Novels by Navvip

บทส่งท้ายแกรก!พอยกกระเป๋าเดินทางลงจากท้ายรถแท็กซี่แล้ว หญิงวัยกลางคนหน้าตาอ่อนโยนก็ปลดตัวล็อกของกระเป๋า ดึงที่จับขึ้น เธอกับสามีไปทำธุระที่ต่างประเทศเกือบหนึ่งปี บุกป่าฝ่าดงในพื้นที่อับสัญญาณเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ระหว่างนั้นเหมือนมีคนคอยสาปแช่งพวกเธออยู่ไม่มีผิด เดี๋ยวซองกันน้ำรั่วตอนเดินฝ่าแม่น้ำทำให้มือถือพัง เดี๋ยวโน้ตบุ๊กฝุ่นเข้าจนติด ๆ ดับ ๆนี่ยังไม่รวมความซวยจากการติดโรคจนต้องถูกกักตัวในหมู่บ้านไกลปืนเที่ยง โดนนักต้มตุ๋นหลอกจนเกือบต้องนอนข้างถนน ล่าสุดฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างจนสามารถเชิญหมอผีชื่อดังมาได้ ก่อนกลับประเทศยังเกือบตกเครื่องเพราะจำเที่ยวบินผิดอีก!“เฮ้อ…/เฮ้อ…”คู่สามีภรรยาวิญกุล ที่อยู่ในชุดนักเดินทางโทรม ๆ เงยหน้ามองป้ายชื่อซอยข้างตลาดแล้วเกิดอาการตื้นตัน หลั่งน้ำตาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ซึ่งอาการของทั้งคู่ หมอผีผิวสีชาวต่างชาติที่ตามมาด้วยก็เฝ้าดูด้วยความเห็นใจ“ในที่สุดเราก็ได้กลับบ้านสักทีนะพ่อ…” นวลหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปาดน้ำตา ส่งยิ้มให้ประดิษฐ์ผู้เป็นสามี“นั่นสิ ไม่รู้ว่าป่านนี้เจ้ารันจะเป็นยังไงบ้าง”พูดถึงลูกชาย ‘เพียงคนเดียว’ ทั้งคู่ก็หุบยิ้มพากันถอนหายใจ

บทที่ 34 [วาสนาผู้ใด๋น้อ]“แหม ขึ้นรถมาก็ก้มหน้าดูมือถือไม่พูดกับพี่สาวตัวเองเลยเนาะ กลัวคนไม่รู้หรือว่าได้ผู้ชายแล้วลืมพี่ลืมน้องน่ะ” สิตาว่าพลางหักพวงมาลัยรถเลี้ยวออกถนนใหญ่ เธอมองค้อนน้องชายจนเจ้าตัวแอบหน้าแดง คว่ำมือถือที่เพิ่งได้คืนลงบนตักไหน ๆ ตอนนี้ก็ไม่มีเรื่องให้ต้องปิดบังกันแล้ว สู้เขาบอกพี่สาวไปตรง ๆ ดีหรือไม่ว่าน้องเขยคุณพี่ แอบมา ‘ทักทาย’ ตนด้วยความคิดถึงก่อนรถคุณพี่จะเข้ามาจอดที่ลานหน้าตำหนักเสียอีก คิดไปคิดมาเล่าละเอียดเดี๋ยวพี่สาวจะกังวลอีก เม้มปากครุ่นคิดอยู่สักพักนันก็ตัดสินใจตอบแบบอ้อม ๆ เสียงแผ่ว“ก่อนขึ้นรถนันก็กอดพี่ไปแล้วไง อีกอย่างนันมีสังหรณ์ว่าตอนนี้พี่รันน่าจะ…”“น่าจะอะไร” แค่พูดว่าสังหรณ์ใจเฉย ๆ ยังถามเสียงเข้มปานนี้ ตกลงว่าหนึ่งเดือนที่เขาโดนกักตัว พี่ตากับคุณแฟนทั้งสองไม่ได้ลองพูดคุยกันเลยหรือ“พี่ตาก็ นันแค่เป็นห่วงพวกพี่เขาเฉย ๆ เอง~”นึกว่าแกล้งทำเป็นไม่จริงจังแล้วพี่สาวจะยอมเล่นตามน้ำไปด้วย แต่ผิดคาด หลังเจ้ากระแตพูดจบ พี่สาวกลับมีท่าทีอ้ำอึ้ง มุมปากยกขึ้นเหมือนจะยิ้มแต่สายตาแอบเลิ่กลั่กอยู่หน่อยหนึ่ง เอาล่ะ ไอ้นันใจคอไม่ดีจริง ๆ แล้ว อย่าบอกนะว่าพี

บทที่ 33 [เพื่อ ค ร อ บ ค รั ว]ใบหน้าของนันซุกอยู่กับอกพี่สาวจนแทบหายใจไม่ออก ใครจะได้คาดคิดว่าทันทีที่สิตาตื่นขึ้นมา หญิงสาวจะเด้งตัวลุกและพุ่งมากอดนันอย่างรวดเร็วปานนี้ แทบไม่ต้องถามว่าสิตาอยู่ในอารมณ์ไหน มีผีที่หน้าเหมือนแฟนหนุ่มของน้องน้อยอยู่ในบ้านเชียวนะ สิตาไม่สามารถใจเย็นกับเรื่องนี้ได้หรอก!“พี่...พี่ตา ใจเย็น ๆ ก่อนครับ ที่พี่เห็นนั่นแฟนนันเอง!” นันดันตัวเองออกจากอ้อมแขนของพี่สาวได้สำเร็จ ใบหน้าหวานแอบแดงนิด ๆ จากการถูกกอดรัด มองไปทางแฟนหนุ่มทั้งสอง พี่รันหน้าซีดหนักทั้งยังดูกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด ส่วนพี่กัน ให้ตายเถอะ รายหลังเพิ่งจะส่งซิกให้เขาเอาแก้วทุบหัวพี่สาวตัวเองหรือเปล่าตลกบริโภคไม่รู้เวลาจริง ๆ ตาคนนี้ อยากโดนน้ำมนต์ฉีดใส่หรือ!“ฉันไม่ได้หมายถึงคุณรัน มันมีคนที่หน้าเหมือนคุณรันอยู่ข้าง ๆ แกเว้ย!”“ก็นั่นแหละ คนนั้นก็แฟนนันเหมือนกัน!”“...ฮะ?” สิตาถึงกับสะบัดหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ก็เข้าใจได้ นันเองก็มีสีหน้าตกใจไม่ต่างกันเท่าไร เมื่อครู่เขาลนลานเพราะพี่สาวทำท่าจะลากเขาออกจากบ้าน ด้วยความที่คิดอะไรไม่ทันจึงโพล่งคำพูดโดยไม่ผ่านการคิดให้ดีสิ่งที่พูดออกม

บทที่ 32 [เกือบแล้ว...เกือบจะดีแล้ว]เค้กที่เพิ่งอบเสร็จหมาด ๆ ถูกนำขึ้นมาวางบนแทนหมุน นันโปะครีมนมสดสีขาวลงไป ตกแต่งหน้าเค้กอย่างพิถีพิถัน รองพื้นด้วยครีมนมสดสีขาวแต่งกลิ่นวานิลลา ใช้ถุงบีบครีมบรรจงสร้างดอกกุหลาบสีชมพู ทำแต่ละดอกอย่างตั้งใจให้ออกมาสวยงาม ในส่วนของน้ำตาลปั้น นันทำออกมาเป็นรูปตุ๊กตุ่นเจ้าบ่าวสามตัว สองตัวสวมชุดทักซิโดสีดำ อีกตัวสวมชุดทักซิโดสีขาวคนที่เพิ่งจะหายดีเป็นปลิดทิ้งมองผลงานที่เสร็จแล้วด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข จริตออกขนาดว่ามองจากปากซอยก็รู้ว่าเป็นแม่บ้านข้าวใหม่ปลามัน (ทึกทักเอาเองล้วน ๆ )นี่คือเค้กแต่งงานของเขา ไม่สิ...