Masuk25-year-old Mikana decides to explore her desires by hiring a handsome escort named Axel. Despite his sometimes unpleasant behavior, she find herself drawn to his irisistable charm. As Mikana's feeling grow, she faces a dilemma: should she break her own rules to seek Axel's affection?
Lihat lebih banyak水瀬紗月は、数字を信じていた。
人は嘘をつく。けれど、塩基配列は嘘をつかない。
だから母の葬儀を終えた翌日も出勤したし、5度目の体外受精が失敗に終わった週も、検査報告書の確認を続けた。モニターに浮かんだ数字を信じられなかったのは、その日が初めてだった。
【父権肯定確率 99.99%】
紗月はマウスから手を離した。
検体番号を、もう一度確かめる。
P-260817-03。水瀬恭介。
C-260817-01。水瀬悠真。見間違えるはずのない名前だった。
「所長?」
向かいに立つ分析チームの責任者、三浦直樹が、ためらいがちに呼びかけた。
紗月は答えなかった。画面上部の依頼目的から、もう一度読み直す。
希少血液疾患に関する家族遺伝子パネル検査。
患児、水瀬悠真。法定代理人、水瀬紗月。父親側検体、水瀬恭介。悠真の血液検査で原因のわからない異常が見つかったのは、1週間前だった。治療方針を決めるには、両親の検体との比較が必要だった。
東京の遺伝子解析センター、GENE ONEで所長を務める紗月は、利益相反を避けるため、受付から解析まで別のチームに任せていた。自分が行うのは、最後の承認だけ。そのつもりだった。その最後の画面に、ありえない結果が出ている。
悠真は、養子のはずだった。
恭介の従兄とその妻が相次いで亡くなり、ひとり残された子だと聞いていた。4歳だった悠真を家に迎えて、もう3年になる。
初めて会った悠真は、見知らぬ児童養護施設の相談室で、泣きもしなかった。
小さなスニーカーのつま先を見つめていた子が、紗月の差し出した指を、ぎゅっと握った。 その夜、寝ぼけた声で初めて「ママ」と呼ばれた。紗月はトイレに隠れ、声を殺して泣いた。 自分が産めなかった命を愛してもいい。そう許されたような気がした。それから一度も、悠真をよその子だと思ったことはない。
予防接種の記録も、アレルギーの数値も、好きなおかずも寝相も、誰より知っている。 ただ、実の両親が誰なのかは、詳しく聞かなかった。亡くなった家族の話をするのは恭介につらいだろうし、悠真の傷にも触れると思っていたからだ。恭介が実の父親であるはずがない。
「混入の可能性は?」
「陰性コントロールに異常はありません」 「バーコードの照合は?」 「受付時の映像と、前処理のログまで確認しました」直樹の返答には、ためらいがなかった。
それがかえって、紗月の喉を締めつけた。結果画面を拡大する。15か所のSTR座位が、1行ずつ噛み合っていた。
偶然や機器の不具合では説明のつかない並びだった。それでも、まだ結論は出せない。
科学者は、疑いを証明と取り違えない。
紗月は机の角に指先を押しつけた。爪の下が白くなる。
胸の中では、何百もの問いが一斉に湧き上がっていた。けれど口にした途端、すべてが事実になってしまう気がした。 今必要なのは、夫の顔でも言い訳でもない。 もう一度、同じ結果が出るか確かめることだ。「生データをロックして」
「はい?」 「この件にアクセスできるのは、私と三浦さんだけ。自動バックアップも全部保存して」紗月は立ち上がった。
膝が固まったようで、うまく動かない。それでも声だけは、いつもと変わらなかった。「残っている検体は、すべて廃棄保留。新しい検体でやり直す」
「所長、結果に何か問題が……」 「まだわからない」紗月は画面の2つの名前を、まっすぐ見つめた。
水瀬恭介。
水瀬悠真。夫と、息子。
結婚するときに水瀬の姓を選んだ夫と、3年前に同じ姓になった息子。法律上だけのつながりだと思っていた2人は、紗月が家族になるよりずっと前から、血でつながっていた。
紗月は短く告げた。
「もう一度、検査して」
* * *
Humugot ako ng buntong hininga bago ko ligpitin ang niluto kong garlic buttered shrimp. Katulad ng dati noong nagsasama pa kami sa iisang bubong, late na naman siya umuwi at madalang na lang kaming sabay na kumain. Hindi naman siya nangako na maaga siyang uuwi but before he left to work I said I'd make dinner tonight.Baka saan probinsya naman siya napadpad.Ipapasok ko na sana ang ulam sa ref nang biglang narinig ko ang tunog ng doorlock. Inilagay ko pabalik sa table ang mankok at saka dali-dali akong nagtungo sa living area kung saan nadatnan ko si Axel. Nakahawak sa pader humahangos na parang tumakbo sa marathon."Is" bumawi muna siya ng hangin bago ituloy ang tanong. "Is Dinner ready?"Lumapit ako at tinulungan siya tangalin ang coat niya."Oo, medyo lumamig nga lang." sagot ko. "Tumakbo ka ba? Ba't ka hininhingal?""Sira 'yung elevator kaya nag hagdan na lang ako. Ayaw ko magtampo ang misis ko dahil late na naman ako sa hapunan." aniya na may pag kurot pa sa pisngi ko.Inilagay k
“Are you certain about this, Hija? Baka napilit ka lang ng anak ko.” seryosong sabi ni Mr. Greyson habang nakaupo ako katapat niya.Nakatayo naman sa likod niya si Myrtle tila nag-aalala rin sa biglaang balita.“The... The two of us decided to end our marriage, Mr. Monreal... Pasensya na po sa abala.”Bahagya ko niyuko ang ulo ko para ipakitang sincere ako sa paghingi ko ng pasensya. Buong akala ko'y nakausap na ni Grant ang Dad niya tungkol sa divorce namin pero ako rin naman pala mag papaliwanag sa bandang huli.“You know...” hinawakan ni Mr. Monreal ang kamay ng kan'yang asawa. “Myrtle and I went through some tough times. Hindi talaga maiiwasan ang away mag-asawa. Pag-usapan niyo muna bago kayo mag desisyon.”“I agree with that. We grow fond of you, Mikana. Speak to him about this, please.” dugtong ni Myrtle.“Kung hindi dahil sa'yo, Hija. Hindi babalik dito si Axel—”We are disrupted by the sudden arrival of my husband who will soon be my ex-husband. He stormed into the office wit
