LOGINHunter's point of view
I pulled up in front of the restaurant at ibinigay ko agad 'yung susi sa valet. High-class 'yung lugar, kaya nung pumasok kami, napansin ko agad na medyo nailang si Kadecy. Pasimple pa siyang nag-aayos ng damit habang nakatingin sa paligid. Conscious na naman siya sa hitsura niya. Silly girl. Kahit ano namang isuot nito, napakaganda pa rin niya sa paningin ko. Effortless lang talaga. "Hunter! Dito!" sigaw ni Kane habang kumakaway sa reserved table namin for six. Kumpleto na sila roon—si Kane, Declan, Jack, at Leonhardt. Perfect seating arrangement. "Ayan na pala ang presidente ng Torpe Club!" bungad agad na tukso ni Kane nang makalapit kami. "Fvck off," natatawa kong sagot sabay hila ng upuan para kay Kadecy bago ako umupo sa tabi niya. "O, Kadecy! Lakas talaga ng kapit mo rito kay Hunter, ah. Sundo, hatid, libre dinner?" asar naman ni Jack. "Special treatment talaga kapag VIP assistant," biro ni Kadecy sabay irap, pero kitang-kita ko 'yung patagong ngiti niya. "Assistant daw? Weh?" taas kilay naman ni Leonhardt. Akala mo pinaglihi sa angry birds, e. "Bro, mahiya naman kayo sa salitang best friend. Tumingin ka nga sa kanya, Hunter, para kang tagabantay ng mamahaling alahas. Bagay na bagay kayo, bro." "Tigilan niyo nga siya," pangaawat ko pero nangingisi pa rin naman. Ewan ko ba, parang gustong-gusto ko 'yung panunukso nila sa amin. Napabuga ako ng hininga at isinandal ko 'yung braso ko sa likod ng upuan ni Kadecy, isang galaw na sobrang natural na sa akin tuwing kasama ko siya. "Sus, Hunter! Protective ka lang kasi ayaw mong maagawan," pang-aasar pa lalo ni Declan habang nagtatawanan silang lahat. Napailing na lang ako. Tumingin ako nang patago kay Kadecy. Namumula na 'yung pisngi niya habang kunyari na nagse-cellphone para lang magmukhang cool, pero huling-huli ko ang pamumula hanggang leeg niya. Cute. Masarap man silang batukan sa pang-aasar, deep inside, pumasok agad sa isip ko 'yung paper bag na nakatago sa back seat ng kotse ko, 'yung Aries constellation necklace with diamond na binili ko para sa kanya. 'Yun sana ang matagal ko ng plano na regalo sa graduation gift niya, pero ayun nga, nahihirapan akong pumili kaya kanina ko lang nabili. Kitang-kita ko kasi ang pagkagusto niya doon. Pero sa ngayon ay hindi ko pa mailabas-labas dahil medyo torpe nga ata talaga ako pagdating sa kanya. Inabot ko 'yung glass of water at inilapit sa pwesto niya. "Inom ka muna. Baka mabulunan ka sa ingay ng mga 'to." Tumingala siya sa akin, nakataas na ang kilay niya pero halatang kinikilig na ewan. Fvck. Parang hindi ko alam 'to, ah. "Salamat, ha. Gantihan mo kaya 'yang mga tropa mo?" "Hayaan mo na sila," bulong ko sa kanya habang bahagyang yumuyuko malapit sa tainga niya. "At least alam nilang sa akin ka lang sumasama." Nang dumating 'yung mga inorder naming pagkain, bahagyang kumalma 'yung gulo sa lamesa. They focused on eating while the food was hot, pero syempre, hindi pa rin nawawala 'yung mga pasimpleng hirit at asaran sa amin ni Kadecy. Nakatitig lang ako sa kanya habang subo siya nang subo ng steak. Parang kanina lang nag-iinarte pa at nahihiya. Ngayon halos ayaw nang magsalita sa sarap ng kinakain. I chuckled softly and grabbed a napkin to hand it over to her. "Dahan-dahan naman. No one’s gonna steal your food," I murmured while gently wiping a bit of sauce off the corner of her lip. And there it was, that cute, sudden blush on her face again. "Daming sinasabi. Masarap kasi, eh," pabulong niyang