ログインPagbalik sa hotel, naghahanda na si Anton para magtrabaho nang biglang tumunog ang kanyang telepono. Nang makita niya ang pamilyar na numero, sandali siyang nag-alinlangan.Si Marionne ang tumatawag."Marionne, ang aga mong tumawag. Huwag mong sabihing nagsisisi ka sa paghihiwalay natin at gusto mo akong pakasalan ulit?" biro niyang sabi habang sinasagot ang tawag.Matagal na katahimikan ang namayani sa kabilang linya bago nagsalita si Marionne. "Marami kang nainom kagabi. Tumawag lang ako bilang isang kaibigan para kamustahin ka. Huwag mong bigyan ng ibang kahulugan."Malamig pa rin ang boses ni Marionne, walang anumang emosyon."Kaibigan?" Mapait na napangiti si Anton nang marinig ang salitang iyon."Sa susunod, huwag ka nang uminom nang sobra. Huwag mong isipin na dahil wala nang nagbabantay sa'yo, puwede mo nang gawin ang kahit anong gusto mo," paalala ni Marionne."Kahapon, medyo nahirapan akong tanggapin ang paghihiwalay natin. Kaya kailangan ko lang maglabas ng sama ng loob par
Mukhang malaki ang naging epekto ng diborsiyo sa kanya."Kung gusto mong lunurin ang kalungkutan mo sa alak, sasamahan kita."Salitan silang uminom, isang baso pagkatapos ng isa pa. Hindi na nila namalayan kung gaano katagal silang uminom o kung ilang baso na ang naubos nila.Sa huli, natalo pa rin si Anton kay Alissa. Talagang karapat-dapat itong tawaging babaeng hindi tinatablan ng alak.Hindi talaga niya ito kayang talunin.Hindi na alam ni Anton kung paano siya nakabalik. Ang huling alaala niya ay may bumuhat sa kanya.Pagkatapos...Nanaginip siya.Isang napakalinaw na panaginip.Sa panaginip, pinilit niya si Marionne hanggang sa nakipagtalik ito sa kanya. Mahigpit silang nagyakap, naging isa ang kanilang katawan at damdamin, at tuluyan silang naging tunay na mag-asawa.Napakatagal ng panaginip. Parang may sandaling huminto ito sa gitna bago muling nagpatuloy.Napakatotoo ng lahat ng kanyang naramdaman.Pagkagising kinaumagahan, ang unang ginawa ni Anton ay tingnan kung nagkaroon
"Gaano kalaki ang tsansang magtagumpay?" nag-aalalang tanong ni Anton.Ipinaliwanag ni Phoenix. "Ayon sa aming imbestigasyon, ang mga Gene Warrior ay dumaraan sa apat na yugto ng pagbabago. Ang unang yugto ay kapag nagsisimula nang lumitaw ang mga katangian ng isang Gene Warrior sa katawan at nadodoble ang lakas. Karamihan sa kanila ay umaabot sa yugtong ito. Ang ikalawang yugto ay ang ganap na pagbabago ng katawan sa isang higante, at mas mahirap na itong maabot. Halos lahat ng Gene Warrior na nahuli namin ay nasa ikalawang yugto na. Tungkol naman sa ikatlo at ikaapat na yugto, wala pa kaming nakikitang nakarating doon."Napagtanto ni Anton na hindi niya namamalayan ay nakapasok na pala siya sa unang yugto ng pagbabago.Noong panahong iyon, namula ang kanyang mga mata, lumitaw ang mapupulang ugat sa buong katawan na parang mga gumagapang na bulate, at tumubo pa ang kanyang mga pangil na parang zombie sa horror movie.Iyon pala ang mga katangian ng unang yugto."Kung isa kang third-ge
Mahigpit niyang hinawakan ang tubo ng tubig at sa ilang mabilis na galaw, maayos na nakalapag siya sa balkonahe. Para sa isang eksperto na tulad niya, napakadali lamang ng pag-akyat sa mga tubo ng gusali.Idinikit niya ang katawan sa dingding sa tabi ng pinto, inilabas ang kanyang itim na sandata, mahigpit itong hinawakan, huminga nang malalim, at sinipa ang pinto.Madilim ang silid. Walang ilaw na nakabukas.Isang malamig na kislap ang mabilis na sumugod sa kanya, dala ang nakapangingilabot na layunin na pumatay.Napakahusay!Sa isang galaw pa lamang, alam na niyang halos kapantay niya ang lakas ng kalaban. Mula nang mapadpad siya sa Santa Catalina, ito ang unang pagkakataong nakatagpo siya ng isang napakalakas na kalaban.Agad na kumulo ang dugo ni Anton sa pananabik. Binaligtad niya ang hawak sa kanyang sandata at sumugod.Sa dilim, nagpalitan sila ng pito o walong hampas bago sabay na huminto. Pareho nilang alam na wala nang saysay ang ipagpatuloy pa ang laban.Bumukas ang ilaw sa