ของ ‘พวกเขา’ ต่างหาก“เมื่อวานยังบ่นปวดเอวอยู่เลย ยืนแต่งหน้าเค้กตั้งนานเราไม่เมื่อยบ้างเหรอ?”“เฮ้ย มึงก็ถามแปลกนะ มึงกับกูเผลอแบ่งพลังให้น้องไปตั้งขนาดนั้น ดูหน้าซะก่อน ใสกว่านี้ก็แก้วแล้วมั้ง”พี่กันนี่ก็ พอไม่มีแรงถึงขั้นสลับร่างไม่ได้ก็งอแงใหญ่เชียวนะนันหัวเราะเบา ๆ ขณะเงยหน้าขึ้นมองไปทางชายหนุ่มทั้งสอง เรื่องเมื่อวาน...คงต้องเรียกมันว่าอุบัติเหตุที่บังเอิญให้ผลลัพธ์เหนือความคาดหมาย อาการกระเหี้ยนกระหือรือที่เกิดจากสถานะผิดปกติของนัน เมื่อได

บทที่ 31 [กระแตเป็นสัตว์ดุร้าย (2)]โดนส่งคลิปมายั่วใครทนได้ก็ทนไป กันที่มีความต้านทานต่อการถูกยั่วยวนต่ำกว่าระดับน้ำในขันตูดรั่วไม่สามารถทนได้ จากที่เห็นในคลิป นอกจากสายตาของเจ้ากระแตจะดูเชิญชวนอย่างร้ายกาจ สภาพยังไม่ต่างจากในหนังโป๊ที่กระตุ้นความต้องการได้อย่างดี กันกัดฟันขณะหุนหันออกมาจากร้านแล้ววาดขาคร่อมมอเตอร์ไซค์ ก่อนหน้านู้นเคยเห็นกล่องของเล่นผู้ใหญ่ของนันแล้วหนหนึ่ง เขานึกว่าที่อยู่ในกล่องคือทั้งหมดแล้ว น่าตกใจจริง ๆ ที่นันยังมีของเล่นที่เขาไม่เคยเห็นอยู่อีกมิหนำซ้ำ...นึกถึงคลิปที่ทำเอาเลือดลมลงไปเลี้ยงเอ็นร้อน จากมุมนันคงเอากระจกมาตั้งไว้ที่ปลายเตียงไม่ผิดแน่ เจ้ากระแตขี้ยั่วนี่นะ ตั้งใจเอามือถือปิดส่วนนั้นไม่ให้เห็นช่องทางด้านหลัง พอกดอัดคลิป หลังจุ๊บของเล่นแท่งยาวสีดำเงาให้เขาสูดหายใจหนัก ๆ เจ้าตัวก็ตั้งใจปล่อยน้ำเชื้อปลอมที่กักเอาไว้ในรูรักออกมาถ้าเขาไม่ขาดสติตอนเจอหน้าเจ้าตัว กันอยากถามแฟนตัวเล็กนักว่าเชี่ยวชาญขนาดนี้แอบเปิดOnly fanมาก่อนหรือเปล่า ถ้าใช่...เดือนละเท่าไรก็บอกมา พร้อมเป็นสมาชิกรายเดือนแบบตลอดชีพ!...ก็แย่แล้ว หากเจ้ากระแตขายคอนเทนต์แบบนั้นจริงกันหวงจนอกแ