ganti sabay irap, though she quickly took a sip of water just to hide her smile. "Sobrang maalaga talaga, oh!" tukso na naman ni Kane habang nagta-tap sa mesa. "Baka naman pwedeng pahiram muna ng VIP assistant mo, Hunter? Magpapatulong lang sana ako sa layout next week." Bago pa man ako makapagsalita, biglang sumingit si Jack from across the table. "O kaya sa akin na lang magpatulong," he said, keeping his tone smooth while looking directly at Kadecy. "Actually, Kadecy... free ka ba ngayong weekend? I know a cool cafe right by the beach. Maybe you want to come with me? My treat." Biglang natigilan si Kadecy sa pagsubo, clearly surprised as she stared back at Jack. Parang bigla namang uminit 'yung ulo ko. My jaw clenched as I set my fork down a bit too loudly on the plate. I know that look. Kilala ko si Jack, and I know exactly how he acts when he’s interested in a girl. But seeing him look at my Kadecy like that? Absolute hell no. "She’s not free," I cut in immediately, keeping my voice low and dangerously calm while locking eyes with Jack. Natahimik bigla sina Leonhardt at Declan, while Kane tried and failed to hide a smirk as the mood at the table completely shifted. "Bro, why not let her speak for herself?" Jack joked, trying to keep it casual, but he was clearly testing my limits. "I'm telling you, she's busy," I replied firmly, not breaking eye contact for even a second. "Besides, we have plans this weekend." I tightened my grip on the back of Kadecy's chair, subtly pulling her an inch closer to me. Clear message to Jack that he needs to back off. She's completely off-limits. Paramdam pa lang 'tong tropa ko, nakakainit na agad ng ulo. Over my dead body before they even get a chance to take her out. Call me torpe all you want, but Kadecy's time and attention belong to me. End of story. Habang tahimik na bumalik na sa pagkain ang lahat, my eyes caught a familiar figure standing right outside the glass walls of the restaurant. It was Haylen. She lightly waved at me from the entrance, checking her watch. I immediately pulled out my phone and texted her to come inside and join us, pero mabilis din siyang nag-reply at tumanggi. Ayaw niya raw pumasok kasi sigurado raw na aasarin lang siya ng tropa. Well, she wasn't wrong, mga asero talaga 'tong mga mokong na 'to. I grabbed the shopping bag from under my chair, nasama ko kanina 'yung may laman na unity bracelet. "Excuse me for a second," I told everyone softly before standing up. Bitbit 'yung bag, I walked outside to meet Haylen near the valet area. "Hey," salubong niya sa akin nang makalapit ako, giving me a smile. "Sorry to disturb your dinner." "It's fine. Here," I handed her the bag. "I got the bracelet you asked me to pick up for your mom's birthday." "Thank you so much, Hunter!" kinuha niya 'yung bag at sinilip 'yung loob. "Perfect! Sabi ko naman sa'yo, simple designs like this are her favorite. Alam mo namang sobrang arte ni Mama sa alahas." "Glad I could help," I smiled slightly. I didn't mean to use Haylen's name as an excuse to Kadecy earlier at the store. Nagpatulong lang naman kasi talaga ako pumili kasi certified shopaholic si Kadecy, and I knew she had great taste. Pero ngayon, napaisip ako bigla... I realized I completely forgot to tell her something really important. Haylen and I broke up a week ago. It was a mutual decision. Mare-realize mo na lang talaga na hindi pala kayo fit para sa isa't isa, and Haylen knew that as well as I did. Walang