Home / Romance / Ruined Friendship / Ch. 4: Jēalousy

Share

Ch. 4: Jēalousy

last update publish date: 2026-09-03 10:41:52

Kadecy's point of view

​The hurt that I was feeling when I just saw Hunter going to see Haylen outside the restaurant... para talagang sinaksak ng paulit-ulit 'yung dibdib ko. Through the glass window, I could clearly see them both. The smile on Hunter's face was so warm, so genuine. Awts. Happy couple talaga sila. Bagay na bagay, samantalang ako, taga-panood lang mula sa malayo.

​Naramdaman ko naman ang mahinang pagsipa sa paa ko mula sa ilalim ng mesa. Naalerto ako at mabilis na tinaasan ng kilay si Jack.

​"Oh? Anong problema mo?" irita kong tanong, sinusubukang itago 'yung nanginginig kong boses.

​"Anong tinitingnan mo diyan sa labas?" nakangising tanong niya.

​"Wala naman," sagot ko sabay iwas ng tingin at kuha sa baso ng tubig.

​"Oh? I smell jealousy here. Right, guys?" panggagait pa ni Jack sa iba.

​"Yeah, amoy na amoy hanggang dito!" pagsang-ayon naman agad nina Kane at Leonhardt habang nagtatawanan.

​Jack leaned in a bit, his eyes fixing on mine with a half-playful, half-serious expression. "Sa akin ka na lang kasi. I'll make you happy, and I promise you won't regret it if you choose me."

​Napailing na lang ako sa pang-aasar niya, forcing a small, nonchalant laugh to keep my dignity intact.

​"I'm sorry, I'm single, but I'm not really available," sagot ko sabay irap sa kanya.

​"Ouch! Basted agad bago pa man makapagsimula!" hirit ni Declan habang pumapalakpak pa si Kane sa katatawa.

​"Told you, bro. Lakas ng harang," asar naman ni Leonhardt kay Jack.

​Nakitawa na lang ako sa kanila para ma-distract ang sarili ko, pero sa totoo lang, gustong-gusto ko nang lumabas at sumigaw. Single nga ako, pero 'yung pusong 'to, nakatali pa rin sa taong kasalukuyang nakatayo sa labas kasama ang babaeng tunay niyang mahal.

Habang busy ang lahat sa daldalan, nagulantang na lang ako nang biglang tumayo si Jack at lumipat sa vacant seat ni Hunter sa mismong tabi ko.

​Then, I felt it. ​His hand suddenly rested on my thigh, hidden underneath the table. Cold panic immediately washed over me, and I felt the blood completely drain from my face.

​Mabilis kong inilibot ang tingin ko sa iba pang kaibigan ni Hunter. Sina Kane at Declan, patuloy pa rin sa pag-aasaran na parang may sarili silang mundo. The long, thick tablecloth draped all the way to the floor, completely hiding what Jack was doing beneath it.

​Declan caught Jack sitting beside me and teasingly shook his head, misinterpreting the whole scene.

​"Pasimple ka pa diyan, Jack," biro ni Declan habang tumatawa. "Bumalik ka na nga rito sa upuan mo. Kapag nalaman o naabutan ka ni Hunter diyan, lagot ka talaga."

​"Nah, I just wanna talk closer to Kadecy," casual na sagot ni Jack sabay sandal sa upuan, making it look so innocent to everyone else.

​Pero sa ilalim ng lamesa, naramdaman kong dahan-dahang umaakyat ang kamay niya pataas sa hita ko. Nanlamig ang buong katawan ko. Mabilis kong tinabig ang kamay niya sa ilalim, pero parang wala lang 'yun sa kanya, he kept his relaxed posture, barely even flinching.

​I shifted uncomfortably in my seat, my heart hammering wildly inside my chest. Napalingon ulit ako sa lamesa at nagtagpo ang mga mata namin ni Leonhardt.

​Leonhardt stopped laughing. Napakunot ang noo niya nung makita ang matinding discomfort at panginginig sa mukha ko.

​"Are you okay, Kadecy?" tanong ni Leonhardt na may halong matinding pag-aalala sa boses, turning the attention of the table slightly. "Are you feeling okay? May masakit ba sa'yo?"

​"Ah, e—"

​Bago pa man ako makapagsalita, naramdaman ko ang pagbaon ng mga daliri ni Jack sa hita ko sa ilalim ng tela. He leaned just a fraction of an inch closer, his lips barely moving so no one else would notice.

​"Try to tell them what I'm doing..." pabulong niyang banta sa gilid ko, his tone dark and cold. "...and Hunter will lose something precious to him. That precious sports car he loves so much? I'll make sure it goes up in flames tonight."

​His sports car?

​Natigilan ako. Napaisip ako agad kung alin doon kasi ang dami niyang sasakyan, pero alam kong 'yung customized vintage sports car na regalo ng lolo niya ang pinaka-ingat-ingatan ni Hunter. The one he spent years restoring.

​Jack’s threat echoed in my head, paralyzing me. He was weaponizing Hunter's prized possession against me, knowing I wouldn't risk letting Hunter get hurt or ruined because of me.

