บทที่ 1 Daddy chill.

บทที่ 1 Daddy chill.

'ไดอารีพ่อมด

นี่มันบ้ามาก ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเราจะทำพลาดในเรื่องที่แม้แต่นักเวทฝึกหัดปีแรกก็ยังไม่ทำกัน คือ...เข้าใจใช่ไหมว่าการเรียกปีศาจออกมามันเป็นเรื่องง่ายๆ ตั้งแต่เกิดมาขนาดตอนที่อ่านหนังสือข้ามคืนเพื่อเตรียมสอบ วันรุ่งขึ้นเลือดกำเดาไหลตอนกำลังฝนคำตอบก็ยังไม่พลาดขนาดนี้เลย!'

อีเลียสสร่างเมาแล้ว เขาตาสว่างแบบที่ถ้าเป็นอาการแบบตรงตามตัวอักษร ดวงตาของเขาคงสว่างยิ่งกว่าสป็อตไลต์สนามฟุตบอลอีก ไม่เพียงอัญเชิญพลาดเรียกปีศาจระดับไหนมาก็ไม่รู้ เจ้าบอลลีเจลลีลูกรักยังแตกตื่นโดดลงไปกลางวงอัญเชิญในจังหวะที่เหมาะเจาะ

อีเลียสกลืนน้ำลายมองสไลม์สัตว์เลี้ยงของตัวเองที่กำลังสั่นไหว

เมื่อทำการอัญเชิญปีศาจมาทำสัญญาระยะสั้นด้วยกัน หรือสิ่งที่เรียกว่าการไหว้วานในภาษาของผู้วิเศษ วงเวทที่ใช้ในการอัญเชิญจะกำกับคาถาที่ทำให้ปีศาจเป็นรองผู้ทำพิธีอัญเชิญเอาไว้ เพราะเป็นเรื่องที่มีมานานแล้ว และตามประวัติศาสตร์พวกปีศาจนั่นล่ะที่เผยแพร่วิธีนี้เพื่อให้เผ่าอื่นๆ เสพติดการพึ่งพาเผ่าตน เอาเป็นว่าวงเวทที่อีเลียสใช้ก็เป็นเช่นนั้น ซึ่งบังเอิญมากๆ ว่า...นอกจากจะทำให้ปีศาจตกเป็นรองผู้อัญเชิญ ในทางศาสนายังใช้วงเวทแบบเดียวกันนี้ในการทำพิธีสะกดปีศาจด้วย

เรื่องบังเอิญก็คือสัตว์เลี้ยงของเขาเข้ามาเติมเต็มเงื่อนไขการผนึกปีศาจทำให้...โอ้ อย่าให้เขาต้องตอกย้ำตัวเองเลยว่าทำอะไรลงไป อีเลียสเปิดประตูมิติเล็กๆ ไปยังห้องปรุงยาและหยิบเอาน้ำมนต์ขวดเล็กๆ ออกมาถือ ถ้าเกิดว่าเขาโชคดีเรียกปีศาจระดับต่ำมา น้ำมนต์ปริมาณเท่านี้ก็น่าจะพอขับไล่อีกฝ่ายกลับไปได้

พวกระดับล่างก็เหมือนคนหาเช้ากินค่ำทั่วไป ถึงจะรู้สึกผิดแต่ไล่แล้วก็ไม่ถูกฟ้องหรอก...

"หึ คิดจะไล่ข้าด้วยน้ำมนต์ระดับต่ำแบบนั้น...ใจกล้าไม่เบานี่"

อีเลียสกะพริบตาถี่ๆ พระเจ้าช่วย เมื่อครู่เขาเพิ่งได้ยินเสียงเทพบุตรเข้าหรือ พ่อมดหนุ่มถูกทำนองเสียงทุ้มแสนเย็นชาทำเอาใจเต้นผิดจังหวะไปรอบหนึ่ง จากประสบการณ์ที่ผ่านมาเสียงหล่อไม่ได้แปลว่าหน้าจะหล่อด้วย ทว่าเสียงนี้...เจ้าของเสียงต้องหล่อระดับพระเจ้าชังจนไล่ลงจากสวรรค์แน่นอน เจอตัวเป็นๆ คงหล่อจนเขาไม่กล้ามองตรงๆ เลยทีเดียว

ควรเป็นเช่นนั้นแต่เพราะอีกฝ่ายติดอยู่ในร่างสไลม์มันเลยน่าตลกมากกว่า

"ปะ เปล่านะครับ ใครจะไล่คุณ ไม่มี!"