sumbatan o malalang away na nangyari. We just decided to call it quits and stay as civil friends after all the years we spent together. "So... who's the girl inside?" tanong ni Haylen, snapping me back to reality. Tinaasan niya ako ng kilay habang nakatingin sa salamin ng restaurant, straight toward our table. " The one sitting right next to you? Is she Kadecy?" "Yeah," I cleared my throat, suddenly feeling a bit self-conscious. "That's her." Haylen smirked, looking back at me with an amused expression. "You know, for someone who claims he's just taking care of his assistant, the way you pull her chair closer looks pretty suspicious, Mr. Torpe." "Shut up, Haylen," I scoffed, but I couldn't hide the slight grin on my face. "I'm just saying! I've known you for years, Hunter, and I've never seen you look at anyone the way you look at her," she chuckled, giving my arm a light, sisterly tap. "Anyway, I have to go before your loud friends spot me here. Tell your girl I said hi." "She's not my girl... yet," pabulong kong sagot. "Whatever you say, torpe," biro niya pa bago tumalikod at sumakay sa kotse niya. "Thanks again for the help!" Kadecy’s point of viewKinabukasan, maaga akong nagising dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa lumang bintana ng Master Suite. Pero sa halip na bumangon agad, nanatili muna akong nakahiga habang pinipigilan ang pagngiti.Naka-angkla pa rin ang isang mabigat at mainit na braso ni Hunter sa baywang ko, mahigpit akong nakayakap sa kanya habang mahimbing pa itong natutulog. Ang amo ng mukha niya kapag tulog, malayo sa nakakatakot at seryosong CEO na nakasagupa namin nitong mga nakaraang araw.Habang tinititigan ko siya, dahan-dahang pumasok sa isip ko ang lahat ng nangyari.Parang nanaginip lang ako. Tatlong araw na puno ng takot, kaba, mga sikreto, at mga pasabog na laro sa loob ng Duval Estate. Pero ngayong tapos na ang lahat, parang biglang gumaan ang buong mundo ko.Lalo na nang maisip ko si Ariesa. Kung hindi siguro nangyari ang retreat na 'to... kung hindi kami dinala rito ni Mang Eduardo para sa laro... hindi ko kailan
Kadecy's point of view Nakakaturn-on naman talaga magpadala ng kakaibang kuryente sa buong katawan ko ang boses ni Hunter. Bago pa ako makasagot, mabilis niyang binuhat ang mga binti ko at pinulupot sa bewang niya. Kusang nagdikit ang mga hīta ko sa magkabilang gilid ng balakang niya, at bago ko pa mamalayan, nai-tacklē na niya ako papunta sa malambot at malaking kama sa gitna ng kwarto. Sinalo kami ng makapal na kutson, pero wala siyang sinayang na kahit isang segundo. Dinaganān niya agad ako, yung malapad at mainit niyang katawān ay bumalot sa maliit kong katawān. Inangkīn niya ang mga labī ko sa isang mabilis at malalim na halik na halos magpasuko sa hininga ko. Bawat galaw ng labī niya ay puno ng pag-aangkīn, na parang sinasabi niyang sa kanya at sa kanya lang ako. Habang hinihingal at namumula ako sa ilalim niya, ibinaba niya ang mga halīk mula sa labī ko papunta sa panga ko, bago dahan-dahang binuksan ang mga butones ng blusa ko. "Fvck, you tastē so sweet, Kadecy