Muling sumagi sa isip ni Marionne ang naging usapan nila noon:"Asawa, manood tayo ng sine pagkatapos kumain?""Magkatabi ba ang mga upuan?""Siyempre, magkatabi.""Hindi puwede! Ang sinehan ang paboritong lugar ng mga manyakis. Akala mo bibigyan kita ng pagkakataon?"Sa kabilang linya, ilang ulit na siyang tinawag ni Greg, ngunit hindi sumagot si Marionne kaya nag-alala ito. "Marionne, may nangyari ba? Aakyat na ba ako?"Nang marinig niyang balak umakyat ni Greg, saka lamang natauhan si Marionne. "Greg, huwag mo na akong puntahan.""Hindi ba diborsiyado na kayo? Ano pa ang ikinababahala mo?" nagtatakang tanong ni Greg."Huwag mo nang itanong. Ginamit lang kita. Pasensya na." Pagkasabi niyon, ibinaba niya agad ang tawag.Sa labas ng villa, nakaupo si Greg sa kanyang mamahaling sasakyan. Mahigpit niyang pinisil ang dalawang tiket sa sine hanggang sa malukot ang mga iyon, saka galit na itinapon sa lupa.Sa mga nakaraang araw, palagi niyang sinusubaybayan si Marionne. Nang malaman niyang
Lumabas na ang sinabi ni Anton ay tama, lalo na ang linyang, "Para kang isang hedgehog. Puno ka ng mga tinik sa labas, pero kapag nabunot ang mga iyon, wala nang matitira." Talagang tumama iyon kay Sammy."Kung hindi ako nagkunwaring parang hedgehog, matagal na siguro akong inaapi nang husto."Tahimik na nakatingin si Sandra sa direksiyong nilakaran ni Anton, habang paulit-ulit na naaalala ang mga sinabi nito kanina. Hindi maipaliwanag ang bigat ng nararamdaman niya.Kinuha niya ang kanyang telepono, hinanap agad ang numero ni Anton, at tinawagan ito. Pagkasagot ng tawag, agad siyang nagsalita nang sunod-sunod."Akala mo kung sino kang magaling, ano? Ang sarap ba sa pakiramdam na pagalitan ang iba? Ang totoo, nagpapanggap ka lang din. Mayaman ka nga, so what? Marunong kang lumaban, so what? Akala mo hindi ko nakikita? Hindi ka masaya. Nagpapanggap ka lang na masayahin, pero ikaw ang pinakamasakit ang dinadala sa lahat.""Baliw ka ba?" Malamig na boses ni Alissa ang sumagot sa kabilang
Pagbangon ni Anton mula sa kama, napatingin siya sa magulong silid at napailing. Talagang ibang klase ang mga babaeng may edad kaysa sa mga inosenteng dalaga. Kahit gaano pa siya kalakas, muntik na siyang hindi makasabay.May nakatagong "tigre" sa bawat babae—ang tanong lang ay kung sino ang makapa
“Ang malas talaga kapag ganitong klase ang napangasawa mo,” napailing si Anton.Pagkatapos magpaalam kay Maribel, bumaba si Anton sa paradahan upang kunin ang kanyang sasakyan at sunduin ang asawa niya sa ospital.Paglabas pa lamang niya ng parking lot, may pamilyar na pigurang humarang sa kanyang
Samantala, sa loob ng isang pribadong kwarto.Iba't ibang klase ng putahe ang nakahain sa hapag. May fresh tuna, malalaking lobsters, at kung ano-ano pa.“Sigurado akong hindi mo pa natitikman ang mga ito. Bukod sa mahal na ay de kalidad pa ang mga sangkap na ginamit!” Mabilis na sumandok ng pagkai
Bumalik si Anton sa barracks pagkatapos ng trabaho at kaagad na nagtungo sa banyo. Pagkalipas ng limang minuto ay lumabas siya na aakalain mong ibang tao.Kung kanina ay gusot-gusot ang suot niya at parang walang ligo, ngayon ay nakasuot na siya ng mamahaling polo at pantalon. Pinaresan niya pa ito







