Ch. 2: Gīft

Kadecy's point of view

Wala lang akong kibo na naglalakad sa loob ng nagniningning na jewelry store habang nakatitig sa iba't ibang kumikislap na vitrine. Hanggang sa may isang kwintas na biglang humakot sa pansin ko. It was a delicate silver necklace with an Aries constellation pendant and a tiny diamond embedded in the middle.

​Aries... my zodiac sign.

​Bago ko pa man maitago 'yung tingin ko, naramdaman ko na lang ang paglapit ng mokóng sa tabi ko.

​"Do you want that?" tanong ni Hunter habang nakangiti nang napakatamis, nakatitig din sa kwintas.

​Napalingon ako sa kanya at pinilit na ngumiti, yung ngiting may halong pait. Kung sabihin ko bang oo, bibilhin mo ba para sa akin? O imagination ko lang 'yun?

​"No. Nagandahan lang ako," mabilis kong tanggi. "Actually, maganda naman lahat ng nandito. May nagustuhan ka na ba for Haylen? O ako na ang pipili?" pag-iiba ko kaagad sa usapan bago pa man ako tuluyang mailang.

​Bigla namang lumiwanag ang mukha niya at ngumisi nang napakalapad. Ayan na naman 'yung tingin niyang in-love na in-love.

​"Actually, meron akong nakita. Here, oh," sabay turo niya doon sa may lalagyan sa gilid.

​It was a unity bracelet made of pure white gold, decorated with tiny diamonds that caught the light perfectly. Ouch. Unity bracelet? Parang ipinangangalandakan na silang dalawa na talaga forever, ah. Pighati at failure na naman para sa 'kin. Wala na talagang pag-asa. Napatampal na lang ako mentally sa noo ko. Tahimik nga.

    

​"Oy, ang ganda naman," komento ko habang pinagmamasdan 'yung bracelet. "Marunong ka naman pala pumili, sinama mo pa ako rito."

​"Syempre, kailangan ko pa rin ng second opinion mo," sagot niya habang nakatingin pa rin sa bracelet na parang nakikita na niya 'yung mukha nang girlfriend niya. "You think she'll like it? Ayaw niya kasi ng sobrang over-the-top, pero gusto ko 'yung special pa rin."

​"Malamang, magugustuhan niya 'yan. Ang mahal kaya nito, dzuh," biro ko sabay irap. "At tsaka kahit anong ibigay mo roon, matutuwa 'yun. Ikaw ba naman ang magbigay, 'di ba?"

​Natawa siya sa sinabi ko at hinawakan ang baba niya habang pinag-iisipan 'yung regalo. "Bagay ba sa kanya?"

​"Oo naman. Maging bagay nga rin sana sa akin kung para sa akin 'yan, kaso hindi eh," bulong ko sa sarili ko na halos hindi na marinig. Ugghh. Delusional na ata ang magiging sakit ko.

​"Ano 'yun?" takang tanong niya habang nakatitig na sa akin.

​"Sabi ko, oo, napakabagay sa kanya.Bagay na bagay sa makinis niyang balat. Kaya bilhin mo na 'yan bago ko pa maisipan na itakbo 'yan palabas," sabay turo sa bracelet na akala mo talaga ay kukunin ko na at itatakbo. Hindi naman masakit, e. Syempre joke lang 'yun, naging instant magnanakaw pa tuloy sa bracelet. Pweding puso na lang niya? Ayy, joke lang ulit.

​"Loko ka talaga," natatawa niyang iling sabay signal sa sales associate. "Miss, I'll take this unity bracelet, please."

​Habang pinaliligiran ng staff ang pag-wrap ng mamahaling regalo para sa girlfriend niya, napatingin ulit ako nang palihim doon sa Aries necklace. Isang simpleng kwintas lang 'yun kumpara sa bracelet na binili niya, pero para sa akin, parang mas malayo pa ang distansya noon kaysa sa buwan.

​"Kadecy, let's go? Dinner time na, libre kita gaya ng usapan," tawag ni Hunter habang hawak na niya 'yung eleganteng shopping bag ng jewelry store.

​"Ayan! 'Yan ang pinakahihintay ko. Tara na, Mr. Loverboy!" Nag high-five pa ako sa balikat niya, habang sumusunod sa lakad niya palabas.

