LOGINShare
8 | (แกล้ง)รู้สึกดี
publish date:
2026-09-13 16:37:38“มะ เดี๋ยวเราถือเองก็ได้ จ่ายตังค์เรียบร้อยแล้วล่ะ”
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันถือให้ โต๊ะเธออยู่ไหนอ่ะ เดี๋ยวฉันเดินไปส่ง ไม่สิ ขอไปนั่งกับเธอด้วยได้รึเปล่า ฉันอยากไปนั่งกินกับเธอ” ครับ (อ่อย)ซ้ำด้วยวิธีนี้แหละ “นะ..นั่งกับเราเหรอ” เหมือนเธอจะติดกับผมแล้วเต็มๆ เพราะหน้าเธอแดง แถมเก็บรอยยิ้มเขินไม่ค่อยอยู่ “อืม ได้มั้ย” “แล้ว เพื่อนนายล่ะ นายไม่กลับไปนั่งกับเพื่อนนายเหรอ” “ไม่อ่ะ ฉันนั่งกับพวกมันทุกวัน เบื่อแล้ว วันนี้ฉันอยากนั่งกับเธอ ว่าไง ฉันไปนั่งกับเธอได้มั้ย” ผมถามโดยที่ยังคงยิ้มส่งสายตาลึกซึ้งบางอย่างให้เธอ “เอ่อ อือ อืม ได้สิ ทางนี้” “เค นำไปเลย” “อืม” เธอตอบรับ ก่อนจะเดินนำไปจนถึงโต๊ะ และที่โต๊ะของเธอมีเพื่อนเธออีกสองคน ซึ่งแน่นอนว่าผมรู้จักอยู่แล้ว เฟิร์นกับน้ำหวานน่ะครับ ก็คณะเดียวกัน จะไม่รู้จักได้ไง และการที่มีเพื่อนเธอนั่งอยู่ก่อนแล้วที่โต๊ะ นั่นไม่ใช่ปัญหาเลยครับ ตรงกันข้าม แม่งดีซะอีก มีเพื่อนเธอนั่งอยู่ด้วย จะได้มีพยานยืนยัน ว่าผมกำลัง(แกล้ง)จีบโมนา “อุ๊ย ซีดี” เฟิร์นกับน้ำหวานดูจะตื่นเต้นกันใหญ่ที่เห็นผมเดินมากับโมนา สงสัยผมคงฮอตในหมู่สาวๆล่ะมั้ง ถึงได้ดูท่าทางกระชุ่มกระชวยกันขนาดนี้ งั้นดีเลย งั้นผมแอ๊บต่อไม่รอแล้วนะ “ขอนั่งด้วยคนนะ” ผมยิ้มบอก ก่อนจะนั่งลงข้างๆโมนา “งื้ออ ด้วยความเต็มใจเลยง่ะ ว่าแต่ทำไมถึงมาพร้อมกันจ๊ะ สองคนนี้” “ฉันอยากมานั่งกินข้าวกับโมนาด้วยน่ะ” “เหรอ แค่อยากมานั่งกินข้าวด้วยอย่างเดียวเหรอ แต่กับข้าวก็กินเหมือนกันด้วยนะ” หึ โคตรช่างสังเกต แต่อยากจะบอกว่านิสัยช่างสังเกตของสองคนนี้ก็เข้าทางผมอีกนั่นแหละ ผมจะได้ตกเหยื่อต่อแบบเนียนๆ “ที่เหลือพวกเธอคิดเอาเองแล้วกัน” “อร๊ายย ให้คิดเอาเองเหรอ แล้วพวกฉันจะคิดอะไรได้อ่ะ นอกจาก..” “เสือสิ้นลาย” “กรี๊ดด คิกคิก” เมื่อกี้เฟิร์นพูด ส่วนน้ำหวานต่อให้ ก่อนทั้งสองคนจะกรี๊ดปนหัวเราะคิกคักกันตามประสาคนเขินแทน ส่วนผมก็ทำเป็นอมยิ้มเขินนิดหน่อย ให้มันคล้ายๆคนโดนจับได้ที่กำลังเก็บพิรุธไม่อยู่ แต่แน่นอนว่าสายตาของผมลอบสังเกตอาการของโมนาอยู่แทบตลอดเวลา ถึงได้เห็นว่าถึงเธอนั่งเงียบไม่พูดไม่จา แถมพยายามกลบเกลื่อนอาการของคนที่กำลังคิดไปไกลจากคำพูดของสองคนนี้และท่าทางตามน้ำของผมด้วยการกินข้าว แต่เธอก็เก็บพิรุธไม่หมดอยู่ดี ผมเห็นว่าเธอหน้าแดงมาก