บทที่ 30 [กระแตเป็นสัตว์ดุร้าย (1)]เมื่อคืนฝนตกหนัก บรรยากาศก็แอบวังเวงเหมือนจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ทว่ามีแฟนหนุ่มดูแลเป็นอย่างดี นันจึงสามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจ และไข้ที่ขึ้นสูงก็ลดลงแทบหายเป็นปกติเมื่อตื่นขึ้นอีกครั้ง เดิมทีอาการดีขึ้นแบบนี้แล้ว ร่างบางตั้งใจว่าหลังนอนกลิ้งจนสบายใจจะลุกมาทำงานบ้าน ถึงอย่างไรพวกลูกน้องก็ทำหน้าที่ได้ดีมาตลอด รายละเอียดอะไรที่พรกรันย์อาจคิดไม่ถึง นันจดให้ชายหนุ่มไปหมดแล้ว หรือต่อให้มีเรื่องที่ไม่เข้าใจ ด้วยนิสัยรับปากอะไรก็พยายามทำให้เต็มที่ของชายหนุ่ม อีกฝ่ายคงไม่ลังเลที่จะโทรมาถาม!กระนั้นหลังจากคุณแฟนขี่มอเตอร์ไซค์ออกจากบ้านไปไม่กี่นาที เจ้าปลาดาวที่นอนแผ่อยู่บนเตียงก็เริ่มขยับยุกยิก นันพลิกตัวไปทางซ้ายทีขวาที กลิ้งไปกอดหมอนข้างเหมือนค่างเกาะต้นไม้ แวบหนึ่งได้เอาหน้าซบกับหมอนนุ่ม ๆ มันก็สบายจนร่างกายเริ่มผ่อนคลายอีกครั้ง เพียงแต่ไม่ถึงอึดใจเรียวขาขาวกลับขยับถูไถหมอนข้าง...เจ้ากระแตตาหวานยังคงหลับตาแต่คิ้วขมวดแทบผูกเป็นโบ เหมือนจะมีความร้อนรุ่มแผ่กระจายจากท้องน้อยไปทั่วร่าง อาการเช่นนี้นันค่อนข้างคุ้นเคย ทว่าด้วยสถานการณ์ปัจจุบันที่ตัวเ

Special 2-Smart Cookie-ติ๊ก...ติ๊ก...เข็มของนาฬิกาชี้บอกเวลาตีสามครึ่ง ภายในห้องนอนเรียบๆ ของเชฟหนุ่มมีเสื้อผ้ากระจายอยู่ที่พื้น ทว่าอย่าเข้าใจผิดไป ผ่านมาหนึ่งปีแล้วที่เดนเวอร์อาศัยอยู่ร่วมกับปีศาจตัวจิ๋ว พวกเขากลายเป็นคู่รักขยันโต้รุ่งเหมือนห้องข้างๆ งั้นหรือ ไม่เลยสักนิด...ต่อให้เห็นกันตำตาว่าในบรรดาเสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้ทันทีที่เลิกงานมีกางเกงในกับยกทรงปะปนอยู่ เดนเวอร์ก็กล้าสาบานให้ฟ้าผ่าตายว่าตนเองไม่ได้ลงมือกับวีต้าเลย ด้วยสัญญาทำให้รับรู้คลื่นความรู้สึกของกันและกันได้ วีต้ารู้ว่าเขาถูกใจตนเองไม่น้อยจึงสารภาพรักแล้วก็ถือวิสาสะย้ายมาอยู่ด้วยแบบเป็นทางการ อ่า เขาก็ตกลงคบด้วยแล้วล่ะนะ ถึงจะใช้เวลาอยู่สองสามเดือนกว่าจะมั่นใจและตกลงแต่เขามั่นใจว่าตกลงเรื่องสถานะกันเป็นที่เรียบร้อย ไม่เชื่อก็มีภาพคู่ตอนไปเดตครั้งแรกที่สวนสนุกตั้งไว้ด้วยน่าเศร้าที่ในความสัมพันธ์ที่ดูราบรื่นนี้ ทุกวันระหว่างพวกเขามันชักจะเหมือนเพื่อนที่แชร์ห้องกันมากขึ้นเรื่อยๆ ไอ้เดตกันก็มีบ้างนะแต่ว่า...ไอ้ เรื่องนั้น ที่คู่รักเขาทำกันยังไม่เคยเกิดขึ้นเลย เลียบเคียงถามจากอากาเรสที่รู้จักวีต้าดีที่สุดก็ได้ความว่าป