​"Oh, for a moment, can you hold this for a while and walk to my car first? I have to get something extra here first," pigil ni Hunter sabay abot sa akin ng bag na may laman nung regalo para sa girlfriend niya. Ay, muchacha na naman pala ang ate mo for today's life.

​"Sure. Bilisan mo, ah? Nagugutom na ang napulot mong pulubi sa kalye," simangot ko habang kinukuha 'yung bag.

​"Tsk." Ngumiti naman siya sabay gulo sa buhok ko. Sinamaan ko siya ng tingin at tinabig ko agad ang kamay niya. Feeling close talaga 'tong taong 'to sa buhok ko, nanggugulo pa ng hairstyle, e.

​"Ang emo mo," pabulong kong giit at lumabas na patungong sasakyan niya na bumukas naman kaagad nang nakalapit na ako. Nilingon ko muna siya at tinaasan ng kilay, pero tumalikod kaagad ang mokóng at lumapit doon sa babaeng sales associate kanina. Pumasok na lang ako at nagmuni-muni habang nakatitig sa bintana.

​Ano pa bang kailangan niyang bilhin doon? Baka bibili pa ng silver ribbon para aesthetic 'yung gift wrapper? Napabuntong-hininga na lang ako. Ibang klase rin mag-effort 'tong lalakeng 'to, spoiled na spoiled 'yung girlfriend.

​Nakasandal lang ako habang nakayakap sa shopping bag. Saklap din, 'no? When kaya ako?

​Ilang minuto rin ang lumipas bago nagbukas ang pintó sa driver's side at pumasok na si Hunter. May inilagay siya sa backseat na hiwalay at medyo nakagulong paper bag bago siya humarap sa akin, ang tingin niya ay parang ako na lang ang babaeng natira sa mundo. Hmmmm. Delulu na naman ako.

​"Tagal mo, ah," irita-iritable kong biro sa kanya para lang maitago 'yung pagpipiga sa dibdib ko. "Ano 'yang inilagay mo sa likod? Add-ons?"

​"Wala, extra stuff lang," maikling sagot niya at binuhay na ang makina. "Saan mo gustong kumain? Kahit ano, libre ko."

​Tiningnan ko siya habang nagmamaneho.

​"Sana may kahit ano na lang sa menu, 'no? Para naman hindi na ako mag-isip at pumili pa."

​"Ang dami mo talagang alam sa buhay, ano?" natatawa niyang sagot.

​"Hindi naman. Minsan na nga lang makapag-isip ng matino, eh."

​"Pfft. Matino pa ba sa'yo 'yang lagay na 'yan?" napailing na lang siya sabay liko sa kabilang highway. "By the way, kasama pala natin sina Kane, Declan, Jack, at Leonhardt."

​Bahagyang natigilan ang puso ko. Aray.

​"Oh, sure. Excited din naman akong makita ang mga kaibigan mo," sinubukan kong palabasin na masigla pa ang boses ko.

​Napasulyap siya agad sa akin at tinasan ako ng kilay. Aba, nanggagaya na ng ekspresyon ang mokóng, ah!

​Akala ko pa naman, date na namin 'to, kahit as friends man lang 'di ba? Umasa na naman ang tangá. May mga chaperone at buong barangay pa pala kaming kasama.

​"Bakit parang napilitan ka?" tanong niya at ngumisi pa talaga sa lagay kong 'to? "Akala ko ba gutom ka na? Doon tayo sa paborito niyo ring kainan."

​"Di noh! Masaya lang talaga ako kasi may sasagot sa ingay ng tropa mo," bawi ko agad habang nakatingin na naman sa labas ng bintana. "At least hindi lang ikaw ang bubwisit sa akin ngayong gabi."

​"Loko. Matutuwa 'yung mga 'yun na kasama ka."

​Ngumiti na lang ako nang tipid. Coping mode activated na naman, e, kailangan ko talaga maging madaldal kahit parang hindi naman talaga. Haissst. Sino na lang kaya sa mga kaibigan niya ang target-in ko, ano? Doon na lang ako pipili. Total naman mga single pa ata ang mga 'yun.