- 6 - แค่อินเนื้อเพลง

"พานักร้องนำของพวกมึงไปกินข้าว"

"เฮ่ย"

เสียงอุทานของหนุ่มๆในวงดังขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ทุกสายตาหันขวับไปมองใบตองเป็นตาเดียว สลับกับมองหน้าฟินนิกซ์ด้วยความตกตะลึง

"พะ พี่พูดบ้าอะไรของพี่เนี่ย ใครจะไปกินข้าวกับพี่!"

ใบตองหน้าแดงก่ำ ทั้งโกรธทั้งอายที่เขามาพูดจาสองแง่สองง่ามต่อหน้าคนอื่นแบบนี้

"ก็เมื่อวานพี่บอกแล้วไง ว่าจะเดินหน้าง้อ"

"หยุดพูดเลยนะ!"

หญิงสาวตวาดแหว ตัดบทเขาทันควันก่อนที่ความลับเรื่องความสัมพันธ์ในอดีตจะหลุดรอดออกไปให้คนอื่นรู้ เธอหันขวับไปทางปืนด้วยสีหน้าจริงจัง

"พี่ปืนคะ เราเริ่มซ้อมกันเลยดีกว่าค่ะ อย่าไปสนใจคนนอกเลย เสียเวลาเปล่าๆ"

ปืนมองสลับระหว่างเพื่อนสนิทกับนักร้องนำคนใหม่ด้วยแววตาจับผิด

เขาพอจะเดาออกตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าสองคนนี้ต้องมีซัมติงอะไรบางอย่างกันแน่ๆ แต่ในเมื่อใบตองไม่อยากพูด เขาก็จะไม่เซ้าซี้ ตอนนี้เรื่องงานต้องมาก่อน

"เออๆ งั้นมาเริ่มกันเลยดีกว่า วันนี้ขอเทสต์เสียงน้องใบตองกับจังหวะของวงก่อนนะ เอาเพลงที่ตองถนัดที่สุดมาสักเพลงเลย น้องตองพร้อมนะ"

ปืนเคาะไม้กลองให้จังหวะเป็นการเรียกสติทุกคนกลับมา

"พร้อมค่ะ"

ใบตองพยักหน้ารับ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆปิดเปลือกตาลงครู่หนึ่งเพื่อลบภาพของผู้ชายหน้ามึนที่นั่งอยู่มุมห้องออกไปจากหัว

เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แววตากลมโตก็เปลี่ยนไป มันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและอินเนอร์ของนักร้อง

เสียงคีย์บอร์ดของน้ำเริ่มบรรเลงขึ้นเป็นอินโทร ตามด้วยเสียงกีตาร์โปร่งของบาสที่เกาจังหวะเบาๆ คลอตามไป

ใบตองจับไมโครโฟนด้วยสองมือ ก่อนจะเปล่งเสียงร้องที่ใสกระจ่างทว่าแฝงไปด้วยความรู้สึกเศร้าสร้อยออกมา

แค่ท่อนแรกที่หลุดออกมาจากริมฝีปากบาง ก็ทำเอาทุกคนในห้องซ้อมถึงกับขนลุกซู่

เสียงของเธอใสและมีพลังสะกดคนฟังได้อย่างอยู่หมัด แต่สิ่งที่ทำให้ฟินนิกซ์ถึงกับชาวาบไปทั้งหัวใจ ไม่ใช่ความไพเราะของน้ำเสียง

แต่มันคือแววตาที่เธอใช้สื่อสารออกมาตอนที่ร้องเพลงนี้ต่างหาก

ดวงตากลมโตที่เคยสดใส บัดนี้กลับคลอหน่วงไปด้วยหยาดน้ำใสๆ

เธอไม่ได้มองมาที่เขา เธอทอดสายตามองข้ามไหล่เขาไปยังกำแพงว่างเปล่าด้านหลัง ราวกับกำลังจมดิ่งอยู่ในความทรงจำที่แสนเจ็บปวด

ฟินนิกซ์กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่หลังมือปูด เพลงที่เธอเลือกร้อง เนื้อหาของมันกำลังด่าเขาทั้งทางตรงและทางอ้อม

เขารู้ดีว่าเธอตั้งใจร้องเพลงนี้เพื่อตอกย้ำความผิดของเขา ตอกย้ำว่าเขาเคยทำร้ายจิตใจเธอสาหัสแค่ไหน

ท่อนฮุคที่ถูกถ่ายทอดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย ทำเอามือกลองอย่างปืนถึงกับตีจังหวะช้าลงไปนิดหนึ่งด้วยความอินจัด

ในขณะที่บาสและคิมต่างก็อินไปกับอารมณ์เพลงจนแทบจะร้องไห้ตาม

เมื่อเพลงจบลง ความเงียบเข้าปกคลุมห้องซ้อมไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจเบาๆของนักร้องนำเท่านั้น

แปะ แปะ แปะ!

เสียงปรบมือดังขึ้นทำลายความเงียบ เป็นน้ำที่ทนไม่ไหวต้องปรบมือชื่นชมรุ่นน้องอย่างออกนอกหน้า

"โอ้โห! น้องตองลูก! สุดยอดมาก! อินเนอร์มาเต็ม เสียงทะลุทะลวงไปถึงขั้วหัวใจเจ๊เลยลูกเอ๊ย ร้องซะเจ๊นึกว่าเพิ่งโดนผู้ชายทิ้งมาหมาดๆ"

คำชมของน้ำเหมือนธนูที่พุ่งปักเข้ากลางอกของฟินนิกซ์อย่างจัง ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น รู้สึกหน้าชาไปหมด

ใบตองฝืนยิ้มบางๆให้รุ่นพี่

"ขอบคุณค่ะพี่น้ำ ตองก็แค่อินกับเนื้อเพลงน่ะค่ะ"

"โห อินเบอร์นี้ พี่ว่าเพลงเปิดตัววงเรางานรับน้องอาทิตย์หน้า ต้องปังแน่ๆว่ะไอ้ปืน!"

บาสเสริมขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ก่อนจะวางกีตาร์ลงแล้วรีบเดินไปหยิบขวดน้ำเย็นเจี๊ยบจากในกระติกน้ำแข็งมาถือไว้

"พักกินน้ำก่อนน้องตอง ร้องซะเสียงใสขนาดนี้ คอแห้งแย่เลย มาๆเดี๋ยวพี่บาสคนหล่อเปิดน้ำให้"

บาสทำท่าจะบิดฝาขวดน้ำเพื่อส่งให้รุ่นน้องสาวสวย ทว่ายังไม่ทันที่มือของเขาจะได้ขยับ

จู่ๆมือหนาของใครบางคนก็เอื้อมมาฉกขวดน้ำนั้นไปจากมือเขาหน้าตาเฉย