แดงอย่างกับลูกตำลึง และอาการแบบนี้มันทำให้ผมแน่ใจ ว่าอีกไม่นานผมต้องได้กิน “อุ๊ย จริงสิ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ตามมานั่งกินข้าวด้วยกันขนาดนี้ แล้วเดี๋ยวตอนเรียนคาบต่อไปอ่ะ พวกฉันต้องเว้นที่นั่งไว้ให้ด้วยใช่ป่ะ” “ก็แล้วแต่พวกเธอจะกรุณา ถ้าพวกเธอเห็นใจผู้ชายตาดำๆที่ขาดความรักคนนี้อ่ะนะ” “อร๊ายย ตรงเกิ๊น แบบนี้ใครจะไปกล้าขัดขวางความรักของผู้ชายตาดำๆล่ะ กรี๊ดด งื้ออ นี่ โม ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ” พูดกับผมเสร็จ ทั้งสองคนก็หันไปหาโมนาฟีลแบบจะแซวเรื่องผมกับโมนา แต่โมนาตอนนี้ก็ยังเงียบกริบ พยายามสนใจแต่ข้าวในจาน “เอ่อ พูดอะไรเหรอ เราว่ากินข้าวก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวหมดเวลาพัก” “แหม ทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง เขินก็บอกมาเหอะ หน้าแดงหมดแล้วนั่นน่ะ คิกคิก” “ใครหน้าแดง เราเปล่าซะหน่อย” เธอพูดแบบนี้ก็จริง แต่คราวนี้เธอหลุดยิ้ม จากนั้นทุกคนก็จัดการกินข้าวกันต่อ ไม่มีใครพูดอะไรอีก มีแต่นั่งมองโมนาและอมยิ้ม กินไปอมยิ้มไปแบบคนที่ดูออก ก็เพราะอาการของโมนามันโคตรชัด มันแทนคำพูดได้หมดแล้ว ว่าตอนนี้เธอกำลังคิดอะไร และเธอกำลังอยู่ในฟีลไหน เธอเก็บอาการไม่มิด ถึงแม้พยายามจะเก็บก็เหอะ ก็คนอ่อนประสบการณ์อ่ะนะ ก็ต้องอ่อนหัดเป็นธรรมดา ถึงเธอจะพยายามไม่แสดงอาการว่าเธอหวั่นไหว และไม่รับไม่รู้ว่าผมกำลัง(แกล้ง)รู้สึกดีกับเธอ แต่เธอต้านทานหมาป่าที่เขี้ยวเล็บแพรวพราวอย่างผมไม่ได้หรอก เพราะงั้นอย่างที่ผมบอกแหละ ว่าอีกไม่นานหรอก เธอเสร็จผมแน่ ง่ายๆแบบเธอ โดนผมรุกถี่ๆเข้าหน่อย ก็คงไปไหนไม่รอดหรอก ยิ่งต่อจากนี้ผมตั้งใจแล้วว่าจะรุกให้ถี่กว่าเดิมอีก เธอก็คงยิ่งไปไหนไม่รอด บอกเลยว่าผมจะตามเธอแจชนิดไม่ยอมออกห่างเลย ดูซิ เธอจะทนเก็บอาการไปได้สักกี่น้ำ แต่ก็นะ แบบว่าผมมีความจริงอย่างนึงจะสารภาพ เรื่องเมื่อเช้าน่ะครับ เมื่อเช้าเหมือนผมจะพลาดไปหน่อย แบบว่าความจริงผมตั้งใจจะรุกโมนาไปยาวๆตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว ไม่ใช่เพิ่งจะมารุกถี่ๆเอาตอนนี้ เพราะผมตั้งใจแล้ว ว่าพอไปรับเธอมาจากหอเสร็จแล้ว ตอนขึ้นเรียน ผมก็จะไปนั่งข้างๆเธอเหมือนกับเมื่อวาน แต่บังเอิญเมื่อเช้าผมดันปวดฉี่ แบบว่าพอมาถึงมหาลัย ผมก็ดันปวดฉี่ เลยให้เธอเข้าคลาสไปก่อน ส่วนผมก็ไปเข้าห้องน้ำ พอเข้าเสร็จผมก็ตามเธอไปที่คลาส