Home / Romance / Ruined Friendship / Ch. 5: Strānge

Share

Ch. 5: Strānge

last update publish date: 2026-09-04 23:50:40

Hunter's point of view

Naiwan akong nakatayo sa labas, watching Haylen car drive away. Napahilot ako sa batok ko. I really need to clear things up with Kadecy. Akala ata nung isa, happily taken pa rin ako.

​When I walked back inside and returned to the table, Kadecy was quietly sipping her juice, eyeing me curiously. For a split second, I caught a strange, pale look on her face, but it vanished so quickly I thought I just imagined it. Something felt off, though. Biglang iba ang vibe sa lamesa nang maupo na ako, it was as if everyone was suddenly trying to act normal and smooth things over.

​I reached the table, pulling back my chair right next to her.

​"Sino 'yun?" tanong kaagad ni Kadecy pagkaupo ko, trying her best to sound like she didn't care, pero halatang gustong may malaman sa ganap sa labas. "Si Haylen ba 'yun?"

​"Yeah," I replied smoothly, leaning in a little closer to her. "I just handed her something for her mom."

​"Ah... sweet naman, 'yun ata ang extra gift na binili mo, e," pabulong niyang sagot, looking down at her food again. Ah, 'yun na kaagad ang iniisip niya?

​I stared at her side profile, suppressing a smirk. If only you knew, Kadecy. If only you knew.

​Pero nung iikot ko ang tingin ko sa buong lamesa, mas lalong lumalim ang hinala ko. The loud laughing was gone. Sina Kane at Declan, biglang tutok na sa pagkain nila na akala mo mawawala na lang bigla habang si Leonhardt naman ay nakatitig sa aming dalawa ni Jack. I squinted my eyes at him.

​"Why are you guys so quiet now?" I asked, my voice getting serious. I looked at their faces one by one. "Bakit parang naging tahimik kayo bigla? Anong nangyari nang nasa labas ako?"

​"Wala, bro!" mabilis na sagot ni Kane sabay tawa nang pilit at kamot sa kilay niyang may design pa ata. "Pagod lang sa kakadaldal. Nabigla ang mga tiyan namin sa mamahaling pagkain, e." Na para bang hindi sila sanay sa mamahalin na pagkain? E, ang yaman naman nila, mostly 'yun talaga ang kinakain nila.

​"Yeah, solid kasi ng steak," giit din ni Jack. He was smiling, pero nang magtagpo ang tingin namin, may galit at inis pa rin akong naramdaman sa kanya. Hindi ko alam, parang biglang nag-iba na 'yung nararamdaman ko sa kanya.

​Hindi ako tanga. Alam kong may nangyari nang nasa labas ako. I glanced down at Kadecy. She was surprisingly quiet, keeping her distance and barely touching her glass anymore. Her body was tense, like she was holding back her feelings.

​Leonhardt broke the uncomfortable silence. "Let's call it a night. Gabi na rin, and we all have things to do tomorrow."

​"Yeah, correct," sang-ayon ni Declan habang tumatayo na.

​I didn't ask any more questions, but the bad feeling in my chest didn't leave. I stood up and reached for Kadecy's small bag, naturally holding her things for her.

​"Let's go," mahinang sabi ko sa kanya. "Hatid na kita."

​Tumango lang siya nang parang wala pa rin sa sarili, nakipagtanguan na rin siya sa iba except sa isa na kahit tingin manlang kay Jack ay wala na. Napakunot ang noo ko doon pero binaliwala ko na lang muna. Baka pagod na nga lang talaga sila sa asaran kanina. As we all walked out to get the cars, I kept my hand gently on Kadecy's back, keeping her close to me.

​I don't know what happened at that table while I was outside, but one thing is clear, hinding-hindi ko palalampasin 'pag may gumawa sa kanya ng masama.

    Nang marating namin ang sasakyan, I opened the passenger door for her first before walking around to the driver's seat. Pinaandar ko na kaagad ang makina.

​Habang nagmamaneho ay pasulyap-sulyap lang ako sa kanya because she was unusually quiet. Hindi talaga ako mapakali kapag ganito siya. Feeling ko may kasalan akong nagawa na hindi ko alam. Fvck this. I really don’t like this feeling. I’m used to her constant blabbering, pero ngayon, parang may mabigat na hangin sa loob ng kotse.

​"So, Kadecy... do you have something to tell me?" I asked softly, keeping my eyes on the road. "Why the sudden change of mood?"

​Bigla namang nagbago ang timpla ng mukha niya. She quickly tried to fix her expression, but I could tell she was just forcing that weak smile for my sake.

​"Oh, nothing really! Ikaw naman, parang hindi ka sanay sa akin," pabalang niyang sagot habang pumapaypay ng kamay. "Nalowbat lang ang physical energy ko, something like that! Paano ba naman kasi, ang ingay-ingay nina Kane at Declan kanina. Akala mo hindi nagkita nang tatlong araw!"

