Share

Chapter 01

last update publish date: 2026-04-02 19:29:29

CHAPTER 1

SABRINA DE VERA’S POV

“Girl!!!”

Pagpasok ko pa lang sa university, agad na akong sinalubong ng malalakas na boses.

Napapikit ako saglit.

Not today… please, not today.

Pero huli na.

“Sabrina!” sigaw ni Danica habang kumakaway pa, parang wala lang nangyari kagabi. “Oh my God, finally!”

Napilitan akong ngumiti habang papalapit sa kanila, pero halata sa sarili ko na pilit iyon.

“Spill!” si Janice naman ang sumunod, halos hilahin pa ako papunta sa bench. “How was it?!”

“Grabe, girl,” singit ni Kristofer, nakangisi. “Casper Jimenez? Celebrity pa talaga ha!”

Napalunok ako.

Biglang bumalik sa isip ko ang eksena kaninang umaga.

Yung kwarto.

Yung kama.

At yung lalaking… hindi si Casper.

Napabuntong-hininga ako nang malalim.

“Guys…” mahina kong sabi, hindi na nagawang ngumiti. “May problema.”

Agad silang natahimik.

“Ano?” kunot-noong tanong ni Danica. “Don’t tell me… hindi mo siya nakuha?”

Napailing ako.

“Hindi ‘yon…” huminga ako nang malalim. “I mean—nakuha ko siya… I think.”

“‘I think’?” ulit ni Janice, nalilito. “Anong ibig mong sabihin?”

Pinikit ko ang mata ko saglit, saka ko sila tiningnan isa-isa.

“Hindi si Casper ‘yung katabi ko pag gising ko.”

Tahimik.

Isang segundo.

Dalawa.

“Ha?” sabay-sabay nilang sagot.

“I woke up with a different man,” diretso kong sabi, ramdam ko pa rin ang kaba. “Hindi ko siya kilala. I don’t even know how it happened.”

“Wait… wait…” napahawak sa ulo si Kristofer. “That’s impossible.”

“Exactly!” napataas ang boses ko. “Pero ‘yon ang nangyari!”

Napailing si Danica, halatang hindi makapaniwala. “Sabrina, we literally saw you leave with Casper last night.”

“Yeah,” dagdag ni Janice. “As in magkasama kayong lumabas. Hawak ka pa nga niya sa bewang mo!”

“Then explain this!” frustrated kong sagot. “Bakit ibang lalaki ang nakita ko kanina paggising ko?!

Napatahimik ulit sila.

Mas mabigat na ngayon.

At lalong naging seryoso ang kanilang mukha.

“Baka…” nag-aalangan na sabi ni Danica, “nalasing ka talaga? Like… sobrang lasing?"

“Alam kong nalasing ako,” mabilis kong sagot. “Pero hindi ako ganun kalala na hindi ko maalala kung sino ang kasama ko!”

“Did you… leave with someone else after?” tanong ni Kristofer, mas maingat na ngayon ang tono.

Napailing ako.

“I don’t remember,” mahina kong sagot. “The last thing I remember… I was with Casper.”

Napahawak ako sa ulo ko.

“Then I woke up with someone else.”

“Shit…” bulong ni Janice.

“Exactly,” mapakla akong tumawa. “Shit talaga.”

Sandaling katahimikan.

Hanggang sa biglang nagsalita si Danica.

“Okay… describe him.”

Napakunot-noo ako. “Ha?”

“The guy,” she insisted. “Yung lalaking kasama mo. Anong itsura?”

Napaisip ako.

Malapad ang balikat.

Tahimik pero… may presence.

Parang kahit hindi nagsasalita, ikaw ang kakabahan.

“He doesn't seem like a normal person,” mahina kong sabi.

“Meaning?” tanong ni Kristofer. "Can you be more specific about it, Sabrina?"

“I don’t know,” napailing ako. “There’s something about him. Parang… hindi siya yung tipong puwede mong banggain ng basta-basta.. he has this powerful and dominant aura around him."

Nagkatinginan silang tatlo.

At mas lalo akong kinabahan.

“Girl…” dahan-dahang sabi ni Janice, “what if may girlfriend ‘yon? Or worse… asawa?”

“Don’t,” mabilis kong putol, ramdam ang kaba na unti-unting lumalaki. “Huwag niyo akong takutin.”

“Or what if—” sisimulan sana ni Kristofer, pero mabilis ko siyang pinigilan.

“Stop!” napahawak ako sa sentido ko. “Hindi ako ready sa mga ‘what if’ niyo.”

Huminga ako nang malalim.

“Look,” pilit kong pinakalma ang sarili ko. “It was just one night.”

“Isang pagkakamali,” dagdag ko. “Makakalimutan din 'yun."

Pero kahit ako… hindi kumbinsido sa sinabi ko.

Dahil sa kaibuturan ng isip ko, may kung anong pakiramdam na ayaw tumigil.

Parang may paparating.

Parang may mangyayari pa.