แต่พอไปถึง แม่งข้างเธอทั้งซ้ายทั้งขวาแม่งเสือกไม่มีที่ว่างแล้วอ่ะดิ ผมเลยชวด อดได้นั่งข้างๆเธอ เซ็งชิบ! นี่แหละที่ผมบอกว่าผมพลาด แต่โชคดีหน่อยที่คนที่นั่งอยู่ข้างๆโมนาคือเฟิร์นกับน้ำหวาน แล้วก็เพื่อนผู้หญิงคนอื่นในคณะ ไม่ได้เป็นผู้ตัวไหน ผมเลยไม่รู้สึกขัดใจจนของขึ้นอะไรขนาดนั้น เลยเดินไปนั่งเรียนข้างๆไอ้เคซีแล้วก็ไอ้สามตัวได้ตามปกติ เรียนเสร็จพวกมันก็ชวนมากินข้าว ผมก็มากับพวกมันเหมือนทุกวัน กะจะมาเล่าเรื่องเมื่อเช้าให้พวกมันฟังด้วย ตอนกินข้าวผมเลยยังไม่ได้ไปอ่อยโมนา แต่อย่างที่เห็นเมื่อกี้ ว่าผมก็ยังไม่ได้เล่า ความจริงผมกะจะไปซื้อข้าวก่อน แล้วค่อยกินไปเล่าไป แต่โมนาเข้ามาเสนอตัวเลี้ยงข้าวผมซะก่อน สงสัยดวงเธอกับผมจะสมพงษ์กันว่ะ ขนาดผมไม่เข้าไปหาเธอ เธอก็เป็นฝ่ายเข้ามาหาผมเอง พอเป็นแบบนี้ เรื่องของเมื่อเช้าที่ผมกะจะเล่าให้ไอ้พวกเหี้ยมันฟัง ผมก็เลยต้องพับเก็บเอาไว้ก่อน เพราะเรื่องอ่อยเหยื่อสำคัญกว่า เรื่องเม้าท์มอยเอาไว้ทีหลัง วันหลังแบบหลังงง ยาวๆไปเลย เพราะวันนี้กับต่อจากนี้ผมมีแผนแล้ว ก็ที่ผมบอกไปไงครับ ว่าผมจะรุกโมนาถี่ๆ ผมจะไม่ยอมออกห่างจากยัยของเล่นของผมเลยแม่ง จะตัวติดกับเธอเป็นปาท่องโก๋เลยคอยดูดิ เมื่อเช้าผมพลาดเรื่องไปเข้าห้องน้ำ เลยไม่ได้นั่งเรียนข้างๆเธอ แต่วิชาต่อไป วันต่อๆไป ผมไม่พลาดแน่ แม่งจะอ่อยจนกว่าจะได้กินนั่นแหละ! CD END
Latest chapter
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 13 | ใครกันแน่ที่ติดกับ! (จบ^^)
“เกี่ยวดิ แบบว่าผัวรู้ใจเมียไง พอลูกออกมา ลูกเลยรู้ใจแม่ เห็นมั้ย ลูกได้เชื้อรู้ใจจากพ่อมาเต็มๆ” ไง ทีนี้ชัดมั้ยล่ะครับ เมียเองก็คงได้ยินชัดแล้วล่ะ เธอถึงเปลี่ยนจากยิ้มแปลกเป็นยิ้มพร้อมมองผมอย่างหมั่นไส้แทน“หืออ หลงตัวเอง” หลงตัวเองเหรอ? เอ.. หรือจะจริง เค งั้นเลิกก็ได้“โอเค งั้นไม่หลงตัวเองแล้วก็ได้ แต่ให้เมียหลงได้ป้ะ” ผมหยอดไปเต็มๆ แล้วก็ไม่ใช่แค่พูดนะ แต่ผมเลื่อนหน้าไปหาเมียสุดที่รักพร้อมกับส่งสายตาปิ๊งๆ ให้เธอด้วย ทำเอาเธอยิ้มกว้าง หน้าแดงทันควันด้วยความเขิน“บ้า พอเลย อย่ามาอ่อยแถวนี้นะ อายเขา..อุ๊ย! ไอศกรีมนี่ ไปกินกันมั้ย รำลึกความหลังตอนเราไปฮันนีมูนกันไง จำได้มั้ย ว่าตอนนั้นเราไปนั่งกินไอศกรีมที่ม้านั่งแล้วรับลมตอนเย็นๆ กัน จะว่าไป ตอนนี้มันก็ใกล้เย็นแล้วเหมือนกับวันนั้นเลย”โมนายิ้มเขินแล้วจู่ๆ สายตาก็คงบังเอิญเหลือบไปเห็นร้านไอศกรีมที่เปิดขายอยู่ในสวน ผมเลยหันมองตาม ถึงได้เห็นว่ามันเป็นร้านไอศกรีมเล็กๆ ดูน่ารักอยู่เหมือนกัน และโมนาคงชอบ ผมเลยละจากร้านไอศกรีมแล้วหันกลับไปยิ้มให้เธอ“จำได้ดิ งั้นไปซื้อกันเลยมั้ย เสร็จแล้วค่อยไปนั่งกินตรงนั้นกัน ตรงนั้นมีที่นั่งพอดี”ผมหมาย
