Share

Chapter 01

last update Tanggal publikasi: 2026-04-02 19:29:29

CHAPTER 1

SABRINA DE VERA’S POV

“Girl!!!”

Pagpasok ko pa lang sa university, agad na akong sinalubong ng malalakas na boses.

Napapikit ako saglit.

Not today… please, not today.

Pero huli na.

“Sabrina!” sigaw ni Danica habang kumakaway pa, parang wala lang nangyari kagabi. “Oh my God, finally!”

Napilitan akong ngumiti habang papalapit sa kanila, pero halata sa sarili ko na pilit iyon.

“Spill!” si Janice naman ang sumunod, halos hilahin pa ako papunta sa bench. “How was it?!”

“Grabe, girl,” singit ni Kristofer, nakangisi. “Casper Jimenez? Celebrity pa talaga ha!”

Napalunok ako.

Biglang bumalik sa isip ko ang eksena kaninang umaga.

Yung kwarto.

Yung kama.

At yung lalaking… hindi si Casper.

Napabuntong-hininga ako nang malalim.

“Guys…” mahina kong sabi, hindi na nagawang ngumiti. “May problema.”

Agad silang natahimik.

“Ano?” kunot-noong tanong ni Danica. “Don’t tell me… hindi mo siya nakuha?”

Napailing ako.

“Hindi ‘yon…” huminga ako nang malalim. “I mean—nakuha ko siya… I think.”

“‘I think’?” ulit ni Janice, nalilito. “Anong ibig mong sabihin?”

Pinikit ko ang mata ko saglit, saka ko sila tiningnan isa-isa.

“Hindi si Casper ‘yung katabi ko pag gising ko.”

Tahimik.

Isang segundo.

Dalawa.

“Ha?” sabay-sabay nilang sagot.

“I woke up with a different man,” diretso kong sabi, ramdam ko pa rin ang kaba. “Hindi ko siya kilala. I don’t even know how it happened.”

“Wait… wait…” napahawak sa ulo si Kristofer. “That’s impossible.”

“Exactly!” napataas ang boses ko. “Pero ‘yon ang nangyari!”

Napailing si Danica, halatang hindi makapaniwala. “Sabrina, we literally saw you leave with Casper last night.”

“Yeah,” dagdag ni Janice. “As in magkasama kayong lumabas. Hawak ka pa nga niya sa bewang mo!”

“Then explain this!” frustrated kong sagot. “Bakit ibang lalaki ang nakita ko kanina paggising ko?!

Napatahimik ulit sila.

Mas mabigat na ngayon.

At lalong naging seryoso ang kanilang mukha.

“Baka…” nag-aalangan na sabi ni Danica, “nalasing ka talaga? Like… sobrang lasing?"

“Alam kong nalasing ako,” mabilis kong sagot. “Pero hindi ako ganun kalala na hindi ko maalala kung sino ang kasama ko!”

“Did you… leave with someone else after?” tanong ni Kristofer, mas maingat na ngayon ang tono.

Napailing ako.

“I don’t remember,” mahina kong sagot. “The last thing I remember… I was with Casper.”

Napahawak ako sa ulo ko.

“Then I woke up with someone else.”

“Shit…” bulong ni Janice.

“Exactly,” mapakla akong tumawa. “Shit talaga.”

Sandaling katahimikan.

Hanggang sa biglang nagsalita si Danica.

“Okay… describe him.”

Napakunot-noo ako. “Ha?”

“The guy,” she insisted. “Yung lalaking kasama mo. Anong itsura?”

Napaisip ako.

Malapad ang balikat.

Tahimik pero… may presence.

Parang kahit hindi nagsasalita, ikaw ang kakabahan.

“He doesn't seem like a normal person,” mahina kong sabi.

“Meaning?” tanong ni Kristofer. "Can you be more specific about it, Sabrina?"

“I don’t know,” napailing ako. “There’s something about him. Parang… hindi siya yung tipong puwede mong banggain ng basta-basta.. he has this powerful and dominant aura around him."

Nagkatinginan silang tatlo.

At mas lalo akong kinabahan.

“Girl…” dahan-dahang sabi ni Janice, “what if may girlfriend ‘yon? Or worse… asawa?”

“Don’t,” mabilis kong putol, ramdam ang kaba na unti-unting lumalaki. “Huwag niyo akong takutin.”

“Or what if—” sisimulan sana ni Kristofer, pero mabilis ko siyang pinigilan.

“Stop!” napahawak ako sa sentido ko. “Hindi ako ready sa mga ‘what if’ niyo.”

Huminga ako nang malalim.

“Look,” pilit kong pinakalma ang sarili ko. “It was just one night.”

“Isang pagkakamali,” dagdag ko. “Makakalimutan din 'yun."

