SEAL OF LOVE CHAPTER 2

"La, kung gusto mo masuklian ang kabutihan ni Veronica, bakit ako magpapakasal sa kanya? Pwede naman na bigyan natin siya ng pera," mariing sagot ni Jarred, ang galit sa mata niya'y tila pwedeng sumabog.

"Ikaw na bata ka!" sigaw ni Venus, sabay pisil sa batok ni Jarred, ang lakas ng kamay niya’y nagpapakita ng galit at kapangyarihan.

"La, tinulungan ko po kayo ng walang kapalit! Bagong salta lang po ako sa Maynila para makapagtrabaho! At hindi po ako handang magpakasal po, la, at ang bata ko pa!" sagot ni Veronica, ang tinig niya'y puno ng pangungusap na puno ng kalungkutan.

"Ayan na, la," saad ni Jarred, may kasamang pang-iinsulto. "Siya na mismo nagsabi!"

Venus, hindi tinatablan ng mga salita, nagpatuloy, ang boses ay may matinding hirap: "Nag-aalala ka ba, apo? Hindi ba't maganda ang buhay mo kapag nagpakasal ka kay Jarred? Huwag ka mag-alala, apo, bibigyan kita ng lahat ng gusto mo, basta't pakasalan mo lang ang apo ko!"

Nang biglang tumawag ang ina ni Veronica.

Samantala, si Veronica, walang kaalam-alam sa nangyayari, patuloy na kausap ang ina sa telepono. "Talaga, ma? May bone marrow donor na si papa? Huwag kayong mag-alala, magtatrabaho ako dito para makapagpadala ng pera. Maghahanap ako ng 500,000 para sa operasyon," saad ni Veronica, ang tinig puno ng  alalahanin sa kalagayan ng ama pagkatapos ng tawag ay lumapit na si Veronica sakanila.

Habang pinapakinggan ni Venus at Jarred ang usapan ni Veronica, nagpatuloy ang kanilang sigalot.

"Jarred," galit na wika ni Venus, "sabi ko sayo, huwag mong pakawalan siya kundi wala kang makukuhang mana sa akin."

"La, ikaw naman, ang dali mong magtiwala! Hindi mo pa nga kilala. Paano kung scammer 'yan? O baka mamatay-tao pa?" galit na sagot ni Jarred.

Ngunit si Veronica, tila napagod na sa mga usapang hindi nauurong, humarap kay Venus at nagdesisyon. "Oo, magpapakasal ako sa apo niyo," biglang sagot ni Veronica, ang mga mata’y puno ng kabuntot na pag-aalala.

"Huh?" sagot ni Jarred, hindi makapaniwala. "Pero..." Hindi niya natapos ang sasabihin nang marinig ang susunod na sinabi ni Veronica.

"Pero kailangan ko ng 1 milyon para sa operasyon ng papa ko. Para sa bone marrow transplant," sagot ni Veronica, ang boses ay kalmado ngunit may kabigatan sa kanyang mga salitang binitiwan.

"O, diba?" sigaw ni Jarred, ang boses ay puno ng panlait. "Tama ang sinabi ko sa'yo, la, scammer itong babae! Hindi ako papayag na pakasalan siya!"

"Tumahimik ka, Jarred!" galit na sigaw ni Venus, ang matandang babae'y tumayo ng buong lakas, "Pumapayag na nga si Veronica! At ikaw, wala kang karapatang magtangkang humadlang. Kung aalisin ko ang mana ko sa'yo, magiging maswerte ka pa nga!"

Si Venus, ngayon, ay seryosong seryoso, "Isang tagapagligtas si Veronica, at masuwerte ang pamilya ng pagkakaroon ng apo katulad niya. Kaya't dali, magpakasal na kayo! Tatawagan ko ang attorney ko. Kahit sa huwes lang muna, sasabihan ko ang kaibigan kong mayor."

Jarred, ngayon ay tanging galit at pagkabigo na lamang ang nararamdaman, ngunit hindi niya kayang magtapat. "La, wala akong karapatang magdesisyon, pero hindi ko matanggap..."

"Wala kang pakialam," sagot ni Venus, "Ang tanging dapat mong gawin, Jarred, ay magpakasal kay Veronica. Hindi lang ikaw ang may karapatang magpasya sa buhay ng pamilyang ito."