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 12 | ก็เชื้อพ่อมันแรง
“นี่ค่ะ ถึงจะเป็นของธรรมดา แต่พวกเราก็ตั้งใจให้แม่กับป๊านะคะ” มีอาตอบรับ ก่อนก้มหยิบซองอะไรสักอย่างจากกระเป๋าสะพายใบเล็กของตัวเองขึ้นมาแล้วส่งให้ผมกับโมนา “อะไรเหรอลูก” โมนาถามเสียงเรียบ แต่ผมก็พอดูออก ว่าเธอกำลังตื่นเต้นไม่น้อย ไม่ต่างจากผม เพราะผมก็กำลังตื่นเต้น ไม่รู้ว่าในซองสีชมพูอ่อนนั่นมีอะไร “ลองเปิดดูสิคะ เป็นของขวัญจากเราสี่คนค่ะ” ยังคงเป็นมีอาที่ตอบคำถาม ส่วนหนุ่มๆอีกสามคนกำลังยิ้มมองแบบลุ้นๆ “โอเค งั้นแม่เปิดละนะ โมเปิดละนะ” โมนายิ้มบอกลูกๆ ก่อนหันมายิ้มกับผม “อือฮึ อยากรู้แล้วเหมือนกัน ว่าลูกให้อะไรเรา” “โอเค ฮืออ ตื่นเต้น” ครั้งนี้โมนายอมพูดและแสดงอาการออกมาพร้อมรอยยิ้มมีความสุข ก่อนจะรับซองสีชมพูนั่นมาจากมือของมีอาแล้วจัดการเปิดมันออกท่ามกลางความตื่นเต้นและโคตรลุ้นระทึกของผม ลูกๆเองก็เหมือนจะกำลังลุ้นอยู่ไม่น้อย ว่าพอผมกับโมนาเห็นของในซองแล้วจะเป็นยังไง กึก! แล้วก็เป็นแบบนี้ไง คือผมกับโมนาชะงักด้วยความคาดไม่ถึง “นะ..นี่มัน..” “ตั๋วออกเดทค่ะ” มีอาแทรกโมนาขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและหวังดี ไม่ต่างกับสามหนุ่มที่ก็กำลังมองเราสองคนด้วยสายตาแบบนั้นเช่นกั
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 11 | ไม่เสร็จไม่หยุด NC
“อะ..อ๊าา~” ทุกจังหวะที่ผมกำลังกระหน่ำปรนเปรอให้เธอมันคงถึงใจเธอโคตรๆ เธอถึงยังครางสะท้านจนแทบลืมหายใจไม่หยุดหย่อน มือบางขยุ้มผมของผมแรงขึ้น ส่วนมืออีกข้าง เธอเอาไปจับมือผมข้างที่กำลังแหวกกลีบดอกไม้สีสวยของเธอเอาไว้อีกทีแบบค่อนข้างแรง ราวกับว่าจะให้มันช่วยระบายความเสียว ความร้อน และความอึดอัด ทั้งๆที่เธอก็คงจะรู้ดีนั่นแหละครับ ว่าทำยังไงก็ไม่ช่วยหรอก อะไรๆก็ช่วยเธอไม่ได้มากเท่ากับผม ผมเท่านั้นที่ช่วยเธอได้ดีที่สุด และผมยินดีช่วย โคตรยินดีแล้วก็โคตรเต็มใจ แถมเต็มใจช่วยทั้งคืนเลย ไม่เสร็จไม่หยุด ไม่อิ่มไม่เลิก เอาให้สำลักความสุขกันไปข้าง ก็ต่างคนต่างโคตรหื่นนี่ครับ แล้วมันจะไปจบที่ไหนได้ ถ้าไม่ใช่เอากันจนอิ่ม เอากันจนหมดแรง