MasukShare
ANG PAGWASAK NG MUNDO KO
Tanggal publikasi:
2026-10-12 20:22:19
Bab terbaru
SA LIKOD NG MGA BAKOD NG MONTECLAIRE RANCH ANG PAGWASAK NG MUNDO KO
Malamig ang sahig ng presinto, ngunit mas malamig ang pakiramdam ng aking puso.Nakaupo ako sa isang sulok ng maliit na selda, yakap-yakap ang aking mga tuhod habang patuloy na tumutulo ang aking mga luha.Hindi ko pa rin matanggap ang nangyari.Ilang oras pa lamang ang nakalilipas, nasa marangyang mansiyon ako, pinagtitinginan ng mga bisita na para bang isa akong kriminal.Ngayon, nakakulong ako sa isang lugar na hindi ko kailanman inakalang mararanasan ko.Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili na isa lamang itong bangungot.Na maya-maya ay bubukas ang pinto, papasok si Dustin, at yayakapin ako habang sinasabing alam niyang wala akong kasalanan.Ngunit walang dumating.“Dustin…” mahina kong tawag, habang hinahaplos ang larawang mahigpit kong hawak.“Nasaan ka na?Tanging katahimikan ang sumagot sa akin.Napayuko ako at muling humagulgol.Hindi ko alam kung ano ang mas masakit—ang pagbibintang sa akin bilang magnanakaw o ang katotohanang wala si Dustin sa oras na kailangan ko siya.Maka
SA LIKOD NG MGA BAKOD NG MONTECLAIRE RANCH NANG MAGLAHO ANG LAHAT
Hindi ako kinausap ni Dustin nang gabing iyon.At hindi ko rin siya hinanap.Kinabukasan, sinabi niyang kailangan niyang pumunta sa kabilang bahagi ng ranch para asikasuhin ang isang problema sa mga hayop."Bababalik ako mamayang gabi."Tumango lang ako.Hindi ko sinabi na gusto kong tanungin kung siya ba talaga ang sumulat ng liham.Hindi ko rin sinabi na natatakot akong marinig ang sagot.Buong araw akong nag-isip.Sa huli, napagdesisyunan kong pumunta sa aming lumang bahay sa tabing-dagat.Kailangan kong makita sina Lola at Lolo.Kailangan kong mapag-isa.***Pagdating ko sa bahay, napansin kong kakaiba ang kilos ni Lola."Maria.""Ano po?"May hawak siyang maliit na kahon."May bagay akong kailangang sabihin sa'yo."Binuksan niya iyon.May mga lumang papeles."Matagal nang itinago ito ng lolo mo.""Para saan?""Hindi namin alam kung kailan mo malalaman."Kinuha ko ang isang dokumento.May pangalan ng isang pamilya roon.Hindi Mendez.Isang apelyidong matagal ko nang naririnig ngun
SA LIKOD NG MGA BAKOD NG MONTECLAIRE RANCH ANG KASINUNGALINGANG SUMIRA SA KANILA
Hindi nagtagal ang katahimikan.Mula nang mangyari ang halik namin ni Dustin, nagbago ang lahat.Hindi naman siya biglang naging sweet.Si Dustin pa rin ang malamig at dominanteng ranch owner na kinatatakutan ng karamihan.Pero kapag kami lang, may mga sandaling nakakalimutan niyang magtago.Isang umaga, nag-iwan siya ng kape sa tabi ng kama ko."Black coffee," sabi niya.Napatingin ako."Naalala mo?""I remember everything about you."Hindi ko alam kung bakit parang may init na dumaloy sa dibdib ko.Pero bago pa ako makasagot, pumasok si Victoria.Nawala agad ang lambing sa mukha ni Dustin."Good morning," sabi niya.Tinitigan niya ang dalawang tasa."Am I interrupting something?""Wala," sagot ko.Ngumiti siya nang malamig."Of course."***Makalipas ang isang linggo, nagdaos ng malaking dinner ang pamilya Monteclaire.Dumating ang mga negosyante, kaibigan ng pamilya, at ilang prominenteng tao mula sa lungsod.Pinahiram ako ni Isabela ng isang simpleng eleganteng gown.Nang bumaba ak
SA LIKOD NG MGA BAKOD NG MONTECLAIRE RANCH ANG ASAWA NG BILYONARYONG RANCH OWNER