หากจะมีสิ่งหนึ่งที่อัจฉริยะอย่างอีเลียสทำไม่ได้ นอกจากหาแฟนก็น่าจะเป็นการโกหก ดูเอาเถอะ ทำเป็นโยนขวดน้ำมนต์กลับเข้าไปในประตูมิติจิ๋วแล้วปิดมัน ทว่าความเนียนเป็นศูนย์ เลิ่กลั่กตั้งแต่หัวจดเท้าไม่มีใครเกิน

ไม่รู้จะเรียกว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้ายของอีเลียสที่ปีศาจยังไม่รู้ว่าตนเองอยู่ในสภาพไหน หลังจากแค่นเสียงหึออกมาหนึ่งครั้งก้อนสไลม์ก็ยืดแขนเล็กๆ ออกมาทำท่ากอดอก อ่า ยังไม่รู้ตัวเสียที สภาพนั้น...เหมือนบอลลีเจลลีพยายามเลียนแบบคน มันน่ารักจนอยากเข้าไปน้วยให้ตัวเหลว

"จะหาผู้ที่มีพลังมากพอจะอัญเชิญข้าออกมาได้มันไม่ง่าย โดยเฉพาะหลังจากมีกฎควบคุมเชื้อพระวงศ์ข้าก็ยิ่ง...เอาเถอะ ต่อให้เป็นเรื่องบังเอิญข้าก็จะตอบแทนด้วยการรับฟังคำขอของเจ้าหนึ่งข้อ ว่ามาสิ"

เดี๋ยวนะ กฎควบคุมเชื้อพระวงศ์ อย่าบอกนะว่านี่เราถึงกับอัญเชิญหนึ่งใน 72 เชื้อพระวงศ์ของเผ่าปีศาจมาได้...พระเจ้าช่วย!

อีเลียสยิ้มเจื่อนโดยที่เหงื่อแตกพลั่ก แอลกอฮอล์ที่กระดกเข้าร่างไปสามขวดก่อนหน้านี้ซึมออกมากับเหงื่อเป็นที่เรียบร้อย

72 เชื้อพระวงศ์คืออะไร มันก็คือตระกูลชั้นสูงที่เป็นรองแค่มหาราชาปีศาจที่มาจากการเลือกตั้งน่ะสิ สมัยก่อนทั้ง 72 จะถูกเรียกว่าข้ารับใช้ของกษัตริย์โซโลมอน ทว่าทายาทของโซโลมอนทำการปลดปล่อยปีศาจทั้ง 72 จากการควบคุมไปนานแล้ว ช่วยหนึ่งปีศาจที่ทรงพลังเหล่านั้นได้ใช้อิสรภาพของตนสร้างความโกลาหลไปทั่ว ต่อมาเมื่อมหาราชาปีศาจถือกำเนิดก็มีการจัดระเบียบทำให้ปีศาจทั้ง 72 ถูกควบคุมในปราสาทแห่งหนึ่ง ว่ากันว่าเพื่อให้เกียรติเหล่าปีศาจชั้นสูงจึงไม่ตรากฎห้ามอัญเชิญพวกนี้ แต่คนทั่วไปรู้กันดีว่าต่อให้ไม่ห้ามจะอัญเชิญพวกนี้ออกมาได้ก็ต้องมีพลังและความปรารถนาอันแรงกล้า

ปีศาจชั้นสูง อีเลียสไม่ใช่แค่เรียกปีศาจชั้นสูงมาแต่ยังพลาดครั้งใหญ่เชิญตัวตนที่เป็นรองแค่มหาราชาปีศาจ เลิกห่วงเรื่องถูกฟ้องไปเถอะ ทำให้ปีศาจระดับนี้ไม่พอใจเขาคงต้องทำสัญญายกวิญญาณให้เป็นการชดใช้เท่านั้น

อีเลียสรวบรวมสติของตัวเองพยายามคิดหาประโยคที่นอบน้อมที่สุดออกมา แต่ก่อนพ่อมดหนุ่มจะได้ลงไปคุกเข่า ทางปีศาจที่ถูกเรียกมาก็สังเกตเห็นร่างกายตัวเองเข้าแล้ว เพราะที่ปลายเตียงควีนไซซ์ของอีเลียส ชายหนุ่มผิวเข้มติดกระจกบานใหญ่เอาไว้ด้วย แน่นอนว่าติดไว้เพราะชอบแต่งตัว...แล้วก็ชอบมองตัวเองในเวลานั้นเพื่อเพิ่มความตื่นเต้น

"นะ นี่..."

ดึ๋งๆ

ปีศาจที่อยู่ในร่างสไลม์โดดไปหน้ากระจกพร้อมจ้องตัวเอง ดูจากที่ทั่วร่างกระเพื่อมแรงๆ แบบนั้นคงกำลังสะกดกลั้นความโกรธอยู่ ไม่ได้การ อีเลียสรีบคุกเข่าก้มหน้าจนติดพื้น

"ขอโทษด้วยครับ ถึงมันจะเป็นอุบัติเหตุแต่ก็ขอโทษจริงๆ ครับ!"