​"I-I'm fine, Leonhardt," pilit kong bawi, trying to force a weak smile even though my teeth were practically chattering. "Bigla lang sumakit 'yung tiyan ko."

​Leonhardt narrowed his eyes, clearly unconvinced. Tiningnan niya si Jack, then back at me, his instincts catching the thick tension right at our corner of the table.

​"Sure ka?" tanong pa uli ni Leonhardt, slowly setting his glass down. "You look pale."

​"Oo nga, Kadecy, muka kang nakakita ng multo," dagdag pa ni Kane na natigilan na rin sa pag-inom.

​Jack just chuckled smoothly, slinging an arm over the back of my chair to make it look like we were just friendly. "Chill, guys. Nag-usap lang kami nang konti. Masyado niyo namang ginugulat 'yung tao."

​Doon na ako mas lalong nasuka sa matinding inis at takot. Gusto kong tumayo, gusto kong sampalin si Jack, pero natatakot ako sa kung anong pwedeng gawin ng gonggóng na 'to sa sasakyan at sa buhay ni Hunter kapag nagwala ako rito.

​I sat there frozen, praying to God that Hunter would walk through those doors now.

Bago pa man makapagsalita ulit si Leonhardt, mabilis na tinapik ni Kane ang balikat ni Jack.

​"Hoy, Jack! Bumalik ka na nga rito sa pwesto mo, nanggugulo ka pa diyan eh," utos ni Kane sabay tawa.

​Jack subtly squeezed my thigh one last time, a silent, sickening reminder of his threat, before finally pulling his hand back. He slid out of Hunter's chair and casually walked back to his original seat across the table, acting as if nothing had happened.

​"Galit agad? Lumipat lang ako nang konti," natatawang sagot ni Jack habang nakikipag-apir pa kay Declan.

​Nakahinga ako nang malalim, pero nanginginig pa rin ang buong katawan ko. The uncomfortable warmth where his hand had been made my skin crawl. Mabilis kong inayos ang lap ng damit ko sa ilalim ng mesa habang hawak-hawak ang nanginginig kong mga daliri.

​Leonhardt’s eyes never left me. Ramdam kong nakatitig pa rin siya sa akin, full of suspicion and concern, but before he could ask another question, the glass doors of the restaurant opened.

​Pumasok na si Hunter.

​His eyes immediately scanned the room, instantly locking onto our table. My breath caught in my throat as he walked back toward us, his tall frame emitting that usual calm authority, completely unaware of the heavy, toxic atmosphere that had just unfolded while he was outside.

​He didn't know about Jack's hands and the threat to his precious car.

​Napaayos ako ng upo at mabilis na kinuha ang baso ng juice para magkunwaring busy, trying my absolute best to hide the terror and pale look on my face.

​Hunter reached the table, pulling back his chair right next to me.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Ruined Friendship    Ch. 6: Scāndal

    Kadecy's point of view Nang makapasok ako sa bahay, napakatahimik ng paligid. Pàtay ang karamihan sa mga ilaw, bukod sa maliit na ilaw na nakatapat sa may kusina.​Pumasok muna ako sa kwarto para maibaba 'yung bag ko at mabilis na nagpalit ng pambahay. Habang nasa biyahe kami pauwi ni Hunter kanina, nag-text na ako kay tito Mark. Isinend ko sa kanya 'yung mismong scàndal video ni tita Gloria at ng lalaki niya.​Pero hanggang ngayon, wala pa ring reply mula sa kanya.​Kinakabahan ako kasi baka naunahan na naman ako ni tita sa cellphone niya. Minsan kasi kinukuha at binabasa ni tita 'yung phone messages ni tito. Pero nung umalis ako kanina, wala naman si tito rito at dala niya 'yung phone niya habang si tita naman, busy makipagkalandian sa lalaki niya.​Dahan-dahan akong lumabas ng kwarto.​"Tito Mark? Are you home?" tawag ko habang nakatayo sa gitna ng sala.​Walang sumasagot. Tiningnan ko rin 'yung kusina at sa may liko

  • Ruined Friendship    Ch. 5: Strānge

    Hunter's point of view Naiwan akong nakatayo sa labas, watching Haylen car drive away. Napahilot ako sa batok ko. I really need to clear things up with Kadecy. Akala ata nung isa, happily taken pa rin ako.​When I walked back inside and returned to the table, Kadecy was quietly sipping her juice, eyeing me curiously. For a split second, I caught a strange, pale look on her face, but it vanished so quickly I thought I just imagined it. Something felt off, though. Biglang iba ang vibe sa lamesa nang maupo na ako, it was as if everyone was suddenly trying to act normal and smooth things over.​I reached the table, pulling back my chair right next to her.​"Sino 'yun?" tanong kaagad ni Kadecy pagkaupo ko, trying her best to sound like she didn't care, pero halatang gustong may malaman sa ganap sa labas. "Si Haylen ba 'yun?"​"Yeah," I replied smoothly, leaning in a little closer to her. "I just handed her something for her mom."​"A