Special 1-Mr. & Mr. Corzon-ปีศาจนั้นไม่มีนามสกุล นับตั้งแต่วันที่พญามารผู้ตกสวรรค์ปั้นพวกตนขึ้นมาจากพลังความเสื่อมทรามทั้งหลาย ปีศาจทุกตนก็มีเพียงชื่อเดียวคือชื่อที่พญามารประทานให้ และมีเพียงปีศาจทั้ง 72 เท่านั้นที่ได้รับพรสวรรค์และพลังในการมอบชื่อให้แก่ปีศาจตนอื่นที่เกิดมาภายหลัง ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปพญามารละทิ้งหน้าที่ของตนไปตามวิธีอิสระ เหล่าปีศาจที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติก็เพิ่มขึ้น พวกที่เกิดขึ้นมาเองและไร้ชื่อมักจะไปติดตามพวกปีศาจโบราณทั้ง 72 เพื่อให้ได้ชื่อที่ยืนยันถึงการมีตัวตนของตัวเองมา แน่นอนว่าจำนวนปีศาจที่เกิดตามธรรมชาติก็ไม่ใช่น้อยๆ ก่อนจะเข้าสู่ยุคที่วิวัฒนาการจนตั้งชื่อกันเองได้ ปีศาจระดับสูงทั้งหลายต่างเหนื่อยหน่ายกับการตั้งชื่อจนสร้างเงื่อนไขยุ่งยากขึ้นมาซึ่งในยุคนี้ตั้งเกณฑ์อะไรไว้บ้างคงไม่มีใครตอบได้หรอก อากาเรสที่จัดว่าความจำดีก็ยังตอบไม่ถูก แต่ก่อนมีแต่ชื่อเรียกที่ถูกสงวนไว้ ชื่อของปีศาจมีพลังแฝงแม้จะเป็นเพียงชื่อ ถ้าเผ่าอื่นที่อ่อนแอเรียกชื่อปีศาจที่แข็งแกร่งก็อาจจะตายทันที ถูกคู่สัญญาที่อัญเชิญเรียกปีศาจจะเป็นฝ่ายถูกข่มจนทำอะไรไม่ได้ ถ้าปีศาจด้วยกันเรียก...อีก

-Epilogue-That’ s what we like.จบงานฉลองแสนอบอุ่นไปแล้ว อีเลียสนึกว่าตนเองจะได้เตรียมตัวแถลงข่าวว่าจะแต่งงานสายฟ้าแลบ แต่ว่าเรื่องมันไม่ง่ายแบบนั้น โลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าภาคีตระกูลพันธมิตรอยู่ ใช่แล้ว ภาคีของเหล่าตระกูลที่ช่วยกันลงนามสร้างสันติสุขให้ทุกเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันได้ เดิมทีตระกูลเบรอาก็เป็นสมาชิกของภาคีนี้ ทว่ารุ่นหลังๆ ผู้นำล้วนมากด้วยอัตตาไม่รู้จักปรับตัวจึงถูกถอนตำแหน่งและถูกลดขั้นมาเป็นตระกูลผู้มีเกียรติทั่วไป อย่างไรก็ตามเพราะเคยนั่งเก้าอี้ภาคีมาก่อน การที่ตระกูลเบรอาจะล่มสลายทั้งที่ยังเหลือทายาทโดยชอบธรรมตั้งหนึ่งคนนับเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้มีหมายร่อนมาถึงหน้าบ้านอีเลียสก่อนที่จะเรื่องไฟไหม้คฤหาสน์จะออกข่าวเสียอีก