Tatlong linggo matapos ang aming kasal, lumipat ako sa Monteclaire Ranch.Hindi ko malilimutan ang unang araw na nakita ko ang buong hacienda.Parang ibang mundo.Mahabang daan na napapaligiran ng mga puno. Malalawak na damuhan. Mga kabayong tumatakbo sa pastulan. Mga kawani na abala sa trabaho. At sa pinakadulo, isang malaking bahay na mas mukha nang resort kaysa tahanan.Huminto ang sasakyan sa harap ng mansion.Bumaba ako."Welcome home, Mrs. Monteclaire."Napatingin ako sa babaeng nagsalita.Si Lola Rosa, ang matagal nang housekeeper ng pamilya.Ngumiti siya sa akin nang tunay."Salamat po."Sa likod ko, bumaba si Dustin.Napansin kong maraming matang nakatingin sa amin.At alam kong hindi lahat ay masaya.Sa hapunan, unang dumating si Victoria Monteclaire.Mula ulo hanggang paa, elegante siya.Ngunit malamig ang tingin."So this is the wife."Hindi ko pinansin ang tono."Maria Mendez po.""I know."Umupo siya."Let's hope you learn quickly."Hindi ako sumagot.Sa halip, pinili ko
SA LIKOD NG MGA BAKOD NG MONTECLAIRE RANCH ANG KASAL NA NAGSIMULA SA PAGTUTOL
Kinabukasan, hindi ako mapakali.Paulit-ulit kong iniisip ang sinabi ng ama ni Dustin.Hindi siya bagay sa mundo natin.Parang simpleng salita lang iyon, pero alam kong hindi iyon basta opinyon. Para sa mga taong tulad ng Monteclaire, may malinaw na hangganan sa pagitan ng mga taong katulad nila at mga taong katulad ko.At ako ang nasa maling panig.Bandang hapon, dumating si Dustin.Walang kasamang driver. Walang ama. Siya lang.Nakatayo siya sa harap ng bahay habang hawak ang isang brown envelope."Maria.""Anong kailangan mo?""Makikipag-usap ako sa'yo.""Kung tungkol pa rin sa lupa, sinabi ko na ang sagot ko.""Hindi tungkol sa lupa."Tumabi ako para makapasok siya sa maliit naming sala.Umupo siya, pero hindi ako."May problema ang pamilya ko," sabi niya."At bakit kailangan kong malaman?""Dahil ikaw ang solusyon."Napatawa ako."Ako?"Tumango siya.Inilapag niya ang envelope sa mesa."May kondisyon sa estate ng lolo ko. Kapag hindi ako nagpakasal bago matapos ang taon, maaaring
SA LIKOD NG MGA BAKOD NG MONTECLAIRE RANCH ANG BABAENG MULA SA DALAMPASIGAN
Hindi ko kailanman pinangarap na makasal sa isang bilyonaryo.Sa totoo lang, mas simple ang pangarap ko.Isang maliit na bahay malapit sa dagat. Isang tahimik na buhay kasama sina Lola Elena at Lolo Tomas. At sapat na pera para hindi na namin kailangang mangutang para lamang may maihain sa hapag.Doon ako lumaki—sa isang maliit na baryong halos abot-kamay ang dagat.Kabisado ko ang tunog ng mga alon tuwing umaga. Kabisado ko rin ang amoy ng bagong lutong pandesal ni Lola at ang malakas na hilik ni Lolo na maririnig hanggang kusina.Hindi kami mayaman.Pero masaya kami.Hanggang sa dumating ang araw na may isang itim na SUV na huminto sa harap ng aming bahay.Napatingin ako mula sa sampayan.Bumukas ang pinto.Isang lalaki ang bumaba.Matangkad. Malapad ang balikat. Nakasuot ng puting polo, maitim na pantalon, at mamahaling cowboy boots. Hawak niya ang isang pares ng leather gloves habang malamig na sinusuri ang paligid.Hindi ko kailangang tanungin kung sino siya.Si Dustin Monteclair
Anda juga akan menyukai
YAYA MOMMY (TAGALOG)
DBardz424.9K DibacaHis Personal Maid
Zenshine371.2K DibacaAng Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman
Sixteenth Child1.7M DibacaMY CEO BOSS IS MY LOVER (SPG)
dyowanabi1.1M DibacaIsagad Mo Ninong At Iuungol ko
M.A.B. Writes14 DibacaThe Daughter I Hid From My Billionaire Ex
luneveil132 DibacaLIHIM NA PAGNANASA NI DON ARTHUR
kkyrieehale 142 DibacaThe Billionaire's Obsession
Tsukimi12 Dibaca