"เจ้า...เจ้าลูกครึ่งชั้นต่ำ นี่ผนึกข้าเอาไว้ในร่างที่อ่อนแอเช่นนี้ต้องการอะไรกันแน่ บาร์บาทอสสินะ เจ้าเป็นสาวกของบาร์บาทอสแน่ๆ เจ้าชั่วที่กล้ายุยงให้คนมาทำอะไรแบบนี้กับปีศาจระดับเดียวกับตัวเองได้ก็มีแต่เจ้านั่นเท่านั้น!"

บาร์บาทอสหรือ กำลังหมายถึงปีศาจที่ขึ้นชื่อเรื่องการหาสมบัติรึเปล่า...ไม่สิ ไม่ใช่เวลามาทบทวนวิชาปีศาจวิทยาสักหน่อย อีเลียสเงยหน้าขึ้นแบบกล้าๆ กลัวๆ สองนิ้วจิ้มกันไปมาอยู่แถวหน้าอก

"คะ คือผมไม่ได้ตั้งใจ..."

การโกหกปีศาจชั้นสูงมีแต่จะทำให้ทุกอย่างแย่ลง เผื่อว่าจะมีคดีความขึ้นมาเขาก็ไม่อยากสร้างเรื่องให้ตัวเองเพิ่ม พ่อมดหนุ่มโพล่งออกไปหมดว่าตัวเองอัญเชิญปีศาจตอนเมา และเมื่อเล่าถึงว่าเป็นเพราะข้อความจากแฟนเก่าเสียงก็แผ่วลงเหมือนยุงบิน

"จะบอกว่าข้าต้องติดอยู่ในร่างอ่อนแอนี่เพราะปัญหาชีวิตรักร่านๆ ของเจ้างั้นเหรอ!"

หน้าชาเลยแฮะ ไม่ได้ร่านสักหน่อย เราคบทีละคนเท่านั้นนะ แค่มีแฟนเก่าหลายคนไม่ได้แปลว่าร่านสักหน่อย!

อีเลียสแย้งอยู่ในใจด้วยความขุ่นเคือง เขารู้ว่าชีวิตรักของตัวเองไม่ได้น่าชื่นชม แต่สำหรับอีเลียสนอกจากเซ็กซ์แล้วการคบใครสักคนยังมีความรักเป็นส่วนประกอบ การถูกมองว่าเป็นคนร่านโดยคนที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก...เขาว่ามันหยาบคายไปหน่อยนะ อ่า แต่คนที่หยาบคายก่อนมันเขา ฉะนั้นก็ต้องอดทนสิ อีเลียสประสานมือเข้าด้วยกันพร้อมยิ้มประจบใส่อีกฝ่าย

"ใจเย็นๆ ก่อนนะครับคุณปีศาจ ในกรณีที่เผลอผนึกปีศาจที่เรียกมาโดยไม่ตั้งใจสามารถไปยกเลิกสัญญาได้ที่แท่นบูชาปีศาจ ในเมืองที่พวกเราอยู่กันตอนนี้มีที่แบบนั้นอยู่ใกล้ๆ พอดี ฉะนั้นผมจะรับผิดชอบเองครับ ตั้งแต่ค่าใช้จ่ายในพิธีการไปจนถึงค่าทำขวัญ..."

ไม่ทันพูดจบปีศาจก็โดดใส่ทำให้อีเลียสหงายหลังลงไปนอนมองเพดาน ร่างกลมของสไลม์อยู่บนตัวคนหุ่นเพรียว เปรียบเป็นร่างปกตินี่ก็น่าจะนับเป็นการขึ้นคร่อมได้...คิดว่านะ

"ขืนทำแบบนั้นเรื่องที่ข้าติดอยู่ในร่างอ่อนแอนี่ก็ถูกป่าวประกาศไปทั่วโลกปีศาจกันพอดี คิดจะทำลายชื่อเสียงของข้างั้นเหรอ..."

อยากจะกรี๊ดเพราะเสียงหล่อๆ นั่นเหลือเกิน นี่พ่อคุณทำเสียงลอดไรฟันอยู่สินะ อาจเป็นเพราะวิญญาณที่ถูกผนึกอยู่ในร่างสไลม์มีพลังสูงมากอยู่แล้ว ถึงจะถูกการผนึกทำให้อ่อนแอลงแต่ก็ยังพัฒนาร่างสไลม์ให้ส่งกระแสจิตออกมาได้ เสียงที่อีเลียสได้ยินมาแต่ต้นดังขึ้นในหัวทั้งหมด มันเป็นเสียงที่สื่ออารมณ์ของผู้เอ่ยอย่างเต็มเปี่ยม

"แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ ถ้าไม่ไปทำพิธียกเลิกสัญญาคุณก็ติดในร่างสัตว์เลี้ยงของผม...อุ๊บ!"