Nakatayo si Venus sa paanan ng kama sa ospital, ang mga mata’y puno ng determinasyon at kapangyarihan. Huminga siya ng malalim, kinuha ang kanyang telepono mula sa mesa, at agad na tinawagan ang isang numero na matagal na niyang kinakausap. Walang oras na sayangin. Maiksi at matalim ang boses niya habang nakipag-usap sa kabilang linya.

“Mayor, kailangan ko ang tulong mo. Ngayon na.”

Mabilis lang ang usapan, direkta at walang paligoy-ligoy. Matapos ang ilang saglit, ibinaba ni Venus ang telepono at agad na tumayo, ang mga mata’y puno ng galit at pagpapasya. “I-discharged mo na ako. Ngayon na.” Hindi niya binigyan ng pagkakataon ang sinuman upang magtanong.Nagulat si Jarred, na nakatayo sa may bintana, nang marinig ito. "Anong balak mong gawin, lola?"

Tumitig si Venus sa apo at ngumisi ng matalim. "Wala ng oras na sayangin. May mga plano akong mapagtagumpayan, at wala akong pakialam kung paano."

Sa mga susunod na minuto, naging mabilis ang lahat. Pinirmahan ni Venus ang mga papeles ng discharges ng walang kahit anong pag-aalinlangan. Hindi na rin nagtagal, sinugod nila si Veronica palabas ng ospital, at si Jarred, bagamat nag-aatubili, ay sumusunod sa kanila.

Pagkalabas nila ng ospital, pinasok sila ng isang itim na kotse, mabilis na tumulak patungo sa isang lugar na hindi inaasahan ni Veronica,ang wedding boutique. Ang puso niya’y pumapait habang ang isip ay puno ng kalituhan, ngunit ang mga mata ni Venus ay hindi matitinag sa pagpapasya.

Pagpasok nila sa makisig at marangyang showroom ng boutique, isang estilista ang agad na lumapit, ang mukha nito’y sumik sa tuwa. "Madam Venus, welcome po! Naghihintay kami."

Walang paligoy-ligoy si Venus. “Hanapan niyo siya ng pinakamaganda na gown,” utos niya, ang tono ay puno ng autoridad. “Isang gown na may kagandahan at dignidad."

Hinila ng estilista si Veronica patungo sa mga kabigha-bighaning gown na puno ng kinang at karangyaan. Bawat piraso ay tila nagliliwanag sa harap nila. Pinili ni Venus ang pinakamahal at pinaka-maganda sa lahat. “Ito," sabi niya, inabot ang gown sa estilista. "Siguraduhing tamang-tama ang fit."

Si Veronica, abala sa iniisip, ay pinaupo sa isang dressing room. Sa ilang minuto, ang mga kamay ng estilista ay gumalaw na parang alon, tinitiyak ang tamang fit ng gown. Nang lumabas si Veronica, ang mga mata ng lahat ay dumako sa kanya, nakatulala at nakanganga sa ganda ng suot na damit.

“Perfect. Napakaganda.” Lumakad si Venus at nagmasid, masaya at tuwang-tuwa. "Ayan, ganyang-ganyan ang gusto ko sa aking magiging apo."

Pinagmake-up si Veronica, binigyan ng mga pampaganda na bumagay sa kanya. Nang matapos, ang hitsura ni Veronica ay sobrang eleganteng hindi na makikilala ang simpleng babae na pumasok sa boutique ilang oras lang ang nakalipas.

Nasa tabi, si Jarred ay tahimik na nanonood. Matapos ang ilang sandali, napatingin siya kay Veronica, at hindi niya napigilang mapansin ang kanyang hitsura. Ibang-iba siya ngayon, mas maganda at eleganteng hindi niya inaasahan.

“Hmm... lumabas lalo ang kanyang ganda ng inayusan…” bulong ni Jarred sa sarili, hindi kayang itago ang malalim na reaksyon.

Naramdaman ni Veronica ang titig ni Jarred. Tumalikod siya nang mabilis at tiningnan ang kanyang reflection sa salamin. Ngunit nakatagpo siya ng mga mata ni Jarred mula sa salamin at, saglit na nagtagpo ang kanilang mga mata. Mabilis niyang iniwas ang tingin at iniiwasan ang biglaang kilig na sumagi sa kanyang puso.

Sumingit si Venus, may halong pagbibiro at kasiyahan sa boses. “Hmm, napatulala ka ata, Jarred, sa bride mo. Diba ang ganda ni Veronica?”

Namula si Jarred at nagkibit-balikat. “She’s... she’s just wearing a fancy dress, lola,” sagot niya, pilit na iniiwasan ang pag-amin sa kanyang nararamdaman.