  • Ruined Friendship    Ch. 4: Jēalousy

    Kadecy's point of view ​The hurt that I was feeling when I just saw Hunter going to see Haylen outside the restaurant... para talagang sinaksak ng paulit-ulit 'yung dibdib ko. Through the glass window, I could clearly see them both. The smile on Hunter's face was so warm, so genuine. Awts. Happy couple talaga sila. Bagay na bagay, samantalang ako, taga-panood lang mula sa malayo. ​Naramdaman ko naman ang mahinang pagsipa sa paa ko mula sa ilalim ng mesa. Naalerto ako at mabilis na tinaasan ng kilay si Jack. ​"Oh? Anong problema mo?" irita kong tanong, sinusubukang itago 'yung nanginginig kong boses. ​"Anong tinitingnan mo diyan sa labas?" nakangising tanong niya. ​"Wala naman," sagot ko sabay iwas ng tingin at kuha sa baso ng tubig. ​"Oh? I smell jealousy here. Right, guys?" panggagait pa ni Jack sa iba. ​"Yeah, amoy na amoy hanggang dito!" pagsang-ayon naman agad nina Kane at Leonhardt habang nagtatawanan. ​Jack leaned in a bit, his eyes fixing on mine with a half-playful, h

  • Ruined Friendship    Ch. 3: Rēstaurant

    Hunter's point of view ​I pulled up in front of the restaurant at ibinigay ko agad 'yung susi sa valet. High-class 'yung lugar, kaya nung pumasok kami, napansin ko agad na medyo nailang si Kadecy. Pasimple pa siyang nag-aayos ng damit habang nakatingin sa paligid. ​Conscious na naman siya sa hitsura niya. Silly girl. Kahit ano namang isuot nito, napakaganda pa rin sa paningin ko. Effortless lang talaga. ​"Hunter! Dito!" sigaw ni Kane habang kumakaway sa reserved table namin for six. Kumpleto na sila roon—si Kane, Declan, Jack, at Leonhardt. Perfect seating arrangement. ​"Ayan na pala ang presidente ng Torpe Club!" bungad agad ni Kane nang makalapit kami. ​"Gagó," natatawa kong sagot sabay hila ng upuan para kay Kadecy bago ako umupo sa tabi niya. ​"O, Kadecy! Lakas talaga ng kapit mo rito kay Hunter, ah. Sundo, hatid, libre dinner?" asar naman ni Jack. ​"Special treatment talaga kapag VIP assistant," biro ni Kadecy sabay irap, pero kitang-kita ko 'yung patagong ngiti niya. ​"

  • Ruined Friendship    Ch. 2: Gīft

    Kadecy's point of view Wala lang akong kibo na naglalakad sa loob ng nagniningning na jewelry store habang nakatitig sa iba't ibang kumikislap na vitrine. Hanggang sa may isang kwintas na biglang humakot sa pansin ko. It was a delicate silver necklace with an Aries constellation pendant and a tiny diamond embedded in the middle.​Aries... my zodiac sign.​Bago ko pa man maitago 'yung tingin ko, naramdaman ko na lang ang paglapit ng mokóng sa tabi ko.​"Do you want that?" tanong ni Hunter habang nakangiti nang napakatamis, nakatitig din sa kwintas.​Napalingon ako sa kanya at pinilit na ngumiti, yung ngiting may halong pait. Kung sabihin ko bang oo, bibilhin mo ba para sa akin? O imagination ko lang 'yun?​"No. Nagandahan lang ako," mabilis kong tanggi. "Actually, maganda naman lahat ng nandito. May nagustuhan ka na ba for Haylen? O ako na ang pipili?" pag-iiba ko kaagad sa usapan bago pa man ako tuluyang mailang.​Bigla namang lumiwanag ang mukha niya at ngumisi nang napakalap

  • Ruined Friendship    Ch. 1: Blackmaīl

    ⚠️ Trigger Warning (SPG) This story explores matúre themes and may include potentially distréssing situations. Please take care of yourself and continue only if you feel comfortable. Kadecy's point of view "Fvck, Albie! You're so good!" I can't really stomach this situation. "Oh, yeah? Go, ride me like the good cowgirl you are, Gloria!" Ungól nang lalaki sabay bilis pa ng pagbäyo kay Gloria. Napadúwal ako, like, what the heck are they doing? Tiningnan ko 'yung cellphone ko habang naka-on pa ang video recording sa kanila. Akala mo talaga, tita, ha? Ipapakita ko 'to kay tito. Resibo na 'to kasi ayaw niya talaga maniwala sa akin na may tinitira si tita na mas bata pa sa kanya. Habang tumatagal, nagiging abúsive na rin kasi si tita sa akin. Parang prósti na nga kahit may asawa na, like errr sa chéater talaga, nakakadíri. Kapatid ng nanay ko ang asawa ni tita na si tito Mark, kaya nung mawala ang mga magulang ko, sila ang kumupkop sa akin. Nung una okay pa naman, pero na

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status