ในจดหมายเป็นเอกสารแจ้งว่าจากนี้อีเลียสเป็นเจ้าตระกูลเบรอาแล้ว คำว่าเจ้าตระกูลในที่นี้ไม่ได้ทำให้อีเลียสหายใจไม่ออกอีกต่อไป พ่อมดหนุ่มรู้ดีว่าตอนนี้ไม่มีใครที่ตระกูลจะมาบีบบังคับตัวเองได้อีกแล้ว แม้ว่าจะมีพวกคนรับใช้ภายนอกที่รอดเพราะไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์ในวันนั้น ทว่าคนเหล่านั้นภักดีจากการโดนล้างสมองทำให้อยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้รับใช้ สายเลือดเบรอา ขอเพียงประก

บทที่ 21 My Prince.'ไดอารีพ่อมดเราเสียเลือดไปเยอะมาจนเกือบจะไม่รอดแล้ว จำได้แค่ได้ยินเสียงลูกสมุนของอากาเรสตะโกนเรียกชื่อแต่เราไม่มีแรงจะลืมตาหรือส่งเสียงตอบเลย คิดแล้วว่าตัวเองอาจจะถูกยมทูตเอาตัวไป ต้องขอบคุณเจ้าชายขี่ม้าขาวจริงๆ เอ๊ะ หรือต้องบอกว่าจอมมารขี่ม้าขาวกันนะ ;) 'ไม่มีแรง...ผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมงอีเลียสก็แทบจะประคองสติเอาไว้ไม่อยู่แล้ว พ่อมดหนุ่มพยายามฝืนลืมตาเอาไว้เพราะกลัวว่าถ้าหลับไปตอนนี้ บางทีตัวเองอาจจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก เขาอาเจียนเป็นเลือดออกมาสามครั้งแล้ว ทุกรอบเลือดมีแต่จะออกมากขึ้น เกอเธอร์ไม่รู้มาก่อนว่าอีเลียสจะอาเจียนเป็นเลือดมากขนาดนี้ พอเห็นว่าปริมาณเริ่มเยอะจนอาจเป็นอันตรายต่อชีวิตเจ้าคนน่ารังเกียจก็รีบออกไปตามหมอ ที่น่าเจ็บใจที่สุดก็คือเกอเธอร์ไม่ปิดประตูห้องขังด้วยซ้ำ ถ้าตอนนี้เขามีแรงสักหน่อยคงหนีออกไปได้ด้วยตัวเองอีเลียสมองมือที่สั่นเทาและชุ่มไปด้วยเลือด เขาลองเขียนอักษรรูนแห่งการปลดปล่อยที่เครื่องพันธนาการดู ผ่านไปหลายอึดใจก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ดูท่าถึงจะเป็นอักษรที่สามารถรวบรวมพลังในอากาศมาสำแดงผลก็ยังสู้เครื่องรางต่อต้านพลังเวทไม่ได้ ลูกครึ่งดาร