อีเลียสโดน เอ่อ คิดว่าน่าจะเป็นมือของอีกฝ่ายปิดปากไว้

"อย่ามา...เรียกข้า...ว่าสัตว์เลี้ยง!"

เสียงดังจัง เอ็นขึ้นคอแล้วมั้ง

อีเลียสกำลังจะดึงมือที่ปิดปากตัวเองออกแล้วบอกไปว่าจนปัญญาแล้ว ทว่าเพราะเป็นอัจฉริยะสมองจึงคิดหาทางแก้ปัญหาโดยไม่รู้ตัว มันเป็นเรื่องปกติของอีเลียสที่ชอบคิดหาทางอื่นเมื่อถูกตัดทางเลือก เขาถูกฝึกมาตั้งแต่เด็กๆ ให้ต้องเผชิญกับการคิดที่แสนยุ่งยากนี้...ไม่ไปยกเลิกสัญญาที่แท่นบูชาปีศาจงั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นก็พอจะมีทางอื่นอยู่บ้าง

การทำลายผนึกทิ้ง...อันนี้ตัดไปก่อน เขารักเจ้าบอลลีเจลลีมาก ฉะนั้นจนกว่าจะสิ้นหนทางจริงๆ ค่อยเลือกทางนี้ อีกอย่างทางปีศาจก็คงไม่อยากใช้วิธีนี้เหมือนกัน เป็นที่รู้กันว่าปีศาจที่ถูกปล่อยออกจากผนึกด้วยการใช้กำลังจะเสียพลังไปส่วนหนึ่ง สำหรับเผ่าปีศาจ พลังเป็นตัวตัดสินลำดับขั้น ยิ่งในหมู่ 72 ปีศาจ พลังเพิ่มหรือลดลงแม้แต่นิดก็ทำให้ลำดับเปลี่ยนไปแล้ว

อีกทางก็...ทำพิธีเคลื่อนย้ายวิญญาณไปยังผนึกอื่นที่น่าอายน้อยกว่านี้แล้วไปทำพิธียกเลิก

"วิธีนี้เป็นไงครับ?"

ฝ่ายปีศาจกระโดดขึ้นลงด้วยความเกรี้ยวกราดอยู่บนอกอีเลียส

"คิดว่าบนโลกนี้จะมีร่างไหนที่ข้าคนนี้เข้าไปอยู่แล้วน่าอายน้อยลงงั้นเหรอ แค่โดนผนึกก็น่าอายมากพอแล้ว!"

ถ้างั้นก็เหลือวิธีสุดท้ายที่เป็นวิธีเก่าแก่ที่สุด...อีเลียสยันตัวขึ้นมานั่งแล้วก็ใช้สองมือประคองร่างสไลม์เอาไว้บนตัก

"ถะ ถ้างั้นก็ต้องวิธีการจบสัญญาแบบโบราณแล้วล่ะครับ"

ฝ่ายปีศาจนิ่งไปคาดว่าคงกำลังใคร่ครวญอยู่ การจบสัญญาแบบดั้งเดิมก็คือเติมเต็มความปรารถนาของผู้อัญเชิญให้ได้ เมื่อบรรลุคำสัญญาแล้วปีศาจจะได้รับเสี้ยววิญญาณของผู้อัญเชิญไป นับเป็นการรับเงินค่าจ้างและแยกย้ายจากกันโดยไม่มีการประกาศใดๆ ให้รบกวนชื่อเสียงทั้งคู่

ส่วนใหญ่ไม่มีปีศาจที่ไหนรับจบสัญญาเช่นนี้แล้ว เพราะความปรารถนาของคนรุ่นหลังมีแต่เรื่องที่เข้าไปยุ่งแล้วจะโดนมหาราชาปีศาจสั่งระงับการทำสัญญา ถูกสั่งห้ามหากินมันก็น่าอายพอๆ กับติดอยู่ในร่างสไลม์นั่นล่ะ

แต่ครั้งนี้มันช่วยไม่ได้ อีกอย่าง...ปีศาจพิจารณาพ่อมดหนุ่มหน้าตาซื่อๆ ที่ประคองตนเองไว้บนตัก หน้าตาเช่นนี้สำหรับปีศาจถือว่าถูกสเปก รูปลักษณ์แบบใสซื่อแต่แฝงความเย้ายวน ถ้าให้เติมเต็มความปรารถนาของอีเลียสก็คงไม่น่าโมโหสักเท่าไร

ตอนที่ถูกเรียกมานอกจากความขุ่นเคืองปีศาจยังรับรู้ถึงความเหงาของผู้อัญเชิญด้วย โดนแฟนทิ้งด้วยเหตุผลว่าเรื่องบนเตียงไปกันไม่รอด ความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวเหมือนหลุมลึก...ปีศาจโดดลงจากตักแล้วขยายตัวอุ้มร่างบางไปไว้บนเตียง

"ก็ได้ ข้าจะเติมเต็มความปรารถนาของเจ้าเอง พูดออกมาให้การทำสัญญาสมบูรณ์แล้วก็...เพื่อรับผิดชอบตามที่พูดแค่มีเซ็กซ์กับสไลม์เจ้าคงทนได้สินะ"

ใบหน้าของอีเลียสร้อนผ่าว

"ตะ เติมเต็มความปรารถนาแบบนั้นเหรอครับ!"

