เข้าสู่ระบบTatlong hakbang lamang ang ginawa ni Anton.Samantala, si Trese ay tumilapon nang lima hanggang anim na metro bago tuluyang huminto, na para bang sinalpok ng isang mabilis na umaandar na sasakyan.Nakabitin ang kanyang braso sa tagiliran—nalinsad ito dahil sa suntok ni Anton.“Ugh!” Umubo ng dugo si Trese, hindi makapaniwala sa nangyari.Higit sa isang antas ang lakas ng kanyang kalaban kumpara sa kanya.Hindi rin inaasahan ni Sophia na matatalo si Trese sa isang suntok lamang. Noong nasa ibang bansa pa sila, si Trese ang pinakamalakas na miyembro ng kanyang mercenary team at bihira siyang makatagpo ng katunggali na kayang lumaban sa kanya.Ngunit mas malakas pa pala si Anton kaysa sa kanyang inaakala.“Trese, ayos ka lang?” nag-aalalang tanong ni Sophia.“Napinsala at nalinsad lang ang braso ko. Hindi naman ito malaking problema,” sagot ni Trese habang umuubo.“Sophia, akala ko hindi ka ganoong klaseng babae. Hindi ko inakalang magiging ganito ka kalupit.” Mahigpit na kinuyom ni Anto
Mabilis na nakarating sina Camille at Alissa kasama ang humigit-kumulang apatnapu hanggang limampung katao.“Papa, ayos ka lang! Salamat sa Diyos!” masayang sabi ni Alissa.“Ayos lang kami. Mabuti na lang at nakapagpadala agad ng mga tao si Anton. Kung hindi, baka hindi na kita nakita pang muli,” emosyonal na sagot ni Apollo.“Pumunta muna tayo sa isang ligtas na lugar. Doon na tayo mag-usap nang maayos,” singit ni Alberto.Ngunit habang naghahanda silang magpatuloy sa pag-alis, biglang sumulpot ang anim na lalaking nakaitim. Hawak nila ang mga punyal habang mabilis na sumusugod patungo sa kanila.“Mag-ingat kayo!” Sumigaw si Camille at agad na humarap sa mga kalaban.Marahil ay naubusan na sila ng bala dahil wala ni isa sa anim na lalaki ang gumamit ng baril. Puro punyal lamang ang hawak nila.Sa isang iglap, nakipaglaban na si Camille sa lahat ng anim.Kung indibidwal na kakayahan ang pag-uusapan, tiyak na mas malakas si Camille kaysa sa bawat isa sa kanila. Ngunit ang pakikipaglaba
Dinala ni Trese si Marionne kay Sophia.Isa itong dalawang-palapag na residential building na pag-aari ng pamilya Corpuz at hindi alam ng ibang tao. Sa loob nito ay naghihintay ang tatlumpu hanggang apatnapung tauhan ng pamilya Corpuz, handang sumunod sa anumang utos.“Ada, nasaan ang Miss?” tanong ni Trese.“Nasa itaas.”Binuhat ni Trese si Marionne papunta sa ikalawang palapag. Doon ay nakaupo si Sophia sa sofa sa sala, malalim ang iniisip.Bahagyang nakakunot ang noo ng dalaga, at ang kanyang anyo ay nagpapakita ng kakaibang talino at husay sa pagpaplano. Sandaling napatingin si Trese sa kanya.“Nahuli mo siya?” tanong ni Sophia nang makabalik sa kanyang ulirat.“Opo.” Inihiga ni Trese si Marionne sa sofa at tumabi.Lumapit si Sophia at pinagmasdan ang napakagandang si Marionne na wala pa ring malay.Kahit marahil ay dahil sa takot o pagkabigla, nanatiling napakaganda ng mukha nito na parang bulaklak ng peach kahit wala itong malay.Maganda ang lahat sa kanya—ang katawan, balat, at
Sa mismong sandaling malapit nang durugin ng mga gene warrior ang dalawang lalaki sa ilalim ng kanilang mga paa, tatlong magkakasunod na putok ng baril ang umalingawngaw.Tatlong malalaking butas ang tumagos sa mukha ng gene warrior, dahilan upang bumagsak ito mula sa ere.Kahit kalahati na ng ulo nito ang nawawala, nagpumiglas pa rin ang gene warrior sa lupa at ilang beses na nagtangkang bumangon. Ngunit sa huli, tuluyan din itong bumagsak.Unti-unting lumiit at nanghina ang katawan nito hanggang sa bumalik sa normal na laki ng isang tao. Walang duda—patay na ang gene warrior.Limampung metro ang layo.Nakahiga si Phoenix sa lupa habang hawak ang isang malaking-caliber na sniper rifle. Siya ang bumaril at nagpabagsak sa gene warrior.Muli siyang nagpaputok sa isa pang gene warrior, ngunit mabilis itong nakaiwas at nagtago.Samantala, mabilis na tumakbo ang dalawang lalaki patungo kina Alberto at Apollo. Sina Kristof at Hector pala ang dumating sa tamang oras.“Kunin ninyo ang mga tau