บทที่ 20 Fuxx It.'ไดอารีพ่อมดในที่สุดแม่ของเราก็เป็นบ้าไปแล้วจริงๆ สินะ ใช้แผนลักพาตัวแบบนี้ไม่ว่ายังไงทางสภาเวทมนตร์ก็คงไม่อยู่เฉยแน่ อ่า เดี๋ยวก่อนนะ เตรียมห้องผนึกเวทเอาไว้แบบนี้คงไม่ใช่ว่าจะทำลายชื่อเสียงเราด้วยวิธีนั้นหรอกนะ...'ตื่นขึ้นมาอีกครั้งอีเลียสกลับรู้สึกเหมือนกำลังฝันร้ายเสียมากกว่า"อึก"ไม่ว่าเขาจะมองไปทางไหนห้องแคบๆ เหมือนคุกใต้ดินโบราณนี่ก็คุ้นจนน่าอึดอัด มันคือห้องที่แม่ใช้ฝึกเขาให้เชื่อฟังตั้งแต่จำความได้ ทั้งห้องดูเหมือนภายในกล่องสี่เหลี่ยมที่มีแสงเข้าทางเดียวคือหน้าลูกกรง ภายในห้องไม่มีเครื่องเรือนใดๆ ที่ที่เอาไว้ขดตัวนอนได้ถูกปูด้วยผ้าเก่าๆ ผืนเดียว จากกลิ่นที่อับชื้นหากมองหาต้นตอก็จะเจอรอยน้ำซึมผ่านรอยแตกที่เพดาน เมื่อก่อนตอนถูกจับขังแม่จะเลื่อนประตูเหล็กมาปิดทับลูกกรงทำให้ห้องมืดสนิท อีเลียสต้องทนอยู่ในความมืดจนกว่าจะปรับสายตาได้ บางครั้งก็อดอาหารจนต้องฉีกผ้าที่ใช้ปูนอนมากิน แน่นอนว่าก็ต้องดับกระหายด้วยน้ำที่ซึมมาจากเพดานนั่นล่ะทั้งมืด ทั้งหนาว ทั้งหิว...อีเลียสในวัยเด็กจะต้องอยู่ในสภาพอ่อนแรงใกล้ช็อกเสียก่อนจึงจะถูกปล่อยตัวทว่าการถูกขังไม่ใช่การลงโทษที่เ

บทที่ 19 A Week Later.'ไดอารีพ่อมดพึ่งหนึ่งอาทิตย์เอง...แห้ง แห้งมากๆ คิดถึงแด๊ดที่สุดเลย มองไปทางไหนก็เห็นแต่หน้าเขา (สะอื้น) แต่น่าเสียดายที่ฟื้นพลังได้ปุ๊บสภาผู้วิเศษก็โยนงานมาให้รัวๆ เลย ตารางตลอดอาทิตย์แน่นจนแทบไม่มีเวลาจะหายใจด้วยซ้ำ ถ้าเผามือถือไปให้ได้ก็คงดี แต่ปีศาจไม่ใช่ผีบรรพบุรุษนี่นะ...คิดถึงแฟนจนเพื่อนทักว่าหน้าโทรมแล้วเนี่ย!'แมรีรู้ เดนเวอร์รู้ และเอเทลเองก็รู้ว่า...ตอนนี้คำว่า 'สไลม์' ถือเป็นคำต้องห้ามต่อหน้าอีเลียส ทางพวกเขาเองลำบากใจอยากจะถามมากว่าแฟนใหม่ที่ดูจะไปกันได้สวยสุดท้ายก็ไปไม่รอดงั้นหรือ เป็นเพราะอยู่ดีๆ อีเลียสก็บอกว่าแฟนหนุ่มของตัวเองออกเดินทางไปทำธุระ อีกสองอาทิตย์ถึงจะกลับมา ทว่าผ่านไปสองสามวัน อีเลียสกลับอยู่ในสภาพเหมือนระดับฮอร์โมนไม่สมดุล เดี๋ยวก็อารมณ์ดีนั่งยิ้มดูคลิปอะไรบางอย่างในมือถือ บางทีพิมพ์งานไปอยู่ๆ ก็เบะปากสะอื้น อาการเช่นนี้ต่างจากตอนอกหัก เอเทลแวะมาดูอาการแล้วก็ตัดสินได้ว่าเป็นโรคคิดถึงแฟนจนสติสตังไม่อยู่กับตัวกระนั้น...ได้ข่าวว่าแฟนหนุ่มก็มีมือถือที่อีเลียสซื้อให้ไม่ใช่หรือ คำถามนี้ยิ่งสร้างความวิตกให้สามสหายนักชิมอาหารหมาเมื่อได้คำ