เอากันจนสำลักน้ำ เอ้ย! เอากันจนสำลักความสุขให้ยันเช้าไปเลย แล้วถ้าพรุ่งนี้เมียตื่นมาเลี้ยงเจ้าตัวแสบไม่ไหวก็ไม่เป็นไร ผมจะดูแลให้เอง ผมก็เคยช่วยเธอเลี้ยงนี่ครับ ผมจัดการได้อยู่แล้ว มั้งนะ ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าผมทำแล้วก็ต้องรับผิดชอบ อีกอย่าง ผมอยากให้โมนาพักบ้าง ชวนเธอทำ(ลูก) แล้วจะไม่ให้เธอพักได้ไง แถมไม่ใช่ชวนทำแป๊บๆ แต่ก็อย่างที่บอก ว่าคงชวนทำทั้งคืน ไม่อิ่มไม่เ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 10 | แทงแรงๆเลยก็ได้ NC
“ได้สิครับ” ผมตอบรับทันทีอย่างไม่ต้องคิด ก่อนยกเธอขึ้นมานั่งคร่อมขาผม โดยที่ผมเหยียดขายาวออกไป สองมือกอดแผ่นหลังและลำตัวที่เริ่มชื้นเหงื่อไม่ต่างจากผมของเธอ ในขณะที่เธอกอดคอผมไว้แล้วขย่มผมแรงๆทันทีอย่างรู้งาน คราวนี้เสียงสั่นของเตียงยิ่งชัดเจนเข้าไปอีก ก่อนแสงสวรรค์จะมาเยือนเราสองคนพร้อมกัน ทีนี้ก็ถึงเวลายิงกระสุนแล้วล่ะครับ รับรองว่าไม้ได้น้องแน่นอน ฟุ่บ! “อืมม” โมนาฟุบหน้าลงกับบ่าผมพร้อมกับกอดคอผมแน่นขึ้นทันทีด้วยลมหายใจเหนื่อยหอบ หลังจากกรำศึกที่ร้อนระอุมาพักหนึ่ง ตอนนี้เธอกระตุกเกร็งถี่ๆ ในขณะที่ผมเพิ่งจะยิงกระสุนผลิตลูกอุณหภูมิอุ่นๆใส่ช่องรองรับในตัวเธอจนหมดทุกหยด สองมือโอบกอดเธอแน่นพร้อมกับหายใจหอบเหนื่อยพอๆกับเธอ ไม่สิ น่าจะน้อยกว่าเธอ เพราะพอผ่านไปไม่นาน ลมหายใจร้อนผ่าวของผมก็ไม่ได้อยู่ในจังหวะหอบเหนื่อยแล้ว หมายถึงตอนนี้ผมเริ่มหายเหนื่อยแล้ว แม้บนตัวจะยังมีเม็ดเหงื่อผุดพรายก็ตาม แต่ผมก็เริ่มหายเหนื่อยแล้ว ในขณะที่เธอยังคงหายใจเหนื่อยๆอยู่ แม้จะไม่มากเท่าตอนเพิ่งเสร็จ(กิจ)ใหม่ๆก็ตาม “เมียจ๋า” ผมเรียกเธอเบาๆ เธอที่ยังคงสวมกอดผมพร้อมกับซุกใบหน้าไปกับบ่าแกร่งชื้นเหงื่อ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 9 | ทำให้หายแข็งสิ NC
“หืม? อะไรกัน อิจฉา อื้อ อิจฉาแม้กระทั่งลูกอ่ะเหรอ” เธอถามยิ้มๆปนเสียงคราง แววตาที่เงยมองผมยังคงร้อนผ่าวและสอดแทรกด้วยความต้องการ “อิจฉาสิ เพราะงั้นคืนนี้ผัวขอกินบ้างนะ ได้มั้ย” “ได้มั้ยเหรอ มาทำคนอื่นเขาหื่นขนาดนี้ ยังจะมีหน้ามาถามอีกนะ” เธอพูดมาแบบนี้ ผมก็มั่นใจในคำตอบแล้วล่ะ “ก็ถามเพื่อความแน่ใจไง” ฟึ่บ! “อุ๊ย!” จู่ๆผมก็อุ้มเธอขึ้นมาอย่างไม่บอกไม่กล่าว เธอก็เลยตกใจมั้งครับ “จะอุ้มทำไมไม่บอก” “อยากให้ตื่นเต้น ไม่ตื่นเต้นมาพักใหญ่แล้ว” ผมยิ้มบอกเสียงพร่า