เข้าสู่ระบบผมขมวดคิ้วอีกครั้ง ไม่แน่ใจว่าเป็นโน๊ตอะไร ผมถึงลุกจากเตียง เดินไปดูใกล้ๆ ถึงได้เห็นชัดๆว่าในกระดาษโน๊ตมันเขียนไว้ว่าอะไรตื่นแล้วไปอาบน้ำนะ เสร็จแล้วก็ใส่ชุดนี้ ลงมาปาร์ตี้กัน: )..ไอรีนอย่างที่เห็นแหละครับ ชุดนี้ไอรีนคงเตรียมเอาไว้ให้ แต่ผมไม่แน่ใจว่ามีปาร์ตี้อะไร เมียถึงต้องลงทุนเตรียมชุดเอาไว้ให้แบบนี้ งั้นผมรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วรีบลงไปข้างล่างแล้วกัน จะได้รู้สักทีว่าข้างล่างเขามีปาร์ตี้อะไร20 นาทีผ่านไปอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วล่ะครับ งั้นผมลงไปเลยแล้วกัน“เอ๊ะ?” ทำไมวันนี้มีเรื่องให้ผมสงสัยเยอะจัง(วะ) ก่อนหน้านี้ก็เรื่องชุดกับปาร์ตี้ใช่ป่ะ มาตอนนี้ก็เรื่องที่พอลงมาถึงห้องรับแขกแล้ว แต่ก็ไม่เห็นใครอีก สรุปมันอะไรยังไงกันแน่วะ แล้วเมียผมอยู่ไหน ผมคิดถึงเมียแล้วนะเว้ย พรึ่บ!กึก!เอิ่ม ผมชะงักไปสองวิ เพราะจู่ๆไฟมันก็ดับอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ไม่รู้เป็นอะไรของมัน งั้นผมขอไปดูก่อนHappy birthday to you..ฮึก!ผมชะงักอีกรอบ เพราะพอทำท่าจะเดินไปดูตู้ควบคุมไฟว่ามันมีปัญหาอะไรตรงไหน ทำไมไฟถึงดับ เสียงเพลงอวยพรวันเกิดก็ดังขึ้น พร้อมๆกับไอรีนที่เดินเข้ามาพร้อมความสว่างจากแสงเที
ครามสวนกลับนิ่งๆ และพูดแบบนี้ก็จริงนะ แต่สีหน้าท่าทางแม่งไปคนละเรื่อง ตรงๆคือไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรหรอก โดนรุมโดนด่าก็นิ่งๆ เจ้าลูกคนนี้เป็นคนที่ไม่ค่อยจะรู้ร้อนรู้หนาวกับอะไร แต่ข้างใน ไม่มีใครรู้ว่าคิดอะไรอยู่ เป็นคนเดาความคิดยากน่ะครับ ส่วนไคโร รายนั้นร้ายแบบเปิดเผย ในขณะที่ครูซคล้ายๆสองคนนี้ผสมกัน บางทีก็ร้ายเปิดเผย บางทีก็ร้ายเงียบ แล้วแต่อารมณ์ ส่วนยัยตัวเล็ก ก็น่ารักสดใสตามประสาเด็กผู้หญิงนั่นแหละครับ บวกกับเป็นลูกคนสุดท้อง ก็จะมีความเอาแต่ใจเพิ่มเข้ามาหน่อย แต่ก็เป็นคนมีเหตุผลนะ ไม่ได้เอาแต่ใจจนงี่เง่าไร้เหตุผลไปเลย “ยังว่ะ แต่เอาไว้ก่อนก็ได้ ไว้รุมต่อเมื่อมีโอกาส”“เหี้ยทั้งคู่”“ขอบคุณที่ชมพี่ชายครับ”“แล้วก็ขอบคุณที่ชมน้องชายครับ”“…” คราวนี้ครามน่าจะขี้เกียจเสวนากับสองพี่น้องจอมกวนส้นตรีนแล้วล่ะครับ เลยไม่ตอบอะไร แต่กลับหันไปหาไอริสแล้วล้วงกล่องกำมะหยี่สีดำออกมาจากกระเป๋ากางเกงไปยื่นให้เธอ“อะ ของขวัญ” ครามบอกนิ่งๆ“งื้อ เฮียคราม ขอบคุณค่ะ ว่าแต่อะไรอยู่ข้างในอ่ะ”“นาฬิกา” เอิ่มม ตรงๆทื่อๆงี้เลย? ไม่มีการลีลาท่ายากให้ต้องลุ้น แต่แบบนี้ก็ถูกต้องตามแบบฉบับผู้ชายนิ่
เสียงของไอรีนมีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้ผมละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ไปมองเธอ ผมดูโพสต์เก่าๆอยู่น่ะครับ โพสต์เก่าๆตอนสมัยหนุ่มๆ ตอนก่อนที่เราจะแต่งงานกัน โพสต์เก่าๆในวันที่ผมลงทุนแต่งตัวหล่อไปขอไอรีนแต่งงานที่ริมชายหาด และวันนั้นเธอก็ตกลงแต่งงานกับผม บอกตามตรงว่าวันนั้นผมโคตรดีใจ ดีใจจนอุ้มเธอขึ้นแล้วหมุนไปหมุนมาบนชายหาดสีขาวตั้งหลายรอบ จนไอรีนต้องบอกว่าให้พอ เธอเวียนหัว หึๆ ดูสิครับ ตอนนั้นยังไม่แก่ซะหน่อย เมียผมก็บ่นเวียนหัวซะแล้ว ถ้าเป็นอย่างตอนนี้ที่ลูกสี่แล้วก็ว่าไปอย่าง จะบ่นก็คงไม่แปลก แต่ให้พูดก็พูดเถอะ ถึงแม้ตอนนี้เราจะมีลูกด้วยกันตั้งสี่คนแล้ว แถมวันนี้ก็ถึงวันรับปริญญาของลูกคนเล็กไปเป็นที่เรียบร้อย เมียผมก็ยังไม่แก่เลย เธอยังสวยไม่สร่าง พอๆกับผมเลยว่ามั้ย เพราะผมก็หล่ออมตะว่ะ เอิ่มม ไม่ค่อยจะหลงตัวเองเลยเนอะ แต่หลงไม่หลงก็ช่างมันเหอะ ตอนนี้ผมสงสัยเรื่องที่เมียเรียกผมมากกว่า ไม่รู้ว่าเธอมีเรื่องอะไร “ว่าไงครับ ไอริสมาแล้วเหรอ” ผมถามพร้อมรอยยิ้มบางๆ ส่วนไอริสก็คือลูกคนเล็กของผมครับ เป็นผู้หญิง ที่ผมบอกว่าวันนี้เป็นวันรับปริญญาของเธอไง และที่ผมถามไอรีนแบบนั้น เพราะก่อนหน้านี้ เร
“ถึงอยากไปก็ไม่ให้ไป”“ไม่ได้กินหรอก เพราะมันไม่มีทางมีวันนั้น”“…” คราวนี้เธอไม่ตอบ แต่ยิ้มแล้วเลื่อนหน้าลงมาจูบผม และผมจูบตอบอย่างไม่ลังเล จูบดูดดื่มร้อนแรงของเรามันถึงดำเนินไปพร้อมๆกับมือสองข้างของผมที่กระชับสะโพกเธอแน่นแล้วเริ่มช่วยเธอควบคุมจังหวะขย่ม จังหวะมันถึงรุนแรงขึ้นเป็นสองเท่า และเป็นอย่างนั้นไปเรื่อยๆ ตามอารมณ์ความต้องการของเราสองคนที่เอาแต่จะพุ่งทะยานขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่มีทีท่าว่ามันจะจบลงเร็วๆนี้พั่บ พั่บ..จุ๊บ จ๊วบบ~ แผล็บๆ..เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงจูบเสียงแลกลิ้นอย่างดูดดื่มร้อนแรงยังคงดำเนินไป ก่อนเราจะค่อยๆถอนจูบออกจากกันเพื่อพักหายใจ แต่ผมพักไม่นานหรอกครับ ในเมื่อความหิวกระหายมันมีมากกว่า งั่บ!“อื้ม..” ไอรีนพลันครางออกมา พร้อมกับกัดปากแล้วแหงนหน้ามองเพดานเล็กน้อยอย่างเสียวซ่าน เพราะฝีมือผมเองแหละครับ ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่พักนานหรอก ผมหิว ผมถึงงับยอดดอกบัวสีสวยหวานของเธอแล้วดูดมันอย่างรัวแรง เพราะยิ่งดูดยิ่งอร่อย ยิ่งดูดก็ยิ่งมันส์ ยิ่งดูดไปพร้อมๆกับกระชับสะโพกนิ่มๆของเธอให้ยิ่งขย่มงูยักษ์ตัวใหญ่ยาวของผม มันก็ยิ่งมันส์เป็นหลายเท่า ทั้งมันส์ทั้งเสียวส