"ก็เจ้าชอบเซ็กซ์ไม่ใช่รึไง นี่ข้าจะมอบประสบการณ์ที่อาจจะทำให้เจ้ากลับไปนอนกับคนทั่วไปไม่ได้ให้เชียวนะ"

จะบอกให้ซาบซึ้งแล้วอ้าขาโดยง่ายงั้นหรือ อีเลียสกอดตัวเองเอาไว้ ใช่ว่าจะไม่เคยคบกับหนุ่มเผ่าที่มีแขนขาเป็นรยางค์มาก่อน เซ็กซ์แบบเทนทาเคิลมันก็เร้าใจดี แต่ให้ทำกับร่างของบอลลีเจลลี ไม่สิ ความปรารถนาลึกๆ ของเขาแค่เติมเต็มร่างกายอย่างเดียวมันจะ...อีเลียสสะบัดหน้าไล่ความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป เขาต้องรับผิดชอบความผิดของตัวเองสิ เพื่อให้ปีศาจเป็นอิสระก่อนอื่นเขาต้องเอ่ยความต้องการของตัวเองออกไป

จะเป็นชวนไปกินข้าวหรือขอให้ลูบหัวไม่ได้ ต้องเป็นความปรารถนาที่แรงกล้าเท่านั้นสัญญาจึงจะสมบูรณ์

อีเลียสยื่นมือออกไปราวกับจะขออ้อมกอดจากปีศาจ ภายในห้องเหมือนจะถูกย้อมด้วยแสงสีม่วงไปชั่วครู่ เงาของสไลม์ทอดยาวไปบนผนังและกลายเป็นรูปร่างชายหนุ่มอยู่ชั่วขณะ

"ได้โปรด เติมเต็มความปรารถนา ทางกาย ให้ผมด้วยเถอะครับ"

"ชื่อของเจ้าคือ..."

อีเลียสหหลับตาลงเพื่อไม่ให้รูปร่างของสไลม์ทำให้เสียสมาธิ

"อีเลียส เบรอา"

สิ้นเสียงแผ่วเบานั้นแสงสีม่วงภายในห้องพลันมืดสนิท ในความดำมืดเกิดเสียงสวบสาบของเนื้อผ้าที่ถูกเสียดสี อีเลียสรับรู้ได้ว่าตนกำลังถูกเส้นสายเย็นๆ เปลื้องผ้า การถูกสไลม์สัมผัสร่างให้ความรู้สึกเหมือนเอาเจลเย็นๆ มาถูกตัว ตอนแรกมันจั๊กจี้มาก แต่พอปีศาจส่งเสียงกระซิบทำให้รู้สึกเหมือนเจ้าตัวพูดอยู่ข้างหู ร่างกายขออีเลียสกลับสั่นเทิ้มอย่างไม่อาจห้าม

"เรียก...ชื่อข้า"

ชื่นของปีศาจเป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะชื่อคือตัวตนของปีศาจตัวนั้นๆ โดยทั่วไปมักใช้การเรียกชื่อในการทำให้ปีศาจอ่อนแรงลง ดังนั้นต่อให้ถูกอัญเชิญมาปีศาจก็จะไม่เปิดเผยชื่อของตนเอง สิ่งที่ปีศาจตนนี้ต้องการย่อมไม่ใช่การเดาชื่อจริง...อีกฝ่ายกำลังยอมให้เขาตั้งชื่อชั่วคราวให้ คงเอาไว้ให้เขาครางเรียกตอนที่สุขสมเต็มที่...อีเลียสลืมตาขึ้น นัยน์ตาที่ฉ่ำวาวมองเห็นในที่มืดได้ด้วยกรรมพันธุ์ดาร์คเอลฟ์ เขาเห็นว่าสไลม์ยืดร่างออกคร่อมอยู่เหนือตัว

ถูกถูหัวนมแล้วก็ลูบไปตามต้นขาด้วย ร่างนั้นสามารถผลิตเมือกเหนียวออกมาได้ ตอนนี้หว่างขาของเขาจึงเปียกแฉะได้ที่ ไม่สิ อาจจะรู้สึกเปียกเพราะร่างกายที่ดัดแปลงให้เอื้อต่อการมีเพศสัมพันธ์...