At hindi ako handa doon.

~~~~~

Napabuntong-hininga ako nang malalim.

Kailangan ko ng katahimikan.

Kaya kahit hindi pa tapos ang klase ko, nagpaalam na ako at dumiretso sa maliit na café sa labas ng campus.

Tahimik.

Hindi tulad ng bar kagabi.

Hindi tulad ng gulo sa isip ko.

Umorder ako ng kape at naupo sa isang sulok, malayo sa ibang tao. Pinaglaruan ko ang tasa sa harap ko bago dahan-dahang sumimsim.

Mainit.

Mapait.

Pero kahit papaano… nakakakalma sa pakiramdam.

Napapikit ako sandali.

Isang gabi lang ‘yon…

Makakalimutan din…

"This is what you do after spending a night with a stranger?"

Agad na nanlaki ang mata ko.

Impossible.....

TO BE CONTINUED....

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 34:

    HECTOR VALDERAMA'S POV "Kazriel!!" i growled when he suddenly jumped in the pool. Halos liparin ko na ang distansya ko mula sa pool sa sobrang bilis ng takbo ko. Without a second thought, i jumped in and wrapped my arms around his body. Then swim into the surface. "What do you think you're doing?" tanong ko sa kanya nang makaahon na kami. Maya-maya pa ay lumabas si Shania, lumapit siya sa amin at lumuhod sa tabi ko. Pareho kaming nakatingin kay Kazriel, halos hindi na ito makatingin sa amin. Hindi niya alam kung saan siya haharap sa kakaiwas sa aming mga matang nakatutok sa kanya. "Kazriel..." Shania called his name with a warning tone. Ilang sandali lang ay tuluyan na itong humarap sa amin. Mariin ang pagkakadikit ng kanyang mga labi at unti-unting namumula ang mga mata. "I-I'm s-sorry," he said, sudden burst out crying. Nagkatinginan kaming dalawa ni Shania ng bigla itong yumakap sa kanya. At sa bawat segundong lumilipas ay palakas nang palakas ang iyak niya. "M

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 33: KAZRIEL HECTOR ll

    SHANIA'S POVHindi ko namalayang muli akong napaluha. Hindi dahil sa sakit. Kundi dahil sa pananabik at saya na makita ang anak ko. Ilang minuto matapos akong magising ay marahang bumukas ang pinto ng silid. Pumasok ang isang nurse. May karga siyang maliit na bundle na nakabalot sa puting kumot. At masyadong maingat ang pagkakakarga niya doon.Parang kusang huminto ang paghinga ko.Hindi ko maialis ang tingin ko roon.Ngumiti ang nurse."Ready na po ba kayong makita ang baby ninyo, Mrs. Valderama?"Hindi ko agad nasagot. Tumango lang ako habang tuluyan nang bumuhos ang mga luha ko.Napansin kong agad na lumapit si Hector sa gilid ng kama ko. Maingat niyang inalalayan ang likod ko upang bahagya akong makaupo nang maayos."Easy..."..ahina niyang bulong. "Huwag mong biglain ang sarili mo."Hindi pa rin maalis ang tingin ko sa maliit na sanggol na papalapit sa amin. Hanggang sa tuluyan siyang inilagay ng nurse sa mga bisig ko.Nanigas ako. Parang natakot ako bigla na gumalaw.Napakaliit

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 32:

    SHANIA'S POV Unti-unti kong naramdaman ang bigat ng mga talukap ko. Parang napakahaba ng naging tulog ko. Mabigat ang buong katawan ko. May bahagyang kirot sa ibabang bahagi ng tiyan ko. At bawat paghinga ko ay parang may kung anong humihila sa dibdib ko. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Malabong kisame. Puting ilaw. Amoy ng antiseptic.Iyon ang agad na sumalubong sa akin. Napakurap ako nang ilang ulit hanggang sa unti-unting luminaw ang paningin ko. Nasa isang pribadong silid na ako. At tahimik ang paligid, tanging mahinang tunog lamang ng monitor ang naririnig ko. Marahan kong iginala ang tingin ko. Hanggang sa may napansin akong init sa kaliwa kong kamay. Bahagya kong ibinaba ang aking tingin at agad na nakita si Hector. Nakaupo siya sa tabi ng kama ko habang nakayuko. Nakapatong ang noo niya sa gilid ng kama, at mahigpit pa ring nakakapit ang mga daliri niya sa kamay ko. Para bang natatakot siyang bumitaw. Napangiti ako. Kahit magulo ang buhok niya. Kahit

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 31:

    HECTOR VALDERAMA'S POVSabay-sabay kaming napatingin nang bumukas ang pinto. Unang lumabas ang doktor.Nakatanggal na ang surgical cap niya.Halata ang pagod sa mukha nito.Ngunit may maliit na ngiti sa mukha niya.Agad akong tumayo at halos takbuhin ang distansya palapit sa kanya."Doc..." halos hindi lumabas ang boses ko."Kumusta po ang asawa ko?"Lumapit siya sa amin.Sandaling tumingin sa bawat isa.Pagkatapos ay ngumiti nang mas malaki."Congratulations, Mr. Valderama."Parang huminto ang tibok ng puso ko."The delivery was successful."Hindi ko namalayang napabuga ako ng hangin.Para bang ngayon lang ulit ako nakahinga."Your wife made it through the operation safely."Tuluyan nang nanghina ang mga tuhod ko.Napaupo ako sa pinakamalapit na upuan.Napahawak ako sa mukha ko.Kasunod niyon ay agad kong naramdaman ang sunod-sunod na pagbagsak ng luha ko."T-Thank You, Doc..." paulit-ulit kong bulong."Thank you very much," Narinig ko ang hikbi ni Mommy.Paglingon ko ay mahigpit si

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 30:

    HECTOR VALDERAMA'S POVTahimik akong nakatitig sa pulang ilaw sa itaas ng pinto.IN OPERATION.Tatlong simpleng salita. Pero pakiramdam ko ay kaya nitong durugin ang buong pagkatao ko.Mariin kong ikinuyom ang mga kamao ko.Ilang beses akong nakiusap sa doktor na hayaan akong samahan si Shania sa loob. Pero si Shania mismo ang tumanggi.Iginagalang ko ang hiling niya. Kahit pakiramdam ko ay unti-unti akong kinakain ng takot.Napaupo ako sa isa sa mga upuan sa hallway.Iniyuko ko ang ulo ko. At doon ko lang napagtantong nanginginig na pala ang dalawa kong kamay."Please..." mahina kong bulong. "Please let her come back to me..."Hindi ko na alam kung ilang beses ko nang inuusal ang panalanging iyon. Paulit-ulit. Na para bang kapag tumigil ako ay may masamang mangyayari.Makalipas ang ilang minuto...Narinig ko ang sunod-sunod na yabag ng mga paa.Agad akong napalingon sa direksyong iyon."Hector!" si Mommy.Halos patakbo siyang lumapit sa akin. Kasunod niya sina Dad at ang mga kapatid

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   SIDE STORY 29: Choice

    HECTOR VALDERAMA'S POVPaulit-ulit akong naglalakad sa hallway bago muling bumalik sa tabi ni Shania. Nakahiga siya sa stretcher. Pawis na ang noo niya. Maputla ang mukha...pero nagagawa niya pa rin na ngumiti sa harapan ko.Mahigpit kong hinawakan ang kamay niya.Halos ayaw ko na iyong bitawan."Baby..." mahina kong tawag. Dahan-dahan siyang tumingin sa akin. "You're going to be okay."Parang ako ang kinukumbinsi ng sarili kong paniwalaan iyon. Hinaplos ko ang buhok niyang nakadikit na sa noo dahil sa pawis."I'll be right here," Marahan siyang tumango."I know..."Ilang segundo kaming walang nagsalita. Naririnig ko lamang ang mabilis na tunog ng monitor. At ang nagmamadaling yabag ng mga nurse sa paligid.Maya-maya sy mas humigpit ang hawak niya sa kamay ko."Hector..." naramdaman kong kumabog nang malakas ang dibdib ko.Huminga siya nang malalim."Hindi ko alam..." napapikit siya sandali. "...kung ano ang mangyayari mamaya--" "Stop saying that," agad kong putol."Pakinggan mo mu

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 26:

    ROUGE VALDERAMA’S POV Tuwid aking nakaupo, habang sa tapat ko ay nakaupo ang Mommy ni Sabrina. At sa kaliwa… ang ama niya na paminsan-minsang nagtatanong tungkol sa trip namin sa Singapore. “Productive,” sagot ko, kalmado. “We covered most of the agenda.” Tumango ang Governor. Muli itong nagpa

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 23: ANNOYED

    SABRINA DE VERA'S POV "Woii... malapit na matapos ang klase at birthday ni Sabrina next month!" excited na saad ni Danive. Kasalukuyan kaming nasa ilalim ng puno sa may quadrangle. Kakatapos lang ng class period at pauwi na din kami. Wala na kaming klase mamayang hapon kasi nailipat na sa umaga,

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 18

    SABRINA DE VERA'S POV (Continuation....) Hindi ko iyon kilala. Huminto sila sa harap ng bahay. Magkaharap. At hindi pa man ako tuluyang nakabawi sa unang pagkagulat ko ay muli iyong nasundan. Lumapit ang lalaki sa kanya, sobrang lapit na para bang madalas nila iyong gawin. At hindi ako g

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 16

    SABRINA DE VERA'S POV Ganito ang klase ng ingay na sanay na ako.. halo-halong tawanan, keyboard typing, paglipat ng papel, at sabayang reklamo ng mga taong sabay-sabay na nagsusulat pero hindi pa rin makapag-focus nang tuloy-tuloy. Nasa sala kami ng bahay. Nakakalat ang laptops sa mesa. May

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status