นัยน์ตามีเพียงไฟร้อนจากความต้องการ ก่อนผมจะพาเธอตรงไปที่เตียง ปึก! ผมวางเธอลงเบาๆ ก่อนจะขึ้นไปคร่อมแล้วก้มลงไปจูบแลกลิ้นอย่างดูดดื่มกับเธอทันที แต่เป้าหมายหลักของผมมันไม่ได้มีแค่นี้ ก็บอกไปแล้ว มือผมมันถึงลูบไล้เรือนร่างบอบบางของเธอแค่พอหอมปากหอมคอ ก่อนจัดการปลดกระดุมเสื้อเธอแล้วบีบคลึงอกอวบเบาๆ ในขณะที่ปากเรามันจูบกันจนพอใจ ถึงได้ถอนจูบออกเพื่อพักหายใจบ้าง แต่ผมพักเดี๋ยวเดียวพอ เพราะความหื่นกระหายและความร้อนรุ่มจนแทบขาดใจมันสั่งให้ไม่จำเป็นต้องพัก ผมถึงก้มลงไปจูบดูดดึงเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นซอกคอและใบหูของเธอ ผมจูบ
SAVAGE TRAP กับดักวิศวะ SPECIAL 8 | อยากกินนม(เมีย) NC
ส่วนโมนา ตั้งแต่เราแต่งงานกันและรู้ว่าเธอท้องเจ้าตัวแสบ ผมก็ไม่ให้เธอทำงานอีกเลย คนท้องคนไส้ จะให้ทำงานได้ไงกัน แต่ความจริงผมก็กะจะไม่ให้เธอทำงานตั้งแต่เราแต่งงานกันใหม่ๆแล้วล่ะครับ เพราะผมไม่อยากให้เธอเหนื่อย ผมอยากทำงานหาเลี้ยงเธอเอง แต่เธอไม่ยอม บอกว่าอยากทำงานน่ะครับ อยากช่วยกันสร้างครอบครัว ผมออดอ้อน(ออเซาะ)เธอแค่ไหน เธอก็ไม่ยอม จนสุดท้ายผมก็จนปัญญา ต้องยอมให้เธอทำงาน แต่พอรู้ว่าเธอท้อง ผมก็รีบอ้างเรื่องลูกทันที อ้างโน้นอ้างนี่ว่าคนท้องไม่ควรทำงานอะไรที่มันเหนื่อย เดี๋ยวมันจะไอ้นั่น เดี๋ยวมันจะไอ้นี่ เดี๋ยวแม่จะไม่แข็งแรง เดี๋ยวลูกของเราก็จะไม่แข็งแรงตามไปด้วย ผมเป็นห่วงทั้งแม่ทั้งลูก ผมโน่นผมนี่ บลาๆๆ สารพัดเหตุผลที่ผมใช้เอาไปอ้าง และสารพัดเหตุผลที่ผมร่ายไป สรุปว่ามันใช้ได้ผลเว้ย เพราะโมนายอมลาออกจากงานแล้วมาอยู่บ้าน จริงสิครับ ลืมบอก คือพอเราแต่งงาน ผมก็ใช้เงินเก็บของผมซื้อบ้าน เพราะคิดว่าเวลาเรามีลูกกันสักครึ่งทีมฟุตบอล ลูกๆจะได้มีสนามหญ้ากว้างๆเอาไว้วิ่งเล่น และนอกจากซื้อบ้าน ผมก็ออกมาเปิดธุรกิจของตัวเอง จะได้สร้างความมั่นคงให้ครอบครัว ได้สร้างอะไรเอาไว้ให้ลูกๆแบบเป็นช
You May Also Like
BAD KLEIN ของหวง (วิศวะ)
Badstyle_15.6K viewsFierceLove ร้อนรักรุ่นพี่วิศวะสุดโหด
ช่อเอื้องสีเหลือง13.8K viewsทวงรักร้ายนายวิศวะ(เลว) | เวหา x เชอรีน
Aoybabyz9.4K viewsBAD ENGINEER วิศวะ (เลว) หวงรัก
Badstyle_39.5K viewsOAB Engineer คนโหดมีเกียร์
Baby_Snow1.2K viewsReturn to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า
เพียงเจ้าขา3.5K viewsสถานะเพื่อนลับ
ไรท์ฟิน409 viewsสยบรักเพลิงกัลป์
Lucypan_6.2K views