อีเลียสนึกถึงชื่อหนึ่งที่ตนคิดว่าเข้ากับเสียงทุ้มของอีกฝ่ายมากๆ ได้ชื่อหนึ่ง ขณะที่เผยอปากยั่วให้ปีศาจเข้ามาสัมผัส ได้รับจูบที่เย็นเยือกแต่ชวนหวิวมาแล้วอีเลียสจึงเอ่ยชื่อที่ต้องการออกไป

"F*ck me...Daddy"

'ร่าน' คำพูดนั้นส่งตรงมายังสมองโดยตรงพร้อมความเสียวที่โดนถูแกนกายแรงๆ อีเลียสเป็นมาโซคิสม์ ไม่ว่าจะถูกด่าหรือถูกใช้กำลังบังคับให้อ้าขาออก สิ่งเหล่านี้เมื่ออยู่ในการเพลย์ล้วนทำให้ชายหนุ่มตื่นตัว เขายกแขนขึ้นไปโอบกอดร่างสไลม์เอาไว้ขณะสายตามองไปทางกระจก ในภาพสะท้อนให้เขาสามารถเห็นว่าช่องทางด้านหลังของตัวเองถูกหนวดใสๆ สอดเข้าไป เนื่องจากสไลม์เป็นสิ่งมีชีวิตกึ่งของเหลว ในตอนที่แทรกเข้าไปในรูจีบจึงถูกบีบให้เล็กลง ทว่าพอมีความคิดแบบปีศาจควบคุม หนวดก็ขยายขนาดออกจนมีขนาดพอๆ กับดิลโด้ที่อีเลียสเคยใช้

"อ๊า!"

อยู่ดีๆ ก็แทงเข้าไปและสอดลึกจนหน้าท้องแบนราบนูนขึ้นมาเล็กน้อย อีกฝ่ายดูจะรู้ว่าร่างบางที่ตนต้องเติมเต็มความปรารถนาไม่พอใจกับอีแค่นี้แน่ การกระแทกเข้าออกแบบต่อเนื่องมาพร้อมๆ กับหนวดเส้นเล็กๆ ที่พุ่งมารัดที่หัวนม อีเลียสเจาะจิวเงินเอาไว้ที่อกทั้งสองข้างด้วย ตอนนี้เขาโดนเล่นงานพร้อมกันทุกทางที่ไวต่อสัมผัส อกถูกนวดสลับเขี่ยยอดอกไปมา แกนกายทั้งโดนรูดทั้งโดนนวดถุงน้ำเชื้อ ทันทีที่ยอดสีแดงปล่อยน้ำรสคาวออกมาหน่อยๆ ก็ถูกหนวดที่เล็กที่สุดสอดเข้ามาในท่อปัสสาวะ จุดนี้ก็เคยลองซื้อเหล็กสอดมาใช้อยู่บ้างแต่ไม่เคยถูกแทรกไปลึกขนาดนี้มาก่อน

"อ๊ะ...อื้อ!"

มันเหมือนโดนข่มขืนทั้งทางประตูหลังแล้วก็ทางข้างหน้าไปพร้อมๆ กัน อีเลียสเม้มปากกลั้นเสียงเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป เรียวขาที่อ้ากว้างชี้ขึ้นเกร็งไปถึงปลายเท้า มันไม่ไหวจริงๆ ทุกทางเลย เหลือแค่ในปากแล้วที่ยังได้รับการละเว้น ดีแล้วล่ะ ตอนนี้เขาถูกทำให้เสียวจนหายใจไม่ทันแล้ว หากปิดปากตอนนี้คงได้ขาดใจตายกันพอดี

ชายหนุ่มเพิ่งจะคิดเช่นนั้นไม่ทันไรปากก็ถูกสอดหนวดเข้ามา

"อ่อก!"

ลักษณะแบบนี้...กำลังจำลองว่าเอาไอ้นั่นยัดปากกันอยู่นี่น่า อีเลียสหลับตายกสองมือขึ้นมาจับหนวดที่ทารุณคอตัวเองเอาไว้ ดึงมันออกมาเล็กน้อยก่อนจะแลบลิ้นเลียทำความรู้จักรูปร่าง แด๊ดดี้รุนแรงได้ใจมากแต่เขาก็ชอบจังหวะทำความรู้จักที่แฝงมากับความร้อนแรงด้วย เอาแต่กระทุ้งเข้าออกแบบนี้ทำให้เขาพอใจไม่ได้หรอก

"อื้อ...ค่อยๆ เบาลงสิครับ..."