Third person's point of view Habang dahan-dahang lumulutang ang katahimikan sa loob ng Grand Subterranean Vault, mabigat na paghinga ni Jack. Nakatitig siya sa nakabukas na titanium door, sa kumikinang na Master Blueprint na nakapatong sa glass pedestal, habang ang buong reyalidad ng kaniyang pagkatalo ay unti-unting bumabaon sa sistema niya. Walang nagawa si Jack kundi ang mapaluhod nang bahagya ang mga tuhod sa malamig na semento, ang kaniyang mga kamao ay nakakuyom nang mahigpit habang nanginginig sa galit at matinding pagkadismaya. "Tumayo ka," malamig na boses ni Mang Eduardo ang basag sa katahimikan habang inilalabas ang pocket watch nito. "Tapos na ang laro, Mr. Jack. At natalo ka." Kasabay ng pagtatapos ng mga salitang iyon, ang mabibigat at sunud-sunod na yabag ng mga bota mula sa itaas ng lumang hagdanan ang umalingawngaw. Ilang sandali pa, tatlong tauhan ng pulisya na may sukat at kumpletong uniporme ang pumasok sa underground chamber. Ang mga mukha nila ay seryoso, haw
Third person's point of view Matapos ibunyag ang malupit na pag-blackmail ni Jack kay Ariesa sa loob ng Penalty Chamber, hindi na nag-aksaya ng panahon sina Hunter at Kadecy. Gamit ang hawak nilang Immunity Pass at Master Clue sa Day 2, mabilis nilang binaliktad ang laro. Sa halip na ipahamak ang kaniyang pinsan, pinalaya at pinrotektahan nila Hunter at Kadecy si Ariesa mula sa pangmamanipula ni Jack.Sa tulong ng galing ni Kadecy bilang Data Specialist, nakuha nila ang mga matitibay na ebidensya para linisin ang pangalan ni Ariesa at ipawalang-bisa ang scholarship blackmail nito. Sa kabilang banda, si Jack naman ang tuluyang na-corner at nawalan ng anumang kakampi nang pati si Declan ay tuluyang tumalikod sa kaniya pati na ang ibang tropa. They're all disappointed, hindi nila alam bakit umabot na sa ganito ang pag-uugali ni Jack. Hindi na kasi ito nag kukwento sa kanila.Mabilis na lumipas ang buong magdamag ng Day 2. At ngayon, sumapit na ang ikatlo a
Third person's point of view Araw ng ikalawang laro. Pagpalo pa lang ng alas-otso ng umaga sa lumang pendulum clock ng Duval Mansion, ramdam na agad ang kakaibang bigat sa hangin. Pagkababa pa lang ng Executive Board sa grand dining hall, wala na ang dating masiglang almusal.Nakatayo na sa dulo ng silid si Mang Eduardo habang hawak ang isang silver tray na naglalaman ng dalawang kulay-beigeng sobre, ang absolute clue at ang Immunity Pass para sa Day 2.Sa kabila ng mahabang lamesa, katabi ni Hunter si Kadecy. Hawak-hawak ni Hunter ang kamay ng dalaga sa ilalim ng lamesa, his thumb lightly stroking the faint blue mark on her wrist that he had personally iced and tended to all night. Hindi pa rin kumukupas ang pagiging protective at possessive ng lalaki.Sa kabilang dulo naman, bakas ang matinding pagkahiya at galit sa mukha ni Jack, habang si Ariesa naman ay tahimik lang na nakatungo. Wala na ang cute at matatakuting arte nito, halatang hindi
Third person's point of view Binuhat ni Hunter si Kadecy nang walang katiting na kahirap-hirap habang lumalabas sila mula sa madilim na storage room. Ang isang kamay niya ay nakasuporta sa ilalim ng hita ng dalaga, habang ang kabilang braso naman ay nakapulupot nang mahigpit sa bewang nito, shielding her fragile body completely against his broad frame.Ilang segundo lang ang lumipas, pabalik na ang kuryente sa pasilyo. Biglang nagliwanag ang mga chandelier sa kisame, pero kahit maliwanag na ang paligid, ang aura sa mukha ni Hunter ay mas nagdilim pa kaysa sa blackout kanina.Nang marating nila ang dulo ng hallway papuntang basement stairs, nakatayo na roon sina Jack, Ariesa, at Declan. 'Yung iba pa nilang kasamahan ay wala pa. Si Ariesa ay halos maging tarsier na naman sa braso ni Declan habang mukhang takot na takot sa naganap na biglang pagpatay ng ilaw."Hala! Hunter! Kadecy!" Napaimpit na sigaw si Ariesa habang nakahawak pa rin nang mahig