Akala ni Alissa ay mamamatay na siya, ngunit nakakagulat na buhay pa rin siya. Pagmulat niya ng mga mata, napansin niyang wala na ang baril sa kamay ni Celine.Hindi kalayuan sa kanila, may isang babae na lumitaw.Nasa dalawampu't dalawa o dalawampu't tatlong taong gulang, matangkad, makinis ang balat, at napakaganda ng mukha. Sa unang tingin pa lamang, mas maganda pa ang hubog ng katawan niya kaysa sa isang propesyonal na modelo. Ang tanging kapansin-pansing bagay ay ang maliit niyang dibdib, na tila hindi gaanong na-develope— malayong-malayo sa sariling tinatawag ni Alissa na “pambihirang sandata.”Itinutok ng babae ang baril kay Celine, habang may mapanuyang ngiti sa labi. Ngunit bigla niyang ibinaba ang baril at naglakad patungo kay Celine.“Ikaw?” gulat na tanong ni Celine.Nagkita na ang dalawa noon sa Dragon Group.Noong panahong iyon, nagre-recruit ng mga bagong miyembro ang Dragon Group. Dahil hindi sang-ayon si Phoenix kay Dos, hayagan siyang nagrebelde. Ang kanyang pagiging
“Sa mga pambihirang panahon, kailangan ding gumawa ng pambihirang hakbang.” Naalala ni Celine kung paano siya tratuhin ni Anton, kaya muling sumiklab ang kanyang galit. “Hindi natin puwedeng hayaang magpatuloy ang kalokohang ito. Chief, ano ang masasabi ninyo?”Mukhang nababagabag si Chief Alberto. Matapos ang mahabang katahimikan, sinabi niya, “Sang-ayon ako sa mungkahi ni Celine.”“Sang-ayon din ako.” Lumapit si Deputy Director Apollo, ang papa ni Alissa at mariing sinabi, “Hindi natin puwedeng hayaang masayang ang napakaraming buhay dahil sa kanyang pabigla-biglang pagkilos.”“Dahil pare-pareho tayong sang-ayon, kung may dumating na utos mula sa mga nakatataas, sana ay maging saksi kayong lahat para sa akin,” sabi ni Diego habang lumalapit.“Siguradong sasaksi kami para sa iyo.”“Ipapaliwanag namin nang maayos ang lahat.”Nagkakaisang umalingawngaw ang mga boses ng mga pulis sa paligid. “Kung ganoon, harapin na natin ang lalaking iyon!”Mabilis na lumapit si Celine at kumatok sa pi
Samantala, ay nagsisimula na ang pinakaemosyonal na parte ng kasal.“Mr. Daniel Corpuz, tinatanggap mo ba si Marionne Villamor, bilang iyong kabiyak, sa hirap o ginhawa, sa karamdaman man o sa kalusugan, habang kayo ay nabubuhay?" tanong ng pari habang hawak ang bibliya.“Opo,” walang pag-aalinlang
Samantala, sa loob ng isang pribadong kwarto.Iba't ibang klase ng putahe ang nakahain sa hapag. May fresh tuna, malalaking lobsters, at kung ano-ano pa.“Sigurado akong hindi mo pa natitikman ang mga ito. Bukod sa mahal na ay de kalidad pa ang mga sangkap na ginamit!” Mabilis na sumandok ng pagkai
Bumalik si Anton sa barracks pagkatapos ng trabaho at kaagad na nagtungo sa banyo. Pagkalipas ng limang minuto ay lumabas siya na aakalain mong ibang tao.Kung kanina ay gusot-gusot ang suot niya at parang walang ligo, ngayon ay nakasuot na siya ng mamahaling polo at pantalon. Pinaresan niya pa ito
Nagulat ako sa bigla niyang pagbabago ng ekspresyon. Hinablot niya ang kuwelyo ko kaya hindi ako komportable. Dahil natatakot akong agawin niya ang bato ko, dali-dali ko itong tinakpan gamit ang dalawang kamay.Ganoon din ang ginawa ng matandang babae noong nakaraan, at ganoon din ang reaksiyon niy