​I chuckled softly, glancing at her side profile. "Well, you know how those idiots get when there's free steak. Si Leonhardt lang ata ang matino sa kanila kanina."

​"Naku, kahit si Leonhardt! Akala mo lang tahimik 'yun, pero pasimpleng nangsusupalpal din 'yun kina Jack at Kane, e!" panggagaya niya sa aksyon ni Leonhardt kanina. "Minsan nga naiisip ko, paano mo ba sila natatagalan? Kung ako sa'yo, matagal ko nang pinatapon si Kane sa kabilang planeta."

​"They're loud, I know," I replied with a half-smirk. "But they've got my back. Tsaka adjusted na ako sa kagagúhan ng mga 'yun." Yeah. Parang sila 'yung tipo ng kaibigan na kahit anong mangyari sayo, ay to the rescue kaagad sila.

​"Sabagay, pare-pareho naman kayong may sariling amoy," she's crunching her nose sabay irap. "Pero seriously, ang gulo nila. Para akong nanood ng teleserye na walang script sa lamesa niyo."

​"At least hindi ka nainip," I said, a genuine smile breaking on my face.

​The playful banter continued for a bit, and I felt the tension in my chest ease up. At least, the chaotic Kadecy I knew was coming back.

​Kalaunan ay tumahimik na naman siya habang nagmamaneho na ako patungo sa gilid lang ng labasan. Malapit lang naman ang bahay nila sa exclusive village namin, just a short drive past the main guardhouse.

​When I took another quick glance, she was staring intently at her phone screen. I caught a glimpse of a paused video before she hit send to whoever she was chatting with. Maybe it’s just another meme video, mahilig pa naman siya mag-send ng mga ganun sa group chat para mang-trip.

​I didn't push it further. Minutes later, I pulled up right in front of their house.

​"We're here," I smiled, putting the car in park.

"Thanks sa libreng dinner at sa hatid, Mr. Lover boy," biro niya pa habang binubuksan na ang p***o.

​"Anytime, Kadecy," I looked at her, my voice softening. Mukha siyang napagod talaga at problemado. "Magpahinga ka na, okay? If may problema ka you can always tell me naman. One call away lang ako. "

​"Yup! Ingat sa pagmamaneho pauwi, baka makabangga ka ng poste sa sobrang pagka-pogi mo," ngisi pa niya bago tuluyang bumaba at kumaway pa na parang bata.

​Pinagmasdan ko muna siyang makapasok sa loob ng bahay nila bago ko dahan-dahang pinaandar ang kotse pabalik sa bahay. But as I drove, the uneasy feeling in my chest slowly returned. Parang hindi talaga ako makatulog nito. Something definitely happened at that dinner table, and I was going to find out what it was. And fvck. Kailangan ko pa pala kausapin si Kadecy about sa amin ni Haylen. Maybe next dinner na kaming dalawa na lang, hindi na kasama ang tropa.

    

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Ruined Friendship    Ch. 6: Scāndal

    Kadecy's point of view Nang makapasok ako sa bahay, napakatahimik ng paligid. Pàtay ang karamihan sa mga ilaw, bukod sa maliit na ilaw na nakatapat sa may kusina.​Pumasok muna ako sa kwarto para maibaba 'yung bag ko at mabilis na nagpalit ng pambahay. Habang nasa biyahe kami pauwi ni Hunter kanina, nag-text na ako kay tito Mark. Isinend ko sa kanya 'yung mismong scàndal video ni tita Gloria at ng lalaki niya.​Pero hanggang ngayon, wala pa ring reply mula sa kanya.​Kinakabahan ako kasi baka naunahan na naman ako ni tita sa cellphone niya. Minsan kasi kinukuha at binabasa ni tita 'yung phone messages ni tito. Pero nung umalis ako kanina, wala naman si tito rito at dala niya 'yung phone niya habang si tita naman, busy makipagkalandian sa lalaki niya.​Dahan-dahan akong lumabas ng kwarto.​"Tito Mark? Are you home?" tawag ko habang nakatayo sa gitna ng sala.​Walang sumasagot. Tiningnan ko rin 'yung kusina at sa may liko

  • Ruined Friendship    Ch. 5: Strānge

    Hunter's point of view Naiwan akong nakatayo sa labas, watching Haylen car drive away. Napahilot ako sa batok ko. I really need to clear things up with Kadecy. Akala ata nung isa, happily taken pa rin ako.​When I walked back inside and returned to the table, Kadecy was quietly sipping her juice, eyeing me curiously. For a split second, I caught a strange, pale look on her face, but it vanished so quickly I thought I just imagined it. Something felt off, though. Biglang iba ang vibe sa lamesa nang maupo na ako, it was as if everyone was suddenly trying to act normal and smooth things over.​I reached the table, pulling back my chair right next to her.​"Sino 'yun?" tanong kaagad ni Kadecy pagkaupo ko, trying her best to sound like she didn't care, pero halatang gustong may malaman sa ganap sa labas. "Si Haylen ba 'yun?"​"Yeah," I replied smoothly, leaning in a little closer to her. "I just handed her something for her mom."​"A