อุณหภูมิร่างบางสูงขึ้นจนปีศาจในร่างสไลม์สัมผัสได้ ภายในโพรงเนื้อตอดรัดอย่างมีความสุขเมื่อเขาลดความเร็วลงตามที่ขอ เป็นพวกชอบให้อ้อยอิ่งด้วยแบบนี้...ปีศาจในร่างสไลม์ส่งเสียงไปยังสมองของอีเลียสอีกครั้ง คราวนี้น้ำเสียงแสดงออกชัดว่าถูกใจการตอบสนองของเจ้าตัวไม่น้อยทีเดียว

"หึ นานแล้วที่ไม่ได้เจอเด็กที่หน้าตาใสซื่อแต่ชอบเรื่องลามกแบบนี้"

คนหน้าโหดยังชอบของน่ารักๆ ได้ทำไมคนน่ารักจะชอบเรื่องลามกไม่ได้ล่ะ

อีเลียสค้อนกลับด้วยสายตา ไม่นานจึงโดนยกให้ลอยจากเตียงแล้วก็จับนอนคว่ำ พ่อมดหนุ่มยังไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนท่าเพื่อทำอะไร แต่เมื่อได้ยินเสียงเพี้ยะตามมาด้วยความรู้สึกแสบๆ ที่ผิวก้น...อีเลียสก็เบิกตากว้างมีแววระริกมอบให้ปีศาจ

"ดูสิ โดนตีก้นก็ตอดแน่นเชียว น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสร่างจริงของข้า"

ปีศาจในร่างสไลม์แกล้งลากหนวดเส้นหนึ่งไปตามหน้าท้องแบนราบ จุดที่เริ่มไปถึงจุดที่สิ้นสุดนับว่าลึกไม่ใช่น้อย

"ร่างนี้จะเข้าไปลึกเท่าไรก็ได้แต่ผลิตน้ำกามร้อนๆ ไม่ได้...ลองนึกดูว่าถูกของของข้ากระแทกเข้าไปแล้วปลดปล่อยในส่วนลึกสุดนี้เจ้าคงเสียวจนตาค้าง"

อย่าพูดยั่วทั้งที่ทำให้กันไม่ได้สิ ถูกเอาแบบสดๆ แล้วก็โดนเติมน้ำกามให้เต็มท้องจนล้นออกมา เรื่องที่ฟังดูเหมือนฝันดีแบบนั้น...ฮึ่ย!

อีเลียสไม่อยากฟังแล้ว พ่อมดผิวเข้มส่ายก้นน้อยๆ เพื่ออ้อนแล้วก็ถูกฟาดจนจุใจ การเติมเต็มความปรารถนาของพ่อมดที่หื่นที่สุดในประวัติศาสตร์ คงบอกได้แค่ว่าปีศาจที่อัญเชิญมาไม่ได้พูดโกหก เจ้าตัวรู้ว่าควรสัมผัสและพูดกระตุ้นอารมณ์กันอย่างไร อีเลียสครางจนคอแห้งและปลดปล่อยออกมาสองครั้ง...ครั้งแล้วกับครั้งเล่าน่ะนะ

อีกหน่อยต่อให้หาแฟนใหม่ดีๆ ได้เขาก็คงคิดถึงแต่เซ็กซ์ครั้งนี้แน่นอน

มีความสัมพันธ์กับปีศาจ...นั่นสินะ กินเรียบมาแล้วตั้งเยอะทำไมไม่เคยคิดจะลองเดทกับปีศาจบ้างสักครั้ง ทั้งความกระหายตามสายพันธุ์ แล้วก็เปอร์เซ็นต์ที่บอกว่าเกินครึ่งเกิดมาพร้อมความซาดิสม์ ที่ผ่านมาเขาคงมัวแต่มองหาคนที่ดูเข้าหาง่ายก็เลยมองข้ามเผ่าที่น่าจะตอบสนองตัวเองได้ไปหนึ่ง

น่าเสียดายจริงๆ ที่ถึงจะถูกใจแค่ไหนแต่เดี๋ยวก็แยกกันแล้ว

วันรุ่งขึ้น

แมรีตื่นขึ้นมาแบบสดใสเพราะเมื่อคืนเธอหลับสนิท ไม่อยากจะเชื่อว่าครั้งนี้เมาแล้วอีเลียสไม่ทำอะไรแปลกๆ ให้เธอต้องรับมือจนปวดหัว สาวครึ่งแกะมัดผมสีขาวหยักศกเป็นลอนของตัวเองขึ้นเป็นก้อนกลมๆ ก่อนจะออกไปที่ห้องนั่งเล่น บนใบหน้าเต็มไปด้วยความแจ่มใส เมื่อเห็นว่าอีเลียสตื่นก่อนทั้งยังกำลังทอดไข่ดาวเป็นมื้อเช้าให้ บ.ก.สาวก็ถึงกับยิ้มหวาน

ไม่ตื่นมานั่งกอดเข่าบนโซฟา หน้าใสกิ๊ง ทั้งยังเตรียมมื้อเช้าเผื่อ...อีเลียสตัดสินใจได้แล้วว่าจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่และก้าวไปข้างหน้า สงสัยวันนี้เธอคงหวังเรื่องงานที่ต้องส่งวันอาทิตย์จากอีกฝ่ายได้สินะ

"ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายกันนะครับ ผมส่งข้อความไปขอโทษเอเทลกับเดนเวอร์แล้วแต่..."