11:34 PMKZ | CONDO สรุปว่า.. คำภาวนาของไอรีนกับคำภาวนาของผมที่ช่วยไอรีนภาวนาสุดท้ายมันก็เป็นจริง เพราะท้องปลาแซลม่อนย่างไม่มีจริงๆนั่นแหละครับ ผมกับไอรีนก็เลยต้องไปซุปเปอร์มาเก็ต หาซื้อท้องปลาแซลม่อนมาย่างกันเอง และแน่นอน ผมสัญญาแล้วว่าผมจะทำให้เมียกิน ผมเลยโชว์ฝีมือเต็มที่ เมียได้กินฝีมือผมสมดังคำภาวนา และปาร์ตี้ท้องปลาแซลม่อนย่างของเราสองคนเพิ่งจะจบลงไปเมื่อตอนสี่ทุ่มนี่เอง โดยที่เมียเล่นกินจนอิ่มแปล้ เพิ่งจะลุกไปอาบน้ำไหวเมื่อตะกี้นี่เอง ส่วนผมเหรอ ล่วงหน้าไปอาบก่อนแล้ว และตอนนี้ก็อาบเสร็จแล้ว กำลังนั่งรอเมียอยู่บนเตียง ไม่ได้สิครับ เพื่อให้ทุกอย่างดำเนินไปตามแผน ผมก็ต้องเตรียมตัวก่อน คอยดูนะ เธออาบเสร็จเมื่อไหร่ ผมจะชวนเธอดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์เมื่อนั้น “อ้าว ยังไม่แต่งตัวเหรอ” เมียมาแล้วครับ และที่เธอทักแบบนั้น เพราะผมนั่งอยู่บนเตียงด้วยผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวที่พันท่อนล่างอยู่ ส่วนเธอเหรอ ก็นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวอยู่เหมือนกัน และคงกำลังจะเดินเข้าไปแต่งตัวที่ห้องแต่งตัว แต่ใครจะยอมให้ไป เดี๋ยวผิดแผนหมด“ไม่ต้องแต่งหรอก เสียเวลาถอด”“หมายความว่าไง อย่าบอกนะว่า.
พอผมเรียก สองคนนั้นก็หันมาทันที พร้อมๆกับที่ผมจูงมือไอรีนให้เดินเข้าไปหา“อุตส่าห์จะไม่เดินไปทักแล้วนะ เพราะกรีนบอกว่ากลัวจะไปเป็นก้างมึงกับไอรีน เห็นกำลังเดทกันอยู่” เดทงั้นเหรอ หึ คำนี้ฟังดูไม่เลวนะ แต่มันน่าจะไม่ถึงขนาดนั้นหรอก(มั้ง) เพราะผมก็แค่พาเมียมารำลึกความหลังเอง เห้ย! เดี๋ยวนะ ไอ้ลีมันพูดแบบนี้นี่ แสดงว่ามันเห็นผมกับไอรีนตั้งแต่แรกแล้วอ่ะดิ เพียงแต่มันตั้งใจไม่เข้ามาเป็นก้าง แต่ผมสินะ ที่เหมือนจะพาเมียให้เดินมาเป็นก้างพวกมันสองคน ก็ไอ้ลีมันมาพร้อมน้องกรีนแบบนี้ คงมีซัมติงอย่างที่ผมกับไอ้ซีดีสันนิษฐานกันไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แน่ๆ แต่ผมขอไม่เล่านะ ว่าผมกับไอ้ซีดีเคยไปสันนิษฐานเอาไว้ตอนไหน เพราะถ้าเล่าแล้วเดี๋ยวมันจะยาว เอาแค่คร่าวๆพอ ว่าเหตุการณ์มันเกิดที่งานแต่งของแคโรลีนกับไอ้คลาวด์ พี่น้องฝาแฝดของไอ้ไค ส่วนไอ้ลี เดี๋ยวนะ แหกปากพูดมาตั้งนาน แต่เหมือนผมเพิ่งนึกได้ ว่ายังไม่ได้บอกว่ามันเป็นใคร ไอ้ลีมันเป็นเพื่อนผมตอนสมัยม.ปลายน่ะครับ แต่ตอนนั้นไม่ค่อยสนิทกันหรอก พอเจอกันในงานแต่งของยัยน้องตัวแสบ ผมกับไอ้ซีดีเลยจำไม่ค่อยได้ แต่สุดท้ายก็จำได้ ถามว่าไอ้ลีมันไปงานแต่งแคโรล