Slight SPG!!I hate him. I hate him. Iyon ang paulit-ulit na sinasabi ko sa aking isipan but the look on his face tells me he wants me."Hindi ka rin pala kakasa-""Upo..." bulong ko."Pardon?""SABI KO MAUPO KA!" I commanded. Bahagya siyang nagulat at naupo sa sofa. He opens his legs to expose his bulge. Tumayo ako at nakasimangot tumingin sa kan'ya."No kissing at isang round lang and don't moan my fcking name! Nagkakaintindihan?" mataray na sabi ko."Yes ma'am." Fvck he deliciously replied."Ilabas mo na." may halong pagkailang na sabi ko. Parang gusto ko na umatras sabi ng pride ko pero nakakadala ang temptation na taglay niya.I want him to fill me inside.Hindi ko naman ito gagawin out of emotion. Ginawa ko lang ito para mapapayag siya sa gusto ko. He slowly pulled down his pants without taking his eyes off me. I can say that he teases me by not removing his underwear."Narinig mo ako diba?""Why don't you take your clothes off as well?" mapang-asar na hamon nito. Geez. Sa s
May tampo siguro 'yon dahil hindi ako nagpaalam. 'diba galit siya kay Myrtle at ayaw niya akong makipagsalamuha sa mother-in-law niya? Psh. Ang babaw niya kung ganoon basta ako wala na akong PAKI sa feelings niya.Dalawang araw na niya akong hindi pinapansin. Palagi rin siyang busy at overtime sa trabaho. Na offend ko siguro siya noong minaliit ko ang pagiging modelo niya. Gusto yata niya patunayan sa'kin na kaya niya rin magpatakbo ng kompaniya. Tch. Ano ba itong pinag-iisip ko.Hindi ako makatulog kaya tumambay ako dito sa labas ng kwarto ko. Naupo ako sa sahig na may hawak na kape. It's already 11:00pm but it wasn't too late for coffee.Tumayo na ako nang makarinig ako ng footsteps. Papasok na ako no'ng makarinig ako ng sunod-sunod na pag-ubo. Huminto ako sa pagpasok, tumingin ako kay Grant na naka yukong naglalakad patungo sa silid niya.As usual nilagpasan niya ako. Naubo ulit siya nung nakalapit na siya sa pintuan. Tawagin ko kaya si Manang para siya ang mag asikaso sa amo niy
Naka sout lang ako ng simpleng loose white polo, at saka itim na pants. Ta's rubber shoes na puti. As usual naka-pony tail ang mahabang buhok ko. Sense of fashion wala ako nun. Basta kung anong komportable sa akin susuotin ko. Bandang 4:10 nakarating na ako sa restaurant kung saan kami magkikita n
Are you horny?Tila isang multo nagparamdam si Axel sa'kin. Hindi ko namalayan dal'wang minuto na pala akong nakatitig sa phone ko. Shuta, ba't bigla siya nagparamdam? Dapat ba akong mag reply sa walang kwentang chat niya? Friday ngayon ng hapon at bukas magkikita kami ng mga college friends ko.Me
Isang linggo na ang nakakaraan noong huli kaming nagkita ni Axel. I miss him, nakakamiss ang pagiging gahamad niya sa pera, nakakamiss ang mga walang kwentang banat niya, at mas namimiss ko 'yung burat niya. Simula noong kunin niya ang pagiging inosente ko hinahanap ko ang init ng katawan niya. But
Nababanas ako sumunod nang pasok sa kwarto. Padabog ko inilagay sa kama ang bag ko. Nag check-in kami sa motel ng tatlong oras."Ba't ako pinagbayad mo? Ako na nga iyong nagbayad ng tatlong goto na kinain mo.""Kulang pa nga 'yun. You're the costumer of course you're the one who should pay for ever












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.