  • Ruined Friendship    Ch. 4: Jēalousy

    Kadecy's point of view ​The hurt that I was feeling when I just saw Hunter going to see Haylen outside the restaurant... para talagang sinaksak ng paulit-ulit 'yung dibdib ko. Through the glass window, I could clearly see them both. The smile on Hunter's face was so warm, so genuine. Awts. Happy couple talaga sila. Bagay na bagay, samantalang ako, taga-panood lang mula sa malayo. ​Naramdaman ko naman ang mahinang pagsipa sa paa ko mula sa ilalim ng mesa. Naalerto ako at mabilis na tinaasan ng kilay si Jack. ​"Oh? Anong problema mo?" irita kong tanong, sinusubukang itago 'yung nanginginig kong boses. ​"Anong tinitingnan mo diyan sa labas?" nakangising tanong niya. ​"Wala naman," sagot ko sabay iwas ng tingin at kuha sa baso ng tubig. ​"Oh? I smell jealousy here. Right, guys?" panggagait pa ni Jack sa iba. ​"Yeah, amoy na amoy hanggang dito!" pagsang-ayon naman agad nina Kane at Leonhardt habang nagtatawanan. ​Jack leaned in a bit, his eyes fixing on mine with a half-playful, h

  • Ruined Friendship    Ch. 3: Rēstaurant

    Hunter's point of view ​I pulled up in front of the restaurant at ibinigay ko agad 'yung susi sa valet. High-class 'yung lugar, kaya nung pumasok kami, napansin ko agad na medyo nailang si Kadecy. Pasimple pa siyang nag-aayos ng damit habang nakatingin sa paligid. ​Conscious na naman siya sa hitsura niya. Silly girl. Kahit ano namang isuot nito, napakaganda pa rin sa paningin ko. Effortless lang talaga. ​"Hunter! Dito!" sigaw ni Kane habang kumakaway sa reserved table namin for six. Kumpleto na sila roon—si Kane, Declan, Jack, at Leonhardt. Perfect seating arrangement. ​"Ayan na pala ang presidente ng Torpe Club!" bungad agad ni Kane nang makalapit kami. ​"Gagó," natatawa kong sagot sabay hila ng upuan para kay Kadecy bago ako umupo sa tabi niya. ​"O, Kadecy! Lakas talaga ng kapit mo rito kay Hunter, ah. Sundo, hatid, libre dinner?" asar naman ni Jack. ​"Special treatment talaga kapag VIP assistant," biro ni Kadecy sabay irap, pero kitang-kita ko 'yung patagong ngiti niya. ​"

  • Ruined Friendship    Ch. 2: Gīft

    Kadecy's point of view Wala lang akong kibo na naglalakad sa loob ng nagniningning na jewelry store habang nakatitig sa iba't ibang kumikislap na vitrine. Hanggang sa may isang kwintas na biglang humakot sa pansin ko. It was a delicate silver necklace with an Aries constellation pendant and a tiny diamond embedded in the middle.​Aries... my zodiac sign.​Bago ko pa man maitago 'yung tingin ko, naramdaman ko na lang ang paglapit ng mokóng sa tabi ko.​"Do you want that?" tanong ni Hunter habang nakangiti nang napakatamis, nakatitig din sa kwintas.​Napalingon ako sa kanya at pinilit na ngumiti, yung ngiting may halong pait. Kung sabihin ko bang oo, bibilhin mo ba para sa akin? O imagination ko lang 'yun?​"No. Nagandahan lang ako," mabilis kong tanggi. "Actually, maganda naman lahat ng nandito. May nagustuhan ka na ba for Haylen? O ako na ang pipili?" pag-iiba ko kaagad sa usapan bago pa man ako tuluyang mailang.​Bigla namang lumiwanag ang mukha niya at ngumisi nang napakalap

  • Ruined Friendship    Ch. 1: Blackmaīl

    ⚠️ Trigger Warning (SPG) This story explores matúre themes and may include potentially distréssing situations. Please take care of yourself and continue only if you feel comfortable. Kadecy's point of view "Fvck, Albie! You're so good!" I can't really stomach this situation. "Oh, yeah? Go, ride me like the good cowgirl you are, Gloria!" Ungól nang lalaki sabay bilis pa ng pagbäyo kay Gloria. Napadúwal ako, like, what the heck are they doing? Tiningnan ko 'yung cellphone ko habang naka-on pa ang video recording sa kanila. Akala mo talaga, tita, ha? Ipapakita ko 'to kay tito. Resibo na 'to kasi ayaw niya talaga maniwala sa akin na may tinitira si tita na mas bata pa sa kanya. Habang tumatagal, nagiging abúsive na rin kasi si tita sa akin. Parang prósti na nga kahit may asawa na, like errr sa chéater talaga, nakakadíri. Kapatid ng nanay ko ang asawa ni tita na si tito Mark, kaya nung mawala ang mga magulang ko, sila ang kumupkop sa akin. Nung una okay pa naman, pero na

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status