula sa kanyang kinatatayuan. Isang palantandaan na hindi siya basta-basta lamang para paghintayin nito. 

Muli na naman siya nakaramdam ng hindi maipaliwanag na galit para sa babae. Sigurado siya na gumagawa lang ito ng dahilan para maudlot ang kanilang divorce. Kahit na nag-usap na sila. Gusto niya malaman kung ano pang mga palabas ang gagawin nito. SInasabi na niya na hindi siya nito kaya idiborsyo. Kung magsalita ito kahapon ay parang utang na loob niya pa na maghihiwalay na sila. Kumuyom na lang ang kanyang kamao habang ang mga mata ay  nagbabanta ng kaparusahan sa taong pinaghintay siya.

Habang nagagalt si Renzell sa hindi pagsipot ni Cassandra ay ang huli ay kakamulat lang ng mga mata. 

“Goodmorning, iha. Kumusta na pakiramdam mo?” malambing na tanong ni Belen nang makita nagising na ang anak. Oo, hindi lingid sa lahat na ampon lamang ito pero para sa kanya ay tunay niya itong anak at ang malaman na nakunan ito ay mas doble ang sakit na kanyang naramdaman. 

Hindi maisip ni Belen kung paano nakayanan ni Renzell na pabayaan ang asawa. Alam naman nila na hindi nito mahal ang anak pero sana man lang ay kahit paano ay pinakisamahan nito si Cassy ng maayos.

Belen heart is broken. Hindi niya akalain na nawala ang sanggol na matagal na nitong pinapangarap ng ganoon lang kadali.

“Mom,” nanghihina wika ni Cassandra nang makita na naroon ang Ina ni Ava. Ayaw na niya sana ipaalam pa rito ang nangyari pero mukhang hindi talaga nagpapigil si Ava na ipaalam dito. 

“Dont move, Cassy, Dear.” Pag-awat ni Belen nang makitang uupo ito. Mabilis niya itong inalalayan at nang makaupo ng maayos ay saka naman niya kinuha ang dala niyang sabaw na siya mismo ang nagluto. Its a crab and corn soup na isa sa mga paborito nito. 

“I bring your favorite soup. Maganda ito para mabilis maka-recover ang katawan mo." 

Isang matamis na ngiti ang isinukli ni Cassandra para  sa tumayong Ina. Nagsandok ito ng sabaw saka hinipan bago inilapit sa kanyang bibig. She remembers the time when she or Ava got sick. Ito mismo ang mag-aalaga sa kanila at ito rin mismo ang magluluto ng kanilang kakainin kahit sobrang abala rin nito sa opisina.

Maingat na itinapat ni Belen ang kutsarang may laman na sabaw sa bibig ni Cassy. “Be careful,” paalala ni Belen bago maingat na isinubo ang kutsarang may laman na sabaw. 

Nang mahigop ni Cassandra ang sabaw ay nakaramdam ng init ang kanyang sikmura. Hindi niya maiwasan mamuo ang luha sa gilid ng kanyang mga mata. Halos tatlong taon niya hindi naranasan ang pag-aalaga nito dahil sa pagpili niya na maikasal kay Renzell. Ngayon niya unti-unti na-realize ang mga iniwanan niya para sa lalaki.

“Don’t cry, Cassy. Magiging okay rin ang lahat.” Pinunasan ni Belen ang tumulong luha sa mga mata ni Cassndra na mukhang hindi nito napansin. 

Mabilis na pinunasan ni Cassandra ang luhang hindi niya namalayan saka yumakap sa Mommy Belen niya. 

Ginantihan naman ni Belen ng yakap ang anak saka hinaplos ang buhok nito. Mas kailangan siya ngayon ng anak at hindi niya ito papabayaan. 

Matapos kumain ni Cassandra ay pinilit siya nina Belen at Ava na magpahinga pa dahil ‘yon ang kailangan niya. Wala siyang nagawa kundi sundin ang mga ito. 

Nagkatinginan ang mag-ina nang tuluyan makatulog si Cassandra. Nakatulong pa kasi ang iniinom nitong gamot kaya mabilis din ito nakatulog. 

“How are you, Iha?” tanong ni Belen sa anak at sinenyasan na lapitan siya. Kaagad naman lumapit si Ava sa Ina saka hinawakan ang kamay nito na naghihintay.

“I’m not okay, Mom.” Bakas ang lungkot sa boses ni Ava. Hanggang ngayon ay hindi pa rin niya matanggap ang sinapit ng matalik na kaibigan at sa sanggol nito.

“I understand what you are feeling, anak. Natatakot din ako sa kung ano kayang gawin ng Daddy mo kapag nalaman niya ang nangyari ito,” nag-aalalang wika ni Belen. Nasisiguro niya na hindi basta-basta uupo lang ang asawa kapag nakarating dito ang dinanas ni Cassy. Dahil kahit ito ay sobrang minahal ang dalaga. 

“Let’s hide it for a while, Mom. Hindi ito ang oras para gumawa nang panibagong gulo. Cassy needs to cut her connections to that bastard first.” Kung nakakam@tay lang ang tingin ay baka ganoon na ang nangyari sa talim ng mga mata ni Ava habang nakatingin sa kisame dahil pinipigilan niyang bumagsak ang kanyang mga luha. She needs to be strong for Cassy. “Kayo na muna po bahala rito, lalabas lang po ako,” paalam niya saka kinuha ang kanyang bag at tuluyan lumabas. 

Pagkalabas ni Ava ay hindi na niya napigilan ang pagtulo ng mga luha. Itinakip niya ang kanang kamay sa bibig para hindi makagawa ng ingay. Mabuti na lamang at nasa VIP area sila kaya wala pupunta roon basta-basta.

Nang makabawi si Ava ay agad niya inayos ang sarili, naglakad habang kinukuha ang cellphone na nasa bag.

Mabilis niyang hinanap ang numero ng taong sasalo sa kanyang galit.

“I swear, Dastine, kapag hindi mo pa nilayuan si Renzell Lee ay walang kasalang mangyayari!”