อีเลียสตักไข่ดาวใส่จานที่มีเบคอนทอดไว้แล้วสองชิ้น หลังยื่นมันให้แมรีเสร็จก็พยายามเอียงคอยิ้มแบบที่ดูน่ารักที่สุดใส่คุณบ.ก.

"วันนี้คุณแมรีต้องได้งานจากผมแน่นอน สัญญาครับ"

"แหม ถึงฉันจะบอกเสมอว่าการส่งงานให้ตรงเวลาเป็นเรื่องสำคัญ แต่การให้เวลากับตัวเองมันก็สำคัญเหมือนกันนะคะ ถ้าเกิดคุณอีเลียสยังรู้สึกไม่ค่อยดีจะเลื่อน..."

อีเลียสรีบโบกมือเป็นพัลวัน

"ไม่ครับ ไม่ได้เด็ดขาด ผมเคยทำให้คุณแมรีลำบากมาเยอะแล้วเพราะงั้นครั้งนี้ต้องส่งงานให้ตรงเวลาสิครับ ขอผมจัดการมื้อเช้าก่อนแล้วจะรีบปั่นงานเลย!"

แมรีสุขใจจนความสุขแผ่ออกมาทางแววตา นี่สิเจ้านายแบบที่เธอชอบ ไม่นับสภาพตอนอกหักแล้วพยายามทดสอบความอดทนของคนรอบตัว อีเลียสที่เอาการเอางานเป็นคนที่ใครก็อยากทำงานด้วย เจ้าตัวไม่เร่งคนอื่นแต่ถ้าเห็นว่าช้าจะเข้าไปช่วย ด้วยหน้าตาน่ารักๆ กับคำพูดแสนสุภาพ ยากที่จะทำให้คนอื่นรู้สึกต่อต้านพ่อมดหนุ่มคนนี้

ไม่ต้องพูดถึงการประจบที่พอเหมาะพอเจาะโดยไม่แบ่งแยกชนชั้น ทั้งที่ตนเองมาจากบ้านที่มีฐานะและตำแหน่งงานก็สูงลิบ คนระดับอีเลียสส่วนใหญ่ไม่ค่อยพูดกับลูกจ้างตัวเองดีๆ หรอก แมรียอมมองข้ามเรื่องชีวิตรักเละเทะของอีกฝ่ายได้ก็เพราะเรื่องนี้ด้วย...

ตึง!

แมรีที่กำลังจะจิบกาแฟผงะไปครู่หนึ่ง นั่นเสียงอะไรดังมาจากในห้องของอีเลียสน่ะ

"อะ...สงสัยเจ้าบอลลีจะหิวข้าวแล้วละครับ"

หมายถึงเจ้าสไลม์นั่นหรือ แมรีเข้าใจว่าสัตว์เลี้ยงตัวนั้นกินพลังเวทเจ้านายเป็นอาหาร อีเลียสพูดแล้วก็รีบกลับเข้าห้องไปทันที แหม กระทั่งรสนิยมเรื่องสัตว์เลี้ยงก็แปลก แต่เธอที่เลี้ยงหมาทั้งที่ตัวเองเป็นแกะจะไปวิจารณ์อะไรได้ ยักไหล่ทีหนึ่งแล้วแมรีก็หันมาสนใจกาแฟของตัวเอง

ให้อาหารสัตว์เลี้ยงมันไม่นานหรอก เดี๋ยวสักพักพวกเธอคงได้เริ่มงาน...

เป็นเพราะแมรีไม่ใช่เป้าหมายที่ปีศาจจะสื่อสารด้วยเธอจึงไม่ได้ยินเสียงโวยวายที่ดังมาตั้งแต่เมื่อครู่ ย้อนไปตั้งแต่ตอนที่หญิงสาวเดินออกมาจากห้องตัวเองก็...

'ไอ้หนู ทำไมข้ายังติดอยู่ในร่างสไลม์อีกล่ะ!'

'เฮ้ย อย่ามาทำเป็นไม่ได้ยินข้านะ เมื่อคืนทำไปตั้งขนาดนั้นเจ้ายังไม่สาแก่ใจอีกเรอะ!'

'กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน นี่เจ้า...นี่เจ้าบอกให้ข้ารองั้นเหรอ!'

'ทอดไข่สบายใจเฉิบเลยนะ รีบๆ มาคุยกันได้แล้ว ไอ้หนู...ไอ้หนูโว้ย!'

'ข้าไม่ชอบชื่อบอลลี ไม่! ไม่ต้องมาจับตัวข้า ออกไป๊!'

และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของปีศาจขี้โวยวายและทาสหมูสุดต่ำตมของเขา