Pero kahit ako… hindi kumbinsido sa sinabi ko.

Dahil sa kaibuturan ng isip ko, may kung anong pakiramdam na ayaw tumigil.

Parang may paparating.

Parang may mangyayari pa.

At hindi ako handa doon.

~~~~~

Napabuntong-hininga ako nang malalim.

Kailangan ko ng katahimikan.

Kaya kahit hindi pa tapos ang klase ko, nagpaalam na ako at dumiretso sa maliit na café sa labas ng campus.

Tahimik.

Hindi tulad ng bar kagabi.

Hindi tulad ng gulo sa isip ko.

Umorder ako ng kape at naupo sa isang sulok, malayo sa ibang tao. Pinaglaruan ko ang tasa sa harap ko bago dahan-dahang sumimsim.

Mainit.

Mapait.

Pero kahit papaano… nakakakalma sa pakiramdam.

Napapikit ako sandali.

Isang gabi lang ‘yon…

Makakalimutan din…

"This is what you do after spending a night with a stranger?"

Agad na nanlaki ang mata ko.

Impossible.....

TO BE CONTINUED....

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 02:

    SABRINA VALDERAMA'S POV Hindi agad nagsalita si Rouge. Tahimik lang niyang pinagmamasdan ang dalawa naming anak. Isang galit na galit. At isang walang balak umatras. Huminga ako nang malalim. "Dahil magkapatid kayo..." mahinahon kong panimula habang tinitingnan ang panganay kong anak. "Baka pwede namang pag-usapan ninyo ito." Tahimik siyang tumingin sa akin. His face remained unreadable. "Hector..." muli kong tawag sa kanya at bumaling siya kaagad sa akin. "Your brother loves her." Ilang segundo siyang hindi nagsalita. Pagkatapos...marahan siyang napangiti. Ngunit walang saya ang ngiting iyon. "So do I." Natahimik ako. "She's hurting because of both of you," dagdag ko. "No." Mahinahon niyang itinama ako. "She's hurting because of him." Unti-unti niyang ibinaling ang tingin sa bunso niyang kapatid. "It's different." Mariing umiling si Caelan. "Hindi mo naiintindihan. I made a mistake. And I regretted it!" Hector nodded once. "I know." "T

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 01:

    *Twenty-seven years later* SABRINA VALDERAMA'S POV Hindi ko namalayang ganoon na pala katagal ang lumipas. Parang kahapon lang nang buhat-buhat ko pa sina Aurielle at ang triplets. Ngayon... Isa-isa na silang nagsisipagtapos. May kanya-kanya nang trabaho. May kanya-kanya nang buhay. At higit sa lahat...may kanya-kanya nang love life. Napabuntong-hininga ako habang binubuksan ang pinto ng mansyon. Kagagaling ko lang sa charity event na pinangunahan ko ngayong hapon. Tahimik dapat ang bahay. Pero hindi pa man tuluyang nagsasara ang pinto ay umalingawngaw na agad ang dalawang pamilyar na boses. "You're unbelievable!" "Stop acting like you're the victim," sagot naman ng isa. Napakurap ako. Nag-aaway na naman silang dalawa. At hindi na bago iyon. Pero bihira lang iyong mangyari. Dahil ang triplets ay halos hindi nag-aaway simula pagkabata. Agad kong hinubad ang heels ko at naglakad papunta sa living room. Pagdating ko roon... Naabutan ko ang bunso sa

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 147: FINALE

    ROUGE VALDERAMA'S POV Dalawang araw. Dalawang araw na simula nang baliktarin ng tatlong maliliit na tao ang buong mundo ko. At hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na may apat na akong anak. Tahimik akong nakaupo sa sofa na nasa gilid ng private recovery room ni Sabrina habang nakatitig sa kanya. Mahimbing ang tulog niya at kitang-kita ko ang pagod sa itsura niya. Pumayat ang mukha niya nang kaunti dahil sa pinagdaanan niya nitong mga nakaraang araw. But....she was still the most beautiful woman I've ever seen. Napabuntong-hininga ako. Then slowly stood from the sofa. Maingat akong lumapit sa kama. Ayaw ko siyang magising. Kailangan niya pang magpahinga hanggang sa makabawi ang katawan niya. Pero bago pa man ako makalapit nang tuluyan... Unti-unting gumalaw ang mga mata niya. Then she blinked and smiled when she daw me. "Good morning..." mahina ang boses niyang bati sa akin. Ngunit sapat iyon para maramdaman kong gumaan ang dibdib ko. Agad akon

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 146:

    ROUGE VALDERAMA'S POV Hospitals never bothered me before. I had walked through emergency rooms covered in blood. Sat through surgeries. Received gunshot wounds. Faced death more times than I could count. But somehow... Nothing had ever terrified me like this. I was currently pacing back and forth outside the delivery room. Again and again. To the point that one of the nurses had already given me three concerned looks. "Governor..." umalingawngaw ang boses ni Kael sa tabi ko pero hindi siya pinagtuonan ng pansin. "Sabrina is fine. Kaya pwede bang maupo ka muna at maghintay? Ako ang nahihilo da ginagawa mo," reklamo niya. Lalong sumama ang timpla ko. Nakaupo siya sa isa sa mga upuan habang umiinom ng kape na para bang wala lang nangyayari. Samantalang ako...pakiramdam ko ay malapit na akong himatayin ulit. Nagsimula siyang mag-labor kanina... At narinig ko ang unang sigaw niya...pero ako ang naunang bumagsak at nawalan ng malay. "Imagine..." Napatingin mu a

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 145:

    SABRINA DE VERA'S POV Habang naglalakad ako papalapit sa altar ay wala akong ibang makita kundi si Rouge. At habang papalapit ako ng papalapit sa kanya ay naging klaro sa paningin ko ang detalye ng kanyang mukha. The slight redness in his eyes. The way his jaw kept tightening. The way he kept swallowing. Para bang pinipilit niyang huwag umiyak sa harapan ko. "Mommy is crying again." Narinig kong bulong ni Aurielle mula sa unahan. Agad namang natawa ang ilang bisita. Maging ako ay napatawa sa pagitan ng pagluha. Only our daughter could make a wedding ceremony feel normal. Nang makarating kami sa altar... Huminto si Papa. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko. Pagkatapos ay tumingin siya kay Rouge. Ilang segundo silang nagkatitigan. Dalawang lalaking parehong mahalaga sa buhay ko. Pagkatapos ay iniabot niya ang kamay ko rito. Mahigpit ang pagkakahawak ni Rouge nang tanggapin niya iyon. Parang natatakot na pakawalan. Parang natatakot na mawala ulit ako.

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 144:

    SABRINA DE VERA'S POV Wala na akong maisip na paraan upang mapigilan ang pagpatak ang luha ko. Dahil sa likod lamang ng napakalaking pintuan ng simbahan ay naghihintay ang lalaking pinakamamahal ko. Mahigpit kong hinawakan ang bouquet sa aking mga kamay habang nakatayo sa harap ng malaking pinto. The wedding gown felt heavier now. Not because of its weight. But because of what it meant. This was real. Everything was finally real. Nang maramdaman ko ang marahang paghawak sa aking kamay ay agad akong napalingon. Nakita ko si Daddy. Nakasuot ng maayos na itim na suit. Tahimik lamang siyang nakatingin sa akin. "Tahan na," banat niya na ikinalaki ng ngiti ko. "I'm not even crying, dad..." asik ko. Tumaas ang isang kilay niya. "Really? Then what do you call that liquid thing on the corner of your eyes?" usal niya, hindi pa siya nakuntento sa pagtanong niya at itinuro niya pa talaga ang mga mata ko. Napasimangot ako. Napailing siya bago marahang pinisil an

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 22:

    ROUGE VALDERAMA’S POV Singapore. Mula sa malalawak na bintana ng hotel suite, tanaw ko ang city skyline, at ang mga ilaw na kumikislap kahit hindi pa tuluyang dumidilim ang langit. Tahimik. Maayos. Kontrolado. Kabaliktaran ng nangyayari sa loob ko. Napabuntong-hininga ako habang tinatanggal

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 21:

    SABRINA DE VERA'S POV “Finally!” halos mapasigaw si Dan habang ini-stretch ang likod niya. “Ayoko na makita ‘yang thesis na ‘yan kahit kailan.” “Same,” sabay-sabay naming sagot. Napangiti ako nang bahagya habang tinitingnan silang lahat. Pagod. Puyat. Pero masaya. “At least tapos na,” sabi

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 20: MATURE CONTENT 🔞

    ROUGE VALDERAMA’S POV May kung anong dumaan sa dibdib ko nang makita ko siyang hindi umalis. Hindi umatras. Hindi tumakbo. Sa halip…ay nakatayo lang siya sa harapan ko, parang may hinihintay na hindi niya rin maintindihan. Hindi ko inaasahan na susunod siya. Pero laking gulat ko ng makita kon

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 19

    SABRINA DE VERA’S POV Bigla akong napabalikwas ng bangon. Mabilis. Halos mawalan ng balanse. Sunod-sunod ang paghinga ko habang nakatitig sa kisame... parang hinahabol ang hangin na hindi ko alam kung saan nanggaling. “W-what…” Napahawak ako sa ulo ko. Masakit. Mabigat. Nanlaki ang mga mat

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status